ไอ้หนู

ขณะที่เย่เฟิงกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากคนแปลกหน้า

หลังจากรับสายแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงผู้ชายดังขึ้นมาจากปลายสาย

"สวัสดีครับ คุณคือคุณเย่เฟิงใช่หรือเปล่า ฉันชื่อซุนเหยาถิง เป็นผู้อำนวยการด้านกฎหมายของบริษัทหนานเฟิง ฉันอยากจะจัดการเรื่องโอนหุ้นจำนวน 30% ของบริษัทที่คุณเข้าซื้อ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณว่างหรือเปล่าครับ"

เมื่อเย่เฟิงได้ยินเรื่องนี้ เขาก็จำได้ว่าหลังจากช่วยภรรยาของอธิการบดีหูเมื่อเช้า รางวัลที่ระบบมองให้แก่เขาก็คือหุ้น 30% ของบริษัทหนานเฟิง

"มาหาผมได้เลย เดี๋ยวผมจะส่งที่อยู่ให้ทีหลัง"

"ตกลงครับคุณเย่ ไว้พบกันนะครับ"

ทันทีที่เขาวางสาย เขาก็เห็นเฉินซวนเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างช้าๆ

ขาของเธอปราศจากถุงน่อง ปรากฏให้ความขาวเรียวเนียนอย่างเด่นชัด

ควบคู่ไปกับรองเท้าส้นสูงสีดำที่เธอสวมอยู่ มันทำให้เธอดูโดดเด่นอย่างมาก

เย่เฟิงอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองด้วยหางตาสองสามครั้ง

เมื่อเห็นท่าทางของเย่เฟิง เฉินซวนก็เขินอายจนหน้าแดงทันที

แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกพึงพอใจ

สำหรับผู้ชายที่โดดเด่นอย่างเย่เฟิง การแสดงสีหน้าแบบนั้นบ่งบอกให้เห็นแล้วว่าเขาสนใจในเสน่ห์ของเธอ

"เย่เฟิง ฉันอยากจะเลี้ยงอาหารคุณเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองแด่ความร่วมมือในครั้งนี้ของเรา ไม่ทราบว่าคุณว่างหรือเปล่า"

เฉินซวนสงบสติอารมณ์และเชิญชวนเย่เฟิง

เย่เฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย "ผมไม่ปฏิเสธคำเชิญของสุภาพสตรีอยู่แล้ว"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินซวนก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและจองโต๊ะที่ร้านอาหารระดับ 5 ดาวชื่อ "ไอเลอ" ในบริเวณใกล้เคียงทันที

หลังจากเย่เฟิงรู้ที่หมายปลายทาง เขาก็ส่งข้อมูลสถานที่ไปให้ผู้อำนวยการด้านกฎหมายของบริษัทหนานเฟิงโดยตรง

จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากสำนักงานไปพร้อมกัน

จางหยูถิงที่รออยู่ข้างนอกหันมามองทั้งสองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เธอจำได้ว่าวันนี้เฉินซวนสวมถุงน่องสีเนื้อมาด้วย

แต่ตอนนี้ถุงน่องนั้นได้หายไปแล้ว

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่ามันถูกถอดออกไป

สิ่งนี้ช่วยยืนยันความคิดของเธอให้แน่วแน่มากขึ้น

พวกเขาสองคนทำอะไรด้วยกันจริงๆ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ใบหน้าสวย ๆ ของจางหยูถิงก็มีรอยแดงปรากฏขึ้นเล็กน้อย

เฉินซวนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในหัวของจางหยูถิว ดังนั้นเธอจึงบอกข่าวดีเกี่ยวกับการเซ็นสัญญาที่ประสบความสำเร็จโดยไม่คิดอะไร

"คุณเย่ตกลงที่จะร่วมมือกับเราแล้ว"

"ค่ะ" จางหยูถิงคิดว่าทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่ดีกันอยู่แล้ว ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าอย่างไม่แปลกใจอะไร

เมื่อเห็นว่าเธอมีท่าทางที่สงบมาก เฉินซวนก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "เธอไม่แปลกใจอะไรหน่อยเหรอ?"

"มีอะไรที่ฉันต้องแปลกใจด้วยหรอคะ" จางหยูถิงทำหน้ามุ่ย

การแสดงออกนี้ทำให้เฉินซวนมองจางหยูถิงด้วยความสับสน

ทำไมเธอถึงมีปฏิกิริยาแบบนี้ล่ะ?

แปลกใจจังเลย!

…

เมื่อทั้งสามคนมาถึงร้านอาหารไอเลอก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที

แน่นอนว่ามันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเย่เฟิง

แต่เป็นเพราะความงามทั้งสองของเฉินซวนและจางหยูถิงนั้นสะดุดตาเกินไป

อย่างไรก็ตาม ตัวตนของเย่เฟิงเองก็ดึงดูดสายตาของผู้คนมากมายเช่นกัน

แต่เป็นสายตาที่จ้องมองมายังเขาด้วยความเกลียดชังแบะความอิจฉา

"ผู้ชายคนนี้ไม่เห็นจะโดดเด่นตรงไหนเลย ทำไมถึงคบกับสาวสวยสองคนนั้นได้นะ"

"เห็นด้วย เทียบกันแล้วฉันหล่อกว่าเขาตั้งเยอะ"

"บางทีชายคนนี้อาจมีความพิเศษบางอย่างก็ได้?"

"นั่นสินะ..."

เสียงกระซิบของคนรอบข้างดังขึ้น

เย่เฟิงคุ้นชินกับอะไรแบบนี้เป็นอย่างดี เขาจึงไม่ได้สนใจอะไร

แต่สาวสวยสองคน เฉินซวนและจางหยูถิงนั้นไม่มีภูมิต้านทาน พวกเธอต่างยกมือขึ้นมาอุดหูของตัวเองและรีบเร่งฝีเท้าเดินให้เร็วขึ้นกว่าเดิม

เนื่องจากมีการสั่งอาหารไว้ล่วงหน้า พนักงานจึงนำอาหารมาเสิร์ฟได้ทันทีที่ทั้งสามคนมาถึงโต๊ะอาหาร

หลังจากเริ่มกินไปได้ไม่นาน

จางหยูถิงก็ถามขึ้นมาว่า "คุณเย่ ครั้งนี้คุณก็ซื้อรีสอร์ตน้ำพุร้อนจงไห่เพื่อช่วยคุณเฉินงั้นหรอคะ"

"แอ่ก..."

เมื่อได้ยินคำถามนี้ เฉินซวนที่กำลังกินอาหารอยู่ก็ไอออกมาอย่างรุนแรงและรีบดึงแขนเสื้อของเธอทันที

แต่จางหยูถิงไม่ได้สนใจ เธอยังคงจ้องตรงไปที่เย่เฟิงเพื่อรอฟังคำตอบ

เย่เฟิงมองเธอด้วยความงุนงง "เพื่อช่วยคุณเฉินงั้นหรอ? ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้นล่ะครับ"

จางหยูถิงแสดงออกราวกับรู้ทุกเรื่องราว

"ก่อนหน้านี้คุณเฉินประสบปัญหาครั้งใหญ่ แต่เป็นเพราะคุณซื้อบริษัทอสังหาริมทรัพย์หลิงหยุนจึงช่วยให้คุณเฉินเอาชนะความยากลำบากในตอนนั้นมาได้"

"และครั้งนี้เองก็คงไม่ต่างกัน"

"คุณน่าจะไปได้ยินมาจากที่ไหนว่าเรากำลังมองหาความร่วมมือกับรีสอร์ทบ่อน้ำพุร้อนจงไห่ แต่เราถูกปฏิเสธไปหลายครั้ง ดังนั้นคุณจึงเข้าซื้อรีสอร์ทบ่อน้ำพุร้อนจงไห่เพื่อช่วยเหลือพวกเรา"

ใบหน้าสวยของเฉินซวนแดงก่ำ เธอก้มหน้าลงกินอาหารโดยแสร้งว่าไม่สนใจ

แต่ความเป็นจริงคือเธอตั้งใจรอฟังคำตอบของเย่เฟิงอย่างใจจดใจจ่อ

เพราะสิ่งที่จางหยูถิงพูดออกมานั้นตรงกับความสงสัยในใจของเธอเช่นกัน

การซื้ออสังหาริมทรัพย์หลิงหยุนของเย่เฟิงในรอบที่แล้วทำให้เธอผ่านพ้นความยากลำบากมาได้มีโอกาสเป็นแค่เรื่องบังเอิญ บางทีเขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจช่วยเหลือเธอก็ได้ แต่เกี่ยวกับการซื้อรีสอร์ทน้ำพุร้อนจงไห่ในครั้งนี้คงไม่เป็นเรื่องบังเอิญหรอกใช่ไหม?

จะมีความบังเอิญเกิดขึ้นซ้ำซ้อนได้ยังไง?

เย่เฟิงอึ้งเล็กน้อยและไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี

เขาอยากจะบอกทั้งสองคนว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญจริงๆ

แต่ถ้าเขาพูดแบบนั้น มันจะสูญเสียความนับถือจากเฉินซวนหรือเปล่า?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากให้คำตอบที่กำกวม "มันเป็นแค่โชคชะตาที่ลิขิตให้เรามาพบกันครับ"

คำตอบอ้อมค้อมของเย่เฟิงทำให้เฉินซวนยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นเรื่อยๆ

ผู้ชายคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่นะ

เขาตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่?

ในขณะที่เธอกำลังจะพูดออกไป

ประตูร้านอาหารก็ถูกเปิด และชายชุดดำก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ชายคนนี้ดูเหมือนจะมีอายุประมาณสี่สิบปี ความหล่อของเขาเองก็ไม่ธรรมดาเลย

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีออร่าน่าเกรงขามเหมือนกับคนที่อยู่ในตำแหน่งสูง และท่าทางของเขาก็เต็มไปด้วยเสน่ห์

การปรากฏตัวของเขาดึงดูดสายตาของผู้หญิงทุกคนในทันที

แม้แต่เฉินซวนและจางหยูถิงเองก็ยังชำเลืองมองด้วยความสนใจ

แน่นอนว่าทั้งสองคนไม่ได้มองด้วยความชื่นชอบเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แต่พวกเธอมองเพราะทึ่งในออร่าอันทรงพลังของชายผู้นี้

ตัวตนของเขาต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!

ในขณะที่ทุกคนในร้านอาหารกำลังคาดเดาตัวตนของชายคนนั้น

เขาก็ชำเลืองมองไปรอบๆแล้วรีบเดินไปหาเย่เฟิงด้วยท่าทางแสดงความเคารพ

"คุณเย่ ฉันชื่อซุนเหยาถิง เป็นผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายของบริษัทหนานเฟิง ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

ฉากนี้ทำให้ทุกคนในร้านอาหารที่กำลังพูดคุยเงียบลงในทันที