เจ้าอ้วน

หากหลินเทียนไม่เอาดีทางด้านการเป็นจอมเวทแต่ให้ตัวของเขานั้นมาเป็นนักสร้างบ้านอนาคตของเด็กหนุ่มผู้นี้นั้นก็คงที่จะไม่ต่ำทรามเป็นแน่ ภายในหัวของหลินเทียนนั้นมีแบบบ้านมากมาย และตัวของเขานั้นสามารถสร้างสรรค์ตามคำขอของผู้ว่าจ้างได้อีกด้วย ไม่เว้นแม้แต่ตัวของเฟยเสวี่ยและชิงหลงยามที่พวกเขาพบเห็นบ้านของหลินเทียนพวกเขาทำได้แต่อึ่งแล้วอึ่งอีก เขาเชื่อว่าภายในอนาคตคนทั้งสองจะต้องมาจ้างวานตนแน่นอนไม่ว่าคนเราจะมาจากสถานที่แห่งใดนั้นก็ล้วนแล้วแต่ชอบความเรียบหรูด้วยกันทั้งนั้น

ภายในห้องพักของหลินเทียนในยามนี้นั้นถูกแปลงโฉมใหม่ทั้งหมดจากหน้ามือเป็นหลังมืออุปกรณ์แต่งบ้านแทบทุกชิ้นล้วนทำด้วยไม้ทั้งสิ้นมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายอยู่ภายในห้องแห่งนี้ไม่ว่าจะเป็นเตาผิงไฟเพื่อให้ความอบอุ่นในยามอากาศที่หนาวเย็นสิ่งของที่อยู่ภายในห้องของเขานั้นล้วนแล้วแต่หาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาด และสิ่งของบางอย่างก็ไม่สามารถที่จะทำลอกเรียนแบบได้นี่คืองานฝีมือเฉพาะตัว หลินเทียนเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่คนเดียวเพียงลำพังโดยไม่ออกไปพบปะผู้คนทั้งสิ้นเขาเก็บตัวเงียบเช่นนี้มาแล้วทั้งอาทิตย์เด็กหนุ่มจะออกไปจากห้องพักของตนเพียงแค่ช่วงเวลารับประทานอาหารเท่านั้นหลังจากนั้นตัวของเขาก็เอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ภายในห้องเช่นดังเดิมเหตุการณ์เช่นนี้สร้างความแปลกใจให้กับใครหลายๆคนโดยเฉพาะเจ้าอ้วนข้างห้องของหลินเทียน

ก๊อก ก๊อก หลินเทียนนั้นแปลกใจเป็นอย่างมากตั้งแต่ตนเองมาที่นี่นั้นก็ไม่มีสหายสักคน แล้วผู้ใดกันที่เคาะประตูร้องเรียกตนเช่นนี้ แอร๊ดดดดด หลินเทียนค่อยๆเปิดประตูอย่างช้าๆ กับพบว่าที่หน้าห้องของตนนั้นมีเจ้าอ้วนผู้หนึ่ง ส่วนสูงของมันนั้นไม่ได้ต่างอะไรกับตนมากนัก สีหน้าของมันเต็มไปด้วยความยิ้มแย้มอย่างฉันมิตร

“สวัสดีสหายข้ามีนามว่า ห่าวอู๋ ยินดีที่ได้รู้จัก ขอข้าเข้าไปที่ห้องเจ้าได้รึไม่” เจ้าอ้วนกล่าวออกอย่างเป็นมิตรพร้อมทั้งยิ้มออกมาตาหยี่ หลินเทียนมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ก็ไม่พบความหน้าสงสัยหรือผิดปกติอันใดจึงกล่าวเชิญมันเข้ามาที่ห้องของตน

“ว้าววววววว นี่ข้ากำลังฝันไปอยู่หรือนี่ จากห้องเน่าๆกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร เจ้าทำมันด้วยตัวเองอย่างงั้นเหรอไม่อยากจะเชื่อเลยสหายข้า” ยังไม่ทันที่จะรู้จักกันดีเจ้าอ้วนผู้นี้กับตีซี้กับหลินเทียนซะแล้ว ทั้งที่ตัวของมันนั้นยังไม่รู้จักชื่อของเขาด้วยซ้ำ

“ตัวข้านั้นมีนามว่าหลินเทียนยินดีที่ได้รู้จัก” หลังจากที่พูดคุยกันหลินเทียนจึงรู้ว่าเจ้าอ้วนผู้นี้มีอุปนิสัยที่ดีใช้ได้ไม่น้อยที่มันมาเยือนตนนั้น นั่นเป็นเพราะเห็นตนเก็บตัวเงียบอยู่คนเดียวไม่พูดไม่จากับใครเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องมันจึงตั้งใจมาทักทายหลินเทียนด้วยความเป็นห่วง พลังปัจจุบันของมันในยามนี้นั้นเท่ากันกับหลินเทียน ฐานะทางบ้านของเจ้าอ้วนผู้นี้นั้นนับว่าร่ำรวยพอควรพ่อของเจ้าอ้วนผู้นี้นั้นล้วนแล้วแต่มีกิจการการค้าหลายอย่างตัวของมันเองก็ได้ซึมซับวิชาความรู้มาจากพ่อของมันไม่น้อยเลยหยิบจับอะไรเห็นโน้นเห็นนี่เป็นเงินเป็นทองไปหมดเพียงแค่มันก้าวเท้ามาที่ห้องของหลินเทียนดวงตาของมันสว่างไสวระยิบระยับไปหมด

“หลินเทียนเจ้าพอที่จะทำห้องของข้าให้เหมือนกับเจ้าได้รึไม่ ข้ายินดีที่จะจ่ายค่าแรงให้กับเจ้า” น้ำเสียงของเจ้าอ้วนผู้นี้นั้นเล่าร้อนเป็นอย่างมากเพราะตัวของมันต้องทนอยู่สภาพห้องที่เน่าๆมานานโดยฝีมืองานช่างของหลินเทียนจากสภาพห้องที่เน่าๆกลายเป็นสวรรค์บนดินได้นับว่าไม่ธรรมดาจริงๆ ทางด้านตัวของหลินเทียนเองในยามนี้นั้นตัวของเขานั้นแทบที่จะไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียวนับว่าตัวของเขานั้นร้อนเงินเป็นอย่างมาก

“ได้ข้าจะทำให้เจ้าเอง ข้าขอคิดราคาที่ 1 เหรียญทอง” หลินเทียนเสนอราคาที่ตนเองคิดออกมาสำหรับเขาแล้วนับว่าแพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน เพราะตนทุนมันไม่ได้มีอะไรมากเขาเพียงอาศัยเพียงแค่ฝีมือของตนเท่านั้นหากเจ้าอ้วนผู้นี้อยากเสนอที่จะลดราคาเขาก็ยินดีที่จะลดให้

“โอวววว ถูกมากกกก ข้าให้เจ้า 2 เหรียญทองไปเลย แถมข้าจะเลี้ยงข้าวเจ้า 1 เดือนเต็มเจ้าอยากกินอะไรสั่งพี่ ห่าวอู๋ ผู้นี้ได้เลย” เจ้าอ้วนกล่าวอย่างอารมณ์ดีหากไปจ้างคนอื่นคงเสียอย่างน้อยก็ 5 เหรียญทอง และด้วยความที่หลินเทียนฝีมือดีถึงขนาดนี้หากให้เขาประมานราคาเองก็ไม่กล้าเช่นกันราคามันคงแพงเป็นอย่างมาก

“ตกลง” หลินเทียนนั้นรู้ในทันทีว่าตัวของเขานั้นคิดราคาถูกจนเกินไปแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายนักท่าทางเจ้าอ้วนผู้นี้นั้นก็มีลักษณะนิสัยที่ไม่เลวนักหากได้มันมาเป็นสหายนับว่าดีไม่น้อย

หลินเทียนใช้เวลาไปถึงหนึ่งอาทิตย์กว่าที่จะทำห้องของเจ้าอ้วนผู้เสร็จ สภาพที่ออกมานั้นหรูหราไม่ต่างอะไรไปจากห้องของหลินเทียนเลย แต่ก็มีอุปกรณ์เครื่องใช้หลายๆอย่างที่หลินเทียนทำให้ถือว่าเป็นของแถมในการที่จะทำการค้าได้อย่างประสบความสำเร็จนั้นการสร้างความพึงพอใจของลูกค้าย่อมสำคัญที่สุด

“คุ้มเกินราคาจริงๆฮ่า ฮ่า ข้าจะได้ไม่ต้องนอนห้องเน่าๆอีกต่อไปแล้ว” การทำงานสำหรับช่างฝีมือแล้วนั้นนับว่าหลินเทียนทำงานได้ไวเป็นอย่างมากและผลงานที่ออกมานั้นก็ดีมากอีกด้วย

เมื่อวันเวลาผ่านไปนานเข้าและนานเข้าคนทั้งสองก็เริ่มที่จะสนิทกันเป็นอย่างมาก เจ้าอ้วนพาหลินเทียนเดินสำรวจทั่วทั้งโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็นหอประลอง หอเก็บทักษะ และวิธีในการวางตัวเพื่อที่จะอยู่รอดให้ได้ภายในโรงเรียนแห่งนี้ สำหรับศิษย์ฝ่ายนอกนั้นมีไม่กี่บุคคลที่จะต้องระวังตัว การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นนั้นล้วนแล้วแต่สามารถมองเห็นได้ทั่วไปภายในโรงเรียนแห่งนี้ หลังจากที่หลินเทียนใช้ชีวิตอยู่ภายในโรงเรียนจอมเวทแห่งนี้มาได้หนึ่งเดือนตัวของเขานั้นเป็นบุคคลที่โดดเด่นเป็นอย่างมากในกลุ่มคนที่เข้ามาใหม่ทักษะในการเรียนรู้ของหลินเทียนนั้นราวกับสัตว์ประหลาดเพียงแค่ไม่กี่อึดใจตัวของเขานั้นยังสามารถท่องจำเนื้อหาทั้งหมดได้จนหมดสิ้น และสามารถที่จะแสดงทักษะเวทได้อย่างสมบูรณ์แบบ ยิ่งตัวของเขามีความโดดเด่นมากเท่าไหร่มีความสามารถมากเท่าไหร่ก็ยิ่งที่จะมีคนจับตามองมากเท่านั้นทั้งคนที่ชอบหน้าและคนที่ไม่ชอบหน้าความรู้ความสามารถของเจ้าอ้วนก็ก้าวหน้าขึ้นมาไม่น้อยเลยเพราะมีหลินเทียนคอยเป็นผู้ชี้แนะให้อยู่เสมอ