นายกำลังดูถูกฉันอยู่ใช่ไหม?

เมื่อโดนซูโม่พูดใส่เช่นนี้ จ้าว เหวินเซ่อรู้สึกว่าเขาถูกดูหมิ่นมันทำให้เขารู้สึกเดือดขึ้นมาทันที

“ใช่ฉันต้องการชนะแกในสิ่งทีแกเก่งที่สุด มันจะทำให้แกรู้ว่าแกมันไม่คู่ควรกับหยาน จิ่วซี”

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำพูดที่รุนแรงของ จ้าวเหวินเซ่อ ซูโม่ก็ไม่ได้สนใจอะไร ถึงอย่างไร ผลของการแข่งขันครั้งนี้เขาก็ชนะอย่างแน่นอน

“นายอย่ามามัวพูดไร้สาระอยู่เลย แข่งกันยังไงว่ามา”

ซูโม่พูดอย่างเกียจคร้าน พลางเอามือแหย่หูอย่างไม่ใส่ใจ เขาขี้เกียจเกินกว่าจะเสียเวลากับจ้าว เหวินเซ่อ มันคงจะดีกว่าถ้าตอนนี้เขาไปนั่งเล่นกับหยาน จิ่วซี

"10 ลูกต่อคนใครชู้ตสามแต้มลงได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะ"

จ้าว เหวินเซ่อ พูดกฎการแข่งขันอย่างเย็นชาเขารู้สึกไม่สบอารมณ์กับการกระทำของซูโม่อย่างมาก

ชู้ตสามแต้มคือสิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุด และเขามั่นใจว่าซูโม่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน

ในทางกลับกัน จางต้าเหว่ย ซึ่งอยู่นอกสนามบาสเก็ตบอลเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา เขาได้บอกจ้าว เหวินเซ่อ ไปแล้วว่าการชู้ตสามแต้มของ ซูโม่ นั้นน่ากลัว และจุดประสงค์ของเขาคือให้ จ้าว เหวินเซ่อ เลือกเลือกการแข่งแบบอื่น

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ จ้าว เหวินเซ่อ ไอ้โง่นั่นต้องการแข่งชู้ตสามแต้มกับซูโม่

เห็นได้ชัดว่านี่คือการติดพันกับความตาย!

จางต้าเหว่ย ได้สัมผัสด้วยตัวเองแล้วว่าการชู้ตสามแต้มของ ซูโม่ นั้นแม่นยำเพียงใด แม้ว่าเขาจะเอาชุปเปอร์สตาร์ยอดฝีมือมาจาก NBA มาเล่นก็ตามเขาก็ไม่กล้าที่จะพูดว่าเขาจะเอาชนะซูโม่ได้

สำหรับ จ้าว เหวินเซ่อ?

ไม่จำที่จะต้องแข่งกัน จางต้าเหว่ย ก็รู้แล้วว่าไอ้โง่นั้นแพ้แน่นอน

“นายชู้ตก่อนได้เลย”

ซูโม่มองไปที่จ้าว เหวินเซ่ออย่างเฉยเมย แล้วพูดขึ้นมา “ถ้าฉันได้ชู้ตก่อน นายคงไม่กล้าที่จะแข่งกันต่อแน่นอน”

“ฮึ!”

จ้าว เหวินเซ่อ พ่นลมหายใจออกมาเมื่อเผชิญกับคำพูดที่เย่อหยิ่งของ ซูโม่ แต่เขาไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอของ ซูโม่

ในเมื่อซูโม่อวดดีขนาดนี้ เขาก็จะไม่แสดงความเมตตาใดๆ

ไม่มีเหตุผลอื่น เมื่อไม่นานมานี้ซูโม่ได้ฝึกชู้ตมาระยะหนึ่งแล้ว

จ้าว เหวินเซ่อ เลี้ยงบอลไปยืนอยู่นอกเส้นสามแต้ม ในขณะที่ ซูโม่เดินตรงไปที่ หยาน จิ่วซี ที่อยู่นอกสนาม ไม่ว่า จ้าว เหรินเซ่อ จะทำแต้มได้มากแค่ไหนเขาก็ไม่แพ้อย่างแน่นอน

“พี่โม่ ไอ้หมอนี่มันไม่เจียมตัวเลย”

ทันทีที่ซูโม่เดินไปถึง เจ้าอ้วนหวางก็กระพริบตามองเขาอย่างตื่นเต้น ทำให้หยาน จิ่วซีรู้สึกสับสนขึ้นมา

ไม่มั่นใจกันไปหน่อยเหรอ?

ความมั่นใจเป็นสิ่งที่ดี แต่ความมั่นใจในตนเองจนมืดบอดมันคือความเย่อหยิ่ง

“เสี่ยวโม่ นายอย่าประเมินศัตรูต่ำเกินไปได้ไหม ฉันได้ยินมาว่าจ้าว เหวินเซ่อชู้ตลูกสามแต้มได้ดีมาก”

หยานจิ่วซี พูดกับ ซูโม่ อย่างไม่ค่อยสบายใจ ความกังวลฉายชัดในดวงตาของเธอ เพราะเธอแค่เพียงเคยได้ยิน ซูโม่ บอกกับเธอว่าทักษะการเล่นบาสเกตบอลของเขาดีมาก แต่เธอไม่เคยเห็นมันเลยสักครั้ง

ดังคำกล่าวที่ว่า สิงโตก็ต้องสู้อย่างสุดกำลังเมื่อจะจัดการกับกระต่าย

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ซูโม่จะได้พูดอะไร เจ้าอ้วนหวางที่อยู่ข้างๆก็อธิบายขึ้นว่า“เทพธิดาหยาน ไม่ต้องกังวลไป เธอยังไม่เคยเห็นทักษะการชู้ตของพี่โม่ เมื่อเธอได้เห็นมันเธอจะไม่คิดเหมือนกับตอนนี้แน่”

“เสี่ยวซี ไม่ต้องกังวล เธอเคยเห็นฉันทำอะไรบางอย่างที่ฉันไม่มั่นใจเหรอ”

ซูโม่พูดในขณะที่ยิ้ม และดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะต้องแสดงฝีมือต่อหน้าเสี่ยวซีแล้ว

เมื่อเห็นความมั่นใจของซูโม่ หยาน จิ่วซีก็โล่งใจขึ้นมา เธอไม่เคยเห็นซูโม่พูดคำใหญ่โตมาก่อน

“โอ้..พระเจ้า!”

ในเวลานี้ นักเรียนที่อยู่รอบๆสนามก็กรีดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น ปรากฏว่าจ้าว เหรินเซ่อเริ่มชู้ตลูกแล้วและลูกแรกลงตรงกลางห่วงได้พอดี นักเรียนของชั้นเรียนที่2 ต่างก็ปรบมือให้

จ้าว เหวินเซ่อ ยังคงประหม่าเล็กน้อย แต่หลังจากชู้ตลงลูกแรกได้ ความมั่นใจของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เขาชู้ตทีละลูกและเขาชู้ตลงสามลูกติดต่อกัน

แต่พอมาถึงลูกที่ห้าเขาก็ทำผิดพลาดขึ้นมา แต่ไม่มีใครที่หัวเราะ จ้าว เหวินเซ่อ ใครจะกล้าไปหัวเราะในห้าลูกเขาชู้ตลงไปแล้วสี่ลูก

แม้แต่เจ้าอ้วนหวางก็อดแปลกใจไม่ได้เมื่อเห็นสถานการณ์นี้

“ไอ้หมอนี่ฝีมือมันดีจริงๆ!”

“ใช่ฝีมือดีมาก”

ซูโม่อดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็น ไม่ใช่ทุกคนที่สกิลโกงเหมือนเขา จ้าว เหรินเซ่อฝีมือในการชู้ตของเขาดีมากจริงๆ

เมื่อ หยาน จิ่วซี ได้ยินคำพูดของ ซูโม่ เธอก็เริ่มกังกลขึ้นมาอีกครั้ง

“เสี่ยวโม่ นายจะเอาชนะเขาได้ไหม”

“เสี่ยวซี เธอควรมั่นใจในตัวผู้ชายของเธอให้มันมากๆหน่อยได้ไหม”

ซูโม่มองไปที่ใบหน้าเล็กๆ อันบอบบางของหยาน จิ่วซี และเขาก็อดไม่ได้ที่จะบีบมัน สาวน้อยคนนี้ดูเหมือนจะไม่มั่นใจในตัวเขาเลย

ด้วยการกระทำของซูโม่ ใบหน้าที่สวยงามของ หยาน จิ่วซี ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที เธอไม่คิดว่าซูโม่จะหยอกล้อตัวเองอย่างกล้าหาญท่ามกลางฝูงชน

“บ้า..พูดมาได้ว่าว่าผู้ชายของฉัน!”

หยาน จิ่วซีมองค้อนไปที่ ซูโม่ ด้วยความเขินอาย ใบหน้าที่โกรธเคืองของเธอมันไม่ได้น่ากลัวเลย กลับตรงกันข้ามด้วยซ้ำตอนนี้เธอน่ารักมาก

เจ้าอ้วนหวาง รู้สึกเหมือนไฟช็อต เขาอยากจะคุกเข่าให้กับซูโม่จริงๆ ต่อหน้าผู้คนมากมาย เขายังกล้าหยอกล้อเทพธิดาหยาน...

โชคดีที่ทุกคนให้ความสนใจกับ จ้าว เหรินเซ่อ และไม่มีใครสังเกตเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้

ในขณะที่ทั้งสองกำลังจีบกันอยู่ ลูกสุดท้ายของ จ้าว เหวินเซ่อ ก็กำลังจะชู้ตแล้ว ในเก้าลูกตอนนี้เขาชู้ตลงไปแล้วเจ็ดลูก

นี่เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมมาก ถ้าลูกสุดท้ายชู้ตลงเขาก็จะทำได้แปดในสิบ

แปดในสิบลูกนี่มันหมายความว่าอย่างไร?

มันคือผลงานระดับชุปเปอร์สตาร์จากNBA และจากผลลัพธ์นี้และบางทีผู้เล่นจากNBAก็ไม่สามารถที่จะทำได้

สายตาของทุกคนขยับไปพร้อมกับลูกบาสที่ลอยอยู่ในอากาศ และพวกเขาต่างก็สงสัยว่า จ้าว เหวินเซ่อจะชู้ตลูกสุดท้ายลงหรือไม่

ลงไม่ลง?

“ฟุบ!”

เสียงลูกบาสเกตบอลทะลุผ่านตาข่ายดังขึ้น นักเรียนจากชั้นเรียนที่ 2 ก็เริ่มส่งเสียงเชียร์

เมื่อ จ้าว เหวินเซ่อ เห็นลูกสุดท้ายพุ่งลงห่วงไป เขาก็รู้ภูมิใจขึ้นมา

จากสิบลูกชู้ตลงแปดลูก แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีเช่นนี้ ก่อนการแข่งเขาคิดว่าเขาน่าจะทำได้หกลูก

ไม่ได้คาดหวังว่ามันได้ถึงแปด?

พระเจ้า เขาเจ๋งมาก!

ในเวลานี้ ยกเว้นบางคนในชั้นเรียนที่ 3 ทุกคนคิดว่าซูโม่แพ้แล้ว และพวกเขาไม่เชื่อว่าซูโม่จะชู้ตลงได้ถึงเก้าลูก

สถานการณ์แบบนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับนักเรียนมัธยม แม้ว่าซูโม่จะโชคดี แต่มันก็ไม่ได้จะดีแบบท้าทายสวรรค์

ถ้าไม่มีฝีมือประกอบโชคดีแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

จ้าว เหวินเซ่อ เดินไปพร้อมกับลูกบาสในมือข้างหนึ่ง ตอนนี้เขามองไปที่ซูโม่ด้วยใบหน้าที่เย่อหยิ่ง ก่อนที่เขาจะไปหยุดอยู่ตรงหน้าซูโม่ และเขาส่งลูกบาสให้ซูโม่

ซูโม่ยื่นมือไปรับ และจับลูกบาสด้วยความชำนาญ

“ฮึ่ม ฉันต้องการจะดูว่าแกจะมีฝีมืออย่างที่จางต้าเหว่ยพูดเอาไว้หรือเปล่า!”

เมื่อซูโม่เดินผ่าน จ้าว เหรินเซ่อ จ้าว เหวินเซ่อ ก็พูดบางอย่างแปลกๆออกมา

จางต้าเหว่ย ได้บอกกับ เจ้า เหวินเซ่อ ว่า ซูโม่ ทำคะแนนสามแต้มติดต่อกันสิบเจ็ดครั้ง เมื่อเขาได้ยินเรื่องนี้เขาก็เย้ยหยันออกมาโดยทันที

เห็นเขาเป็นคนโง่จริงๆเหรอ?

ถ้าไม่โม้มันจะตายเหรอ?

มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

ทำสามแต้มติดต่อกัน17ครั้ง

เรื่องบ้าบอแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

แม้แต่ชุปเปอร์สตาร์ชื่อดังจากNBAยังทำไม่ได้ นับประสาอะไรกับนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาๆ

“งั้นก็นายก็รอดูได้เลย”

เมื่อเผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยของ จ้าว เหวินเซ่อ ซูโม่ก็ยิ้มเล็กน้อย

จะจริงหรือโกหกเดี่ยวก็จะได้รู้กัน

ซูโม่เดินเข้าไปที่เส้นสามแต้มอย่างช้าๆ ในเวลานี้ ทุกคนต่างจับจ้องมาที่เขา เขาเลี้ยงบอลสองครั้งเล็กน้อย และจู่ๆ ก็ดูเหมือนว่าเขาจะคิดอะไรขึ้นมาได้

เหล่าคนที่ดูอยู่เห็นว่าซูโม่ถอยหลังไปอีกสองก้าว การกระทำของซูโม่ทำให้ทุกคนตกตะลึง แม้แต่

หยาน จิ่วซี ก็ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการที่จะทำอะไร

คนอื่นแทบที่ทนไม่ไหวที่จะเข้าไปไกล้เส้นสามแต้ม แต่นี่ซูโม่กลับถอยหลังออกไปอีกสองเก้า

นายกำลังดูถูกฉันอยู่สินะ?

เมื่อ จ้าว เหวินเซ่อ เห็นการกระทำของ ซูโม่ เขาก็เยาะเย้ยขึ้นมา ในสายตาของเขา ซู่โม่ก็แค่ทำอวดดี

“ดูสิว่าแกจะทำอวดดีไปได้สักกี่น้ำ”