แหวนแต่งงานหาย

หลินเฉียนเฉียนพยักหน้า

เนื่องจากมันไม่ใช่ความลับ เธอจึงไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องปกปิด

โดยสิ่งที่เธอตามหาอยู่ก็คือแหวนแต่งงานของชายชราที่อาศัยอยู่ในบ้านหมายเลข 3

ชายชราและภรรยารักกันมาก พวกเขาทำงานหนักร่วมกันมาหลายสิบปี ตั้งแต่ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดจนถึงทุกวันนี้

แหวนวงนั้นเป็นประจักษ์พยานและเป็นสัญลักษณ์ของความผาสุกและความยากลำบากร่วมกัน แม้ว่ามันจะไม่ได้มูลค่าสูง แต่สำหรับชายชราคนนี้มันถือ่าสมบัติที่ล้ำค่ามาก

"อยู่ด้วยกันทั้งในยามทุกข์และสุข ช่างเป็นความรักที่น่าอิจฉาจริง ๆ !" หลินเฉียนเฉียนรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

ความรักที่มั่นคงนั้นหาได้ยาก ไม่ใช่ทุกคนที่จะพบเจอรักดี ๆ แล้วสามารถอยู่ด้วยกันได้ไปตลอดรอดฝั่ง

เย่เฟิงไม่ได้รู้สึกร่วมอะไรมากนัก

ความอยากรู้อยากเห็นของเขาคลี่คลาย และเขาก็ไม่มีความคิดที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงบอกลาหลินเฉียนเฉียน

"คุณเย่ นี่คือนามบัตรของฉัน ถ้าคุณต้องการอะไร คุณสามารถติดต่อฉันได้ตลอดเวลาเลย!" เมื่อเห็นว่าเย่เฟิงกำลังจะจากไป หลินเฉียนเฉียนจึงรีบส่งนามบัตรของเธอ

หลังจากที่เย่เฟิงรับนามบัตรไว้ เขาก็เดินออกไปนอกบริเวณบ้านทันที

หลินเฉียนเฉียนยังคงนำเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยค้นหาแหวนแต่งงานต่อไป

"ตรวจพบภารกิจใหม่และเริ่มแนะนำเส้นทางให้โฮสต์"

"จากจุดปัจจุบัน ขอให้โฮสต์เดินไปข้างหน้า 100 เมตร จากนั้นเลี้ยวซ้ายและตรงไป 300 เมตร สุดท้ายเดินไปทางขวา 500 เมตร การเดินทางทั้งหมดคือ 900 เมตร ซึ่งคาดว่าจะถึงที่หมายภายในสิบนาที"

มีภารกิจใหม่!

เย่เฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็ก้าวขาและเดินไปข้างหน้าตามเส้นทางแนะนำ

สิบนาทีต่อมา

เย่เฟิงก็เดินมาถึงที่หมาย

ที่นี่มีทะเลสาบเทียม คุณภาพน้ำในทะเลสาบเทียมมีนั้นใสมาก และสามารถมองเห็นปลาคาร์ปแหวกว่ายอยู่ในทะเลสาบได้อย่างง่ายดาย

รอบทะเลสาบเทียมมีสนามหญ้าขนาดใหญ่และมีการปลูกต้นแปะก๊วยกับพุ่มไม้เตี้ยไว้บางส่วน

เป็นสภาพแวดล้อมที่ดีมาก!

แต่ดูเหมือนว่า...มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับภารกิจของเขาเลยไม่ใช่หรือ?

ไม่มีใครอยู่ที่นี่และไม่มีสิ่งของใดวางอยู่เลย ภารกิจนี้ต้องการให้เขาทำอะไร?

เย่เฟิงขมวดคิ้ว

ทันใดนั้นเอง แสงวิบวับก็สะท้อนออกมาจากพื้นหญ้าไม่ไกลจากจุดที่เขายืนอยู่

หืม?

เย่เฟิงนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆก้มลงเพื่อมองดูใกล้ๆ หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เจอแหวนทองคำขาวและทำการหยิบขึ้นมา

แหวนวงนี้ค่อนข้างเก่า รูปลักษณ์ของมันบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเป็นแหวนปี 1970 หรือ 1980

อย่างไรก็ตาม แหวนยังคงอยู่ในสภาพดี ไม่มีรอยขีดข่วนให้เห็นราวกับเป็นของใหม่เลย

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับภารกิจของเรางั้นเหรอ?

แต่ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษตรงไหนเลย...

แหวนแต่งงาน!

ทันใดนั้น คำพูดของหลินเฉียนเฉียนก็ดังขึ้นในใจของเย่เฟิง

แหวนวงนี้น่าจะเป็นแหวนแต่งงานที่ชายชราทำหายใช่หรือเปล่า?

เย่เฟิงไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ!

ระบบไม่ได้แจ้งเตือนว่าคือแหวนนี้เป็นของใคร แต่จากที่หลินเฉียนเฉียนพูด มีโอกาสสู.มากที่แหวนวงนี้จะเป็นของชายชราคนนั้น

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและโทรหาหลินเฉียนเฉียนทันที

หลังจากหลินเฉียนเฉียนได้ยินว่าเย่เฟิงพบแหวนแล้วของชายชรา เธอก็อดไม่ได้ที่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ

เธอไม่ได้บอกเย่เฟิงอย่างละเอียดว่าชายชราเจ้าของบ้านหมายเลข 3 นั้นไม่ใช่คนธรรมดา

ถานโปหง หรืออีกนามหนึ่งคือ ถานเหล่า ในชุมชนธุรกิจทั้งหมดของเมืองจงไห่ สองชื่อนี้เป็นชื่อที่ทุกคนต่างรู้จักกันอย่างดี

นอกจากได้รับความเคารพอย่างสูง เขายังมีเครือข่ายติดต่อทั่วประเทศ!

และไม่เพียงเจ้าเมืองจงไห่ แม้แต่ผู้ว่าการมณฑลนี้ยังต้องเคารพเขาเมื่อเห็นเขา!

ดังนั้น การค้นหาของหายของเขาจึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง!

หลินเฉียนเฉียนตอบกลับเย่เฟิง "คุณเย่โปรดรอฉันก่อน ฉันจะรีบไปหาคุณทันที!"

"โอเคครับ!" หลังจากวางสาย เย่เฟิงก็นั่งรอหลินเฉียนเฉียนอยู่ที่ม้านั่งใกล้ๆ

ในอีกด้านหนึ่ง หลินเฉียนเฉียนรีบโทรหาคุณถาน

ในบ้านหมายเลข 3

เมื่อถานโปหงทราบข่าวว่าเจอแหวนแล้ว เขาก็ไม่สามารถสงบและรักษาท่าทางเรียบร้อยของตัวเองเอาไว้ได้ เขาลุกขึ้นจากโซฟาด้วยความตื่นเต้นอย่างรวดเร็ว

"หัวหน้าหลิน ขอบคุณคุณมาก!"

สองวันมานี้ที่แหวนหายไป เขากระวนกระวายจนกินข้าวไม่ได้เลย

ในที่สุดก็หาเจอแล้ว!

ทันทีที่เขาไปหาหลินเฉียนเฉียน

หลังจากที่รู้เรื่องว่าหลินเฉียนเฉียนไม่ได้เป็นคนพบแหวน แต่มีคนอื่นที่พบและตอนนี้กำลังรออยู่ที่ทะเลสาบเทียม ถานโปหงก็รีบไปที่ทะเลสาบเทียมทันที

ห้าหรือหกนาทีต่อมา หลินเฉียนเฉียนมาถึงและพบเห็นเย่เฟิง แต่ในขณะที่กำลังจะกล่าวทักทาย ปากของเธอก็หยุดชะงักไป

เพราะเธอได้เห็นฉากที่ราวกับเทพนิยาย—

ถานโปที่สวมรองเท้าแตะวิ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว!

เมื่อเห็นสีหน้าประหม่าปนดีใจของถานโปหง หลินเฉียนเฉียนก็เข้าใจบางอย่างในทันที

เธอหันไปมองเย่เฟิงด้วยสายตาอิจฉา

เพราะดูจากการแสดงออกของถานโปหงแล้ว เธอรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าแหวนวงนี้มีค่าสำหรับเขามากกว่าที่เธอคิดไว้!

ขอเพียงแค่เจอแหวนวงนี้ มันก็เพียงพอที่จะทำให้คุณถานโปหงเป็นหนี้บุญคุณครั้งใหญ่!



ตอนก่อน

จบบทที่ แหวนแต่งงานหาย

ตอนถัดไป