ผลการแข่งขันฟิสิกส์ออกมาแล้ว
“เอาล่ะทุกคนเงียบก่อน”
ในฐานะที่เป็นผู้อำนวยการใหญ่ของโรงเรียนมัธยมหลินไห่ที่2 หวัง ฉินเหนียน
เขาเป็นคนที่มั่นคงอยู่จะเสมอ แต่ในขณะนี้เขาไม่ได้เป็นเช่นนั้น ตอนนี้ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความตื่นเต้นออกมาอย่างเห็นได้ยาก
ในบรรดาอาจารย์ที่อยู่ในที่นี้มีเพียงแค่ หลิวหยู และหลี่ต้าไห่เท่านั้นที่รู้เหตุผล อาจารย์คนอื่นๆไม่รู้ว่าทำไม จู่ๆหวัง ฉินเหนียน ถึงได้เรียกอาจารย์ทุกคนมารวมตัวกัน รวมถึงเรียกนักเรียนสองคนเข้ามาพบด้วย นี่เขากำลังทำอะไร?
“เป็นไปได้ไหมว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น”
“ผู้อำนวยการใหญ่ คราวนี้ที่ท่านได้เรียกพวกเรามามีเรื่องสำคัญจะประกาศใช่ไหม?” อาจารย์คนหนึ่งถามขึ้นมา
“ใช่ผมมีเรื่องที่จะประกาศให้ทุกคนได้ทราบ”
“ผลการแข่งขันฟิสิกส์ออกมาแล้ว มีนักเรียนของเราสองคนได้รับรางวัล
“อะไรน่ะ?”
“ผู้อำนวยการหวัง มันคือเรื่องจริงเหรอ ไม่ใช่ว่าคุณดูมันผิดใช่ไหม?”
“ผู้อำนวยการหวัง นักเรียนของเราได้รับรางวัลอันดับที่เท่าไหร่?”
เมื่ออาจารย์ทุกคนได้รับรู้เรื่องราวก็เริ่มที่จะส่งเสียงดังถามกันขึ้นมาไม่หยุด ตอนนี้บรรยากาศในห้องราวกับกลายเป็นตลาดสดไปแล้ว!
“ทุกคนได้โปรดเงียบลงก่อนแล้วฟังผมพูดให้จบก่อน”
หวัง ฉินเหนียน กล่าวขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มใบหน้าของเขา “ในการแข่งขันฟิสิกส์ครั้งนี้นักเรียนของเราติดในสามอันดับแรก นักเรียนสองคนนั้นคือ ซูโม่ และ หยาน จิ่วซี”
ในทันใดนั้นทุกคนก็มองไปที่ ซูโม่ และ หยานจิ่วซี โดยทันทีเมื่อพวกเขาเห็นว่าทั้งสองคนจับมือกันอยู่ พวกเขาก็เริ่มแสดงความไม่พอใจกันขึ้นมา
“เธอสองคนกล้ามากนะ ที่มาจับมือกันต่อหน้าเหล่าอาจารย์ที่มากกมายขนาดนี้ พวกเธอไม่รู้กฎของโรงเรียนกันเหรอ พวกเธอคิดว่าพวกเราจะทำเป็นมองข้ามมันใช่ไหม ถ้าพวกเธอสามารถทำอันดับได้ดีในการแข่งขัน”
คนที่พูดคือ หลี่ หลาน เธอเป็นอาจารย์ประจำชั้นของชั้นเรียนที่6 เธอมักจะแสดงความไม่พอใจกับ หลิวหยู อยู่เสมอ เธอไม่เข้าใจว่าทำไม หลิวหยู ถึงได้เป็นอาจารย์ประจำชั้นของชั้นเรียนที่2ได้?
หลี่ หลาน เป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมศึกษาหลิ่นไห่ที่2มาได้เกือบสิบปีแล้ว และในที่สุดตำแหน่ง อาจารย์ประจำชั้นของชั้นเรียนที่3ก็ว่างลง เธอคิดว่านี่เป็นโอกาสของเธอ ด้วยคุณสมบัติของเธอตำแหน่งอาจารย์ประจำชั้นของเรียนที่3จะไปไหนเสีย แต่เธอไม่คาดคิดว่า หลิวหยูที่เพิ่งจะผ่านการฝึกงานจะได้มันไป แต่เธอกลับได้เป็นอาจารย์ประจำชั้นของชั้นเรียนที่6ที่เป็นชั้นเรียนที่แย่ที่สุดไปแทน”
ดังนั้นเมื่อเห็นการกระทำที่ใกล้ชิดกันของ ซูโม่ และหยานจิ่วซีเธอเลยตะโกนต่อว่าด้วยความโกรธทันที ที่เธอทำเช่นนี้เพราะเธอเห็นซูโม่มากับหลิวหยู ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าซูโม่เป็นนักเรียนจากชั้นเรียนที่3 ดังนั้นเธอไม่คิดที่จะเมตาตานักเรียนจากชั้นเรียนของหลิวหยู!
“อาจารย์หลี่ อาจารย์ไม่คิดว่าคำพูดของอาจารย์มันจะไร้สาระไปหน่อยเหรอครับ”
เสียงแผ่วเบาของซูโม่ดึงดูดความสนใจของอาจารย์ทุกคนในทันที รวมทั้งผู้อำนวยการใหญ่หวัง ฉินเหนียนด้วย เมื่อพูดเสร็จซูโม่ก็เดินขึ้นไปอยู่ข้างหน้าแล้วดัน หยาน จิ่วซีไปที่ด้านหลังของเขา แล้วพูดอย่างเรียบเฉย
“เสี่ยวซีกับผมปฏิบัติตัวเคารพกฎและอาจารย์เสมอมา พวกเราไม่เคยทำพฤติกรรมใดๆให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของโรงเรียน ผมไม่ทราบว่าทำไมอาจารย์หลี่ถึงได้พูดกับพวกเราเช่นนี้ด้วย?”
เมื่อเห็นถึงความสงบนิ่งของซูโม่ดวงตาของอาจารย์ทุกคนก็สว่างขึ้น
“ฮึ!”
หลี่หลานพูดอย่างเย็นชาว่า “โรงเรียนห้ามไม่ให้นักเรียนมีความรักอย่างชัดเจน เธอสองคนรู้ไหม เมื่อกี้เธอทำอะไรน่ะ อย่าพูดว่าเธอเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นธรรมดาๆ เธอคิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องนี้ไหม?”
“เป็นไปได้ไหมที่เธอคิดว่าอาจารย์ทุกคนในที่นี้เป็นคนโง่?”
ด้วยคำพูดนี้ของหลี่ หลาน ทำให้อาจารย์ทุกคนไม่พอใจกันขึ้นมา
ไม่มีใครที่จะไม่รู้ว่าหลี่หลาน ไม่พอใจกับ หลิวหยู ที่เป็นอาจารย์ประจำชั้นของชั้นเรียนที่3 ไม่มีใครโง่พอที่จะดูไม่ออกถึงการกระทำในครั้งนี้ของ หลี่ หลาน
“ใช่ หยาน จิ่วซี กับผมเราเป็นแฟนกัน”
ไม่มีใครคาดคิดว่าซูโม่จะยอมรับขึ้นมาตรงๆต่อหน้าของอาจารย์จำนวนมาก ทุกคนมองดูซูโม่อย่างสับสน พวกเขาต่างก็สงสัยว่าซูโม่จะพูดอะไรต่อไป
“แต่!”
ซูโม่ยิ้มจางๆแล้วพูดขึ้นโดยที่หันไปมองที่หลี่หลาน “แต่ผู้อำนวยการใหญ่รู้เรื่องนี้แล้ว และเขาอนุมัติเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวแล้วด้วย”
“อะไรนะ?”
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงไปในทันที
ได้รับการอนุมัติโดยตรงจากผู้อำนวยการใหญ่?
งั้นมันก็ไม่น่าแปลกใจแล้วละ!
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ทั้งสองยอมรับมันออกมาอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ ปรากฎว่าผู้อำนวยการใหญ่รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
ดวงตาของ หลิวหยู เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เธอคิดว่าซูโม่จะสารภาพเรื่องที่เดิมพันกับตัวเอง เธอไม่คิดว่าซูโม่จะพูดไปแบบนั้น ตอนนี้เธอรู้สึกขอบคุณซูโม่มาก
ถ้าซูโม่เล่าเรื่องเดิมพันของเขากับเธอ หลิวหยูจะต้องถูกลงโทษอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้มันต่างไปจากเดิมแล้ว!
ใครจะกล้าลงโทษผู้อำนวยการใหญ่?
หวัง ฉินเหนียน ที่กำลังดื่มชาอยู่ เกือบจะพ่นชาออกมาเมื่อได้ยินคำพูดของซูโม่ โชคดีที่เขาตอบสนองเร็วจนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา แต่ตอนนี้มีเครื่องหมายคำถามตัวโตๆอยู่บนหัวของเขา
เมื่อไหร่กันที่เขาอนุมัติให้ซูโม่กับหยาน จิ่วซีคบหากันได้?
เขาไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่เลยด้วยซ้ำ!
“ผู้อำนวยการใหญ่?”
หลี่ หลาน มองไปที่ หวัง ฉินเหนียน อย่างเหลือเชื่อและถามอย่างไม่มั่นใจ “ผู้อำนวยการใหญ่ นี่เป็นเรื่องจริงทั้งหมดหรือ?”
“แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริง! ผู้อำนวยการใหญ่บอกผมว่าตราบใดที่เสี่ยวซีกับผมสามารถติดหนึ่งในสามของการแข่งขันฟิสิกส์ เราก็จะสามารถที่จะมีความรักกันได้”
ก่อนหวังฉินเหนียนจะได้พูดอะไร ซูโม่ก็ตอบคำถามของหลี่ หลานไปก่อน และในขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะขยิบตาให้กับหวังฉินเหนียน
“ใช่ มันเป็นความจริง!”
แม้ว่าหวัง ฉินเหนียน จะไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนก็ตาม แต่เมื่อเขาเห็นซูโม่ขยิบตาให้ เขาก็เลือกที่จะพยักหน้ายอมรับ
จะให้ไม่ช่วยเหลือพวกเขาเหรอ?
มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ช่วยนักเรียนที่มีศักยภาพเช่นนี้ เขาจะลงโทษได้อย่างไร!
“ผู้อำนวยการใหญ่แต่ว่า...”
“เอาล่ะอาจารย์หลี่ เราค่อยหารือเรื่องนี้กัน ตอนนี้ผมมีเรื่องที่สำคัญกว่าจะประกาศให้ทราบ”
“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอที่นักเรียนแอบคบกัน?”
หลี่ หลานต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เธอก็โดนขัดโดย หวัง ฉินเหนียน แม้ว่าตอนนี้เธอจะมีความคับข้องใจนับหมื่นที่อยากจะพูดเธอก็ไม่กล้า
“คนที่ได้อันดับที่หนึ่งจากการแข่งขันฟิสิกส์คือ..ซูโม่จากชั้นเรียนที่3 และคนที่ได้อันดับสองคือ หยาน จิ่วซี จากชั้นเรียนที่หนึ่ง ทางโรงเรียนขอแสดงความยินดีกับทั้งสองด้วยที่ทำผลงานได้ดีเป็นอย่างมากกับการแข่งขันฟิสิกส์ในครั้งนี้”
หวัง ฉินเหนียน พูดจบก็เป็นผู้นำในการปรบมือ อาจารย์คนอื่นๆก็ปรบมือตามไปด้วยอาการตกใจ
คุณได้ยินไหม?
ในการแข่งขันฟิสิกส์ครั้งนี้ โรงเรียนมัธยมหลินไห่ที่2 ของพวกเราได้รับรางวัลสองอันดับแรก?
การแข่งขันนี้เป็นหนึ่งในการแข่งขันที่ดีที่สุดในประเทศไม่ใช่เหรอ?
“หรือว่านี่มันคือความฝัน?”
“ไม่พวกเราไม่ได้ฝันไป!”
แม้แต่หลี่หลานก็อดไม่ได้ที่จะมึนงงเมื่อได้ยินข่าวนี้ และเธอก็อิจฉาขึ้นมาในทันที ถ้าเธอเป็นอาจารย์ประจำชั้นของชั้นเรียนที่3 เครดิตนี้ก็จะเป็นของเธอ
“สำหรับผลงานที่โดดเด่นของนักเรียนสองคน เพื่อเป็นกำลังใจ โรงเรียนจึงตัดสินใจมอบโบนัสให้คนละหนึ่งพันหยวน”
ทุกคนไม่มีความเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจของหวัง ฉินเหนียน เพราะเป็นโรงเรียนที่ได้รับประโยชน์สูงสุดจากเรื่องนี้ แถมยังรู้สึกว่ารางวัลน้อยไปด้วยซ้ำ
“ที่ผมเรียกทุกคนมาในวันนี้ก็เพื่อประกาศข่าวนี้ หลังจากที่ทุกคนกลับไป ผมอยากจะให้ทุกคนไปประกาศให้นักเรียนคนอื่นๆทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อให้นักเรียนทุกคนได้เรียนรู้จากซูโม่และหยาน จิ่วซี”
รอยยิ้มบนใบหน้าของ หวังฉินเหนียน ยังไม่ได้หายไป ก่อนกลับ เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของ หลิวหยู หลี่ต้าไห่ ซูโม่ และ หยานจิ่วซี
“ซูโม่ เธอช่วยพูดอธิบายเกี่ยวกับเรื่องเมื่อกี๊หน่อยได้ไหม”
หลังจากที่อาจารย์ทั้งหมดจากไป หลี่ต้าไห่ก็มองไปที่ซูโม่ด้วยสายตาสงสัย หยานจิ่วซี เป็นความภาคภูมิใจของชั้นเรียนที่หนึ่ง เขาไม่เคยคิดว่าซูโม่จะลักพาตัว หยาน จิ่วซีไป เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าเขาไม่โกรธ!
ก่อนที่ซูโม่จะได้พูดอะไร หลิวหยู ก็พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน “สำหรับเรื่องนี้คงต้องโทษฉัน”
“โอ้หวังฉินเหนียน และ หลี่ต้าไห่ มองไปที่ หลิวหยู ด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่า หลิวหยู จะพูดขึ้นมาแบบนี้?”
ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างซ่อนอยู่ในเรื่องนี้!