บังเอิญ!

ในเช้าวันอาทิตย์ แสงอาทิตย์ส่องแสงผ่านช่องหน้าต่างมาตกกระทบลงบนเตียง และเย่เฟิงก็ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา

หลังจากทานอาหารเช้าอย่างไม่เร่งรีบและเปลี่ยนชุดใหม่แล้ว เขาก็ขับรถตรงไปที่อสังหาริมทรัพย์หลิงหยุน

อาคารสำนักงานใหญ่ของอสังหาริมทรัพย์หลิงหยุนนั้นใหญ่และอลังการมาก

เย่เฟิงหาที่จอดรถเฟอร์รารี่ เอ็นโซ และเข้าไปในอาคารพร้อมกับชื่นชมทิวทัศน์รอบๆ

แต่ทันทีที่ก้าวขาผ่านประตูเข้ามา

เขาก็ถูกผู้หญิงคนหนึ่งชนเข้ากับหน้าอกอย่างจัง

"อุ๊ย..."

อีกฝ่ายส่งเสียงร้องและเสียหลักไปด้านหลัง

เย่เฟิงไม่ได้คิดอะไรมาก เขารีบคว้าเอวของเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว

"คุณโอเคหรือเปล่าครับ ? "

เย่เฟิงพูดอย่างสุภาพ แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนเดินมาชนเขาเองก็ตาม

แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่เห็นความสุภาพนี้เลย เธอพูดกลับมาอย่างไม่พอใจ "นี่คุณเดินหลับตาหรือไง"

เย่เฟิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย "คุณผู้หญิง ดูเหมือนว่าจะเป็นคุณมากกว่านะครับที่เดินมาชนผม"

หน้าตาของผู้หญิงคนนี้ดูดีทีเดียว แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไร้เหตุผลมากเช่นกัน

ผู้หญิงคนนั้นมองเขาอย่างดูถูก

"ฉันชนคุณหรอ? ไร้สาระ คุณวางแผนเอาไว้ใช่มั้ยล่ะ? ฉันเห็นผู้ชายแบบคุณมามากแล้ว ซ่อนตัวอยู่ในความมืด และแสร้งทำเป็นชนผู้หญิงเพื่อที่จะได้โดนเนื้อโดนตัวของอีกฝ่าย"

หลังจากที่เธอตะโกนใส่ พนักงานทุกคนในห้องโถงก็มองไปที่เย่เฟิง

เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีความดูถูกแฝงอยู่ในสายตาของทุกคน

เย่เฟิงมาที่นี่เพื่อโอนหุ้นในวันนี้ ดังนั้นเขาจึงอยากจะเสียเวลากับผู้หญิงประเภทนี้

เย่เฟิงหันกลับและเดินจากไปทันที

โดยไม่คาดคิด ผู้หญิงคนนั้นจับแขนเสื้อของเย่เฟิงและดึงกลับมาอย่างแรง "เดี๋ยวก่อน จะไปไหน คุณยังไม่ได้ขอโทษฉันเลยนะ"

"นี่คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

เย่เฟิงรู้สึกโกรธและสะบัดมือออก

ในความเป็นจริง เขาแค่สะบัดมือออกไปเบาๆเท่านั้น

แต่กลับกลายเป็นว่าผู้หญิงคนนี้สวมบทบาทนักแสดงและล้มลงกับพื้น

จากนั้นก็เริ่มบีบน้ำตาและร้องไห้ออกมา

ตอนนี้ทุกคนในห้องโถงเข้ามาล้อมรอบเย่เฟิง

"นายทำแบบนี้กับผู้หญิงได้ยังไง"

"ใช่ คุณยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า"

"ไม่ต้องห่วงนะคุณผู้หญิง เราจะช่วยคุณจัดการกับผู้ชายคนนี้เอง"

"ใครก็ได้โทรแจ้งตำรวจที ผู้ชายคนนี้สมควรถูกจับตัวไปลงโทษ"

ทุกคนตะโกนใส่เย่เฟิงโดยไม่สนว่าความจริงคืออะไร

ขณะเดียวกัน ผู้ชายสองสามคนก็วิ่งเข้ามาและทำท่าทางเป็นผู้ปกป้องผู้หญิงคนนั้น

ส่วนผู้หญิงที่นอนร้องไห้อยู่บนพื้นก็ค่อยๆเช็ดน้ำตาและแอบยิ้มอยู่ในใจเมื่อเห็นฉากนี้

วันนี้เธอมาที่อสังหาริมทรัพย์หลิงหยุนเพื่อสัมภาษณ์ แต่โอกาสที่จะผ่านนั้นน้อยมาก

หากเธอสามารถใช้โอกาสนี้ดึงดูดผู้นำของบริษัทได้

บางทีอีกฝ่ายอาจจะสงสารและรับเธอเข้าบริษัท

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เธอก็ยิ่งร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิม

ท่ามกลางความวุ่นวาย จู่ๆเสียงผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากข้างหลังของเย่เฟิง

"คุณ... คุณเย่?"

เย่เฟิงได้ยินเสียงนั้นและหันกลับไปมอง

เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งสวมสูทโอแอลสีดำและมีท่าทางค่อนข้างเย็นชา

เธอเป็นผู้หญิงที่ขายถ้วยหยกเก้ามังกรที่ตลาดโบราณเมื่อวานนี้

ถ้าจำไม่ผิด ดูเหมือนเธอคนนี้จะชื่อ...เฉินซวนใช่มั้ยนะ?

"คุณเฉิน ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆที่เราได้มาเจอกันที่นี่ คุณทำงานที่นี่เหรอครับ"

เย่เฟิงเริ่มทักทาย

ในเวลาเดียวกัน เขาก็พบว่าพนักงานในห้องโถงซึ่งแต่เดิมเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองที่ชอบธรรมต่างก็ตัวสั่นเล็กน้อย

"เป็นคุณเย่จริง ๆ ด้วย"

เฉินซวนก้าวไปข้างหน้าและทักทายอย่างอบอุ่น "ใช่ค่ะ ฉันทำงานที่นี่ เป็นประธานและผู้จัดการทั่วไปของอสังหาริมทรัพย์หลิงหยุน"

เมื่อเห็ฯฉากนี้ ผู้หญิงที่กำลังร้องไห้อยู่บนพื้นก็แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมาทันที

ผู้ชายที่เธอใช้เป็นเครื่องมือรู้จักกับประธานอสังหาริมทรัพย์หลิงหยุนด้วยงั้นเหรอ?

เฉินซวนสังเกตเห็นผู้หญิงคนนี้เและมองไปที่เย่เฟิงอย่างใจเย็นทันที "คุณเย่ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นงั้นหรือคะ"

เย่เฟิงยักไหล่และแบมือทั้งสองข้างออก พร้อมกับอธิบายสั้นๆว่าเกิดอะไรขึ้น

หลังจากเฉินซวนได้ฟังเรื่องราวต่างๆ เธอก็กลับมามีสีหน้าเย็นชาอีกครั้งและมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นด้วยความโกรธเคือง "คุณบอกว่าคุณเย่จงใจชนคุณเพื่อหวังจะแตะเนื้อต้องตัวของคุณอย่างงั้นหรอ"

หญิงสาวรีบลุกขึ้นจากพื้นทันทีและตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ "ฉันอาจจะ...เข้าใจผิดไปเองก็ได้มั้งคะ? "

มุมปากของเฉินซวนกระตุกขึ้นเล็กน้อย "เข้าใจผิดหรือไม่นั้น แค่ดูวิดีโอจากกล้องวงจรปิดเดี๋ยวก็รู้เอง"

ผู้หญิงคนนั้นตื่นตระหนกและรีบโบกมือ "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันน่าจะเข้าใจผิดไปเอง ฉันจะรีบขอโทษคุณเย่เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

เฉินซวนกดดันเธอ "ฉันเกรงว่าจะไม่ใช่ความเข้าใจผิดน่ะสิ? คุณน่าจะจงใจใส่ร้ายเขามากกว่า"

ผู้หญิงคนนั้นก้มหน้าลงทันทีและไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก

เฉินซวนหันศีรษะไปมองเจ้าหน้าที่ในห้องโถง "ในอนาคต ถ้าพวกคุณยังไม่รู้แน่ชัดว่าความเป็นจริงคืออะไร ห้ามพูดหรือลงมือทำอะไรโดยพลการเด็ดขาด เข้าใจนะ"

พนักงานทั้งหมดก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ

เฉินซวนไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป เธอหันศีรษะไปมองเย่เฟิง "คุณเย่ ฉันต้องไปพบกับแขกคนสำคัญก่อน ไว้เสร็จธุระแล้ว ฉันจะเลี้ยงอาหารมื้อเที่ยงเพื่อเป็นการขอโทษสำหรับเรื่องในครั้งนี้ รอฉันสักครู่นะคะ"

เย่เฟิงกำลังจะตอบกลับไป

แต่ทันใดนั้นเอง ผู้หญิงในชุดสูทสีแดงก็เดินอย่างรวดเร็ว "คุณเฉิน เอกสารสำหรับการส่งมอบพร้อมแล้วค่ะ"

เฉินซวนพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "คุณถิง คุณเย่จะมาถึงเมื่อไหร่งั้นหรอ"

ผู้หญิงในชุดสีแดงคือจางหยูถิง เป็นผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายของบริษัท และเป็นมือขวาของเธอ

"น่าจะเร็ว ๆ นี้มั้งคะ ฉันจะโทรไปถามเขาให้อีกทีค่ะ"

จางหยูถิงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดหมายเลขโทรศัพท์

จากนั้นหนึ่งถึงสองวินาที โทรศัพท์มือถือของเย่เฟิงก็ดังขึ้นมา

ดวงตาของเฉินซวนเบิกกว้างทันที

อย่าบอกนะว่าคุณเย่คนนี้เป็นคนเดียวกันกับคุณเย่ที่ซื้อบริษัทของเธอไป?

เป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย?