อย่าได้ก่อตั้งองค์กรขึ้นในประเทศจีนอีก

“เสี่ยวฟาง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เรื่องทุกอย่างคงไม่จบลงอย่างสวยงามแบบนี้ ป้าขอบคุณมากเลยนะ!” ในห้องพิเศษของโรงพยาบาล เหยายี่ฟางรู้สึกขอบคุณฟางจือหยูจากใจจริง เพราะไม่เพียงแต่เขาจะช่วยสามีของเธอ แต่ที่ผ่านมาเขายังได้ช่วยเรื่องต่างๆในครอบครัว และครั้งนี้เขาก็ได้ช่วยลูกชายของเธอเอาไว้อย่างปลอดภัย

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

“คุณป้าไม่ต้องขอบคุณผมหรอกนะครับ ผมแทบไม่ได้ทำอะไรเลย อีกอย่างนี่ก็เป็นเรื่องที่ผมควรทำอยู่แล้วด้วย” ฟางจือหยูใช้โอกาสนี้พิชิตใจของเหยายี่ฟาง



เนื่องจากกัวจุนหยูได้รับสารยาสลบเข้าสู่ร่างกาย อวัยวะภายในของเขาจึงมีการติดเชื้อเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาสองสามวัน



ตำรวจตรวจสอบที่เกิดเหตุแล้วพาผู้ต้องสงสัยทั้งหมดกลับไปดำเนินคดี แน่นอนว่าพวกเขานั้นต่างก็เต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกใจ เพราะที่เกิดเหตุมีปลอกกระสุนตกอยู่บนพื้นมากมาย แต่กลับไม่มีร่องรอยของเลือดเลยแม้แต่หยดเดียว พวกอันธพาลที่มีปืนเหล่านี้ถูกชายหนุ่มคนนั้นจัดการได้ยังไงกันนะ?



ในตอนเย็น รถยนต์คนหนึ่งได้ขับเข้ามาในโกดังร้างแห่งเดิม พวกเขาสวมชุดเดียวกันกับกลุ่มในตอนกลางวัน แต่รถของพวกเขานั้นหรูหรากว่าอย่างมาก



"ทำไมถึงไม่มีคนอยู่ที่นี่เลยล่ะ? เรานัดส่งมอบคนกับพวกเขาในคืนนี้ที่นี่ไม่ใช่หรือไง?"



“เป็นไปได้มั้ยที่พวกเขาจะถูกตำรวจตามมาและจับตัวไป?”



“เป็นไปไม่ได้หรอก เพราะฉันไม่เห็นร่องรอยของการต่อสู้เลย!” พวกเขาเดินวนรอบโกดังหลายรอบ แต่สุดท้ายก็ไม่พบกับอะไร



“มองหาไปก็ไม่มีประโยชน์ คนของพวกแกถูกจับไปหมดแล้ว!” จู่ๆเสียงที่เต็มไปด้วยความเย็นชาก็ดังขึ้นในหูของพวกเขาทุกคน



“แกเป็นใคร!” ทุกคนหยิบปืนพกที่เหน็บไว้ตรงเอวออกมาอย่างรวดเร็ว



“ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก เพราะเดี๋ยวพวกแกก็จะต้องตายกันหมดแล้ว!” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง



“แย่แล้ว! เจ้าหมอนี่มันเป็นผู้มีพลังพิเศษ!” หนึ่งในคนที่มายังโกดังร้างสวมสิ่งที่คล้ายกับนาฬิกาอยู่บนข้อมือขวา และสิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอนาฬิกาของเขาก็คือตัวเลขที่มากกว่าหนึ่งพันคะแนน



นี่เป็นเครื่องมือพิเศษสำหรับทดสอบพลังของมนุษย์ โดยพลังงานของมนุษย์นั้นจะเฉลี่ยอยู่ที่ 5-10 คะแนน ส่วนค่าพลังสูงสุดของผู้ใช้พลังพิเศษระดับสูงในองค์กรของพวกเขาอยู่ที่ไม่กี่ร้อยคะแนน เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนที่พวกเขาจะสามารถต่อกรด้วยได้



“ไปกันเถอะ!” ทุกคนรีบกลับไปขึ้นรถทันที พวกเขาเป็นเพียงพนักงานธรรมดาขององค์กร และผู้ใช้พลังพิเศษระดับสูงที่ติดตามมาเพียงคนเดียวก็มีระดับพลังอยู่แค่หลักร้อยเท่าัน้น มันห่างไกลเกินไปที่จะเอาชนะชายลึกลับผู้นี้



แต่อย่างไรก็ตาม ก่อนที่รถของพวกเขาจะได้ออกไปจากเขตของโกดัง มันก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นมา



ร่างของกู่ยี่ปรากฏขึ้นข้างซากรถอย่างลับๆ จากนั้นเขาก็ค้นศพและหยิบเพจเจอร์ออกมา: "ฉันพบแล้ว รังขององค์กรอยู่ใต้ดินในพื้นที่ที่เป็นเนินเขาทางเหนือของเมืองตงอัน ลงมือจัดการเดี๋ยวนี้เลย!”



......



ณ ดินแดนที่ไร้ผู้คนในแอฟริกา ในฐานใต้ดินขนาดใหญ่ ชายชาวยุโรป-อเมริกันวัย 50 ปีกำลังอ่านรายงานการทดลอง



"งูทะยาน" องค์กรที่ทำให้การพูดคุยระดับสูงของหลายประเทศในโลกเปลี่ยนไป พวกเขาพึ่งพาการวิจัยร่างกายของมนุษย์ และปัจจุบันก็มียอดมนุษย์จำนวนมากอยู่ในครอบครอง



ผู้ชายคนนี้คือโลรองต์ ผู้นำขององค์กร "งูทะยาน" เป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS โดยผู้ใช้ระดับนี้มีเพียง 27 คนเท่านั้นในโลกใบนี้



“มีบางอย่างเกิดขึ้นครับบอส!” สมาชิกขององค์กรเดินเข้ามาในห้องอย่างเร่งรีบ



“ทำไมนายถึงได้ดูตื่นตระหนกขนาดนั้นล่ะ มีอะไรเกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นหรอ” โลรองต์วางรายงานการทดลองลง “พูดมาสิ!”



“สาขาที่ประเทศจีนขาดการติดต่อไป!” สมาชิกองค์กรพูด



“อะไรนะ เป็นไปได้ยังไง สาขาประเทศจีนก่อตั้งมาแปดปีแล้วโดยที่ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนเลย ทำไมจู่ๆพวกเขาถึงขาดการติดต่อไปได้?” โลรองต์รู้สึกไม่ดี



“ผมก็ไม่รู้ เรื่องนี้ยังอยู่ระหว่างการตรวจสอบ เราส่งคนจากประเทศใกล้เคียงไปตรวจสอบแล้ว และคาดว่าน่าจะได้รู้ความจริงเร็วๆนี้!”



“ฝึบ!” ในขณะนั้นเอง คอมพิวเตอร์ที่อยู่ด้านหน้าของโลรองต์ก็ถูกแฮก และอินเทอร์เฟซดั้งเดิมก็ถูกแทนที่ด้วยใบหน้าของคนจีน



“นายอย่าได้คิดจะมาก่อตั้งองค์กรขึ้นที่ประเทศจีนอีก ไม่อย่างนั้น สำนักงานใหญ่ของ 'งูทะยาน' จะหายไปอย่างสมบูรณ์เหมือนกับสาขานี้เช่นกัน!” ชายคนนั้นพูดอย่างเย็นชา



“แกเป็นใคร?” แม้ว่าจะเป็นเพียงสาขาย่อย แต่ในสาขาประเทศจีนนั้นก็มีผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SS อยู่ถึงห้าคน มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะถูกทำลายในชั่วข้ามคืน



“คุณโลรองต์ ฉันคงไม่ต้องบอกคุณหรอกนะว่าฉันเป็นใคร” ใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ



และใบหน้าของเธอนั้นก็ทำให้โลรองต์หายใจไม่ออกทันที



ในโลกของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ผู้หญิงคนนี้ถือว่าเป็นราชินีของปีศาจทั้งปวง!



"คุณซินหยาน..."



“รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง”



“ครับ ผมจะถอนตัวออกจากจีน และจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับจีนอีกเด็ดขาด!”



......



พ่อแม่ของเด็กคนอื่นๆมาที่โรงพยาบาลในตอนบ่ายพร้อมกับของกำนัลต่างๆเพื่อขอบคุณคนที่ช่วยชีวิตลูกๆของพวกเขาเอาไว้ และแน่นอนว่านักข่าวเองก็ตามมาที่โรงพยาบาลด้วยเช่นกัน



เมื่อเวลาผ่านไป เหตุการณ์นี้ก็ถูกตัดสินว่าเป็นการค้าเด็กโดยอาชญากร และฟางจือหยูก็ถูกมองว่าเป็นคนกล้าหาญที่ช่วยชีวิตเด็กๆเอาไว้



ในตอนเย็น ข่าวนี้ได้ปรากฏบนอินเทอร์เน็ต และรูปถ่ายของฟางจือหยูก็ถูกเปิดเผย ในตอนแรกชาวเน็ตคิดว่าเขาเป็นเพียงแค่คนชื่อเหมือน แต่หลังจากตรวจสอบพวกเขาก็พบว่าชายคนนี้เป็นฟางจือหยูคนเดียวกัน!



บัญชีเวย์ปั๋วอย่างเป็นทางการของสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเจียงหนานได้โพสต์ข้อความว่า “ฟางจือหยู นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเจียงหนาน เขาได้บุกเข้าไปในถิ่นของผู้ก่อการร้ายอย่างกล้าหาญเพื่อช่วยเหลือเด็กที่ถูกลักพาตัวไปทั้งหมด 4 คน ประเทศของเราต้องการคนหนุ่มสาวที่มีความโดดเด่นเช่นนี้ ปรบมือให้เขา! @fangjueyu”



หลังจากข้อความนี้ถูกโพสต์ออกไป ความคิดเห็นมากมายก็ปรากฏขึ้นทันที ทุกคนต่างยกย่องฟางจือหยูในความชอบธรรมและความกล้าหาญจากใจจริง



“ประธานฟางสุดยอด!”



“ประธานฟาง คุณพาบอดี้การ์ดไปยังที่เกิดเหตุด้วยใช่มั้ย”



“ไม่ใช่หรอกเมนต์บน ประธานฟางเขาช่วยเด็กทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว ลุงของฉันเป็นตำรวจและอยู่ในที่เกิดเหตุ เขาบอกฉันว่าไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลยนอกจากคุณฟาง!”



“ประธานฟางไม่เพียงแค่รวยเท่านั้น แต่เขายังมีคุณธรรมอยู่เต็มหัวใจ! ”



......



“เสี่ยวยี่ ทำไมอัตราการสำเร็จของภารกิจถึงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดแบบนี้ล่ะ?” ฟางจือหยูรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นว่าระดับการเข้าถึงของเขาเพิ่มขึ้นมาเกือบ 10%



“นั่นเป็นเพราะว่าสิ่งที่โฮสต์ทำมีผลกระทบต่อสังคมในเชิงบวกยังไงล่ะ!”



“จริงสิ มีวิธีแบบนี้อยู่ด้วยนี่หน่า!” ฟางจือหยูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาละโทรไปหาจ้วงหยิงทันที



“สวัสดีพี่เสี่ยวหยิง ผมรบกวนพี่ช่วยติดต่อกับสหพันธ์การกุศลประเทศจีน ยูนิเซฟ และองค์กรสวัสดิการทั้งหมดให้หน่อยสิ!”



“ใช่ ผมจะบริจาคเงิน เท่าไหร่งั้นหรอ เอิ่ม คงสักหนึ่งพันล้านหยวนมั้ง!”



“โอเค มีสถาบันทั้งหมด 200 แห่งสินะ ดีเลย ทำการบริจาคเงินให้พวกเขาทั้งหมดทันที! ”



......

ตอนก่อน

จบบทที่ อย่าได้ก่อตั้งองค์กรขึ้นในประเทศจีนอีก

ตอนถัดไป