แปลนออกแบบ

“เสี่ยวฝาง ฉันขอถามคุณได้หรือเปล่าว่าครอบครัวคุณทำอะไรบ้าง” ฉีตงสงสัยในตัวของฟางจือหยูและอยากรู้รายละเอียดเกี่ยวกับเขาขึ้นมา



“ผมขายรถสปอร์ต ขุดเพชร ขายน้ำมัน ขายของเก่า และอีกหลายๆอย่าง!”



“เอ่อ...” แม้แต่หน้าหัวหน้าก็ยังอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ นี่เป็นธุรกิจที่คนธรรมดาทำได้อย่างงั้นหรอ? ชายหนุ่มคนนี้เป็นใครกัน?



"ทุกคนคิดว่างานวิจัยของคุณฟางมีปัญหาหรือเปล่า" หัวหน้าไม่รู้เรื่องทางเทคนิคมากนัก เขาจึงยกการตัดสินขั้นสุดท้ายให้กับเหล่าศาสตราจารย์ชรา



"เนื่องจากไม่มีปัญหากับผลการจำลอง ที่เหลือจึงแค่รอดูการปฏิบัติขั้นสุดท้ายเพียงอย่างเดียว" ศาสตราจารย์หันมามองหน้ากันและพูดต่อ "แต่ก่อนอื่นเลยคือเราต้องยื่นขอสิทธิบัตรเกี่ยวกับงานวิจัยนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้ประเทศอื่นๆนำไปใช้ได้ตามใจชอบ!"



“ใช่ นี่เป็นทรัพย์สินทางปัญญาของประเทศเราเอง มันสมควรได้รับการคุ้มครอง” หัวหน้าพูด“เสี่ยวฝาง คุณยินดีที่จะขายเทคโนโลยีนี้ให้กับประเทศหรือเปล่า”



"ขาย? ไม่ นั่นไม่จำเป็นหรอก!" ฟางจือหยูไม่เคยคิดที่จะใช้เทคโนโลยีนี้เพื่อสร้างรายได้ "เดิมทีผมคิดที่จะประกาศความสำเร็จด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์นี้ออกไปในนามของมหาวิทยาลัยเจียหนานอยู่แล้ว ดังนั้นคุณดำเนินเรื่องเพื่อประเทศชาติของเราได้เลย”



“หายากมากเลยนะคนที่มีความคิดแบบนี้ คุณนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ!”



“ฉันมีเงินมากพอแล้ว ขืนได้รับเงินเพิ่มอีกก็ใช้ไม่หมดกันสักทีน่ะสิ!” ฟางจือหยูพึมพำเงียบๆในใจ



“ฉันไม่สามารถเพิกเฉยต่อคนที่ทำคุณงามความดีต่อประเทศได้หรอกนะ แต่ในเมื่อคุณบอกว่าไม่ต้องการเงิน งั้นฉันจะขอแต่งตั้งให้คุณเป็นนักวิชาการกิตติมศักดิ์แทนก็แล้วกัน คุณคิดว่าไง” หัวหน้าพูด



“นักวิชาการกิตติมศักดิ์?!” ศาสตราจารย์ทุกคนทำตัวไม่ถูกทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้ เพราะพวกเขาทำงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์มาเกือบทั้งชีวิตกว่าจะได้ตำแหน่งนี้มา และชายหนุ่มที่มีอายุเพียงยี่สิบปีก็กำลังจะได้ตำแหน่งเดียวกันไปครอง



“หัวหน้า ผมไม่มีความสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย” ฟางจือหยูพูดอย่างตรงไปตรงมา “แต่ผมต้องการผลลัพธ์บางอย่างหลังจากความสำเร็จนี้ถูกนำไปใช้อย่างเป็นทางการ”



“คุณหมายถึงเรื่องสถานที่ใช่หรือเปล่า” หัวหน้าถาม หลายวันก่อน ฉีตงได้อธิบายเกี่ยวกับสิ่งที่ฟางจือหยูต้องการให้เขาฟังแล้ว



“ใช่ ผมต้องการสร้างสตูดิโอภาพยนตร์ แต่ด้วยการที่ต้องใช้พื้นที่มาก มันจึงยากที่จะได้รับอนุมัติให้ใช้พื้นที่ในปัจจุบัน ดังนั้น ผมเลยวางแผนที่จะสร้างสตูดิโอภาพยนตร์ขึ้นในพื้นที่ทะเลทรายหลังจากที่เริ่มใช้พืชดัดแปลง” ฟางจือหยูพูดเสริม"แน่นอนว่าเงินทั้งหมดสำหรับการก่อสร้างและค่าอื่นๆที่ต้องเสียให้กับรัฐผมจะเป็นคนจ่ายเอง!"



“เสี่ยวฟาง คุณรู้หรือเปล่าว่าโครงการใหญ่ขนาดนี้ต้องใช้เงินเท่าไหร่?” หัวหน้ารู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะสร้างเมืองภาพยนตร์ขนาดใหญ่ขึ้นในเมืองทะเลทราย



“ผมรู้!” ฟางจือหยูคิดเอาไว้แล้วกว่าเงินที่ใช้อาจจะมากกว่าแผนเดิมที่วางไว้หนึ่งแสนล้านหยวนถึงสิบเท่า แต่แล้วยังไงล่ะ? ตัวเขาปรารถนาที่จะใช้เงินให้ได้มากที่สุด เพื่อให้ภารกิจใช้เงิน 5 แสนล้านดอลลาร์สำเร็จลุล่วงไป



“สิ่งที่คุณต้องการคือที่ดินใช่มั้ย?” หัวหน้าถามยืนยันอีกครั้ง



"ใช่!" ฟางจือหยูพยักหน้า "ตามที่พูดไป ผมจะเปิดเผยเทคโนโลยีนี้ในชื่อของมหาวิทยาลัยเจียงหนาน ส่วนเรื่องปลูกพืชดัดแปลงที่ทะเลทรายผมจะให้ทางบริษัทที่อยู่ภายใต้การดูแลของผมจัดการเอง และผมจะเริ่มแผนการนี้ทันทีถ้าทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลง”



หากหวังฉงอยู่ที่นี่ล่ะก็ เขาคงคิดว่าฟางจือหยูบ้าไปแล้วอย่างแน่นอน ถ้าเป็นการสร้างสตูดิโอภาพยนตร์ขึ้นในเขตธรรมดา พวกเขาจะได้กำไรมหาศาลภายในสิบปี แต่ถ้าหากสร้างขึ้นในทะเลทรายล่ะก็ เวลาที่จะต้องใช้ในการทำกำไรคงเพิ่มขึ้นกว่าเท่าหรือสองเท่าตัว!



“ถ้าจะทำตามที่คุณต้องการ เราขอเริ่มทำการทดลองจากทะเลทรายทาคลีมก่อน อันดับแรก เราจะทดสอบพื้นที่ทะเลทราย 100 ตารางกิโลเมตร ถ้าสำเร็จ เราจะให้พื้นที่ครึ่งหนึ่งแก่คุณ ในกรณีนี้ ฉันคิดว่าเบื้องบนคงจะไม่มีใครคัดค้าน!” หัวหน้าพูด



“ตกลง!” ฟางจือหยูยิ้ม พื้นที่ของสตูดิโอภาพยนตร์เหิงเฉิงอยู่ที่ห้าตารางกิโลเมตร แต่พื้นที่ที่เขาได้รับนั้นใหญ่กว่าสิบเท่า ดีกว่าที่เขาคิดเอาไว้ซะอีก!



“หัวหน้า คุณต้องการแปลนออกแบบด้วยหรือเปล่า” ฟางจือหยูนึกเรื่องนี้ได้ในตอนที่เขากำลังจัดเรียงข้อมูล



เทคโนโลยีที่เสี่ยวยี่ครอบครองเพียงพอที่จะทำให้เทคโนโลยีของโลกก้าวหน้าไปหลายร้อยปีในคราวเดียว และเขาก็มีความคิดที่จะใช้เทคโนโลยีทันสมัยของเสี่ยวยี่กับประเทศของตัวเอง



“คืออะไรอย่างงั้นหรอ ช่วยแสดงให้ฉันเห็นหน่อยได้หรือเปล่า” หัวหน้าถาม



“มันเป็นสิ่งที่ผมทำตอนมีเวลาว่าง!” ฟางจือหยูเปิดไฟล์ทีละไฟล์ขึ้นมา ซึ่งแต่ละไฟล์ก็ปรากฏแปลนออกแบบที่ซับซ้อน



"นี่คือแปลนออกแบบเครื่องบินขับไล่และเรือลาดตระเวนใหม่อย่างงั้นหรอ" หัวหน้าเคยศึกษาเกี่ยวกับโครงสร้างเครื่องบิน การออกแบบเครื่องบิน ระบบเครื่องบิน และวิชาอากาศพลศาสตร์มาก่อน แม้ว่าจะมีบางจุดที่ไม่เข้าใจ แต่เขาสามารถรับรู้ถึงความสุดยอดของแบบแปลนนี้ได้เป็นอย่างดี!



ประสิทธิภาพของเครื่องบินรบดังกล่าวมีพลังมากกว่าเครื่องบินรบที่ล้ำหน้าที่สุดในโลก ณ ปัจจุบันอย่างไม่ต้องสงสัยเลย หากสามารถผลิตตามแบบแปลนนี้ได้จริงๆ การที่ประเทศจีนจะปกคลุมน่านฟ้าทั้งหมดก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป!



“นี่เธอเขียนขึ้นมาเองจริงๆหรอ?” หัวหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย เขาไม่เชื่อว่าชายหนุ่มในอายุยี่สิบปีจะมีความรู้เชิงลึกครอบคลุมถึงสองวิชาการ



“มีมนุษย์ต่างดาวอยู่ในร่างกายของคุณหรือเปล่า” หัวหน้าพูดติดตลก



“ฮ่าฮ่าฮ่า หัวหน้าเป็นคนตลกสินะ” ฟางจือหยูพูดในใจอย่างเงียบๆ “เซ้นส์ของเขานี่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!”



“เสี่ยวฝาง ฉันขอขอบคุณในนามของประเทศ!” หัวหน้าพูดอย่างตื่นเต้น จากนั้นเขาก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าและหยิบเหรียญตราออกมา “คุณมีคุณสมบัติที่จะรับเหรียญนี้!”



“หัวหน้า นี่มัน...” ศาสตราจารย์หลายคนต่างตกใจ เพราะนี่ไม่ใช่เหรียญธรรมดา แต่เป็นเหรียญเกียรติยศสำหรับผู้ที่ทำคุณประโยชน์มหาศาลให้แก่ประเทศชาติ โดยในปัจจุบันมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีเหรียญนี้อยู่ในครอบครอง



“ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมาย ทางประเทศจะสนับสนุนคุณทุกการกระทำ!” หัวหน้าสวมเหรียญตราให้ฟางจือหยูเป็นการส่วนตัว



“หูอี้ ปกป้องข้อมูลสำคัญเหล่านี้ทั้งหมด!” หัวหน้าสั่ง



เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมีกล่องลึกลับอยู่ในมือ ซึ่งมันก็คือสิ่งที่ใช้ปกป้องความลับสู.สุดของรัฐบาล และข้อมูลสุดอันตรายของฟางจือหยูก็มีค่าแก่การถูกนำเข้าไปเก็บไว้ในนั้น!



เขาใส่ฮาร์ดไดรฟ์ลงไปในกล่องอย่างระมัดระวัง แม้ว่าระเบิดนิวเคลียร์จะระเบิด แต่ตัวกล่องที่ทำมาจากวัสดุพิเศษก็จะยังคงปลอดภัย



“ฉันขอให้ศาสตราจารย์ทุกคนช่วยเก็บเรื่องทุกอย่างที่เราพูดถึงในวันนี้ไว้เป็นความลับ โดยเฉพาะตัวตนของเสี่ยวฟาง เข้าใจใช่หรือเปล่า!” หัวหน้าสั่ง



“ไม่ต้องห่วงหัวหน้า เราจะเก็บเรื่องของวันนี้ไว้เป็นความลับอย่างดีเลย!”

ตอนก่อน

จบบทที่ แปลนออกแบบ

ตอนถัดไป