เหล่าประธานแทบช็อค

โจวเจิ้งมองไปที่ความตื่นเต้นและยิ่งได้ยินคำพูดของนายน้อยตู้ นายน้อยผางและคนอื่นๆ เขาเองก็เริ่มจะเชื่ออย่างนั้นบ้างแล้ว!

ใช่แล้ว!

ต้องเป็นครอบครัวของเขาเองที่ได้รับความร่วมมือกับยักษ์ใหญ่อย่างอารีย์และเพนกวิน

ดังนั้นหลังจากที่ท่านประธานบริษัทอินเตอร์เน็ตได้ทราบจากผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมเอ็มเพอเรอร์ว่าเขากำลังกินข้าวอยู่ในห้อง พวกเขาก็เลยมาดื่มให้ตัวเอง!

โจวเจิ้งยิ้มขึ้นก่อนจะพูดว่า "เมื่อไม่นานมานี้ พ่อของฉันบอกว่าเขากำลังจะร่วมมือกับบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง แต่ฉันไม่ได้ถามเพิ่มเติมว่าเป็นบริษัทไหน"

ทันทีที่โจวเจิ้งพูดประโยคนี้ออกมา

ใบหน้าของนายน้อยตู้และนายน้อยผางก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นทันที

“พี่เจิ้ง ดูแลน้องชายอย่างฉันด้วยนะ!” นายน้อยตู้กล่าว

“พี่เจิ้ง ดูแลผมด้วย!” นายน้อยผางกล่าว

โจวเจิ้งหัวเราะออกมาแล้วพูดว่า "ไม่มีปัญหา!"

นายน้อยตู้และนายน้อยผางต่างก็มีความสุขกันมาก เมื่อได้ยินคำตอบของโจวเจิ้ง

จากนั้นพวกเขาก็ยกแก้วไวน์ขึ้นมาคนละแก้วแล้วพูด "พี่เจิ้ง ฉันขอดื่มอวยพรให้พี่แก้วหนึ่ง!"

เมื่อเทียบกับความตื่นเต้นของนายน้อยตู้และนายน้อยผางแล้ว ใบหน้าของผู้จัดการหลี่นั้นเต็มไปด้วยความสับสน

บริษัทต้าถงของโจวเจิ้ง เป็นบริษัทด้านอาหารขบเคี้ยว ขนาดของบริษัทอยู่ในค่าเฉลี่ยแค่กลางๆเท่านั้น แถมมูลค่าในตลาดของมันก็แค่กว่า 100 ล้านเท่านั้นด้วย

แต่บริษัทต่างๆของกลุ่มที่พึ่งเข้ามาในห้องล้วนแต่มีขนาดใหญ่มาก มูลค่าในตลาดก็น่าจะอยู่ประมาณหลายร้อยล้าน... หรืออาจจะมากกว่าพันล้านด้วยซ้ำ!

กลุ่มผู้บริหารกลุ่มใหญ่ดังกล่าวจะมาดื่มอวยพรให้โจวเจิ้งเป็นการส่วนตัวจริงๆหรอ?

กลัวว่าโจวเจิ้งจะต้องเป็นฝ่ายดื่มอวยพรให้พวกเขามากกว่า แถมเกรงว่าพวกเขาอาจจะไม่ได้ใส่ใจโจวเจิ้งเลยด้วยซ้ำ

ส่วน...

การที่บริษัทต้าถงของครอบครัวโจวจะได้บรรลุความร่วมมือเชิงลึกกับอารีย์และเพนกวินก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปอีก

มันเป็นไปได้หรอที่ช้างจะยอมเป็นเพื่อนกับมดตัวเล็กๆแบบนี้?

นี่ไม่ใช่เรื่องตลก?

ทั้งสองไม่ได้อยู่ในลำดับเดียวกันเลย?

จากนั้น ผู้จัดการหลี่ก็อดไม่ได้ที่จะนึกภาพตอนที่กลุ่มประธานกำลังเดินเข้าห้องมาอย่างช้าๆ ดูเหมือนประธานเจียงเฉิงที่ยืนอยู่ด้านหน้าจะหันหน้าพูดกับคนที่อยู่ทางซ้าย...

หันทางซ้ายหรอ? คนทางซ้ายคือ...

ผู้จัดการหลี่เพ่งมองไปที่หลินฟานอยู่ครู่นึง ก่อนที่การแสดงออกของเขาจะเปลี่ยนไป

ต้องบอกว่าสมควรแล้วที่ผู้จัดการหลี่เป็นคนที่ผ่านโลกมาแล้วหลายปี ความสามารถในการสังเกตและวิเคราะห์ของเขามีมากกว่าคนทั่วไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง ผู้จัดการหลี่ก็ถามออกมาอย่างลังเล"เอ่อ ผมลืมถามไปเลย คุณคือ?..."

หลินฟานวางตะเกียบไว้ข้างๆแล้วตอบอย่างสบายๆว่า "ฉันเป็นแฟนของเสี่ยวซวน ชื่อหลินฟาน"

“คุณหลินนี่เอง ไม่ทราบว่าคุณหลินทำงานอะไรอยู่?” ผู้จัดการหลี่ถาม

หลินฟานพูด"คนขับของแอพดีดี้"

บทสนทนาของทั้งสองดังไปเข้าหูของ โจวเจิ้ง, นายน้อยตู้, นายน้อยผางและคนอื่นๆ

ทันใดนั้น โจวเจิ้งก็มองไปที่หลินฟานด้วยความรังเกียจ

ผู้จัดการหลี่ประหลาดใจกับคำตอบของหลินฟาน

คนขับของแอพดีดี้?

หรือว่าจะเป็นนายน้อยที่ร่ำรวยแต่ต้องการทำตัวเป็นคนจนรึเปล่า?

หลี่จิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างรอบคอบก่อนจะพูดว่า "คุณเป็นแฟนของเสี่ยวซวนสินะ แล้วพ่อแม่ของคุณทำงานอะไรหรอครับ?"

อันซวนซึ่งนั่งอยู่ข้างๆเองก็อดไม่ได้ที่จะสนใจเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าเธอก็อยากรู้เกี่ยวกับคำถามนี้เช่นกัน

"เปิดร้านขายเสื้อผ้าเล็กๆในชิงซี" หลินฟานตอบ

เมื่อผู้จัดการหลี่ฟังคำตอบและสังเกตท่าทางของหลินฟานแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะต้องตกตะลึงอยู่ในใจ

การแสดงออกของหลินฟาน ดูเหมือนจะไม่ได้พูดโกหก

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือเขาเป็นคนขับของแอพดีดี้จริงๆ แถมครอบครัวก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร

ถ้าอย่างงั้น ประธานเหล่านั้นก็มาเพราะโจวเจิ้ง!

บางที บริษัทต้าถงอาจจะได้รับโอกาสที่เหลือเชื่อแล้วจริงๆ!

เมื่อเห็นว่าผู้จัดการหลี่พูดคุยกับหลินฟาน โจวเจิ้งก็ขมวดคิ้วแน่นอย่างช่วยไม่ได้ เขาพูดขึ้น "ทำไม ผู้จัดการหลี่ชอบเขาหรือไง?"

ซึ่งเมื่อผู้จัดการหลี่ได้ยินน้ำเสียงแห่งความไม่พอใจของโจวเจิ้ง เขาก็รีบหันหน้าไปทางโจวเจิ้งและพูดยกยอออกมา “ใช่แล้วครับ ผมคิดว่าหลินฟานตัวสูงใช้ได้ เขาเหมาะที่จะมาทำงานที่บริษัทของเราในฐานะยามรักษาความปลอดภัยมาก…”

ตอนนี้ ผู้จัดการหลี่ได้ยืนยันตัวตนของหลินฟานแล้ว เขาจึงเลือกที่จะหันไปพูดประจบโจวเจิ้งอย่างไม่ลังเลใดๆเลย

“เป็น รปภ.หรอ? ฮ่าฮ่า! ความคิดดีเลย อาชีพนี้เหมาะกับเขามาก! หลินฟาน ถ้าอย่างนั้นฉันจะช่วยพูดให้บริษัทให้เงินเดือนนายสัก 5,000 หยวน เป็นยังไง? หรือต้องการเยอะกว่านี้อีก?” โจวเจิ้งพูดพลางหัวเราะ

หลินฟานเหลือบมองทั้งสองก่อนจะพูดออกมาเบาๆ "ฉันกลับคิดว่าพวกนายเหมาะที่จะเป็นยามรักษาความปลอดภัยมากกว่าฉันอีกนะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! จริงเหรอ? แต่ฉันเกรงว่าฉันจะไม่มีโอกาสได้เป็นตลอดชีวิตของฉันนี่สิ!" โจวเจิ้งเหมือนกับได้ฟังเรื่องตลกที่สุดในโลก เขาและคนอื่นๆเริ่มหัวเราะออกมา

...

ในทางกลับกัน หลังจากที่เจียงเฉินนำเหล่าประธานออกจากห้อง VIP8 เขาก็กลับไปที่ห้องของเขาทันที

ในขณะนี้ เจิ้งเหวินเซียงที่มีรูปร่างอ้วนท้วนก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณเจียง คนที่เราไปดื่มให้เมื่อครู่นี้คือ…”

ประธานในห้องต่างอยากรู้อยากเห็น

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสงสัยเรื่องนี้มาก

อันที่จริง คนในห้อง VIP8 นั้นยังเด็กเกินไป

คนเดียวที่แก่ขึ้นมานิดหน่อยก็ดูเหมือนจะเป็นแค่ผู้จัดการทั่วไป

หลังจากได้ยินคำถามของเจิ้งเหวินเซียง เจียงเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ในงานประชุมทางอินเทอร์เน็ตอีกครั้ง ฉากที่ประธานต้าหม่าและเสี่ยวหม่าได้ก้าวลงจากตำแหน่งและเข้าไปจับมือกับหลินฟาน

ในเวลาเดียวกัน เมื่อนึกถึงฉากที่หลินฟานเพิ่งรับนามบัตรของเขา เจียงเฉิงก็เต็มไปด้วยความดีใจ

เผื่อว่า…

ถ้าหลินฟานเริ่มสนใจตัวเอง นั่นจะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับตัวเขาเองอย่างแน่นอน!

เจียงเฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "พวกนายจำงานประชุมทางอินเทอร์เน็ตที่จัดขึ้นที่เจียงเป่ยได้ใช่ไหม?"

"ใช่ จำได้" เหล่าประธานตอบออกมาทีละคน

เมื่อเจียงเฉิงถามขึ้นมาแบบนี้ มันก็ยิ่งทำให้ความสงสัยของพวกเขายิ่งมากขึ้นไปอีก อะไรคือจุดเชื่อมโยงระหว่างคนเหล่านั้นกับการประชุมทางอินเทอร์เน็ต?

เจียงเฉิงพูด "แล้วคุณจำตอนที่ประธานต้าหม่าและประธานเสี่ยวหม่ากำลังพูดอยู่บนเวทีได้ไหม ตอนที่พวกเขาเดินลงไปทักทายชายหนุ่มคนหนึ่งและเริ่มจับมือกับเขา"

ดูเหมือนเหล่าประธานจะคิดอะไรบางอย่างได้ รูม่านตาของพวกเขาหดตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ: "คุณหมายถึง..."

เจียงเฉิงพยักหน้าแล้วพูด “คุณหลิน เป็นคุณหลินที่นั่งอยู่ในห้องนั้น!”

"ซูด!"

ประธานทุกคนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกหลังจากได้ยินเรื่องนี้

พวกเขาตระหนักเป็นอย่างดี ว่าคนที่จะได้รับการต้อนรับเป็นการส่วนตัวจากบุคคลสำคัญอย่างประธานต้าหม่าและประธานเสี่ยวหม่า ต้องเป็นคนแบบใหน...

แต่ตอนนั้นพวกเขานั่งอยู่ไกลเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงเห็นรูปลักษณ์ของหลินฟานไม่ค่อยชัด

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่สนใจหลินฟาน

ในทางตรงกันข้าม…

หลังจากการประชุมทางอินเทอร์เน็ต พวกเขาก็เริ่มสอบถามกันเกี่ยวกับตัวตนของหลินฟาน

นอกจากนี้ บางคนยังรู้ด้วยว่าหลังจากงานประชุมทางอินเตอร์เน็ต หลินฟานและบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอินเทอร์เน็ตจำนวนมากอย่างเช่น ประธานต้าหม่า ประธานเสี่ยวหม่า ประธานจินตง ประธานเว่ยป๋อ ประธานตวนกู่ ประธานเอ๋อเลอก็ได้ไปทานร่วมทานอาหารเย็นกันในวันนั้นด้วย! บางคนถึงกับเรียกมันว่ามื้ออาหารล้านล้าน!

ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นถึงสถานะที่โดดเด่นของหลินฟาน!

และเมื่อกี้พวกเขา...พึ่งไปดื่มให้กับชายคนนี้... แถมยังยื่นนามบัตรให้?

แค่คิดก็ฟินแล้ว...เหล่าประธานแทบช็อค!