รวมตัว

แม้ว่าสถานที่นี้จะมี 10 ทางเข้า

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

แต่อย่างไรก็ตาม คอนเสิร์ตนี้ก็มีผู้เข้าชมถึง 100,000 คน! กว่าจะเข้าได้ครบทุกคนก็คงจะอีกนาน

"ตู้ด!"

ซงหยี่รูดตั๋วตรงทางเข้า และหลังจากผ่านการตรวจสอบของพนักงานรักษาความปลอดภัยแล้ว เขาก็เดินเข้ามายังที่นั่งของตัวเอง

"ในที่สุดก็มาถึงที่นั่งสักที"

ในตอนนี้ ถัดจากเขาก็มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อว่าเกาหลานเหวินอยู่ด้วย เธอมีหน้าตาประมาณ 80 คะแนน ซึ่งเมื่อเธอได้เห็นจำนวนคนที่มายังเจียงเป่ยยิมเนเซียม เธอก็ถึงกับอุทานว่า “คนเยอะเกินไปแล้ว! ไม่รู้เลยว่าหลิวฮวนกับคนอื่นๆจะเข้ามาในงานได้หรือเปล่า ."

ขณะที่เธอกำลังพูดอยู่ เธอก็อดไม่ได้ที่จะมองออกไปไกลๆเพื่อมองหาเงาของเพื่อนเธอ

"ใช้กล้องนี้หาสิ" ซงหยี่หยิบกล้องส่องทางไกลที่เขาเตรียมไว้ออกมา

ซึ่งเมื่อเกาหลานเหวินเห็นสิ่งนี้ เธอก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก "นายเอากล้องส่องทางไกลมาด้วยหรอเนี่ย!"

"สิ่งนี้มันจะทำให้เรามองเห็นได้ง่ายขึ้น" ซงหยี่พูดด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันจำได้ว่าหลิวฮวนและคนอื่นๆอยู่ตรงโซน E พวกเขาน่าจะอยู่ด้านหลังทางนั้น..."

เกาหลานเหวินมองไปในทิศทางที่ซงหยี่ชี้ และเธอก็เห็นเพื่อนๆของเธออย่างรวดเร็ว หลังจากนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะโบกมือและตะโกนเรียกพวกเขา

แต่อย่างไรก็ตาม ในระยะที่ไกลขนาดนี้ อีกฝ่ายจะได้ยินเสียงของเธอได้ยังไง?

ซึ่งในตอนนี้ ซงหยี่ก็กำลังมองไปยังรูปลักษณ์ที่น่ารักของเกาหลานเหวินและรู้สึกตกตะลึงในความงามของเธออยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นมาและมองออกไปรอบๆราวกับว่าเขากำลังมองหาใครบางคน แต่ก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่พบกับคนๆนั้นเลย

เขาพึมพำ "หม่าจงและคนอื่นๆนั่งอยู่ตรงไหนกันนะ ฉันลืมถามไปเลย"

ในขณะที่พูด ซงหยี่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาและส่งข้อความไปในกลุ่มเพื่อนร่วมหอห้อง 104 อย่างรวดเร็ว

ซงหยี่: หม่าจง นายเข้ามาข้างในคอนเสิร์ตแล้วหรือยัง?

หม่าจง: ฉันอยู่ข้างในสักพักแล้ว

เจิ้งจินเป่า: ซงหยี่ นายรู้ไหมว่าพวกฉันได้นั่งตรงไหน ที่นั่งของพวกฉันก็คือ VIP196 และ VIP197 มันอยู่ตรงกลางของพื้นที่ VIP เลย ถ้าอยู่ตรงนี้ล่ะก็ สามารถมองเห็นได้ชัดแจ๋วเลยล่ะ!

เจิ้งจินเป่า: แถมเก้าอี้โซนนี้ก็เป็นแบบโซฟาหนังทั้งหมดเลยนะ!

ซงหยี่: ใช่หรอ? ! จริงดิ?

เจิ้งจินเป่า: คิดว่าฉันพูดโกหกหรือไง?

ด้วยความไม่เชื่อ ซงหยี่ก็เลยหยิบกล้องส่องทางไกลจากเกาหลานเหวินและมองไปยังพื้นที่วีไอพีทันที

ซึ่งเขาก็เห็น...

ชายอ้วนที่มีใบหน้ากลมกำลังยืนโบกมือมาทางเขาอยู่

ถ้าคนนี้ไม่ใช่เจิ้งจินเป่า แล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะ?

หลังจากเห็นเช่นนั้น ซงหยี่ก็วางกล้องส่องทางไกลลงช้าๆและพูดขึ้นอย่างเสียใจ “รู้งี้ฉันให้พี่ฟานจัดที่นั่งให้ดีกว่า”

…………

ในเวลานี้ จ้าวเผิง ผู้อำนวยการเพลงของโรลลิ่งเอ็นเตอร์เทนเมนท์และจางเสี่ยวไห่ รองผู้อำนวยการ ทั้งสองคนนี้ก็ได้เข้ามาดูคอนเสิร์ตด้วย

ซึ่งเมื่อจางเสี่ยวไห่มองเห็นฝูงคนจำนวนมาก เขาก็อุทานออกมา "คนเยอะมากเลยนะเนี่ย!"

จ้าวเผิงกล่าวว่า "เป็นเรื่องปกติแหละ เพราะวีแชท เบราว์เซอร์ UBและโถวเถี่ยวร่วมกันโปรโมตกันเป็นเวลาหลายวันขนาดนั้น แถมยังฟรีอีก... สถานที่ก็ใหญ่ จำนวนคนจะเยอะขนาดนี้ก็ไม่น่าแปลกใจเลย"

จางเสี่ยวไห่พูดว่า "คุณจ้าว คุณคิดว่านี่คือคอนเสิร์ตของใคร?"

จ้าวเผิงส่ายหัวก่อนจะพูด "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

จากนั้นเขาก็เหลือบมองนาฬิกาและขมวดคิ้ว “นี่ก็จะ 2 ทุ่มแล้วนะ ทำไมรอบๆเวทียังมืดอยู่อีก?”

ในความเป็นจริงแล้ว...

ไม่เพียงแต่จ้าวเผิงเท่านั้นที่รู้สึกสงสัย แต่ผู้คนจำนวนมากที่อยู่ในที่แห่งนี้ต่างก็รู้สึกสงสัยเช่นกัน

และยิ่งเป็นคนที่ได้รับตั๋วนั่งนอกสถานที่ก็ยิ่งสงสัยและไม่พอใจเข้าไปอีก

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงยังมืดสนิทแบบนี้ แล้วจอแอลอีดีล่ะอยู่ที่ไหน”

“ไม่ให้เข้าข้างในยังไม่เท่าไหร่ แต่ไม่มีแม้กระทั่งจอแอลอีดีนี่มัน?”

“ถ้ารู้งี้ฉันคงไม่มาที่นี่หรอก”

…………

ในขณะที่ทุกคนกำลังอยู่ในความสับสนมึนงง เฮลิคอปเตอร์ก็ได้ลงจอดข้างสนามเจียงเป่ยยิมเนเซียมอย่างเงียบๆ

จากนั้น หลังจากที่หลินฟาน เซี่ยปิงและเซี่ยเสว่ลงจากเครื่องบิน พวกเขาก็เดินตรงไปยังที่นั่ง VIP ที่อยู่ด้านหน้าของเวที

ซึ่งในเวลานี้ หูเทียน, ​​​​ชูหยุนเยว่, ฉิวจือเฉียน, หวงหลิง, หานเทียน, ​​​​ซ่งเจียซินและคนอื่นๆทั้งหมดก็ได้อยู่ในที่แห่งนี้แล้ว

และหลังจากที่พวกเขาเห็นหลินฟาน ใบหน้าของพวกเขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

“ในที่สุดนายก็มาถึงสักที ฉันคิดว่านายจะสายแล้วซะอีก”

“เธอคือเซี่ยปิงกับเซี่ยเสว่งั้นหรอ น่ารักเหมือนกับตุ๊กตาเลย”

"นั่งลง นั่งลงก่อน"

ในตอนแรก พวกเธอรู้สึกเขินอายอย่างมากที่จะต้องนั่งอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย

แต่หลังจากที่ได้รับการต้อนรับจากพวกสาวๆแล้ว ความเขินอายของพวกเธอก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ซึ่งเมื่อมองเห็นการแสดงออกที่ผ่อนคลายและความกลมกลืนกันของสาว ๆ หลินฟานก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

เนื่องจาก...

เขาก็แอบกลัวอยู่เหมือนกันว่าถ้าผู้หญิงของเขาทุกคนมาเจอกันมันจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า

ถึงผู้หญิงทุกคนจะรู้ว่าหลินฟานมีผู้หญิงคนอื่น

แต่พวกเธอก็ยังไม่เคยได้พบกันอยู่ดี

หลินฟานไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่พวกเธอได้พบกันจริงๆ

แต่อย่างไรก็ตาม... สักวันหนึ่งพวกเธอก็ต้องได้พบกันแน่ๆ

ดังนั้น เขาก็เลยใช้โอกาสนี้เพื่อให้พวกเธอได้พบกันเลย

ซึ่งก็ดูเหมือนว่ามันจะเป็นไปได้ด้วยดี

จากนั้น หลินฟานก็กวาดสายตาดูผู้หญิงของเขาทีละคน ซึ่งเมื่อเขาเห็นซ่งเจียซิน เขาก็อดไม่ได้ที่จะใช้ดวงตาแห่งความจริงในการมอง

[คะแนนหน้าตา: 95]

[คะแนนความชื่นชอบ: 89.5]

นี่มัน...

หลินฟานตกตะลึงอย่างยิ่ง

89.5 คะแนน?

มันหมายความว่ายังไง?

คะแนนความชื่นชอบมีจุดทศนิยมด้วย?

นอกจากนี้... ค่าความชื่นชอบรอบก่อนมัน 89 คะแนนไม่ใช่หรอ?

งั้นก็หมายความว่าตอนนี้มันเพิ่มขึ้นน่ะสิ?

จากนั้น ถานเซิงหยูที่นั่งอยู่ด้านหลังก็มองไปยังแถวของเหล่าสาวสวยที่นั่งอยู่รอบตัวหลินฟาน และอุทานอย่างจริงใจ "สมแล้ว พี่ฟานไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆด้วย!"

“แน่นอนอยู่แล้วสิ” หลิวหยูหางกล่าว

ซุนลูกั่วที่นั่งอยู่ข้างๆเหลือบมองนาฬิกาแล้วพูดว่า "อีกนิดเดียวก็ 2 ทุ่มแล้วนะ ทำไมบนเวทียังมืดอยู่อีกล่ะ"

“ยังไม่พร้อมหรือเปล่า?” จางปินถาม

"ฟึบ!"

ในขณะที่ทุกคนกำลังงุนงงสงสัย ก็มีเสียงเบาๆดังขึ้นบนเวทีดึงดูดความสนใจของทุกคน