หลายสิบปะทะหลายพัน

ท่ามกลางฝูงจิ้งจอกจำนวนมาก หู่หยางเต็มไปด้วยความรู้สึกหดหู่และสิ้นหวัง เปลวไฟที่เขาภูมิใจกลับไม่สามารถทำอันตรายพวกมันได้ ขนของจิ้งจอกมีความสามารถต้านทานไฟ ทุกครั้งที่จิ้งจอกแต่ละตัวโดนโจมตีด้วยเปลวไฟขนของพวกมันจะเปล่งประกายออกมา จากนั้นไฟของเขาก็จะค่อยๆมอดดับไป





แถมจิ้งจอกแต่ละตัวยังมีพลังในการฟื้นฟูตัวเองที่รวดเร็ว ไม่ว่าเขาจะโจมตีใส่มันจนบาดเจ็บแค่ใหน ผ่านไปสักพักจิ้งจอกพวกนี้ก็ลุกขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! หู่หยางจำเป็นต้องฆ่ามันด้วยการโจมตีเดียว! เพื่อตัดปัญหาการฟื้นฟูตัวเองที่เกินสามัญสำนึกนี้





ปัญหาอยู่ที่ว่าเขาจะทำได้รึเปล่า หลังจากต่อสู้มาสักพักหู่หยางใช้พลังในร่างกายไปเกือบหมด ผลจากการต่อสู้ทำให้ทั่วร่างมีบาดแผลน้อยใหญ่เต็มไปหมด ที่เขายังขยับตัวได้ในตอนนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์มากแล้ว





หลังจากมีเสียงปืนดังขึ้น ทำให้ฝูงจิ้งจอกสังเกตุเห็นสัญญาณของมนุษย์ในหมู่บ้าน พวกมันบางส่วนแยกตัวออกมาจากฝูงแล้ววิ่งตรงไปที่หมู่บ้าน





ฝูงจิ้งจอกเป็นเหมือนกับทหารที่ถูกฝึกมาอย่างยาวนาน! ถึงจิ้งจอกพวกนี้จะไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่พวกมันโจมตีกันเป็นลำดับโดยไม่ปล่อยให้หู่หยางได้พักหายใจ เริ่มจากค่อยๆปิดทางหนีของเป้าหมายแล้วโจมตีอย่างใจเย็น





แม้แต่ตอนที่เห็นมนุษย์อยู่ในหมู่บ้าน จิ้งจอกพวกนี้ก็ไม่ได้แสดงแววตาวอกแวกออกมา ก่อนจะมีจิ้งจอกกลุ่มหนึ่งแยกตัวออกไปเหมือนกับทหารที่ผ่านการฝึกมานาน





เมื่อเห็นฝูงจิ้งจอกจำนวนนึงตรงมาทางหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ทุกคนในหมู่บ้านเกิดความหวาดกลัวขึ้น ยิ่งเห็นว่าจิ้งจอกพวกนี้โหดเหี้ยมเพียงใด ผู้คนทั้งหมดก็สั่นกลัวไปถึงหัวใจ! แม้แต่จะหนีก็ยังไม่มีความกล้าพอ





ลูกน้องของหู่หยางทุกคนหยุดนิ่งไม่ไหวติง นิ้วมือสั่นจนอ่อนแรง แม้แต่จะเหนี่ยวไกลยิงออกไปก็ยังทำไม่ได้!





จิ้งจอกพวกนี้เป็นเหมือนยมทูตที่กำลังจ้องจะพรากชีวิตของผู้คน!





ความกลัวค่อยๆเข้าไปกัดกินหัวใจของทุกคน ความสิ้นหวังปรากฏออกมาให้เห็นทางแววตา และต่อไปในอนาคตอันใกล้ก็จะปรากฏเสียงแห่งความเจ็บปวดทรมานขึ้น!





ขณะที่ทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ฝูงจิ้งจอกก็ได้วิ่งมาเข้าไปในหมู่บ้านแล้ว พวกมันคำรามอย่างดุร้ายก่อนใช้กรงเล็บโจมตีไปที่ชาวบ้าน





ทันใดนั้น!





ตุบ ตุบ ตุบ!





เสียงฝีเท้าที่เบาบางจนแทบจะไม่ได้ยิน เงาดำหลายสิบร่างเคลื่อนไหวเข้าไปใกล้ฝูงจิ้งจอกอย่างรวดเร็ว กรงเล็บแหลมคมพุ่งออกไปทำให้เกิดเสียงคล้ายอากาศถูกฉีกออก





ฉึก! ฉัวะ!





ฝูงจิ้งจอกไม่ทันได้ตอบสนอง จิ้งจอกจำนวนมากกว่าสามสิบตัวตายด้วยการโจมตีเดียว! หัวของจิ้งจอกทุกตัวถูกตัดขาดออกจากร่าง จะเห็นได้ชัดว่าการโจมตีของผู้มาใหม่ทั้งรวดเร็วแม่นยำและเต็มไปด้วยพลัง!





"เกิดอะไรขึ้น!"ชาวบ้านพวกนี้แทบจะอุทานออกมาพร้อมกัน ภาพที่เกิดขึ้นมันเร็วเกิดไปสำหรับพวกเขา จิตใจของพวกเขาว่างเปล่า รู้สึกถึงสายลมหอบหนึ่งพัดผ่านไป เพียงพริบตาฝูงจิ้งจอกจำนวนมากเบื้องหน้าก็ถูกตัดหัวออกไปหลายสิบตัว!





เงาดำหลายสิบร่างยังไม่หยุดแค่นั้น พวกมันหายไปอีกครั้งก่อนไปโผล่เบื้องหน้าจิ้งจอก!





ฉึก! ฉึก!





เสียงของกรงเล็บวาดผ่านคอของจิ้งจอกไปเหมือนกระดาษบางๆแผ่นหนึ่ง แม้แต่ขนที่กระสุนยังยิงไม่เข้าก็ถูกตัดอย่างง่ายดาย!





เงาดำพวกนี้โจมตีออกไปถึงสองครั้ง จิ้งจอกด้านหลังถึงจะรู้ตัวว่าถูกโจมตี





เมื่อเจอกับศัตรูที่ทรงพลัง แววตาของฝูงจิ้งจอกอีกหลายร้อยยังฉายแววดุร้ายมุ่งตรงเข้าต่อสู้หวังอาศัยจำนวนที่มากกว่าเข้ากดดัน!





ทันใดนั้นเงาดำหลายสิบร่างก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง มันระเบิดเสียงแสบแก้วหูทีหนึ่ง จากนั้นความเร็วของมันเพิ่มขึ้นจนมองไม่เห็น ฝูงจิ้งจอกรู้สึกเพียงสายลมพัดผ่านไปหอบหนึ่งก่อนที่หัวของมันจะหลุดออกจากร่าง!





หลังจากเงาดำหลายสิบร่างขยับอีกไม่กี่ครั้ง ฝูงจิ้งจอกจำนวนหลายร้อยที่เข้ามาในหมู่บ้านก็ถูกฆ่าตายหมดสิ้น! ฉากแห่งความโหดร้ายที่เกิดขึ้นทำให้จิตใจของทุกคนสั่นสะท้าน





จิ้กจอกทุกตัวตายด้วยการโจมตีเดียว ขนที่แข็งแกร่งไม่สามารถป้องกันกรงเล็บที่แหลมคมได้ พลังฟื้นฟูตัวเองของพวกมันกลายเป็นไร้ค่าเมื่อพวกมันถูกฆ่าในการโจมตีเดียว! ไม่มีเสียงร้องและพวกมันไม่มีชีวิตอีกต่อไป!





ทันทีที่เงาดำหยุดขยับ มันเผยให้เห็นถึงร่างกายที่แข็งแกร่งดุจหินผา คมเขี้ยวและกรงเล็บที่แหลมคมน่าหวาดเสียว แววตาของพวกมันเต็มไปด้วยความดุร้ายอำมหิต





เมื่อเห็นฝูงจิ้งจอกจำนวนหลายพัน ดวงตาของแร็พเตอร์ไม่ปรากฏความกลัวแต่กลับเต็มไปด้วยความกระหายเลือด พวกมันวิ่งตรงไปที่ฝูงจิ้งจอกที่กำลังโจมตีหู่หยางอยู่ในทันที!





อีกด้านหนึ่ง... หู่หยางที่กำลังพยายามหลบการโจมตีของจิ้งจอกอย่างสุดชีวิตในที่สุดก็ทนต่อไปไม่ไหว เขาใช้พลังออกไปจนไม่เหลือ ร่างกายหนักอี้งจนขยับไม่ไหว ได้แต่มองการโจมตีที่เข้ามาหาที่ตนอย่างสิ้นหวัง





ตอนนั้นเอง!





ฟุบฟุบฟุบ!





เสียงพิษกัดกร่อนจำนวนนับสิบดังขึ้นมาอย่างเงียบๆ มันพุ่งออกไปเหมือนงูพิษ ทะลวงใส่ฝูงจิ้งจอกรอบข้างหู่หยางจนแตกกระเจิง





หลังจากวิวัฒนาการขั้น1 ระยะการโจมตีของไดโลโฟซอรัสเพิ่มขึ้นมาเป็น150เมตร และความแม่นยำของพวกมันยิ่งกว่านักธนูในตำนานชะอีก พวกมันแต่ละตัวยิงออกไปโดยเล็งที่จุดตายเท่านั้น!





หลังจากที่โดนพิษกัดกร่อนเข้าไป จิ้งจอกรอบตัวหู่หยางก็ร้องโหยหวนออกมา เนื้อตรงที่โดนพิษเริ่มละลายอย่างรวดเร็ว ความสามารถฟื้นฟูของจิ้งจอกกลายเป็นไร้ค่าเมื่อถูกพิษนี้! เพียงพริบตาเดียวก็ปรากฏเหลือเพียงกองเลือดสีแดงสดกับคริสตัลสีสดใสที่ส่องแสงออกมา!





อาศัยเวลาที่ฝูงจิ้งจอกตกอยู่ในความสับสน แร็พเตอร์จำนวนสามสิบตัววิ่งด้วยความเร็วเหมือนกับสายลมกรรโชกแล้วเข้าโจมตีฝูงจิ้งจอกในทันที คมเขี้ยวและกรงเล็บโบกใส่จิ้งจอกอย่างรวดเร็ว





แทบไม่มีเวลาได้ตอบสนองจิ้งจอกอีกสามสิบตัวก็สิ้นใจในทันที การโจมตีเดียวของแร็บเตอร์สามารถฆ่าจิ้งจอกหนึ่งตัวในทันที! ฆ่าสัตว์ร้ายที่วิวัฒนาการขั้น1ในทันที!





ไม่นานหลังจากพบนักล่าที่แข็งแกร่ง ดวงตาที่สับสนของจิ้งจอกเปลี่ยนเป็นดุร้ายแล้วพุ่งเข้ามาโจมตีแร็บเตอร์อย่างไม่กลัวตาย! รูปแบบการโจมตีของพวกมันเปลี่ยนไปอีกครั้ง เปลี่ยนเป็นทุ่มสุดตัวเพื่อสร้างบาดแผลให้กับแร็พเตอร์โดยไม่สนใจชีวิตตัวเอง!





แต่อย่างไรก็ตามนอกจากพลังการฟื้นฟูที่รวดเร็วของจิ้งจอก นอกนั้นมันก็ไม่มีอะไรสักอย่างที่เทียบกับแร็พเตอร์ได้เลย ทั้งพลังการโจมตี พลังป้องกันและความเร็ว!





การโจมตีของมันเพียงแค่ทิ้งรอยแผลตื้นๆไว้บนร่างของแร็พเตอร์เท่านั้น ขนของมันก็ไม่แข็งพอจะป้องกันกรงเล็บของแร็พเตอร์ ยิ่งความเร็วที่เทียบกับแร็พเตอร์ไม่ได้เลย





แต่ด้วยจำนวนมากมายของจิ้งจอกทำให้ทั้งสองฝ่ายต่างต่อสู้กันด้วยความยากลำบาก!





ภายในพายุแห่งกรงเล็บ ร่างของแร็พเตอร์ทั้งสามสิบตัวเต็มไปด้วยบาดแผลจำนวนมาก แต่มันก็แลกมาด้วยการบาดเจ็บล้มตายจำนวนนับไม่ถ้วนของจิ้งจอก





ไดโลโฟซอรัสยังยิงพิษออกมาช่วยเหลืออย่างต่อเนื่อง ฆ่าจิ้งจอกไปไม่รู้กี่ตัว ทำให้จำนวนของจิ้งจอกลงลดไปอย่างมาก





อย่างไรก็ตาม แม้จะเห็นพวกพ้องล้มตายไปมาก แต่จิ้งจอกพวกนี้ก็ยังโจมตีเข้ามาอย่างบ้านคลั่งเช่นเดิม!





หลังจากผ่านไปหนึ่งนาทีนับตั้งแต่เปิดใช้ทักษะการโจมตีระยะใกล้ครั้งล่าสุด แร็พเตอร์สามสิบตัวเปิดใช้ทักษะนี้อีกครั้ง ความเร็วเพิ่มขึ้นมากจนฝูงจิ้งจอกตามไม่ทัน ภายในเวลาห้าวินาทีกลับฆ่าจิ้งจอกขนเงินไปนับร้อย! ซากศพที่กองอยู่ตรงพื้นมีมากจนนำไปสร้างเป็นภูเขาลูกเล็กๆได้





จำนวนของจิ้งจอกเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด จำนวนของมันไม่ได้หนาแน่นเหมือนเดิม! ความหวังที่จะกำจัดฝูงจิ้งจอกไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป





แต่!





หลังจากทักษะการโจมตีระยะใกล้ของแร็พเตอร์หมดลง คลื่นพลังที่น่ากลัวสายหนึ่งก็แผ่ออกมาจากในฝูงจิ้งจอก ถ้ามองไปจะเห็นว่าจิ้งจอกตัวอื่นๆจะโอบล้อมจิ้งจอกตัวหนึ่งไว้ตรงกลางเสมอ ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้มาพวกมันไม่เคยออกห่างจากจิ้งตัวนั้น..





ขนาดตัวของจิ้งจอกตัวนี้ใหญ่กว่าตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด ร่างที่เด่นแตกต่างไปจากตัวอื่นทั้งพลังอำนาจที่มันปล่อยออกมาและแววตาที่เฉลียวฉลาด มันเป็นเหมือนกับจิ้งจอกจ่าฝูง!





ดวงตาของมันจับจ้องไปที่นักรบไดโนเสาร์ไม่คลาดสายตา และทันทีที่ทักษะการโจมตีระยะใกล้ของแร็พเตอร์หมดลง จิ้งจอกจ่าฝูงแผ่แรงกดดันอันมหาศาลออกมา กลิ่นอายแห่งความตายมหาศาลพุ่งออกมาจากตัวของมัน! ลูกสมุนจิ้งจอกที่กำลังต่อสู้กับแร็พเตอร์รีบถอยออกมาอย่างหวาดกลัวทันที





ฟุบ!





ร่างของจิ้งจอกจ่าฝูงกระพริบก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย มีเพียงเสียงแหวกอากาศดังขึ้น จิ้งจอกตัวนั้นพุ่งตัวไปที่แร็พเตอร์ตัวหนึ่งก่อนที่จะตบกรงเล็บใส่!





สัญชาตญาณของแร็พเตอร์สัมผัสถึงอันตรายในทันที ประฏิกิริยาของแร็พเตอร์ตอบสนองอย่างรวดเร็ว! มันรีบกระโดดหลบออกไป





อย่างไรก็ตาม ความเร็วของจิ้งจอกจ่าฝูงนั้นเร็วเกินไป ทันทีที่แร็พเตอร์เริ่มขยับตัว กรงเล็บของมันก็โจมตีไปถึงแล้ว!





เมื่อกรงเล็บสัมผัสกับตัวของแร็พเตอร์ ร่างกายที่แข็งแกร่งของแร็พเตอร์ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ!





ความเร็วของจิ้งจอกจ่าฝูงเร็วกว่าแร็พเตอร์เสียอีก หลังจากมันฆ่าแร็พเตอร์ไปตัวนึง มันก็เข้าโจมตีแร็พเตอร์ตัวที่สองอย่างต่อเนื่องทันที..





ด้วยความเร็วของจิ้งจอกจ่าฝูง เกรงว่าถ้าแร็พเตอร์ไม่เปิดใช้ทักษะการโจมตีระยะใกล้ก็คงจะไม่สามารถตามความเร็วของมันได้ทัน!





อย่างไรก็ตาม ถึงอยากจะใช้ก็ใช้ไม่ได้อยู่ดี แร็พเตอร์ทั้งสามสิบตัวพึ่งจะเปิดใช้ทักษะการโจมตีระยะใกล้ไป และต้องรออีกหนึ่งนาทีถึงจะกลับมาใช้ทักษะได้อีกครั้ง





นั้นหมายความว่าในช่วงหนึ่งนาทีนับจากนี้ นักรบไดโนเสาร์จะทำได้เพียงรับการโจมตีจากจิ้งจอกเท่านั้น!





เพียงพริบตาเดียวจิ้งจอกจ่าฝูงก็โจมตีไปที่แร็บเตอร์ตัวที่สองแล้ว กรงเล็บที่แหลมคมกรีดผ่านคอของแร็พเตอร์จนศีรษะกระเด็นหลุดออกจากร่าง





ตอนนั้นเอง-





ฟุบฟุบฟุบ!





เสียงของพิษกัดกร่อนถูกยิงออกไปใส่จิ้งจอกจ่าฝูงอย่างแม่นยำ!





แต่พิษพวกนี้ถูกยิงมาจากระยะไกล ประกรอบกับความเร็วของจิ้งจอกจ่าฝูงจึงทำให้มันกระโดดหลบได้อย่างง่ายดาย





สถานการณ์ของนักรบไดโนเสาร์เข้าขั้นวิกฤตแล้ว นอกจากพึ่งทักษะการโจมตีระยะใกล้ของแร็พเตอร์แล้ว นักรบไดโนเสาร์ก็ไม่สามารถจะทำอะไรได้อีก และถ้ายังปล่อยให้จิ้งจอกจ่าฝูงโจมตีใส่แร็พเตอร์ต่อไป แร็พเตอร์สามสิบตัวคงจะไม่มีชีวิตรอดถึงหนึ่งนาทีแน่!





จิ้งจอกจ่าฝูงคำรามออกมาอย่างได้ใจ เหมือนมันรู้อยู่แล้วว่าหลังจากแร็พเตอร์เปิดใช้ทักษะการโจมตีระยะใกล้ไปครั้งหนึ่ง แล้วจะต้องรออีกหนึ่งนาทีถึงจะใช้ทักษะได้อีกครั้ง!





เพราะงั้นตอนแรกที่แร็พเตอร์โจมตีใส่ฝูงจิ้งจอก จนกระทั่งเสียลูกสมุนจิ้งจอกไปจำนวนมาก มันก็ไม่ปรากฏตัวออกมาตั้งแต่แรก ที่แท้จิ้งจอกจ่าฝูงก็ทำการสังเกตุความลับของนักรบไดโนเสาร์มาตลอด!





เมื่อศึกษาศัตรูเสร็จแล้ว ที่เหลือก็แค่รอจนกว่าแร็พเตอร์จะเปิดใช้ทักษะอีกครั้ง หลังจากนั้นมันก็แค่รอให้เวลาใช้ทักษะของแร็พเตอร์หมดลง และสุดท้ายตัวมันเองก็จะเริ่มโจมตี!





ร่างของจิ้งจอกจ่าฝูงกระพริบหายไป ด้วยความเร็วระดับนี้เพียงพริบตาเดียวมันก็ไปโผล่ที่ด้านหลังของแร็พเตอร์ตัวที่สามแล้วตบอุ้มเท้าออกไปอย่างรุนแรง





แร็พเตอร์ที่ตามความเร็วของจิ้งจอกไม่ทันทำได้แค่รอความตายเท่านั้น ขณะที่จิ้งจอกกำลังจะสังหารแร็พเตอร์ได้สำเร็จ





ทันใดนั้นรูม่านตาของจ่าฝูงจิ้งจอกพลันหดตัวอย่างรวดเร็ว!





ในดวงตาของมันประทับไปด้วยภาพของประกายแสงอันตรายสองสายกำลังพุ่งทะยานเข้ามา! ฝ่ามือเรียบเนียนคู่หนึ่งระเบิดกลิ่นอายแห่งความตายออกมา รังสีสังหารที่เย็นเยียบแผ่ออกมาจากมือคู่นั้นอย่างมหาศาล! เต็มไปด้วยความมุ่งมั้นในการฆ่าที่รุนแรง!





จิ้งจอกจ่าฝูงปรากฏสีหน้าตื่นตกใจขึ้น การโจมตีนี้ไม่ได้อยู่ในการคำนวนของมัน แร็พเตอร์สามสิบตัวยังไม่สามารถใช้ทักษะของมันได้ และด้วยความเร็วพื้นฐานของแร็พเตอร์ก็ตามความเร็วของมันไม่ทัน ไม่มีทางที่จะโจมตีมันได้!





แต่ฝ่ามือของหลินเฟิงก็ได้หยุดชะงักความคิดของจ่าฝูงจิ้งจอก และโจมตีไปที่หัวของมันอย่างรุนแรง!





ตูมมม!





พลังมหาศาลระเบิดออกมาจากฝ่ามือของหลินเฟิง ส่งร่างของจิ้งจอกกระเด็นออกไปไกล เลือดสีแดงทะลักออกมาจนย้อมขนสีเงินของมัน













_________________________________



⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠















ตอนก่อน

จบบทที่ หลายสิบปะทะหลายพัน

ตอนถัดไป