ฟังคำอธิบายของฉัน
นอกจากการกินและพักผ่อนในช่วงที่ผ่านมา กัวซินหยู่ได้อุทิศเวลามากมายให้กับการฝึกฝนทุกวัน และทุกครั้งที่ฟางจือหยูมาเยี่ยมเธอ เธอก็จะยิ่งทุ่มเทกับการฝึกฝนมากกว่าเดิม
โดยในตอนนี้สามารถกล่าวได้เต็มปากเลยว่าเสียงของเธอนั้นเป็นถึงระดับนักร้องสมบัติของชาติแล้ว ภายใต้การฝึกสอนของอาจารย์ที่มีชื่อเสียง ทักษะการร้องเพลงของกัวซินหยู่จึงได้รับการปรับปรุงอย่างรวดเร็ว ในบางครั้ง เธอนั้นจะร้องเพลงของฟางจือหยูแล้วส่งมาให้เขาให้ฟัง ซึ่งฟางจือหยูก็สัมผัสได้ถึงความก้าวหน้าแบบก้าวกระโดดในน้ำเสียงของเธอ
ด้วยศักยภาพและความเร็วในการพัฒนานี้ อีกไม่นานเธอจะต้องร้องเพลงที่ฟางจือหยูแต่งให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบแน่นอน!
“ตอนนี้ฉันอยู่ที่ประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัยของเธอแล้ว!” รถของฟางจือหยูจอดอยู่ที่ประตูทางเข้าของมหาวิทยาลัยดนตรีเจียงหนาน เนื่องจากอาจารย์ชาวอิตาลีมีธุระเร่งด่วนบาง เธอจึงต้องรีบเดินทางกลับไปยังประเทศของตัวเอง และเพื่อช่วยให้ตัวของกัวซินหยู่ได้ผ่อนคลายจากการฝึกซ้อมอย่างหนักมาโดยตลอด ฟางจือหยูจึงได้ชวนกัวซินหยู่ไปดูหนังด้วยกัน
“ทำไมคุณมาถึงเร็วจังเลย” ฟางจือหยูนัดเวลาเอาไว้ตอนห้าโมงเย็น แต่ตอนนี้เพิ่งจะสี่โมงสิบนาทีเท่านั้นเอง “รอฉันสักครู่นะ ฉันจะรีบออกไปเดี๋ยวนี้!”
“โอเค แต่ไม่ต้องรีบมากก็ได้นะ เดี๋ยวจะเดินไปสะดุดอะไรล้มเอา ฮ่าฮ่า!” ฟางจือหยูอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงของกัวซินหยู่ที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ
“เสี่ยวหลิง ตอนนี้คิ้วของฉันมันสมมาตรกันหรือเปล่า?” กัวซินหยู่ถามเพื่อนร่วมห้องของเธอขณะกำลังยุ่งกับการจัดกระเป๋า
“หืม นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นซินหยู่ของเราจริงจังกับเรื่องความงามของตัวเอง!” เพื่อนร่วมห้องของกัวซินหยู่ถาม “ ฉันขอถามหน่อยได้มั้ยว่าแฟนของเธอเป็นใคร ใช่เกาฟู่ที่ฉันเคยชมว่าหน้าตาดีในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหรือเปล่า?"
“ซินหยู่” เพื่อนร่วมห้องโจวถิงพูดติดตลกว่า “เธอพาแฟนของเธอมาให้พวกเราเห็นหน้าหน่อยสิ เราจะได้ช่วยกันดูให้ว่าเขาเป็นยังไง!”
“ใช่แล้ว! ผู้ชายสมัยนี้เชื่อถือไม่ค่อยได้ เธอต้องระมัดระวังตัวเอาไว้ให้ดี!”
“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน!” ใบหน้าของกัวซินหยู่เปลี่ยนเป็นสีแดง
“ว่าไงนะ? เขายังไม่ขอเธอเป็นแฟนอีกอย่างงั้นหรอ?”
“ขอโทษที ตอนนี้ฉันต้องรีบไปแล้ว ไว้เจอกันคืนนี้นะ แล้วฉันจะซื้อของอร่อยมาฝาก!” กัวซินหยู่รีบปืดกระเป๋าและเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
“โอเค ถ้าเธอไม่กลับมาตอนกลางคืนเราจะแจ้งตำรวจ!”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าเธอไม่กลับมาล่ะก็ เธอเตรียมโดนพวกฉันแซวได้เลย!”
ฟางจือหยูนั่งอยู่ในรถและฟังเพลงอย่างเบื่อหน่าย
ในฐานะที่เป็นถึงหนึ่งใน 3 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยดนตรีแห่งประเทศจีน มหาวิทยาลัยดนตรีเจียงหนานจึงมีผู้หญิงสวยๆอยู่มากมาย และการเดินผ่านไปมาของพวกเธอก็ทำให้ตาของฟางจือหยูเกิดอาการพร่ามัว
เพื่อนร่วมห้องของฟางจือหยูเคยบอกเขาเอาไว้ว่าจะมีรถหรูราคาแพงหลายคันขับมาจอดอยู่หน้าวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยทุกวัน และเจ้าของรถก็จะวางเครื่องดื่มต่างๆไว้บนหลังคา
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่การกระทำที่สูญเปล่า แต่มันมีความหมายพิเศษอยู่ในตัว เมื่อถึงเวลา นักศึกษาหญิงที่สนใจจะเดินเข้าไปในรถคันนั้นโดยดูความแพงของเครื่องดื่ม ส่วนปลายทางของรถไม่เป็นที่อยู่อาศัยส่วนตัวของมหาเศรษฐีก็เป็นโรงแรมสุดหรู
ในอดีต ฟางจือหยูคิดว่ามันเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาเห็นสิ่งที่เคยได้ยินมากำลังเกิดขึ้นเต็มทั้งสองตา
มีรถยนต์หรูหราอย่างน้อย 12 คันจอดอยู่ข้างถนน และมีเครื่องดื่มที่แตกต่างกันวางอยู่บนหลังคาของรถ
ประมาณสิบนาทีหลังจากนั้น สาวสวยหลายคนก็เดินเข้าไปหยิบเครื่องดื่มที่วางตั้งอยู่หลังคาและเข้าไปนั่งในรถสุดหรูด้วยรอยยิ้ม
“รถสวยไม่เบาเลยนี่หว่า น้องชาย!” ชายคนหนึ่งที่ไม่มีผมอยู่บนหัวและมีรูปร่างเหมือนแตงกวาฤดูหนาวตะโกนใส่กระจกรถด้านข้างของฟางจือหยู
"มีอะไรหรือเปล่า"
"อ๋อ ฉันแค่จะมาบอกว่าถ้าจอดรถอยู่นิ่งๆแบบนี้โดยไม่ทำอะไรเลยคงจะไม่มีผู้หญิงที่ไหนมาขึ้นรถของนายหรอกนะ น้องชาย” ชายคนนั้นหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ “น้องชายต้องวางเครื่องดื่มไว้บนหลังคารถและเปิดประตูออกมาให้กว้างที่สุด นี่คือรหัสลับของพวกเรา!” "
“พี่ใหญ่… ผมไม่ได้...” ฟางจือหยูหน้าแดง
“ไม่เห็นมีอะไรให้ต้องอายเลยน้องชาย!” เมื่อเห็นสีหน้าเขินอายของฟางจือหยู ชายคนนั้นก็รู้ทันทีเลยว่านี่เป็นครั้งแรกของเขา “เดี๋ยวพี่จะช่วยสอนเอง!”
สิ้นสุดคำพูด ชายคนนั้นก็หยิบขวดวาฮาฮาออกมาแล้ววางไว้บนหลังคารถของฟางจือหยู “น้องชาย นี่ถือว่าเป็นเครื่องดื่มที่สูงส่งมากๆในแวดวงของเรา!”
“เอ่อ?” ฟางจือหยูงุนงง
“น้องชายคงจะไม่เข้าใจสินะ งั้นเดี๋ยวพี่จะอธิบายให้ฟังก็แล้วกัน ในแวดวงของเรา เครื่องดื่มไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งที่บ่งบอกถึงฐานะ แต่เป็นตัวบ่งบอกว่าผู้หญิงแบบไหนถึงจะคู่ควรด้วย ยิ่งเครื่องดื่มสูงส่งมากเท่าไหร่ ผู้หญิงที่จะเข้ามานั่งในรถของเราได้ก็จะต้องเป็นเพียงผู้หญิงเกรดเอ!” ชายคนนั้นพูดต่อ “และเครื่องดื่มวาฮาฮาขวดนี้จะทำให้น้องชายได้พบกับสาวสวยสุดเซ็กซี่!”
“ขอโทษนะพี่ใหญ่ ฉันไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย!” ฟางจือหยูเปิดประตูรถและกำลังจะนำขวดวาฮาฮาออก แต่ทันใดนั้นสาวสวยหน้าตาน่ารักเหมือนเด็กก็เดินเข้ามา
“สุดหล่อ เราไปกินข้าวด้วยกันมั้ย?”
“เธอหมายถึงฉันหรอ...” ฟางจือหยูประเมินความน่าดึงดูดใจในรถของเขาต่ำเกินไป จริงๆแล้ว นักศึกษาหญิงจำนวนมากต่างจ้องมองรถของเขาอยู่ตลอดเวลา แต่เนื่องจากรถของฟางจือหยูไม่มีเครื่องดื่มวางอยู่บนหลังคา และประตูก็ไม่ได้เปิดเอาไว้ เหล่านักศึกษาหญิงจึงไม่กล้าเดินเข้ามา
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มีเครื่องดื่มวางอยู่บนรถสุดหรูแล้ว และเธอจะรอช้าอยู่ได้ยังไง?
“คือว่า...ฉันกำลังรอใครบางคนอยู่” ฟางจือหยูพูดอย่างงุ่มง่าม
“ฉันรู้ ทุกคนที่นี่ต่างก็รอใครอยู่กันทั้งนั้น!” คนสวยชี้ไปที่รถคันอื่นๆ ส่วนพี่ใหญ่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็โบกมือมาให้เขาด้วยรอยยิ้มแปลกๆ
"ฉันกำลังรอใครบางคนอยู่จริงๆ" ฟางจือหยูพูด "เพื่อนฉันอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้"
“แล้วจะวางเครื่องดื่มไว้บนหลังคารถหาพระแสงอะไร!” นักศึกษาหญิงด่าในใจ แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเจอชายหนุ่มสุดหรูขับรถสุดหรูแบบนี้
“ถ้าอย่างงั้นคุณช่วยทิ้งข้อมูลการติดต่อไว้ให้ฉันหน่อยจะได้หรือเปล่า” นักศึกษาหญิงมองฟางจือหยูด้วยดวงตาเสน่ห์หา
“ฟางจือหยู คุณกำลังทำอะไรอยู่” กัวซินหยู่เดินออกมาจากมหาวิทยาลัยและเห็กฉากนี้เข้าพอดี
ในฐานะนักศึกษาของมหาวิทยาลัยดนตรีเจียงหนาน เธอจึงรู้จักเรื่องแบบนี้เป็นอย่างดี
“ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้!” กัวซินหยู่หันศีรษะไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว
“ไม่ใช่นะ... ซินหยู่ เธอฟังคำอธิบายของฉันก่อนสิ...” ฟางจือหยูอยากจะร้องไห้