ทำไมฉันต้องปฏิเสธด้วย

โลกกลมเกินไปแล้ว

ผู้ซื้อหัวสุนัขทองคำก็คือเป็นเซินไป่เถียน

"หัวสุนัขทองคำเป็นของคุณงั้นหรอ" เซินไป่เถียนกลับมาตั้งสติได้

“ใช่ครับ ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะลิขิตให้เรามาพบกันนะ รุ่นพี่” เย่เฟิงอดไม่ได้ที่จะล้อเล่น

"ฉันคิดว่าแค่บังเอิญมากกว่ามั้ง"

เซินไป่เถียนกระแอมและพูดด้วยความกังวล "ถึงเราจะรู้จักกันในระดับนึง แต่ถ้าหัวสุนัขทองคำของคุณมีสภาพแย่ ฉันก็ไม่คิดจะซื้อมันหรอกนะ"

หลังจากพูดจบ เธอก็หันหน้าไปมองหัวสุนัขทองคำ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เธอก็ประหลาดใจทันที

หัวสุนัขทองคำของเย่เฟิงมีคุณภาพสูงสุดทั้งในด้านน้ำหนักและรูปลักษณ์

"คุณไปเอาหัวสุนัขทองคำนี้มาจากที่ไหน" เซินไป่เถียนถามอย่างสงสัย

"เอ่อ...ผมบังเอิญไปเจอแถวๆฝูงห่านน่ะครับ" เย่เฟิงจำเป็นต้องโกหก

เพราะถ้าบอกไปว่าหัวสุนัขทองคำนี้ถูกฝังอยู่ใต้หินที่เซินไป่เถียนนั่ง เธอคงจะทำตัวไม่ถูกแน่นอน

"ฝูงห่านงั้นเหรอ มันต้องเป็นห่านนำโชคแน่ๆ " เซินไป่เถียนพพยักหน้าขึ้นลง

"ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" เย่เฟิงพยักหน้าเห็นด้วย

"ตกลง ฉันจะซื้อหัวสุนัขทองคำนี้ คุณตั้งราคามาได้เลย" เซินไป่เถียนตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

"เราทั้งคู่คุ้นเคยกันดี ดังนั้นผมจะขอเสนอราคาที่เป็นมิตรเพียง... สิบห้าล้านหยวน! " เย่เฟิงเสนอราคาอย่างสูงๆและรอให้อีกฝ่ายต่อรอง

ในความเป็นจริง ราคาในใจของเขาคือ 10 ล้านหยวนเท่านั้น

"ตกลง!" เซินไป่เถียนตอบกลับมาทันควัน

จากนั้นเขาก็หยิบสมุดเช็คออกมาและเขียนตัวเลขลงไป

ฉากนี้ทำให้เย่เฟิงรู้สึกอายเล็กน้อย เพราะมันเหมือนกับว่าเขาเอาเปรียบเธอ

"เดี๋ยวผมไปส่งให้ที่รถนะครับ"

เย่เฟิงรู้สึกเสียใจที่เซินไป่เถียนต้องจ่ายราคามามากกว่าที่เขาตั้งไว้ 40 ล้านหยวน

และหัวสุนัขทองคำชิ้นนี้ก็หนักกว่าสิบกิโลกรัม มันค่อนข้างยากสำหรับผู้หญิงหากต้องถือมันด้วยตัวคนเดียว

"ขอบคุณนะ" เซินไป่เถียนหน้าแดงเล็กน้อย

เย่เฟิงเพียงแค่ยิ้มให้เท่านั้น ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

ไม่นาน ทั้งสองมาถึงที่จอดรถของเซินไป่เถียน

เย่เฟิงเดินตรงเข้ามาและกำลังจะเปิดกระโปรงหลังรถ

แต่ทันใดนั้น เซินไป่เถียนก็นึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และพูดเสียงดังทันทีว่า "เดี๋ยวก่อน!"

พูดจบ เธอก็ดึงเย่เฟิงออกมาและเปิดกระโปรงท้ายรถขึ้นด้วยท่าทางระมัดระวัง

จากนั้นเธอก็หยิบกล่องกระดาษและใส่ของบางอย่างที่อยู่ในท้ายรถเข้าไป

เมื่อเห็นว่าเซินเป่ยเถียนเดินออกมาพร้อมกับกล่องกระดาษ เย่เฟิงก็นำหัวสุนัขทองคำไปวางไว้ท้ายรถแล้วมองดูเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"มันคืออะไรหรือครับรุ่นพี่ ทำไมถึงต้องซ่อนไม่ให้ผมเห็นด้วย"

"เปล่า...ไม่มีอะไร" เซินไป่เถียนส่ายหัวอย่างเร่งรีบ

"โอเคครับ" เย่เฟิงแสร้งทำเป็นไม่สนใจ และเมื่อเห็นว่าเธอระมัดระวังน้อยลง เขาก็พุ่งเข้าไปแย่งกล่องด้านหลังทันที

เซินไป่เถียนส่งเสียงร้องด้วยความตกใจและพยายามรั้งกล่องเอาไว้ไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของเย่เฟิง

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังดึงดันแย่งกัน กล่องกระดาษก็ขาดออกเป็นสองส่วน

และผ้าสีขาวก็ตกลงมากระจายเต็มพื้น

ทั้งสองคนหยุดชะงักทันที

ในตอนนี้ เย่เฟิงอยู่ในท่าทางคล้ายกับว่ากำลังโอบกอดจากด้านหลัง

ส่วนเซินไป่เถียนเบิกตากว้างด้วยความตกใจและเขินอาย

พวกเขาทั้งสองคนหยุดนิ่งอยู่ท่านี้โดยไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเกือบนาที

และฉากนี้ก็บังเอิญถูกเห็นโดยนักศึกษามหาวิทยาลัยจงไห่ที่เดินผ่านไปมา

นักศึกษาคนนั้นตกใจมาก เจารีบหยิบมือถือมาถ่ายรูปแล้วโพสต์ลงในฟอรัมมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว

โดยพาดหัวโพสต์ที่สะเทือนอารมณ์เอาไว้ว่า "จงไห่ เซินไป่เถียนออกเดทกับแฟนหนุ่มลึกลับที่ลานจอดรถ และแฟนหนุ่มคนนั้นก็คือเขา….!"

โพสต์นี้เหมือนกับการทิ้งระเบิดขนาดใหญ่ลงที่มหาวิทยาลัยจงไห่

"เทพธิดาของฉันมีหวานใจแล้วหรอ? มันเป็นใคร ฉันไม่ยอมให้มันแย่งเทพธิดาของฉันไปหรอก!"

"ชายคนนั้นคือ...เย่เฟิง!"

"เย่เฟิงคือใคร? เขาหล่อเท่าฉันหรือเปล่า? "

"เขารวยกว่าฉันมั้ย"

"เขาขับเฟอร์รารี่ เอ็นโซ รถที่มีมูลค่ามากกว่า 30 ล้านหยวน!"

"ฉัน...ขอให้พวกเขามีความสุข ลาก่อน!"

"..."

ข่าวลือต่างๆเกี่ยวกับทั้งสองคนแพร่กระจายไปทั่วอย่างรวดเร็ว

เย่เฟิงพิชิตใจเทพธิดาเซินเป่ยเถียนได้อย่างง่ายดาย

เทพธิดาเซินเป่ยเถียนคว้าเศรษฐีเย่เฟิงมาเป็นแฟนได้โดยไม่ยากเย็น

ในเวลาอันสั้น ทั้งสองคนกลายเป็นที่พูดถึงของมหาวิทยาลัย

แต่เย่เฟิงไม่รู้เรื่องนี้

หลังจากตั้งสติได้ เขาก็ถอยออกห่างจากเซินไป่เถียนและวิ่งหนีไปด้วยความเร็วแสง

เซินไป่เถียนมองดูแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยความเขินอายของเขา

หายากที่จะเห็นผู้ชายคนนี้ทำตัวแบบนี้

น่าสนใจจริงๆ!

ระหว่างทางกลับ เซินไป่เถียนได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทของเธอ

ซึ่งเธอก็ได้รู้จากเพื่อนสนิทของเธอว่าเธอและเย่เฟิงกำลังตกเป็นข่าวในฟอรัมของมหาวิทยาลัย

"ไป่เทียน เธอเป็นแฟนกับเย่เฟิงจริงๆเหรอ?" เพื่อนสนิทของเซินไป่เถียนเองก็สงสัยเรื่องนี้มากเช่นกัน

"ไม่ใช่" เซินไป่เถียนตอบอย่างฉุนเฉียวขณะขับรถ

"ถ้าอย่างนั้นทำไมเธอไม่ออกมาปฏิเสธข่าวลือนี้ล่ะ?" เพื่อนสนิทของเซินไป่เถียนถามด้วยความเป็นห่วง

"ทำไมฉันต้องปฏิเสธด้วย" เซินไป่เถียนไม่สนใจเรื่องนี้

"คนจะได้ไม่เข้าใจผิดในตัวเธอไง"

"ปล่อยให้เข้าใจผิดนั่นแหละดีแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องถูกผู้ชายคนอื่นตามจีบอีก"

"แต่…"

"ฉันขับรถอยู่ แค่นี้นะ"

เซินไป่เถียนวางสานโทรศัพท์ทันที

จากนั้นร่างของเย่เฟิงก็ปรากฏขึ้นในใจของเธอ และเธอก็ยิ้มออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

งานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่กำลังจะมาถึงในเร็ว ๆ นี้ และเธอก็ยังขาดเพื่อนผู้ชาย

คงดีมากแน่ๆถ้าได้ผู้ชายคนนี้มาร่วมงานด้วย

แต่เขาจะมาด้วยหรือเปล่าเนี่ยสิ?

ฮึ่ม ไม่หรอก คราวนี้เขาไม่กล้าปฏิเสธคำเชิญของเราแน่!

เขาทำตัวน่าเกลียดเอาไว้

ถ้าเขาไม่เห็นด้วยล่ะ...

ฮึ่ม!