ผู้ครองนภา ปรมาจารย์แห่งฟ้าดิน

ในโลกที่อำนาจและศักดิ์ศรีเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ซูอี้ นายน้อยผู้ถูกสาปแช่งจากครอบครัวซูที่มีชื่อเสียง ได้กลับมาหลังจากการเอาชีวิตรอดจากป่าปีศาจนานสามปี ด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยแผลเป็นและบุคลิกที่เปลี่ยนไป ความหวาดกลัวและความนับถือที่เคยมีต่อเขาเริ่มจางหายไป และแทนที่ด้วยความหยิ่งยโสและความโหดร้ายจากผู้ที่ปรารถนาตำแหน่งและอำนาจของเขา การกลับมาของเขายังเป็นการกลับมาสู่เกมอันตรายของการชิงดีชิงเด่นและการแย่งชิงอำนาจในครอบครัว รวมทั้งความต้องการล้างแค้นสำหรับคนที่เคยทำให้หวังเอ้อร์ น้องสาวที่เขารัก เจอกับความทุกข์ทรมาน ติดตามเรื่องราวของซูอี้ ที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมและความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน ในขณะที่เขาต่อสู้เพื่อความยุติธรรม ศักดิ์ศรี และความรักในโลกที่แทบจะไม่มีคำว่าเมตตา คำโปรยนี้จะนำคุณเข้าสู่โลกที่อันตรายและแสนจะโรแมนติกของซูอี้ พร้อมกับการผจญภัย การต่อสู้ และการแสวงหาความจริงในครอบครัวและภายในตนเอง.

ประวัติศาสตร์/ประวัติความเป็นมา

 

ในครอบครัวซู หนึ่งในห้าครอบครัวชั้นนำของเมือง ทุกๆรุ่นต่างฝึกฝนศิลปะการต่อสู้และได้ผลิตผู้ปฏิบัติศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากมาย

แม้กระทั่งจนถึงทุกวันนี้ เมื่อใครพูดถึงปู่ของครอบครัวซู ซูอวิ๋นเทียน ทั้งเมืองยังคงถือว่าเขาเป็นที่เคารพสูงสุดในใจ 20 ปีที่แล้ว เมื่อปีศาจจากป่าปีศาจบุกเข้ามา ทุกครอบครัวต่างต่อสู้ด้วยความพยายามอย่างสุดกำลัง ในสงครามที่ไม่มีฝ่ายใดแสดงทีท่าว่าจะแพ้ ปู่ของครอบครัวซู ซูอวิ๋นเทียน ที่อายุเกิน 60 ปีแล้ว นำทหารชั้นยอดของครอบครัวซูและฝ่าทางเลือดไปยังผู้นำศัตรูและสังหารเขา เมื่อใครพูดถึงการต่อสู้ครั้งนั้น ความทรงจำของเหตุการณ์ยังคงชัดเจนในใจของทุกคน ครอบครัวซูจึงได้รับความชื่อเสียงและความเคารพจากทุกคน

 

แต่ตั้งแต่ 15 ปีที่แล้ว ตั้งแต่วันที่ซูอี้เกิด ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนแปลง และ 3 ปีที่แล้ว ซูอี้ทำบางสิ่งที่ทำให้ทุกคนในเมืองไม่สามารถทนต่อการกระทำของเขาได้อีกต่อไป แม้แต่นายกเมืองหลิวอวิ๋นหยางก็โกรธจัด สุดท้าย ปู่ของครอบครัวซูต้องกลืนความอายและออกมาปกป้องหลานชายของตัวเอง หลังจากนั้นเหตุการณ์รุนแรงก็ค่อยๆจบลง ครอบครัวซูมีสมาชิกมากมาย อาคารยาวเหยียดเหมือนวัง ขยายออกไปทุกทิศทาง ดูสง่างามและสวยงาม แต่วันนี้ ที่ประตูครอบครัวซูที่ใหญ่โตมีหลายร่างปรากฏขึ้น ซ่อนอยู่ในเงามืด ร่างเหล่านี้ทั้งหมดจับจ้องประตูครอบครัวซูอย่างระมัดระวัง เหมือนกับพวกเขาพยายามสังเกตอะไรบางอย่าง ไม่มีใครกล้ากระพริบตาเลย กลัวว่าจะพลาดสิ่งสำคัญ