ฉันจะไม่กลับไป

ในระหว่างทางกลับ

ขณะที่เย่เฟิงกำลังคิดว่าเมื่อไหร่ระบบจะแจ้งเตือนเรื่องรางวัลหลังเสร็จสิ้นภารกิจ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วย ภารกิจใหม่สำเร็จแล้ว รางวัลที่ได้รับคืเฟอร์รารี่ เอ็นโซ ตอนนี้จอดอยู่ในโรงรถ"

ของรางวัลในครั้งนี้คือรถซุซูเปอร์คาร์!

เย่เฟิงเต็มไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้นดีใจ

ผู้ชายทุกส่วนใหญ่มักจะชื่นชอบรถซูเปอร์คาร์ และเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

เขามีความรู้เรื่องรถซูเปอร์คาร์เป็นอย่างดี โดยเฉพาะรถเฟอร์รารี่รุ่นต่างๆ

โดยรุ่นเอ็นโซนั้นตั้งชื่อตามเอ็นโซ เฟอร์รารี่ ผู้ก่อตั้งเฟอร์รารี่ขึ้นมา

ตัวรถทั้งคันทำจากคาร์บอนไฟเบอร์และแผงอะลูมิเนียมแบบรังผึ้ง ซึ่งแน่นอนว่าเป็นงานแฮนด์เมดเองทั้งหมด

เครื่องยนต์ 6.0 ลิตร 12 สูบ 660 แรงม้า ทำความเร็วสูงสุดได้ 362 กิโลเมตรต่อชั่วโมง...

ปัจจุบันมีเพียง 400 คันในโลก และราคาขายในตลาดไม่ต่ำกว่า 30 ล้านหยวน

ยิ่งไปกว่านั้นคือมันไม่สามารถซื้อได้เพียงแค่มีเงินมากพอ

อาจกล่าวได้ว่าเฟอร์รารี่ เอ็นโซ เป็นเฟอร์รารี่ที่สุดยอดที่สุดของเฟอร์รารี่ทั้งปวง

เย่เฟิงไม่เคยคาดคิดว่าในชีวิตเขาจะได้เป็นเจ้าของรถคันนี้!

…

สิบนาทีต่อมา

เย่เฟิงมาถึงโรงรถที่บ้านของเขา

รถซูเปอร์คาร์สีดำจอดอยูด้านในส่องแสงสะท้อนวิบวับสวยงาม

"เท่มาก!"

เย่เฟิงอดไม่ได้ที่จะชื่นชม

เขาหลงใหลรถคันนี้มากและตัดสินขับรถออกไปจากบ้านโดยไม่มีความลังเลใดๆ

เย่เฟิงเพิ่งได้รับใบขับขี่เมื่อเดือนที่แล้ว และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาขับได้รถซูเปอร์คาร์ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาจึงสามารถขับมันได้อย่างเชี่ยวชาญ

ในขณะที่เขากำลังสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เสียงการแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นมาในใจ

"เพื่อให้โฮสต์ได้รับประสบการณ์การขับขี่ที่ดียิ่งขึ้น ระบบจึงได้จัดเตรียมทักษะการขับขี่ระดับเทพให้กับโฮสต์"

แบบนี้นี่เอง!

เย่เฟิงชื่นชมระดับอย่างเงียบๆในใจแล้วขับรถไปที่อพาร์ทเม้นท์ตามความเร็วกำหนดของจราจร

เขาวางแผนที่จะย้ายเงินสดจำนวนแปดล้านหยวนไปที่บ้าน แล้วค่อยกลับมาในวันพรุ่งนี้อีกครั้งเพื่อย้ายของทุกอย่างในหอพักออก

แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่ขาดแคลนเงินแล้ว แต่เขาก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทิ้งของที่ยังสามารถใช้งานได้อยู่

…

หลังจากผ่านไปกว่าสองชั่วโมง

เย่เฟิงก็กลับมาถึงที่บ้านของตัวเอง

อันที่จริงเขาใช้เวลาไม่นานในการย้ายเงินสดจำนวนแปดล้านหยวน แต่ที่ใช้เวลาไปมากขนาดนี้เพราะเขาต้องตามหาเจ้าของอพาร์ทเม้นท์เพื่อขอทำเรื่องยกเลิกสัญญา

ซึ่งตอนแรกเจ้าของอพาร์ทเม้นท์ก็ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ แต่หลังจากได้ยินว่าเขาไม่ขอคืนค่าเช่าและเงินมัดจำ เจ้าของอพาร์ทเม้นท์ก็ตกลงด้วยรอยยิ้มทันที

การเดินทางตลอดทั้งวันทำให้เขารู้สึกเหนื่อย

เย่เฟิงโยนกระสอบที่มีเงินสดแปดล้านหยวนลงบนโซฟาและคิดว่าจะทำอย่างไรกับเงินจำนวนนี้

ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

มันเป็นหมายเลขที่ไม่รู้จัก

เย่เฟิงรับสายและพูดว่า "สวัสดีครับ"

"สวัสดี นี่ใช่คุณเย่เฟิงหรือเปล่าคะ?"

"อ่า...ใช่ครับ คุณคือคุณเซี่ยชิวใช่มั้ย" เย่เฟิงถามหลังจากได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

"ใช่แล้ว เย่เฟิง คืนนี้คุณว่างหรือเปล่า ฉันอยากจะเลี้ยงอาหารคุณน่ะ"

เย่เฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนี้

จริงอยู่ที่ก่อนหน้านั้นเซี่ยชิวบอกเขาว่าจะเชิญไปทานอาหารเย็น แต่เขาคิดว่าเธอแค่ชวนพอเป็นมารยาทเท่านั้น เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเธอจะพูดจริงทำจริง

"ไม่ว่าจะตอนไหนผมก็ว่างครับถ้าคนชวนเป็นคุณ ฮ่าฮ่าฮ่า!" เย่เฟิงพูดหยอกล้อ

"ฮ่าฮ่าฮ่า….สถานที่คือโรงแรมเฟิงหวง ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณเย่อยู่ที่โรงเรียนหรือเปล่า? ฉันจะส่งรถไปรับคุณ"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมเดินทางไปเอง ว่าแต่เราจะเจอกันตอนกี่โมงหรอ?"

"ตอนหกโมงเย็นค่ะ ถ้างั้นฉันจะบอกพี่หวังให้ไปรอรับคุณที่ชั้นล่างนะ"

"โอเคครับ ไว้เจอกันนะ"

"โอเคค่ะ"

หลังจากวางสาย เย่เฟิงก็เช็คว่าตอนนี้เป็นเวลากี่โมง

เพิ่งจะสี่โมงเย็น

เหลือเวลาอีกตั้งเกือบสองชั่วโมง

เราจะทำอะไรระหว่างรอดี…..

ทันใดนั้น เย่เฟิงสังเกตเห็นเสื้อผ้าของตัวเอง ถ้าเขาจะไปหาเซี่ยชิวในชุดนี้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เย่เฟิงจึงตั้งใจจะออกไปหาซื้อเสื้อผ้าที่เหมาะสมมาใส่

แต่ทันทีที่เดินมาถึงโรงรถ โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้เป็นสายจากเฟยฉู

อย่างไรก็ตาม ด้วยรูปลักษ์อ้วนท้วนของเขา ฟางจือหยูจึงมักจะเรียกเฟยหยูว่า “เจ้าหมูฉู”

เขาเป็นผู้ชาย ครอบครัวมีฐานะปานกลาง นิสัยดี และเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ดีที่สุดกับเย่เฟิงในหอพัก

เย่เฟิงกดรับอย่างไม่ลังเล "ว่าไงเจ้าหมูฉู"

"นายหาที่พักได้แล้วหรือยัง"

"เรื่องนั้นฉันจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ"

“โอเค แล้วคืนนี้นายจะกลับมาหอพักหรือเปล่า? หลินเจียออกไปเที่ยวกับผู้หญิงน่ะ คาดว่าคืนนี้เขาคงไม่กลับมา”

เมื่อได้ยินชื่อของหลินเจีย คิ้วของเย่เฟิงก็ขมวดขึ้นทันที

ต้องรู้ว่าเขาและหลินเจี่ยมีเรื่องขัดแย้งกัน

เขาอาศัยฐานะที่ไม่ธรรมดาของครอบครัวทำตัวสูงส่งและดูถูกเขา เฟยฉู และหม่าหงเฟย เพื่อนร่วมห้องของเขาอีกคนที่มาจากครอบครัวฐานะธรรมดา

ครั้งหนึ่งหลินเจียเคยกลั่นแกล้งเฟยฉู

เย่เฟิงทนมองเฉย ๆ ไม่ได้กับการกระทำนี้ เขาจึงเข้าไปช่วยเฟยชู และตั้งแต่นั้นมาเขาก็กลายเป็นคนที่หลินเจี่ยเกลียดมากที่สุด...

เนื่องจากไม่อยากอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับหลินเจีย เย่เฟิงจึงออกมาหาที่พักอาศัยข้างนอก

หลังจากได้สติกลับคืน เย่เฟิงก็ตอบกลับเฟยหยูไปว่า: "ฉันจะไม่กลับไป"

ตอนนี้เรามีบ้านขนาดใหญ่ แล้วทำไมต้องกลับไปนอนที่หอพักด้วยล่ะ?

"เย่เฟิง ที่พักนายเช่าอยู่ที่ไหนหรอ?"

"อยู๋ใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยนี่แหละ"

"ถ้างั้นฉันขอเยี่ยมชมที่พักของนายสักวันหนึ่งจะได้หรือเปล่า?"

"ไม่มีปัญหาเลย"

"..."

หลังจากพูดคุยกับเฟยหยูอีกไม่กี่คำ เย่เฟิงก็วางสายและขับรถเฟอร์รารี เอ็นโซออกจากบ้านไป

วันนี้การจราจรไม่ติด เย่เฟิงจึงมาถึงเวิลด์ซิตี้โดยใช้เวลาไปแค่สิบนาที

หลังจากจอดรถเสร็จแล้ว เขาก็เดินมุ่งตรงเข้าไปในห้างทันที