บทที่ 17 : อาจารย์ แก้ไข

บทที่ 17 : อาจารย์

แปลโดย เฮอร์มีส

****************************************

เรียวไม่ได้ตั้งความหวังอะไรมากมายกับอาจารย์ที่รุ่นที่สามจะพามา ดังนั้นเขาจึงไม่ได้กระตือรือร้นมากนัก เขาค่อยๆเดินไปสำนักงานโฮคาเงะอย่างช้าๆ หลังจากนั้นสิบโมงเช้าเขาก็มาถึงหน้าทางเข้า จากนั้นเขาก็ทักทายนินจาที่ชั้นล่างแล้วเดินขึ้นไปที่ชั้นบน

ในขณะที่เขากำลังจะเคาะประตูอยู่นั้นเอง เขาได้ยินเสียงบางอย่างตกลงบนพื้นและเสียงแตกกระจาย

“มีใครพยายามจะลอบสังหารตาแก่ฮิรุเซ็นหรอ” เรียวใช้อาภรณ์สายฟ้าทันที จากนั้นเขาก็หยิบมีดสั้นขึ้นมาแล้วใช้ดาบพันปักษาและคอยๆเปิดประตูห้องอย่างช้าๆ

เขาใช้พลังอย่างเต็มที่เพื่อที่จะเผชิญหน้า แต่แล้ว

"ท่านโฮคาเงะ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม"

"เรียวอย่ามาสายอีกแล้ว นี่คืออาจารย์คนใหม่ของเธอ เธอรอนายอยู่นานแล้วจนหมดความอดทน จนเธอเกือบจะทำลายสำนักงานของฉันแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของรุ่นที่สามความหวาดกลัวได้ปรากฏอยู่บนใบหน้าของเรียวเป็นครั้งแรก เขามองไปยังฮิรุเซ็นนินจาผู้ยิ่งใหญ่ผู้ที่เผชิญหน้ากับสงครามมาแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะหวาดกลัวบางอย่าง “อะไรที่ทำให้เขากลัวขนาดนี้”

“เฮ้ เธอใช่มั้ยที่จะมาเป็นลูกศิษย์ของฉัน” จากนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงดังออกมาและน้ำเสียงของเธอดูเหมือนจะไม่พึงพอใจสักเท่าไหร่

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอความคิดของเขาก็หยุดชะงักและหันไปมองอาจารย์คนใหม่ของเขา

“โอ้” เมื่อเห็นผมสีแดงที่สวยงามเข้าก็อุทานออกมา ผมสีแดงเป็นลักษณะของตระกูลอุซึมากิ

อุซึมากิ คุชิณะเป็นแม่ของอุซึมากิ นารูโตะ และเป็นภรรยาของนามิคาเสะ มินาโตะโฮคาเงะรุ่นที่สี่ ตระกูลอุซึมากิเป็นตระกูลที่มีทักษะพิเศษคือวิชาผนึก และในประวัติศาสตร์ตระกูลอุซึมากิก็เป็นสถิตร่างของจิ้งจอกเก้าหางของโคโนฮะด้วย

ในอนิเมะอุซึมากิ คุชินะเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก เธอทำร้ายคนที่พยายามเยาะเย้ยหรือรังแกเธอ จนไม่มีใครกล้ายุ่งกับเธอ เนื่องจากผนึกของจิ้งจอกเก้าหางอ่อนแอตอนที่คุชินะให้กำเนิดนารูโตะ จิ้งจอกเก้าหางจนได้ถูกปลดปล่อยโดยโอบิโตะ เเต่ตอนนั้นเธอไม่ได้ตายในทันทีเพราะเธอมีพลังชีวิตมากมายมหาศาล แต่เมื่อผนึกคุรามะเข้าไปในตัวของนารูโตะแล้ว ในที่สุดเธอก็ตายพร้อมกับมินาโตะ

เมื่อได้ดูอนิเมะฉากนี้มันก็ทำให้เรียวร้องไห้ออกมา โดยเฉพาะการเสียสละของคุชินะเพื่อลูกชายและความรักที่มีของเธอทั้งหมดส่งผลกระทบต่อเรียวอย่างมาก เขาเป็นคนที่ไม่เคยรู้สึกถึงความรักของพ่อแม่ของเขาเลย ในโลกนี้เขาพบความรักที่แม่ของของมอบให้ แต่ก็นั่นแหละมันก็น่าตื่นเต้นที่จะได้เห็นพวกเขาตัวเป็นๆ

ขณะที่เรียวนึกถึงชีวิตในอดีตของเขา คุชินะก็มองดูลูกศิษย์ของเธอเช่นกัน เธอเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเรียวมาบ้าน นินจาแพทย์ที่อายุน้อยที่สุดในโคโนฮะที่มีทักษะทางการแพทย์เทียบเท่ากับซึนาเดะ เรื่องนี้ได้รับการยอมรับจากทุกคนในโรงพยาบาลของโคโนฮะ

แม้ว่าเด็กคนนี้จะเป็นคนของตระกูลยามานากะ แต่เขากลับมีผมสีดำเหมือนคนตระกูลอุจิวะ แม้จะไม่ได้สวยงามสักเท่าไหร่ แต่ก็สวยงามมากอยู่ดี

โหมดอาภรณ์สายฟ้าที่เขาใช้ก็น่าประทับใจมากสำหรับเธอ เธอเป็นร่างสถิตย์เก้าหางของหมู่บ้านจึงทำให้เธอไม่ค่อยมีโอกาสที่จะได้ออกจากหมู่บ้านสักเท่าไหร่ แต่ตัวเธอก็เป็นโจนินและเธอรู้ดีว่ามันคืออะไร

เมื่อเรียวเห็นเธอไม่ละสายตาไปจากเขา เขาก็รู้ว่าเธอกำลังตรวจสอบเขาอยู่ คุชินะมีความสามารถในการรับรู้ความดีความชั่ว หลังจากกลายเป็นสถิตร่างเธอรู้ว่าเรียวไม่ได้มีอะไรนอกจากความรู้สึกดีๆต่อเธอ

หลังจากที่เธอเดินทางมาถึงหมู่บ้านโคโนฮะแล้วก็มีเพียงแค่อุซึมากิ มิโตะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นและนามิคาเสะ มินาโตะเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกอย่างนี้ได้

ในขณะที่คนอื่นๆที่อยู่ในหมู่บ้านน้อยมากที่เธอจะรู้สึกแบบนี้ ถึงแม้คนส่วนใหญ่จะหวาดกลัวเธอแต่ก็คนบางคนที่รุ้สึกดีกับเธออยู่

หลายคนหัวเราะเยาะผมสีแดงของเธอ แต่เธอมักจะหุบปากคนเหล่านั้นไว้ด้วยหมัดของเธอ ความรู้สึกของเรียวทำให้เธอมีความสุขมาก เธอพอใจมากที่เขามาเป็นลูกศิษย์ของเธอ

“ตาแก่ตัวเหม็น ฉันจะเอาลูกศิษย์นี้”

เมื่อเขาได้ยินคำพูดของคุชินะ ฮิรุเซ็นก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ดีที่เขาไม่ต้องบังคับเธอเพราะพลังของเก้าหางนั้นมากเกินไปสำหรับทุกคนที่จะรับมือได้ และแฟนของเธอที่ปกป้องชายแดนของโคโนฮะอยู่ เขาก็ไม่สามารถบังคับอะไรเธอได้

เรียวต้องการครูสอนจริงๆ ซาคุโมะเป็นผู้สมัครที่ดีที่สุดและฮิรุเซ็นก็รู้ด้วยว่าตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาได้สอนเรียวอยู่แล้ว แต่เมื่อเร็วๆนี้หมู่บ้านซึนะกำลังเคลื่อนไหว

เมื่อซึนาเดะได้ออกจากหมู่บ้านไปและโอโรจิมารุอยู่ที่ชายแดนหมู่บ้านคิริงาคุเระ ฮิรุเซ็นมีเพียงซาคุโมะคนเดียวเท่านั้นที่จะส่งออกไปได้ เนื่องจากมีเพียงเขาเท่านั้นที่แข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับหมู่บ้านซึนะได้

"ยามานากะ เรียวไปกันเถอะ มากับฉันไม่ต้องไปสนใจเกี่ยวกับตาแกคนนี้" นี่เป็นนิสัยของคุชินะ แม้แต่ฮิรุเซ็นก็ไม่สามารถทำอะไรได้

“งั้นท่านโฮคาเงะ ผมขอตัวก่อน” เมื่อลงไปชั้นล่างแล้วคุชินะก็บอกให้เขาแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองออกมา เรียวบอกว่าจะทำอย่างนั้นเมื่อยู่สนามฝึกที่สาม

"ก่อนอื่นฉันจะแนะนำตัวเอง ฉันชื่อ อุซึมากิ คุชินะ เป็นโจนินของหมู่บ้านโคโนฮะ ฉันชอบราเม็ง ฉันเกลียดอะไรหลายอย่างและเป้าหมายของฉันคือการเป็นโฮคาเงะ"

“ผมชื่อยามานากะ เรียว เป็นชาวบ้านโคโนฮะ ผมชอบเรียนวิชานินจา เป้าหมายของผมคือการเป็นนินจาที่แข็งแกร่งที่สุด!”

“เกลียดอะไร” คำถามของเธอทำให้เขานึกถึงฮิรุเซ็นที่พยายามจะรักษาเขาไว้ในโรงพยาบาล

ต้องขอบคุณคุชินะที่ทำให้เรียวได้เริ่มต้นที่ดีในการฝึกฝน พวกโฮคาเงะไม่ต้องการให้เรียวออกจากหมู่บ้านและเนื่องจากคุชินะเป็นสถิตย์ร่างที่ไม่ควรออกไปจากหมู่บ้าน เขาจึงมั่นใจได้ว่าเรียวจะต้องอยู่ในหมู่บ้านต่อไป เนื่องจากเขาควรอยู่กับอาจารย์ของเขา

"ผมไม่ได้เกลียดอะไรทั้งนั้น"

"ว้าว มันน่าเบื่อจริงๆ เอาน่าให้ฉันได้เห็นความแข็งแกร่งของเธอ ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต่อสู้กับเธอ จงระวังตัวไว้ให้ดีฉันแข็งแรงมากนะ"

เรียวพยักหน้าและใช้อาภรณ์สายฟ้าของเขาออกมาทันที จากนั้นก็ดึงมีดสั้นของเขาออกมาแล้วใช้ดาบพันปักษาประสานกับมีดสั้น

เมื่อใช้โหมดอาภรณ์สายฟ้าเรียวก็เคลื่อนไหวทันที เขาโผล่ขึ้นมาตรงหน้าของคุชินะและโจมตีเธอด้วยดาบพันปักษาของเขา

"เร็วดี!" คุชินะหลบการโจมตีของเรียวได้ง่ายๆ แต่เธอหลบพันปักษาของเขาไม่ได้ เรียวใช้พันปักษาโดยการประสานอินด้วยมือข้างเดียวและโจมตีออกไป

“ฉันไม่เคยเห็นวิชานี้มาก่อน” มือซ้ายของเธอห่อหุ้มด้วยจักระสีแดงแล้วจับพันปักษาของเรียวเอาไว้

พลังของจิ้งจอกเก้าหางนั้นยิ่งใหญ่จริงๆ เรียวไม่ได้คาดหวังว่าพันปักษาของเขาโดนป้องกันด้วยวิธีนี้

คุชินะในตอนนี้สามารถควบคุมจักระของจิ้งจอกเก้าหางได้ดีมาก ดวงตาของเธอค่อยๆกลายเป็นสีแดงและมีหางสีแดงปรากฏอยู่เบื้องหลังของเธอ

“เรียว ฉันกำลังจะโจมตีแล้วนะ ระวังไว้ให้ดีละ นายควรใช้ทุกสิ่งที่มีออกมา มิฉะนั้นนายตายแน่!”

คุชินะเธอไม่ได้ล้อเล่น เมื่อใช้พลังของเก้าหางความแข็งแรงและความเร็วของเธอจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ในอนิเมะตอนที่นารูโตะสู้กับซาสึเกะโดยใช้โหมดหนึ่งหางในหุบเขาแห่งจุดจบ แม้แต่เนตรวงแหวนสองโทโมเอะก็ยังไม่สามารถจับการเคลื่อนไหวของนารูโตะได้

เรียวเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายกันด้วย แต่นี่แย่ยิ่งกว่าคือคุชินะเป็นโจนินและควบคุมจักระของจิ้งจอกเก้าหางได้เป็นอย่างดี ทำให้เรียวไม่เห็นทางที่ตัวเองจะชนะในการต่อสู้นี้เลย

****************************************

แปลโดย เฮอร์มีส

โดเนทเพื่อเป็นกำลังใจให้ได้นะครับ

ธนาคารไทยพาณิชย์(SCB) : 4380169722