018 - เขตแดนรวมปราณระดับ 2

“เฮอะ คิดหนีงั้นรึ ฝันไปเถอะ”

เย่เสี่ยวหัวเราะเย็นชาอยู่ด้านหลัง และส่งพลังงานเข้มข้นตามหลังไป

ชายกลางคนรู้สึกราวกับลอยอยู่ในอากาศ เขาเห็นร่างที่คุ้นเคยแต่ไร้หัวหนีไปยังประตู และก่อนที่จะพ้นประตูออกมาได้ ร่างนั้นล้มลงบนพื้น

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?”

“อ๊ากกก”

ในตอนนี้เองหัวของชายกลางคนตกลงมาจากอากาศ

คนของตระกูลจางทุกคนที่ถูกส่งมาสังหารเย่เสี่ยว ล้วนตกตายลงทั้งสิ้น

เย่เสี่ยวนั่งลงบนพื้นที่เต็มไปด้วยเลือด เขาเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก พลังวิญญาณทั้งหมดในร่างกายถูกใช้จนหมด

ในเวลานี้เองเทคนิควิชาเก้ามังกรหมุนเวียนจักรวาลเริ่มโคจรด้วยตัวเอง

จากศพทั้งหมด มีก้อนพลังงานสีฟ้าลอยออกมาและลอยเข้าไปยังร่างกายของเย่เสี่ยวฟื้นฟูพลังวิญญาณของเขา

เย่เสี่ยวรู้สึกได้ทันทีว่าการบ่มเพาะของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

ขั้นกลางของระดับ 1

ขั้นสูงของระดับ 1

“ตู้มมม”

ระดับ 2 ของเขตแดนรวมปราณ

“ข้า.....ข้ากลับทะลวงระดับได้”

เย่เสี่ยวถึงกับโง่งมไปในทันที เขาไม่เคยได้ยินหรือเห็นใครทะลวงระดับเช่นนี้มาก่อน

“ความสามารถในการกลืนกินของมังกรศักดิ์สิทธิ์กลืนสวรรค์ช่างยอดเยี่ยม”

“ไม่กี่วันก่อนข้าทะลวงไปยังระดับแรกของเขตแดนรวมปราณ และตอนนี้ข้ากลับทะลวงระดับอีกครั้ง มาถึงระดับ 2 เขตแดนรวมปราณ”

“ดูเหมือนว่าในอนาคตข้าคงต้องตามหาพวกคนชั่วและสังหารมัน นี่เป็นหนทางที่ง่ายสำหรับการยกระดับการบ่มเพาะของข้า ฮ่าฮ่า”

ดูเหมือนข้าคงต้องขอบคุณตระกูลจางที่มอบของขวัญที่ดีเยี่ยมเช่นนี้ให้ แต่ในเมื่อพวกเจ้าต้องการฆ่าข้า จงเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการแก้แค้นของข้าในอนาคต”

“ในเมื่อตอนนี้ข้ายังไม่ตาย ข้าจะสังหารพวกเจ้าทั้งหมดในอนาคตอย่างแน่นอน เมื่อข้ามีความแข็งแกร่งพอ สักวันข้าจะกลับไป ไปแก้แค้นพวกมันและนิกายจันทราเงิน”

“ในเมื่อเจ้าต้องการสังหารผู้อื่น ทางที่ดีเจ้าควรเตรียมใจที่จะถูกผู้อื่นสังหารเช่นกัน”

เมื่อการทะลวงระดับขั้นมั่นคงขึ้น เย่เสี่ยวลุกขึ้นไปอาบน้ำ เปลี่ยนชุดและออกจากโรงเตี๊ยม

เขาในตอนนี้กำลังเดินไปยังเมืองริมน้ำ

เขาใช้เวลาเดินทางเพียงเย็นวันถัดไปเพื่อไปถึงเมืองริมน้ำ

ขณะที่เขากำลังผ่านประตูเมือง เพื่อเข้าไปยังประตูเมืองริมน้ำ ผู้คุ้มกัน 2 คนที่สวมเกราะหยุดเขาเอาไว้

“หากเจ้าต้องการเข้าเมือง เจ้าจะต้องจ่ายค่าเข้า 1,000 เหรียญเงินเป็นอันดับแรก” หนึ่งในผู้คุ้มกันกล่าวกับเย่เสี่ยว

“เพียงแค่จะเข้าเมือง ข้าต้องจ่ายถึง 1,000 เหรียญเงิน นี่ไม่ใช่การปล้นกันกลางวันแสกๆ งั้นรึ?” เย่เสี่ยวขมวดคิ้ว

“นี่เป็นกฎที่ท่านเจ้าเมืองตั้งขึ้น หากเจ้าต้องการเข้าเมืองก็จ่ายมาซะ ไม่งั้นก็ไสหัวไป” ผู้คุ้มกันอีกคนกล่าวด้วยความไม่พอใจ

เย่เสี่ยวไม่กล่าวอะไรอีก เขาเพียงจ่ายเงินให้ผู้คุ้มกัน 1,000 เหรียญเงินและเข้าไปในเมือง

มีคนจำนวนมากภายในเมืองริมน้ำ ถนนทุกเส้นและซอยทุกซอยเต็มไปด้วยผู้คน หลังเดินไปสักระยะ เขาพบว่าคนเหล่านี้มาเพื่อใช้ข่ายอาคมเคลื่อนย้ายเพื่อเคลื่อนย้ายไปยังเมืองหลวง

เพื่อเปิดใช้ข่ายอาคมเคลื่อนย้าย หินวิญญาณเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเป็นแหล่งพลังงาน หินวิญญาณเหล่านั้นล้วนมาจากตระกูลราชวงศ์และนิกายใหญ่ทั้ง 5 ที่ร่วมมือกัน

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงต้องจ่าย 1,000 เหรียญทองหากต้องการใช้ข่ายอาคมเคลื่อนย้าย

ข่ายอาคมเคลื่อนย้ายนี้ สามารถเคลื่อนย้ายคนได้ครั้งละ 10 คน

นั่นกล่าวได้ว่าใน 1 วัน มีเพียง 100 คนเท่านั้นที่สามารถใช้งานข่ายอาคมเคลื่อนย้ายไปยังเมืองหลวง พวกเขาต้องจ่ายเงิน 1,000 เหรียญเป็ฯอย่างแรกสำหรับแต่ละคน

ร้อยคนที่ใช้งานสิ่งนี้ พวกเขาจำเป็นต้องจ่ายทั้งหมด 100,000 เหรียญทอง หากเปลี่ยนเป็นหินวิญญาณ ย่อมต้องจ่ายด้วยหินวิญญาณระดับต่ำ 100 ก้อน

นี่เป็นธุรกิจที่ดี ห้านิกายใหญ่และตระกูลราชวงศ์สามารถทำเงินได้จำนวนมากในแต่ละวัน

เย่เสี่ยวส่ายหน้าและถอนหายใจ จากนั้นจึงเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยม

“ข้าขอถามว่าท่านต้องการมาพักหรือกินอาหารรึ?”

เห็นเย่เสี่ยวเข้ามาในโรงเตี๊ยม ผู้ดูแลจึงเข้าไปทักทายและถามอย่างสุภาพ

“ข้าต้องการห้องพักสำหรับ 2 วัน” เย่เสี่ยวยิ้มและตอบกลับไป

“ราคาค่าห้องทั้งหมด 20 เหรียญเงินสำหรับ 2 วันขอรับ” ผู้ดูแลกล่าวกับเย่เสี่ยว

เย่เสี่ยวยกมือขึ้นในอากาศ 20 เหรียญเงินปรากฎขึ้นบนมือ เขาจึงส่งมันให้กับผู้ดูแล

หลังจากได้รับเงินมา ผู้ดูแลจึงนำทางเขาไปยังห้องพัก

ห้องนี้ได้รับการดูแลความสะอาดและความเรียบร้อย มีเตียงนอนขนาดใหญ่ มีโต๊ะและเก้าอี้อีก 2 ตัว เย่เสี่ยวเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างในห้อง

มองไปที่ห้อง เย่เสี่ยวพยักหน้าด้วยความพอใจและกล่าวขึ้น “นำอาหารมาที่ห้องด้วย”

“ขอรับ” ผู้ดูแลกล่าวก่อนจะออกจากห้องหลังจากโค้งคำนับเย่เสี่ยว

ไม่ได้กินอะไรมาตลอดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกหิวมาก

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงเคาะดังขึ้น เย่เสี่ยวลุกขึ้นไปเปิดประตู

“ขอบคุณ นี่สำหรับเจ้า” เย่เสี่ยวให้เหรียญเงินบางส่วนกับเขาก่อนจะเริ่มกินอาหาร ได้รับเหรียญเงินเป็นค่าตอบแทน ผู้ดูแลมีความสุขอย่างยิ่ง

“ช่วงนี้มีข่าวอะไรใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในเมืองริมน้ำบ้าง?”

“ไม่ขอรับ ไม่มีข่าวใหญ่อะไร แต่ข้าได้ยินมาว่ามีสุสานของผู้เชี่ยวชาญโบราณในภูเขาชิงหลง พรุ่งนี้พวกเขาจะไปที่แห่งนั้น มีหลิวเฟิงบุตรท่านเจ้าเมืองเป็นผู้นำกลุ่ม” ผู้ดูแลคนนั้นกล่าว

“โอ้ งั้นรึ เจ้าไปได้”

หลังจากที่เย่เสี่ยวกล่าวขึ้น ผู้ดูแลจากไปอย่างมีความสุข

“สุสานของผู้เชี่ยวชาญโบราณ ฮึ!” เย่เสี่ยวยิ้ม

“ดูเหมือนว่าข้าจะมาเมืองริมน้ำถูกเวลาจริงๆ แต่ข้าไม่ต้องการไปที่นั่นพร้อมกับกลุ่มที่นำโดยหลิวเฟิง ข้าจะไปที่นั่นเพียงลำพัง เวลานั้นคงมีคนจำนวนมากที่ต้องการไปเพียงลำพังและค้นหาสมบัติในสุสาน เมื่อถึงเวลานั้นแม้แต่บุตรของเจ้าเมืองคงไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้”

เย่เสี่ยวกล่าวเสียงเบากับตัวเอง หลังจากกินจนอื่ม เขาไปยังเตียงและเริ่มพักผ่อน