สิทธิพิเศษ!

ในหกโมงเย็นของอีกวัน

ขณะที่ทุกคนในมหาวิทยาลัยจงไห่กำลังคุยกันเรื่องคอนเสิร์ตของเซี่ยชิวและเย่เฟิงที่มีบัตรซูเปอร์วีไอพี

ชั้นล่างของหอพักชาย

"เอี๊ยด—"

มีเสียงเบรกกะทันหันดังขึ้นมา

หลังจากนั้นเฟอร์รารี เอ็นโซก็จอดอยู่ที่หน้าประตูหอพักชาย

ทุกคนที่อยู่ชั้นล่างในหอพักล้วนถูกเฟอร์รารี่ เอ็นโซดึงดูดสายตาในทันที

"นั่นไงเย่เฟิง!"

"สุดยอด! รถก็เท่ คนก็หล่ออีก ฉันตกหลุมรักเขาเข้าซะแล้ว!"

"อย่าฝันไปเลย ฉันเห็นเย่เฟิงอยู่กับรุ่นพี่เซียนไป่เถียน เธอไม่มีโอกาสชนะได้หรอก"

"..."

เย่เฟิงไม่ได้สนใจการสนทนาของฝูงชนเลย เขาเพียงแค่มองไปรอบๆด้วยสายตาว่างเปล่า

จากนั้นไม่นาน เฟยฉูก็วิ่งเหยาะๆตรงเข้ามา

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่เฟิงก็เผยรอยยิ้มทักทาย แต่เขาไม่ได้รีบขับรถออกไปในทันที

เฟยฉูรู้สึกสงสัย "เย่เฟิง นายรออะไรอยู่ มีใครไปกับเราด้วยอีกหรอ?"

เย่เฟิงยิ้มอย่างมีเลศนัย "อีกสักครู่เดี๋ยวนายก็จะรู้เอง"

เฟยฉูขมวดคิ้วขึ้น แต่เขาไม่ได้ถามต่อและรีบเข้าไปนั่งตรงเบาะข้างคนขับของเฟอร์รารี่ เอ็นโซอย่างระมัดระวัง

ฝูงชนที่เห็นฉากนี้ต่างรู้สึกอิจฉาจนแววตาลุกเป็นไฟ

อย่างไรก็ตาม แทนที่จะรู้สึกกดดัน เฟยฉูกับรู้สึกสนุกที่ถูกจ้องมองแบบนี้ เขาหันมองไปที่เย่เฟิงด้วยความขอบคุณเล็กน้อย

"เย่เฟิง ทุกคนรู้ว่าฉันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับนาย ในสองวันที่ผ่านมาจึงมีสาวๆเข้าหาฉันเต็มไปหมดเลย..."

"เย่เฟิง นายต้องการข้อมูลติดต่อของพวกเธอหรือเปล่า"

"ในหมู่นั้นมีสาวงามหลายคนเลยนะ"

เย่เฟิงยิ้มและโบกมือปฏิเสธในเวลาเดียวกัน

เมื่อเห็นการแสดงออกนี้ เฟยฉูก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "นายไม่อยากรู้จักกับสาวๆเหล่านั้นเหรอ? พวกเธอสวยใช้ได้เลยนะ"

เย่เฟิงเพียงแค่ยิ้มออกมา

สาวสวยงั้นหรอ?

ยังไงก็ไม่เท่าเซี่ยชิวและเซินไป่เถียนหรอก

เมื่อเห็นเช่นนี้ เฟยฉูก็ยิ่งรู้สึกงงมากกว่าเดิม เขาไม่รู้ว่าเย่เฟิงกำลังคิดอะไร

ทันใดนั้นเอง รถคันหนึ่งก็ขับเข้ามาหยุดข้างๆเฟอร์รารี่ เอ็นโซ

กระจกรถลดระดับลง เผยให้เห็นใบหน้าที่สวยงามอย่างไม่น่าเชื่อของเซินไป่เถียน

จากนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอพร้อมกับโบกมือไปทางเฟอร์รารี่ เอ็นโซ "เย่เฟิง!"

เฟยฉูตกใจอยู่ครู่หนึ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่เย่เฟิงยังคงปกติดีทุกอย่าง เขายิ้มให้เซินไป่เทียนและพูดว่า "เอาล่ะ ตอนนี้ทุกคนอยู่ที่นี่ครบแล้ว เราไปกันเลยเถอะ"

สิ้นสุดคำพูด เฟอร์รารี่ เอ็นโซก็ขับออกไปทันที

…

ที่ชั้นล่างของหอพักชาย หลายคนไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆเซินไป่เถียนถึงมาปรากฏตัวที่นี่

หลังจากนั้น เมื่อเห็นว่าเซินไป่เถียนทักทายเย่เฟิงและขับรถออกไปพร้อมกับเขา ทั้งฉากก็เงียบลงในทันใด

…

ภายในรถของเฟอร์รารี่ เอ็นโซ เฟยฉูยังคงตกตะลึง

แต่ก่อนที่รถจะขับออกจากประตูมหาวิทยาลัย เขาก็กลับมารู้สึกตัว "เย่เฟิง นายนี่มันสุดยอดจริงๆ ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่านายได้รับความสนใจจากรุ่นพี่เซินไป่เถียนด้วย ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมนายถึงไม่สนใจสาวๆที่ฉันพูดถึงก่อนหน้านี้..."

เย่เฟิงชำเลืองมองเฟยฉูเล็กน้อยและพูดอย่างใจเย็น "ไร้สาระน่า รุ่นพี่เซินไป่เถียนและฉันเป็นเพียงแค่พี่น้องกันเท่านั้นแหละ"

อย่างไรก็ตาม เฟยฉูไม่เชื่อคำพูดของเย่เฟิงแม้แต่นิดเดียว

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครในมหาวิทยาลัยจงไห่ไม่รู้ว่าเซินไป่เถียนไม่เคยใกล้ชิดกับเพศตรงข้าม

แต่วันนี้เธอกับมาหาเย่เฟิงถึงชั้นล่างของหอพักชาย

รุ่นพี่เซินไป่เถียนไม่ได้สนใจเย่เฟิง?

แม้แต่เด็กอนุบาลก็ยังมองออกว่าไม่เป็นความความจริง!

เย่เฟิงเห็นว่าเฟยฉูไม่เชื่อในตัวเขา

แต่เขาเพียงแค่ยิ้มกลับไปเท่านั้น ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง

รถของเย่เฟิงและเซินไป่เถียนก็อยู่ห่างจากอู๋หยวนเหอสเตเดี้ยมประมาณหนึ่งกิโลเมตรเท่านั้น

ในเวลานี้มีรถบนถนนมากมายและการจราจรก็คับคั่งมากเช่นกัน

บางคนใจร้อนบีบแตรไม่หยุด บางคนก่นด่า...

ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยความชุลมุนวุ่นวาย

เย่เฟิงยังคงสงบนิ่งเหมือนอย่างเดิม

ส่วนเฟยฉูนั้นหงุดหงิดอย่างมาก "ทำไมรถเยอะจัง เราจะติดอยู่ตรงนี้ไปอีกนานแค่ไหน? แบบนี้มีหวังคอนเสิร์ตได้จบก่อนเราได้เข้าดูแน่"

"มันไม่ขนาดนั้นหรอก" เย่เฟิงส่ายหัว

พวกเขาอยู่ห่างจากสเตเดี้ยมแค่หนึ่งกิโลเมตรและคอนเสิร์ตก็จะไม่เริ่มจนกว่าจะถึงเวลาสองทุ่มตรง ซึ่งตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกกว่าหนึ่งชั่วโมง เพราะฉะนั้นยังไงพวกเขาก็ไปถึง่ก่อนเวลาแน่นอน

ในสเตเดี้ยมจะมีที่จอดรถเหลืออยู่หรือเปล่านะ?

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เย่เฟิงก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาตรวจสอบ

และเขาก็พบว่าตอนนี้ที่จอดรถทั้งหมดเต็ม

เฟยฉูเห็นข้อมูลบนโทรศัพท์ของเย่เฟิงและรู้สึกกังวลมากขึ้นในทันที "ไม่มีที่จอดรถในสเตเดี้ยมเหลือเลย เราจะทำอย่างไรดี..."

ขณะที่เย่เฟิงกำลังคิดว่าจะทำอะไร ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมา

เป็นสายจากผู้จัดการหวัง

"สวัสดีค่ะคุณเย่ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณกับเพื่อนของคุณมาถึงสเตเดี้ยมแล้วหรือยัง"

เย่เฟิงรีบบอกผู้จัดการหวังเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้

หลังจากได้ฟังเรื่องราวต่างๆ ผู้จัดการหวังก็รีบพูดว่า "คุณเย่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะช่วยจัดที่จอดเฉพาะสำหรับคุณและเพื่อนของคุณให้เอง"

เย่เฟิงรับข้อเสนอนี้ด้วยความเต็มใจ จากนั้นเขาก็ส่งข้อความไปถึงเซินไป่เถียน โดยบอกให้เธอขับรถตามเขามาเพื่อพาไปยังที่จอดพิเศษ

อีกด้สนหนึ่ง เซินไป่เถียนรู้สึกประหลาดใจมากหลังจากได้อ่านข้อความของเย่เฟิง

ครอบครัวของเธอค่อนข้างมีอำนาจในจงไห่ แต่ที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้รับสิทธิในการเข้าถึงที่จอดรถพิเศษเลย

ทำไมเย่เฟิงถึงได้รับสิทธินี้?

เขาเป็นใครกันแน่?

…

เย่เฟิงไม่รู้เลยว่าการกระทำของเขาได้ดึงดูดความสนใจของเซินไป่เถียน

ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ขับมาถึงหน้าสเตเดี้ยม

เมื่อเห็นผู้จัดการหวังรออยู่ที่ประตูตะวันออกของสเตเดี้ยม เขาก็รีบหมุนพวงมาลัยและขับรถไปทางประตูตะวันออกทันที

เซินไป่เถียนก็ขับรถตามมาติดๆเช่นกัน

เจ้าของรถคนอื่นๆต่างประหลาดใจเมื่อเห็นฉากนี้

"ทำไมพวกเขาถึงเปิดประตูตะวันออก ประตูตะวันออกไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปไม่ใช่หรือ?"

"เขาขับรถเฟอร์รารี่ คงจะเป็นเศรษฐีที่ได้รับสิทธิพิเศษนั่นแหละ"

"แล้วรถหรูคันอื่นๆล่ะ ฉันเพิ่งเห็นผู้ชายคนหนึ่งขับลัมโบร์กีนีพยายามจะเข้าทางประตูตะวันออกมา แต่สุดท้ายเขาก็ต้องขับออกไปทางอื่น"

"..."

ในขณะที่ทุกคนพูดคุยกันและกำลังรอดูฉากตลกของเย่เฟิงและเซินไป่เถียน แผงกั้นจราจรที่ประตูตะวันออกก็ถูกยกขึ้น

จากนั้นรถของเย่เฟิงและเซินไป่เถียนขับเข้าไปในสเตเดี้ยมโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

ฉากนี้ทำให้เจ้าของรถคันอื่นๆที่ยังคงพูดถึงเงียบลงทันที

"..."

แน่นอนว่าเย่เฟิงไม่รู้ปฏิกิริยาของทุกคน

หลังจากขับรถเข้าไปในสเตเดี้ยม เขาก็ทักทายผู้จัดการหวังเป็นอันดับแรก จากนั้นก็ขับรถตามหลังผู้จัดการหวังไปหาที่จอด

ภายในรถเฟอร์รารี่ เมื่อเฟยฉูเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความชื่นชม "เย่เฟิง นายสุดยอดเกินไปแล้ว ฉันไม่คิดเลยว่านายสามารถขอให้ผู้จัดการของเซี่ยชิวออกมารอรับนายถึงหน้าประตูได้ด้วย"

เย่เฟิงยิ้ม แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

ขณะเดียวกัน เมื่อเซินไป่เถียนเห็นว่าเย่เฟิงสามารถให้ผู้จัดการเซี่ยชิวมารอรับเขาด้วยตัวเอง ดวงตาของเธอก็เป็นประกายโดยที่ไม่รู้ตัว

…