เหงื่อแตกพลั่ก

ไม่นานหลังจากที่เสียงระบบแจ้งเตือนจบลง โทรศัพท์มือถือของเย่เฟิงก็ดังขึ้นมา

"สวัสดีครับ คุณเย่เฟิง ฉันเป็นผู้จัดการทรัพย์สินของตึกหยินฮุย ไม่ทราบว่าคุณสะดวกที่จะมาทำการส่งมอบวันไหนหรือครับ"

"ตอนนี้ผมอยู่ที่ตึกหยินฮุยพอดี เดี๋ยวจะรีบเไปที่นั่นทันทีเลยครับ"

เย่เฟิงตอบกลับและวางสายไป

ห้องดำเนินงานของตึกหยินฮุยอยู่ที่ชั้นหนึ่ง

เมื่อเขามาถึง เขาก็เห็นชายวัยกลางคนในชุดสูทรออยู่ที่หน้าประตู

"คุณคือคุณเย่เฟิงใช่หรือเปล่า สวัสดีครับ ผมชื่อถังหยูเต๋อ เป็นผู้จัดการทรัพย์สินของตึกหยินฮุย"

ทันทีที่ชายวัยกลางคนเห็นเย่เฟิง เขาก็ไม่รอช้าที่จะกล่าวทักทายอย่างกระตือรือร้น

เย่เฟิงทักทายกลับง่ายๆและถูกพาไปยังที่สำนักงานโดยตรง

พนักงานทุกคนต่างมองไปที่เย่เฟิงด้วยความอยากรู้อยากเห็น

และพวกเขาต่างก็รู้สึกตกใจอยากมากเมื่อเห็นอีกฝ่าย

พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าคนที่ซื้อตึกหยินฮุยจะยังอายุน้อยขนาดนี้

เขาต้องเป็นลูกชายของครอบครัวใหญ่ที่ร่ำรวยมากแน่นอน!

พนักงานหญิงหลายคนพยายามส่งสายตาหวานแหววเพื่อหวังจะดึงดูดความสนใจของเจ้านายคนใหม่

แต่อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงไม่ได้ชายตามองพวกเธอแม้แต่นิดเดียว

ประสิทธิภาพในการทำงานของถังหยูเต๋อนั้นสูงมาก เขาได้เตรียมเอกสารทั้งหมดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

เย่เฟิงต้องทำเพียงแค่ดูเงื่อนไขของเอกสารและก็เซ็นชื่อลงไป

หลังจากที่เขาเซ็นเอกสารเสร็จเรียบร้อย ถังหยูเต๋อก็มองเขาอย่างระมัดระวัง

"คุณเย่ ตอนนี้คุณถือว่าเป็นเจ้าของที่นี่อย่างเป็นทางการแล้ว คุณมีความคิดที่จะปรับเปลี่ยนอะไรหรือเปล่าครับ"

เย่เฟิงเหลือบมองเขาและอยากจะหัวเราะในใจ

แม้ว่าเขาจะถามอย่างมีไหวพริบ แต่มันก็ยังไม่มากพอที่จะปกปิดความกังวลในน้ำเสียงของเขา

บางที ถังหยูเต๋อคงจะกลัวว่าหลังจากที่เย่เฟิงเข้ายึดตึกหยินฮุยแล้วเขาจะทำการเปลี่ยนผู้จัดการทรัพย์สินใหม่

"ผมยังไม่มีแผนในตอนนี้ คุณสามารถทำงานเหมือนเดิมต่อไปได้" เย่เฟิงให้ความมั่นใจแก่เขา

"ขอบคุณมากครับ ผมจะทำงานให้หนักและดำเนินชีวิตตามความต้องการของคุณเย่" ถังหยูเต๋อขอบคุณเย่เฟิงทันที

ในขณะนี้ พนักงานหญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อมเอกสารกองโต "ผู้จัดการถังคะ โรงแรมสตาร์บอกว่าต้องการจะต่ออายุสัญญาเช่า ฉันจึงมาที่นี่เพื่อขอให้คุณช่วยตรวจสอบเอกสารและเซ็นสัญญาต่ออายุสัญญาเช่าค่ะ"

จู่ๆ ถังหยูเต๋อก็ไม่พอใจ "คุณไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังคุยกับคุณเย่อยู่? บอกให้พวกเขารอไปก่อน"

แต่เย่เฟิงโบกมือ "ไม่ เราจะไม่ปล่อยให้พวกเขารอ ผู้จัดการถัง เมื่ออยู่ในบริษัท สิ่งที่ควรให้ความสำคัญมากที่สุดก็คืองาน ผมคาดหวังในตัวคุณอยู่นะครับ"

เมื่อถังหยูเต๋อได้ยินเช่นนี้ ความคิดของเขาเปลี่ยนไปทันที

เห็นได้ชัดเจนว่าคุณเย่ต้องการทดสอบความสามารถในการทำงานของเขา

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องทำผลงานออกมาให้ดีที่สุด

"รับทราบครับคุณเย่ เชิญตามผมมาได้เลย"

เมื่อพูดจบ เขาก็รีบเดินนำหน้าไป

ในขณะที่เย่เฟิงกำลังเดินตามถังหยูเต๋อออกจากห้องสำนักงานและเดินเข้าไปในล็อบบี้ชั้นหนึ่ง

เขาก็บังเอิญเจอกับซูหมานที่กำลังเดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกับเพื่อนร่วมงานหญิงหลายคน

ในทางกลับกัน เมื่อเหล่าเพื่อนร่วมงานหญิงของซูหมานมองเห็นเย่เฟิง พวกเธอก็แสดงความโกรธออกมาทันที

"คุณมาที่นี่เพื่อจะขอโทษซูหมานหรอ ฉันคิดว่ามันไม่จำเป็นหรอกนะ เพราะสิ่งที่คุณทำมันต่ำช้าเกินกว่าใครจะให้อภัยได้"

"ใช่แล้ว ไอ้สารเลว! กล้าดียังไงถึงไปมีชู้กับผู้หญิงคนอื่นลับหลังเธอ คุณยังมีจิตสำนึกอยู่หรือเปล่า"

"ผู้ชายก็เหมือนๆ กันหมด โดยเฉพาะพวกคนรวย มีแต่พวกเจ้าชู้ทั้งนั้น"

"รปภ. อยู่ที่ไหน ชายคนนี้ไม่ใช่พนักงานของบริษัทหลักทรัพย์ตงอัน รีบมาขับไล่เขาออกไปเร็ว"

ในขณะที่เพื่อนร่วมงานพูดแบบนี้ออกมา ซูหมานก็จ้องมองไปที่เย่เฟิงด้วยความรู้สึกผิด

เพื่อหาเหตุผลที่จะเลิกกับเย่เฟิง เธอได้ทำให้เขาถูกเพื่อนร่วมงานเข้าใจผิด และเธอก็รู้สึกเสียใจมากจริงๆ

แต่เพราะมีความรู้สึกหวาดกลัวมากกว่า เธอจึงไม่กล้าอธิบายเรื่องราวที่แท้จริงให้คนอื่นฟัง

ซึ่งทุกอย่างก็กำลังดำเนินไปตามหลักความถูกต้อง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตึกหยินฮุยเข้ามาข้างในหลังจากทราบเรื่องและกำลังจะพาตัวเย่เฟิงออกไป

เมื่อเห็นฉากนี้ ถังหยูเต๋อก็ตวาดใส่ทันที "คิดจะทำอะไร คุณเย่เป็นเจ้าของคนใหม่ของตึกหยินฮุย พวกคุณคิดจะก่อกบฏอย่างงั้นหรอ"

เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนได้ยินดังนั้น ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดลงด้วยความตกใจ

ซูหมานและเพื่อนร่วมงานของเธอหลายคนจ้องมองไปที่เย่เฟิงด้วยความไม่เชื่อ

เขาเป็นเจ้าของคนใหม่ของตึกหยินฮุยอย่างงั้นหรอ?

ต้องรู้ว่าตึกหยินฮุยนี้เป็นตึกสำนักงานในทำเลชั้นเยี่ยมของเมืองจงไห่

เรียกได้ว่าทุกชั้นมีค่าดั่งทองคำทุกตารางนิ้ว

และสำนักงานใหญ่ของบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่งในเมืองจงไห่ก็ตั้งอยู่ที่นี่

มีการประเมินว่ามูลค่าของตึกสำนักงานแห่งนี้มีมูลค่ารวมมากกว่า 2 พันล้านหยวน

แล้วชายหนุ่มอย่างเย่เฟิงจะเป็นเจ้าของที่นี่ได้ยังไงกัน?

มันอยู่เหนือจินตนาการเกินไป!

"คุณเย่ เชิญทางนี้ครับ" ถังหยูเต๋อพูดด้วยเสียงต่ำ

"ถ้างั้นผมคงต้องขอตัวก่อนนะ" เย่เฟิงพูดพร้อมกับจ้องมองไปที่ซูหมาน และจากนั้นก็เดินตามถังหยูเต๋อขึ้นไปชั้นบน

ซึ่งทันทีที่พวกเขาจากไป เพื่อนร่วมงานหญิงก็เข้ามารุมล้อมซูหมานทันที

"ทำไมเธอไม่ลองให้อภัยเขาดูสักครั้งล่ะ เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจทำก็ได้"

"ใช่ บางทีอาจจะแค่เข้าใจผิดกันเฉยๆ ฉันไม่คิดว่าเขาจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้หญิงคนนั้นหรอกนะ"

"ถึงเป็นความสัมพันธ์ลึกซึ้งจริงๆ ก็ไม่ต้องไปสนใจหรอก ผู้ชายรวยๆ แบบนี้ไม่ได้อยู่ในโลกเยอะหรอกนะ"

"ใช่ ใช่ ถ้าเป็นฉัน ฉันจะปล่อยให้เขาทำอะไรตามใจชอบเลย..."

ใบหน้าของซูหมานค่อยๆ มืดลง และในที่สุดเธอก็ไม่ทนฟังอยู่เฉยๆอีกต่อไป

"เย่เฟิงกับฉันได้เลิกกันแล้ว ไม่ว่าเขาจะมีเงินหรือไม่ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกันเลย ต่อจากนี้ไป ถ้ามีใครกล้าพูดถึงเรื่องของเขาต่อหน้าฉันอีก ก็อย่าหาว่าฉันใจร้ายแล้วกัน"

หลังจากพูดจบ เธอก็เดินจากไปทันที

เพื่อนร่วมงานหญิงหลายคนมองหน้ากันด้วยความงุนงงและรีบเดินตามไป

…

ในขณะเดียวกัน เย่เฟิงได้ติดตามถังหยูเต๋อไปที่โรงแรมสตาร์

เมื่อพนักงานต้อนรับเห็นถังหยูเต๋อ เธอก็พาพวกเขาไปที่ห้องทำงานของประธานทันที

"ประธานเกา เราคงไม่ได้มารบกวนคุณหรอกใช่มั้ย"

ทันทีที่ถังหยูเต๋อเข้ามาในสำนักงาน เขาก็กล่าวทักทายชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ของประธาน

ชายวัยกลางคนชายตามอง

จากนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นและกล่าวทักทาย "คุณถัง ฉันรอคุณมานานมาก ตอนแรกฉันกะว่าถ้าคุณยังไม่มาฉันจะเป็นฝ่ายลงไปหาเองแล้ว"

ถังหยูเต๋อโบกมืออย่างรวดเร็ว "ฉันจะให้ประธานเกาลงไปหาด้วยตัวเองได้ยังไง คุณคิดจะต่อสัญญาเช่ากับเรา นี่คือความไว้วางใจของคุณที่มีต่อตึกหยินฮุย ดังนั้นฉันควรจะต้องตอบสนองต่อความตั้งใจและขึ้นมาหาคุณที่นี่ด้วยตนเองเพื่อปฏิบัติตามหน้าที่ให้รุร่วงด้วยดี"

ชายวัยกลางคนมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ

"แน่นอน ฉันยินดีจะต่อสัญญาเช่ากับคุณตลอด แต่เจ้านายของคุณใจร้ายเกินไป เขาขึ้นค่าเช่าที่นี่ทุกปีจนฉันจะหาเงินมาจ่ายไม่ทันอยู่แล้ว"

ถังหยูเต๋อเหงื่อแตกพลั่กเมื่อได้ยินคำบ่นของเขา และในขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะลอบมองเย่เฟิง

…