บทที่ 7 : ลำดับในชั้นเรียน แก้ไข
บทที่ 7 : ลำดับในชั้นเรียน
แปลโดย เฮอร์มีส
******************************
“ซารุโทบิ อาสึมะ”
“ครับ”
“คุเรไน ยูฮิ!”
“คะ”
“ยามานากะ เรียว!”
“ครับ”
“อุจิวะ โอบิโตะ!”
**********
“อาจารย์ โอบิโตะ เขาต้องไปช่วยหญิงชราข้ามถนนแน่ๆ!” นักเรียนคนหนึ่งพูดออกมา
ยามาชิโร เยนไม่พอใจอย่างมากกับการมาสายของโอบิโตะ แต่มันก็เป็นหน้าที่ของเขาที่จะไม่ปล่อยให้นักเรียนคนอื่นๆ ในห้องเรียนหัวเราะเยาะเพื่อนร่วมชั้นของตนเอง
“อาจารย์ขอโทษนะครับ ผมช่วยหญิงชราข้ามถนนนั่นคือเหตุผลที่ผมมาสายครับ” เมื่อเขาพูดจบ นักเรียนทั้งหมดก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา แม้แต่ยามาชิโรก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เขาชี้ไปที่นั่งยังว่างอยู่แล้วบอกให้โอบิโตะไปนั่ง
“นักเรียนทุกคน อย่างที่พวกเรารู้ๆกัน โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนสอนนินจาที่จะให้ทุกคนอยู่รอดในทุกสถานะการณ์ พวกเราจะมีการดวลกันแบบหนึ่งต่อหนึ่ง เอาละทุกคน ตอนนี้ให้ทุกคนไปที่สนาม”
ในปีนี้ ตระกูลยามานากามีสามคน นาราหนึ่งคน และอาคามิจิสามคนที่เข้าเรียนในโรงเรียนนินจา ถึงแม้ว่าเรียวจะไม่ได้สนใจการต่อสู้เล็กๆนี้ก็ตาม แต่เขาก็ต้องแสดงความสามารถออกมาบ้าง
ถ้าหากเด็กอย่างเขาใช้วิชานินจาหรือใช้พลังธาตุน้ำแข็งของเขาออกมา มันคงจะทำใจให้เชื่อได้ยาก ดังนั้นแล้วเขาจึงไม่สามารถเปิดเผยความสามารถทั้งหมดออกมาได้ ได้แต่แสดงความสามารถออกมาเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น
“การประลองคู่แรก” ครูยามาชิโรประกาศคู่ต่อสู้คู่แรก หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้เริ่มต่อสู้กัน เริ่มแรกนั้นทั้งสองคนต่างก็เสมอกันแต่ในท้ายที่สุดแล้วนักเรียนคนหนึ่งก็สามารถเอาชนะมาได้ในท้ายที่สุด
เรียวมองดูเด็กคนอื่นต่อสู้กัน เด็กพวกนี้ยังอยู่ในระดับธรรมดาพวกเขายังไม่ได้เริ่มต้นเรียนรู้การบ่มเพาะจักระก่อนที่จะเข้าโรงเรียนและไม่ได้ฝึกฝนวิชานินจา ดังนั้นแล้วมันจึงเป็นธรรมดาที่จะไม่คู่ควรให้เขาดูการต่อสู้
“คู่ต่อไป ฮาตาเกะ คาคาชิ ปะทะ อุจิวะ โอบิโตะ”
หลังจากการประลองรอบที่แล้วจบลง เรียวก็คาดหวังการประลองรอบของคาคาชิไว้เป็นอย่างมาก
“คาคาชิ ฉันจะอัดนายให้เละเลย”
คาคาชิไม่สนใจคำยั่วยุของโอบิโตะ เมื่อโอบิโตะไม่ได้รับความสนใจมันก็ทำให้โอบิโตะรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก จากนั้นเขาพุ่งเข้าไปโจมตีคาคาชิทันที
“ย้าก”
คาคาชิป้องกันและชกเข้าใส่โอบิโตะทั้งคู่ต่างก็มาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงในโคโนฮะ ถึงแม้โอบิโตะจะเป็นเด็กกำพร้าแต่เขาก็ได้รับการสั่งสอนในการบ่มเพาะจักระและฝึกฝนร่างกายเป็นอย่างดี
ส่วนคาคาชิก็ได้รับการสั่งสอนมาจากซาคุโมะพ่อของเขามาตั้งแต่ยังเด็ก เมื่อเขาอายุได้สี่ขวบเขาก็มีฝีมือแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปทั้งในด้านวิชานินจาและความแข็งแกร่งทางร่างกาย
หลังจากต่อสู้กันไปสักพักก็เห็นได้ชัดว่าคาคาชิได้เปรียบในด้านเทคนิคการต่อสู้ “คาคาชิเอานี่ไปกิน คาถาไฟลูกบอลเพลิง” คาถาไฟลูกบอลเพลิงเป็นคาถาเฉพาะของตระกูลอุจิวะ โอบิโตะรู้การประสานอินคาถาลูกบอลเพลิงและเขามีคุณสมบัติจักระธาตุไฟ แต่การจะใช้มันในการต่อสู้จริงก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ลูกบอลเพลิงของโอบิโตะโจมตีคาคาชิล้มเหลว คาคาชิใช้โอกาสนี้โจมตีโอบิโตะที่กำลังเหนื่อยล้าและเสียหลักกำลังจะล้มลง
และคาคาชิก็ตั้งใจเผยช่องว่างออกมาทำให้โอบิโตะพาคาคาชิล้มลงไปด้วย โอบิโตะไม่รอช้าเขาชกหมัดใส่หน้าคาคาชิทันที
แต่คาคาชิที่อยู่ตรงหน้ากลับกลายเป็นท่อนไม้ และตัวจริงของเขาปรากฏอยู่ด้านหลังของโอบิโตะพร้อมกับคุไนของเขา
“คาคาชิครั้งหน้าฉันจะเอาชนะนาย” โอบิโตะพูดออกมาอย่างไม่เต็มใจ
“ต่อไป มิทาราชิ อังโกะ ปะทะ ยูฮิ คุเรไน!”
การต่อสู้ของทั้งสองคนเต็มไปด้วยความดุเดือด จักระของทั้งสองคนนั้นเกือบจะเท่ากันและเทคนิคการต่อสู้ของทั้งสองคนก็ยังเท่ากัน แต่สุดท้ายแล้วคุเรไนก็สามารถเอาชนะอังโกะมาได้ด้วยความยากลำบากด้วยการใช้คาถาลวงตาระดับดี
การประลองสองสามคู่ต่อมา นอกจากศึกของอาสึมะกับเจนม่าแล้วก็ไม่มีการประลองที่น่าสนใจอีก
เพราะการต่อสู้ของคนอื่นๆ มันเหมือนกับเด็กทะเลาะกัน
“คู่ต่อไปยามานากะ เรียว ปะทะ ไมโตะ ไก”
ไมโตะ ไก สัตว์ร้ายแห่งโคโนฮะ ไกไม่สามารถใช้วิชานินจาหรือคาถาลวงตาได้ เขาใช้ได้เพียงแค่กระบวนท่าเพียงเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เกือบจะเอาชนะมาดาระนินจาผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนินจาได้หลังจากที่เขาเปิดประตูที่แปด แต่ตอนนี้ ไก อ่อนแอกว่าเรียวมาก
ไกเป็นคนที่ภูมิใจในกระบวนท่าของตัวเองมาก แต่คราวนี้เขาไม่มีเวลาอวดมันหรอก!
เมื่อเริ่มการประลองแล้ว ไกไม่สามารถจู่โจมเรียวได้เลย อีกทั้งสายตาของเขาก็ยังถูกรบกวนโดยกำแพงน้ำของเรียว จากนั้นเรียวก็ชกหมัดที่คาดเดาไม่ได้ออกไปเท่านั้นก็สามารถล้มไกได้
ทั้งสนามเต็มไปด้วยความเงียบ วิชานินจากำแพงน้ำของเรียวสร้างความตกใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก
คาคาชิที่สามารถใช้คาถาสลับร่างได้ก็ทำให้ทุกคนประทับใจแล้ว ยกเว้นเพียงแค่เรียว เพราะไม่มีใครคิดว่าเขาจะสามารถปล่อยคาถานินจาได้จริงๆ
"ผู้ชนะ ยามานากะ เรียว!" ยามาชิโร่ เยน จ้องมองเด็กอายุ 5 ขวบ เด็กห้าขวบที่สามารถปลดปล่อยคาถานินจาได้ ช่างเป็นพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
หลังจากจบการต่อสู้ครั้งนี้ ผู้ชนะก็ได้ผ่านเข้ารอบต่อไป ครูยามาชิโรได้รวบรวมเด็กที่มีฝีมือระดับใกล้เคียงกันให้ต่อสู้กัน และแน่นอนว่าคู่ต่อสู้ของเรียวคือคาคาชิ
“การต่อสู้ต่อไป ยามานากะ เรียวสู้กับฮาตาเกะ คาคาชิ!”
เรียวกับคาคาชิเป็นนักเรียนที่ดีที่สุดในชั้นเรียน
"คาคาชิ ถ้าเป็นแบบนี้นายจะแพ้!" การต่อสู้ดูเหมือนจะสูสีกัน แต่คาคาชิรู้ว่าพละกำลังของเขานั้นอ่อนแอกว่าเรียว และตอนนี้เขาเสียเปรียบเป็นอย่างมาก
เมื่อเวลาผ่านไปคาคาชิก็ค่อยๆหมดแรงและเขาค่อยๆถูกเรียวไล่ต้อน เรียวเห็นว่าคาคาชิยังไม่ยอมแพ้ เพราะในขณะที่เขาหลบการจู่โจมของเรียวได้แล้วคาคาชิก็เริ่มประสานอิน เรียวรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ประสานอินในเวลาเดียวกันเหมือนกัน
“คาถาน้ำ กำแพงวารี”
“คาถาสายฟ้า อัสนีบาต”
อัสนีบาตของเรียวทะลุผ่านกำแพงวารีของคาคาชิ อัสนีบาตโจมตีเข้าใส่คาคาชิ
“เรียว ชนะ”
“แค่เห็นวิชาของฉัน นายก็สามารถใช้ได้แล้วไม่เลวเลย”
เรียวต้องยอมรับว่าคาคาชิเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง ด้วยเนตรวงแหวนของเขาในเนื้อเรื่องเดิม เขาได้รับฉายาว่าก็อปปี้นินจา เรียวไม่ได้คิดอะไรมาก แต่การต่อสู้ในวันนี้ทำให้เขารู้ว่า คาคาชิสามารถก็อปปี้คาถานินจาด้วยความสามารถของตนเองได้อยู่แล้ว
“ฉันจะชนะในการต่อสู้ครั้งต่อไป”
“ฉันจะรอ” หลังจากนั้นทั้งสองก็จับมือกัน
นักเรียนที่เหลือไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับการต่อสู้ของทั้งสองคน หลังจากนั้นการต่อสู้ต่อมาของเรียวนักเรียนทั้งหมดก็ได้ยอมแพ้ให้กับเขา แม้แต่อาซึมะผู้ไม่ยอมแพ้โดยง่ายก็ยอมแพ้ทันที
ดังนั้นแล้วเรียวจึงได้ลำดับหนึ่งในชั้นเรียน
******************************
แปลโดย เฮอร์มีส