ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนรถอีกครั้ง

ณ อาคารเรียนของมหาวิทยาลัยจงไห่

แม้ว่าเรื่องอื้อฉาวระหว่างเย่เฟิงและเซินไป่เถียนจะเกิดขึ้นมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ความนิยมของมันก็ยังไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด

"ฉันไม่คิดว่าเซินไป่เถียนจะดีพอสำหรับเย่เฟิงนะ เย่เฟิงหล่อและรวยมาก เธอต้องล่อลวงเขาด้วยวิธีการชั่วร้ายบางอย่างแน่ๆ "

หญิงสาวคนหนึ่งที่มีกระทั่วหน้าพูดด้วยความมั่นใจ

"ไร้สาระสิ้นดี ดูจากคำพูดแล้ว เธอคงยังไม่รู้สินะว่าเบื้องหลังครอบครัวของเซินยิ่งใหญ่ขนาดไหน ความร่ำรวยของเธอไม่มีทางน้อยไปกว่าเย่เฟิงแน่นอน และคนอยากคุณเซินไป่เถียนก็ไม่มีทางไปสนใจเย่เฟิงด้วย"

ชายหนุ่มปกป้องเทพธิดาของเขาทันที

"อะไรที่ทำให้เย่เฟิงคู่ควรกับคุณเซินไป่เถียน เขามีอะไรดีนอกจากเงิน? เรื่องเรียนโดดเด่นหรือเปล่า?"

"แล้วเซินไป่เถียนมีอะไรดีนอกจากรูปร่างหน้าตา ... "

"บรื้น!"

ในขณะนั้นเอง เสียงคำรามของเครื่องยนต์ก็ดังขึ้น และรถคันนึงก็ขับเข้ามา

"เอี๊ยด..."

จากนั้นเสียงเบรกของรถซูเปอร์คาร์ไลเคน ไฮเปอร์สปอร์ต สีแดงสุดหล่อก็ดังขึ้นมาพร้อมกับหยุดอยู่ในช่องจอดรถอย่างพอดี

นักศึกษากำลังเดินอยู่แถวนั้นถึงกับต้องหยุดมอง

"ว้าว รถสปอร์ตคันนี้ดูไม่ธรรมดาเลย มันน่าจะมีราคาประมาณสองสามล้านหยวนใช่มั้ย?"

"สองสามล้านหยวนงั้นหรอ? นายกำลังพูดบ้าอะไรอยู่ นี่คือรถซูเปอร์คาร์ไลเคน ไฮเปอร์สปอร์ตเชียวนะ ราคาของมันต้องไม่ต่ำกว่าหกสิบล้านหยวนแน่นอน"

"นี่มันรถที่กระโดดข้ามตึกระฟ้าในฟาสแอนด์ฟิวเรียส 7 ไม่ใช่หรือไง? "

"ใช่แล้ว ซูเปอร์คาร์ไลเคน ไฮเปอร์สปอร์ต มันคือรถที่ผู้ชายทุกคนต่างใฝ่ฝัน"

"รถคันนี้หล่อเท่กว่ารถของเย่เฟิงมากหลายเท่า"

"เจ้าของรถคันนี้เป็นใครกันนะ…"

ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัย

ประตูของไลเคน ไฮเปอร์สปอร์ตก็เปิดออกอย่างช้าๆ และร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

เขาคือเย่เฟิง เด็กปี 1 ที่กำลังเป็นที่พูดถึงอย่างหนาปากในช่วงนี้

เย่เฟิง?

กลายเป็นว่าเจ้าของรถคันนี้คือเย่เฟิง?

ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนรถอีกแล้วงั้นหรือ?

คราวที่แล้วขับเฟอร์รารี่ เอ็นโซมูลค่าหลายสิบล้านหยวน

แต่วันนี้ขับไลเคน ไฮเปอร์สปอร์ตที่หรูหรากว่าเดิมหลายเท่าตัว

ผู้ชายคนนี้รวยเกินไปมั้ย?

เด็กหญิงสองสามคนเข้ามาล้อมเขาทันที

"นายน้อยเฟิง รถคันใหม่ของคุณสวยมาก หลังเลิกเรียนช่วยขับไปส่งฉันหน่อยจะได้หรือเปล่า"

"นายน้อยเฟิง คืนนี้เราไปทานอาหารด้วยกันมั้ยคะ ฉันมีคำถามสองสามข้ออยากจะถามคุณนิดหน่อยน่ะ"

"นายน้อยเฟิง เราไปดูหนังด้วยกันตอนกลางคืนได้มั้ย ฉันรู้จักโรงหนังส่วนตัว ที่นั่งของที่นั่นใหญ่และสบายมากเลยล่ะ"

เด็กสาวหลายคนพูดเอาอกเอาใจและทำใบหน้าอ่อนหวานเพื่อหวังว่าจะชนะใจเย่เฟิง

ซึ่งฉากนี้ก็ทำให้เหล่าชายหนุ่มที่อยู่รอบตัวเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา

เพราะตามปกติพวกเธอมักจะทำตัวเหมือนเทพธิดาระดับสูงเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกเขา

แต่ต่อหน้าเย่เฟิง พวกเธอกลับกลายเป็นหญิงสาวที่มีความต้องการสูง

อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงนั้นไม่ค่อยผู้หญิงประเภทนี้สักเท่าไหร่

เขาจึงตอบปฏิเสธสาว ๆ ด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็หันหลังและเดินจากไปอย่างไม่ไยดี

"หืม เมื่อนายน้อยเฟิงเขายิ้มให้ฉันด้วย พวกเธอเห็นหรือเปล่า"

"อย่ามามั่ว เมื่อกี้เขายิ้มให้ฉันต่างหากล่ะ "

"รอยยิ้มของเย่เฟิง กรี๊ด..."

ตอนนี้เย่เฟิงกลายเป็นจุดสนใจของมหาวิทยาลัยจงไห่อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน เขาจะกลายเป็นศูนย์กลางของการพูดถึงทันที

เมื่อเย่เฟิงเดินเข้าไปในห้องเรียน

เฟยฉูที่กำลังโม้กับเพื่อนร่วมชั้นก็ทักทายเขาทันที

"เย่เฟิง ฉันได้ยินมาว่านายกับเซินไป๋เทียนมีความสัมพันธ์พิเศษต่อกัน? มันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า? "

นักศึกษาคนอื่น ๆ ในชั้นเรียนต่างตั้งใจฟังอย่างอยากรู้อยากเห็น

เย่เฟิงจ้องมองเขาด้วยความโกรธ "นายกลายเป็นคนขี้นินทาแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"

เฟยฉูหัวเราะเบา ๆ "ฉันแค่สงสัยเฉยๆ ก็รุ่นพี่เซินไป่เถียนเป็นสาวงามสำหรับมหาวิทยาลัยจงไห่ของเรา ถ้านายมีความสัมพันธ์พิเศษกับรุ่นพี่จริงๆ ฉันที่เป็นเพื่อนของนายก็จะโดดเด่นไปด้วยไง"

เย่เฟิงพูดไม่ออกเล็กน้อย "อย่าพูดไร้สาระน่า รุ่นพี่กับฉันเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น"

เฟยฉูไม่เชื่อ "เป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ เหรอ ? "

เย่เฟิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยืนยันความจริง "ฉันสาบานว่าเราเป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

หมายเลขผู้โทร: เซินไป่เถียน

เย่เฟิงรู้สึกปวดหัวทันที

ให้ตายสิ โทรมาได้ถูกเวลาจริงๆเลย!

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาไม่รับสาย เรื่องระหว่างเขาทั้งสองคนก็จะยิ่งครุมเคลือไปมากกว่าเดิม

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เย่เฟิงก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกดรับสายโทรศัพท์เท่านั้น

"ฮัลโหล เย่เฟิง ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนหรอ?" เสียงหวาน ๆ ของเซินไป่เถียนดังมาจากโทรศัพท์

ห้องเรียนเงียบมากจนได้ยินเสียงทุกคำพูด และทุกคนก็ตั้งใจฟังกันอย่างมาก

"ผมอยู่ที่มหาวิทยาลัย" เย่เฟิงไอสองครั้ง

"บังเอิญจัง ฉันเองก็กำลังไปที่มหาวิทยาลัยเลย วันนี้ตอนเที่ยงคุณว่างหรือเปล่า ฉันอยากเลี้ยงอาหารเป็นการขอบคุณที่มางานเลี้ยงวันเกิดคุณปู่ของฉันน่ะ" เซินไป่เถียนชวนเย่เฟิงทันที

เมื่อคนในห้องเรียนได้ยินประโยคนี้ พวกเขาทั้งหมดก็แสดงสีหน้าประมาณว่า "เป็นไปตามคาด"

ปรากฏว่าเย่เฟิงได้ไปงานวันเกิดคุณปู่ของเซินไป่เถียนแล้ว นั่นหมายความว่าเขาได้พบกับพ่อแม่ของเธอแล้วใช่มั้ย?

แบบนี้ไม่มีทางเป็นแค่เพื่อนแน่นอน!

เย่เฟิงทำอะไรไม่ถูก "รุ่นพี่ ผมอุตส่าห์อธิบายเรื่องความสัมพันธ์ของเราให้ทุกคนฟังอย่างชัดเจนแล้ว คุณจะทำให้ความเข้าใจผิดของพวกเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมทำไม?"

เซินไป่เถียนยิ้ม "อธิบายทำไม? มันน่าอายมากเหรอที่มีข่าวลือกับฉัน"

เย่เฟิงหัวเราะ "ผมไม่รังเกียจหรอกที่จะมีข่าวลือกับรุ่นพี่แต่มันจะส่งผลต่อการหาแฟนของผมน่ะสิ รุ่นพี่จะรับผิดชอบมั้ยล่ะ"

เซินไป่เถียนพูดติดตลกว่า "ได้สิ ถ้าคุณโสดจริง ๆ ฉันจะยอมเป็นแฟนคุณก็ได้ ฮ่าฮ่า"

ทั้งสองคนคุยเรื่องสถานที่นัดพบอีกสองสามคำและวางสายโทรศัพท์ไป

"เย่เฟิง ทีนี้นายยังจะกล้าพูดว่ารุ่นพี่เซินไป่เถียนเป็นแค่เพื่อนอีกหรือเปล่า จากการคุยกันเมื่อกี้มันชัดเจนมากแล้ว ถ้าจะให้ชัดกว่านี้ก็คงต้องใบรับรองการแต่งงานแล้วล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า" เฟยฉูเย้าแหย่ทันที

นักศึกษาคนอื่น ๆ ในชั้นเรียนก็หัวเราะเช่นกัน

เย่เฟิงทำได้เพียงแค่ถอนหายใจยาว

ดูเหมือนว่าตอนนี้ เรื่องข่าวลือ "รัก ๆ ใคร่ ๆ " ของเขากับเซินไป่เถียนจะกลายเป็นความจริงโดยปริยายในหมู่นักศึกษาไปเสียแล้ว

ทั้งๆที่จนถึงตอนนี้เย่เฟิงยังไม่เคยได้จับมือกับเซินไป่เถียนเลยด้วยซ้ำ