ตรวจสอบการคำนวณเสร็จสมบูรณ์

หลิงโหรวเต็มไปด้วยความสงสัยเกี่ยวกับคำพูดของหลินฟาน

เธอเพิ่งจะบอกไปไม่ใช่หรอว่าบริษัทบันเทิงซินเหม่ยไม่ได้โทรมาหาเธอ?

หรือว่าหลินฟานจะรู้จักใครบางคนที่อยู่ในบริษัทบันเทิงซินเหม่ย?

แต่ก็ดูเหมือนว่า...มันจะเป็นไปได้อยู่นะ

ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของหลินฟานที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

ซึ่งหมายเลขที่โทรเข้ามาก็เป็นหมายเลขที่เขาไม่คุ้นเคยมาก่อน

แต่เขาก็ไม่ได้ลังเลมากนัก และเลือกที่จะกดรับสายทันที

"สวัสดี ใครหรอ?" หลินฟานกล่าว

"คุณ...คือคุณหลินหรือเปล่าคะ?" เสียงที่เคารพดังขึ้นมาจากโทรศัพท์

หลินฟานกล่าวว่า "ใช่ ฉันเองแหละ ทำไมหรอ?"

“สวัสดีค่ะ คุณหลิน ฉันชื่อหวางฮ่าวหัว เป็นประธานของบริษัทบันเทิงซินเหม่ย” เสียงในโทรศัพท์ยิ่งเคารพมากขึ้นไปอีก

“อ๋อ ประธานหวางนั่นเอง คุณมีอะไรหรือเปล่า?” หลินฟานถาม

หวางฮ่าวหัวกล่าวอย่างระมัดระวัง: "ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณหลินได้ซื้อกิจการของซินเหม่ยไป... คุณต้องการจัดประชุมระหว่างผู้บริหารระดับสูงและศิลปินหรือเปล่าคะ แล้วฉันก็อยากให้คุณช่วยชี้แนะทิศทางการพัฒนาของบริษัทเราในอนาคตด้วย…."

ก่อนหน้านี้ ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมเอ็มเพอร์เรอร์ ประธานหยินซานกรุ๊ป ประธานเมืองการค้าเสียวหวู่ และคนอื่นๆต่างก็ส่งคำเชิญที่คล้ายกันแบบนี้ให้กับหลินฟาน

ซึ่งหลินฟานก็ปฏิเสธพวกเขาทั้งหมด

เพราะเขาไม่สนใจการประชุมเหล่านั้นเลย

ครั้งนี้เองก็เช่นกัน

“ไม่ คุณจัดการเรื่องของบริษัทเองได้เลย” หลินฟานพูด

ซึ่งเมื่อหวางฮ่าวหัวได้ยินเช่นนี้ เธอก็ดีใจอย่างมาก

เพราะเธอมีแผนของตัวเองสำหรับการพัฒนาบริษัทบันเทิงซินเหม่ยอยู่แล้ว

และหากว่าเจ้านายคนใหม่มาปรับเปลี่ยนแนวทางบริษัทล่ะก็ มันไม่ใช่สิ่งที่ดีอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ถึงน้ำสองของเธอจะยังเหมือนเดิม แต่ทัศนคติของเธฮที่มีให้หลินฟานนั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก

"ได้ค่ะ……"

จากนั้น หลินฟานก็พูดอีกครั้ง “ คือว่า หลิงโหรวที่เล่นบนคอนเสิร์ตในเจียงเป่ยยิมเยเซียมที่ฉันจัดเมื่อวานนี้ เธออยากจะเข้าบริษัทบันเทิงซินเหม่ย อีกอย่าง เธอเป็นแฟนของฉันด้วย”

ซึ่งเมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของหวางฮ่าวหัวก็เต้นแรงขึ้นทันที

ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้ว...ว่าทำไมถึงมีการโปรโมทที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น

ทำไมเลย์เอาท์คอนเสิร์ตถึงหรูหราอย่างยิ่ง!

นั่นเพราะว่า……

ทั้งหมดนี้... เป็นฝีมือของหลินฟาน เจ้านายคนใหม่ของเธอ!

เขาให้เพนกวินกรุ๊ป อารีย์กรุ๊ป และไบต์แดนซ์กรุ๊ป ช่วยโปรโมท...

แถมยังใช้เงินหลายร้อยล้านหยวนตกแต่งฉากคอนเสิร์ต...

พลังของเจ้านายนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่คิด!

หลังจากนั้นไม่นาน หวางฮ่าวหัวก็พูดขึ้น "ฉันรู้ ฉันรู้... ฉันจะทำให้น้องหลิงพึงพอใจอย่างแน่นอน"

"โอเค ดีมาก" หลินฟานกล่าว

หลังจากพูดจบ เขาก็วางสายไปทันที

ซึ่งในเวลานี้ หลิงโหรวที่นั่งอยู่ข้างๆก็ช็อกไปแล้วเรียบร้อย

เพราะเธอได้ยินการพูดคุยทางโทรศัพท์ทั้งหมดเลย

นี่ไม่ได้หมายความว่าเธอพยายามแอบฟัง

แต่เป็นเพราะว่าเธอกับหลินฟานนั้นนั่งไกล้กันอย่างมาก และก็ไม่มีเสียงรบกวนอะไรภายในวิลล่าแห่งนี้เลย ในกรณี คงมีแต่คนที่หูหนวกเท่านั้นแหละที่จะไม่ได้ยิน

เขาบอกว่าหลินฟานซื้อกิจการของบริษัทบันเทิงซินเหม่ยวันนี้งั้นหรอ? !

ในตอนแรก เขาก็เลือกที่จะจัดคอนเสิร์ตให้ฉันแบบฟรีๆ

และตอนนี้ เพื่อให้ฉันได้เข้าสู่วงการบันเทิงที่ฉันชื่นชอบมากที่สุด เขาถึงกับเข้าซื้อกิจการบริษัทบันเทิงชั้นนำของจีนเลยหรอ...

หลิงโหรวมองไปยังหลินฟานที่นั่งอยู่ข้างหน้าของเธอ ดวงตาที่สวยงามของเธอค่อยๆเต็มไปด้วยหมอก และไม่นาน น้ำตาที่ใสสะอาดก็หยดลงมา

นี่คือน้ำตาแห่งความสุข!

ในชีวิตนี้ไม่เคยมีใครปฏิบัติต่อเธอแบบนี้มาก่อน

ซึ่งหลังจากที่หลินฟานเห็นหลิงโหรวร้องไห้ออกมา เขาก็ยื่นมือออกมาเช็ดน้ำตาของเธอและถามว่า "เธอร้องไห้ทำไม?"

หลิงโหรวไม่ได้พูดอะไร เธอขยับหน้าเข้าไปหาหลินฟานทันที

o(￣ε￣*)

(*￣3)(ε￣*)

…………

ประมาณสองชั่วโมงต่อมา หลินฟานกับหลิงโหรวก็แยกจากกันอย่างช้าๆ

"กริ๊ง!"

จากนั้น ในเวลานี้ โทรศัพท์มือถือของหลิงโหรวก็ดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

หลิงโหรวรีบใส่เสื้อผ้าของเธอก่อนที่เวลาต่อมาจะกดรับสาย

“สวัสดีค่ะ คุณคือหลิงโหลวใช่ไหม?” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากโทรศัพท์

หลิงโหลวพูดตอบ "ใช่ ฉันคือหลิงโหรว...คุณคือใคร?"

ซึ่งหลังจากที่ได้รับการยืนยันว่าคนที่คุยกับเธออยู่คือหลิงโหรว เสียงที่พูดออกมาจากโทรศัพทฺก็เคารพมากขึ้น

“คุณหลิง สวัสดีค่ะ! ฉันชื่อหวางฮ่าวหัว เป็นประธานบริษัทบันเทิงซินเหม่ย ฉันเพิ่งโทรไปคุยกับคุณหลินเมื่อกี้...”

"และเราก็ได้เตรียมทุกอย่างที่ดีที่สุดไว้ให้คุณแล้ว ไม่ว่าจะเป็นช่างแต่งหน้า เครื่องแต่งกาย ตลอดจนภาพยนตร์ ซีรี่ย์ รายการทีวีมากมาย..."

“หากคุณว่างเมื่อไหร่ รบกวนมาที่บริษัทหน่อยได้ไหมคะ?”

ในตอนนี้ ในที่สุดหลิงโหรวก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงรู้สึกคุ้นเคยกับน้ำเสียงนี้เป็นอย่างมาก

เพราะว่านี่เป็นเสียงของประธานบริษัทบันเทิงซินเหม่ยที่เพิ่งโทรมาคุยกับหลินฟานนั่นเอง!

และช่างแต่งหน้า เครื่องแต่งกาย ภาพยนตร์ ซีรีส์ รายการทีวี….ฉันได้รับทั้งหมดนี่เลยหรอเนี่ย!

นี่……

นี่มันอะไรกัน!

หลิงโหรวระงับความตื่นเต้นในใจของเธอก่อนจะพูด "ฉันสามารถไปที่นั่นได้ตลอดเวลา!"

หวางฮ่าวหัวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น...พรุ่งนี้ คุณสะดวกหรือเปล่า?"

หลิงโหรวพูด "แน่นอน ฉันสะดวก!"

จากนั้น ทันทีที่เธอกดวางสาย โทรศัพท์มือถือของหลิงโหรวก็ดังขึ้นอีกครั้งทันที

แต่คราวนี้เป็นสายของแม่เธอ

ซึ่งถึงแม้ว่าหลิงโหรวจะเป็นผู้หญิงที่ทำงานในบาร์

แต่ก็ไม่ใช่ว่าพ่อแม่จะปล่อยๆเธอ ครอบครัวของเธอเข้มงวดและรักลูกอย่างมาก

และเนื่องจากเมื่อวานนี้เธอไม่ได้กลับบ้าน พ่อแม่จึงเป็นห่วงกันทั้งคืน

ดังนั้น หลังจากที่ได้รับสายนี้ หลิงโหรวก็ต้องรีบกลับไปที่บ้านทันที

เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว...

หลินฟานก็ไม่ได้ขัดอะไร

หลังจากที่พวกเขากอดกันสักพัก หลินฟานก็ขับรถบิ๊กจีไปส่งหลิงโหรวที่บ้าน

ซึ่งหลินฟานก็ไม่ได้ไปที่ไหนต่อเลย เขาตรงกลับมาที่ปานหลงวิลล่า นอนอยู่บนโซฟานุ่มๆ และเล่นโทรศัพท์อย่างสบายใจ

…………

สหรัฐอเมริกา ที่มหาวิทยาลัยเพรสตัน

หลังจากวันนั้น เจฟฟรีย์ก็ละทิ้งกิจกรรม สิ่งที่กำลังศึกษา...และเอาแต่หมกมุ่นอยู่ในสถาบันคณิตศาสตร์ขั้นสูงเกือบตลอดเวลา เขาตรวจสอบการคำนวณของการคาดเดาลูกเห็บที่ซับซ้อนอย่างละเอียด

จนถึงวันนี้ เขาก็ได้ตรวจสอบการคำนวณและเนื้อหาในบทความได้อย่างสมบูรณ์ และกำลังจะทำการส่งผลไปยัง "พงศาวดารของคณิตศาสตร์"

ซึ่งหากว่าคุณเป็นคนธรรมดา หลังจากทำงานหนักมาเป็นเวลานาน ใบหน้าของคุณจะต้องอ่อนล้าอย่างแน่นอน

แต่ในเวลานี้ ใบหน้าของเจฟฟรีย์นั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“เฮ้ ศาสตราจารย์เจฟฟรีย์ ทำไมฉันไม่เห็นคุณมาหลายวันเลย” ศาสตราจารย์เอ็ดดี้พูดพร้อมกับดึงเครา

เจฟฟรีย์กล่าว "เพราะฉันกำลังเป็นจะได้ร่วมเป็นสักขีพยานในเหตุการณ์ใหญ่!"

“ร่วมเป็นสักขีพยานในเหตุการณ์ใหญ่อะไรหรอ?” เอ็ดดี้ถามอย่างสงสัย

"ลูกเห็บ! มีคนแก้ไขปัญหาการคาดเดาลูกเห็บได้!" เจฟฟรีย์พูดอย่างตื่นเต้น

"อะไรนะ ใครกัน แล้วคำตอบนั่นถูกต้องหรอ?" เอ็ดดี้พูดอย่างกังวล

เจฟฟรีย์ยิ้มแล้วพูดว่า "เฮ้ อย่าตื่นเต้นไปเลยเพื่อนของฉัน! ฉันพูดไม่ได้ว่าเป็นใคร ส่วนเนื้อหาของคำตอบ..นายรอดูในวรสาร ” พงศาวดารของคณิตศาสตร์ ” ฉบับต่อไปได้เลย . . "