พลังของระบบ
เรกริเอลหอบหายใจแรงนั่งอยู่บนพื้นหิมะ และเอ่ยถามออกมา “พี่น้องของข้าถูกประหารชีวิตจริงๆ หรือ?”
“ใช่” นายพลอาร์ติก้าพยักหน้า “ท่านเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ สำหรับพระราชานั้น เขาถูกวางยาพิษจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ มารดาของท่านและภรรยาคนที่สองถูกคุมขังตั้งแต่วันที่ราชินีองค์ปัจจุบัน หรือภรรยาคนที่สามขึ้นสู่อำนาจ เนื่องจากพวกเขาถูกกักบริเวณในที่พำนักเท่านั้น ข่าวลือจึงไม่แพร่งพรายออกไป”
“เหตุใดข้าจึงไม่เคยรู้เรื่องราวเหล่านี้ที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงมาก่อน?” เรกริเอลตกใจมาก
“ท่านแค่เสียเงินไปกับโสเภณี และท่านก็ไม่เคยสนใจสิ่งอื่นใดนอกจากนั้น” เธอมองเขาด้วยความเยาะเย้ยเล็กน้อย “และพี่น้องของท่านก็ถูกฆ่าตายภายใต้ข้ออ้างที่ว่าพวกเขากำลังจะเข้าร่วมสถาบันนักรบในจักรวรรดิเฮโรอิก้า องค์ราชินีจะประกาศในภายหลังว่าพวกเขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควรระหว่างการฝึก พระองค์อาจจะใช้สถานะมาแทนที่พวกเขาและประกาศการตายของทุกคนทีละคนอย่างช้าๆ หลังจากที่พระองค์ควบคุมอำนาจได้อย่างสมบูรณ์”
“ทำไมนางถึงทำเช่นนี้?!”
“แน่นอนว่าเพื่ออำนาจ” นายพลอาร์ติก้าพยักหน้าตามความเป็นจริง “แต่ความจริงของเรื่องนี้ก็คือเจ้าชายและเจ้าหญิงทั้งหมดที่เกิดจากภรรยาเอกและภรรยารองไร้ความสามารถ สิ่งที่พวกเขาทำคือใช้ชีวิตอย่างสุรุ่ยสุร่ายและใช้ทรัพยากรของอาณาจักรอย่างสิ้นเปลือง องค์ราชินีทรงระบุว่าเป็นเพราะสายเลือดที่ขาดหายไปของกษัตริย์ เช่นเดียวกับภรรยาเอกกและภรรยารอง นั่นเป็นเหตุผลที่พระองค์ทำเช่นนี้ บุตร ธิดาของพระองค์ยังมีศักยภาพมากพอให้แข็งแกร่งเหมือนข้าในอนาคต”
เรกริเอลชักสีหน้าขณะที่เขาหายใจเข้าออกอย่างรุนแรง ภายนอกดูเหมือนว่าเขาจะโกรธกับการตายของพี่น้องของเขามาก แต่ภายในใจ เขากำลังคิดบางอย่างที่แตกต่างออกไป ‘บุคลิกของนายพลอาร์ติก้ายังคงเหมือนเดิม สิ่งเดียวที่ถูกเปลี่ยนคืออารมณ์ของนางที่มีต่อข้า นางถึงกับหักหลังองค์ราชินี บุคคลที่นางติดตามมาตั้งแต่เด็ก’
เขาหัวเราะในใจ ‘นี่เป็นพลังที่น่ากลัวของระบบ!’
‘แสดงสถานะของข้า’
[ติ้ง!]
[ตามที่ท่านสั่ง โฮสต์]
[ระบบทาสฮาเร็มระดับ 5]
[โอสต์: เรกริเอล เอนโทรพิก้า]
[ร่างกาย: ไม่มี]
[ทักษะ: ไม่มี]
[ทักษะหลัก: ทาสฮาเร็ม (ระดับ 1)]
[ทาส: อาร์ติก้า สไตร์เกอร์]
มีข้อมูลมากมายในสมองของเขาขณะที่เรกริเอลเข้าใจการใช้ทักษะหลักของเขา: ฮาเร็มทาส (ระดับ 1)
‘ทักษะทาสฮาเร็มทำให้ข้าสามารถบังคับใครก็ได้ให้เป็นในหนึ่งฮาเร็มของข้า ในฐานะที่ข้าเป็นบุรุษ ดูเหมือนว่ามันจะได้ผลเฉพาะกับสตรีเท่านั้น ข้าต้องสัมผัสร่างกายพวกนางเพื่อให้ทักษะมีผล แต่ด้วยระดับ 1 ข้าต้องสัมผัสกับเหนือหนังของพวกนางเป็นเวลารวมหนึ่งวันก่อนที่ข้าจะทำให้พวกหล่อนเป็นทาสได้’ เขาพยักหน้า ‘ต้องขอบคุณระบบจริงๆ ข้ามีนายพลอาร์ติก้า นางเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งและสวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ มีเพียงองค์ราชินีเท่านั้นที่งดงามกว่านาง’
‘แต่ด้วยระบบของข้า ข้าจะทำให้องค์ราชินีและธิดาของนางเป็นทาส ฮ่าฮ่า!’ เขายิ้มอย่างชั่วร้าย ในขณะที่สอดมือเข้าไปในเสื้อของนายพลอาร์ติก้า และนวดเนินด้านใน
“เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้” นายพลอาร์ติก้าพูกด้วยใบหน้าแดงก่ำ เธอบีบแก้มของเรกริเอลและกล่าวต่อว่า “คนขับรถหนีไปแล้วเพราะท่าน หากเขาสามารถส่งข่าวไปถึงหูขององค์ราชินีได้ เราคงถึงวาระเป็นแน่”
เรกริเอลหลุดออกจากภวังค์ทันที เหงื่อเย็นไหลออกด้วยความตึงเครียด ในขณะที่เขากำลังลนลาน “ระ..เราจะทำอย่างไรดี?”
“ผ่อนคลายเถิด” นายพลอาร์ติก้าพูดด้วยแววตาเฉียบคม “ข้าจะปกป้องท่านจากอันตรายทั้งปวง!”
เธอชี้ไปทางหุ่นเชิดสามตัวที่อยู่ข้างหลังเธอ “ข้านำหุ่นทั้งสามตัวของข้ามาด้วย เว้นเสียแต่ว่าเจ้าแห่งตระกูลขุนนางใหญ่อื่นๆ จะมาด้วยตัวเอง หรือองค์ราชินีเคลื่อนไหวเป็นการส่วนตัว เราจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใดๆ”
‘ใช่แล้ว นายพลอาร์ติก้าเป็นเจ้าตระกูลขุนนางสไตรเกอร์ และแม้แต่ในบรรดาเจ้าตระกูลขุนนางใหญ่ทั้งสี่นางก็ยังแข็งแกร่งที่สุด! ดังนั้น เว้นแต่องค์ราชินีจะลงมือเอง ข้าจะไม่ตกอยู่ในอันตราย’ เรกริเอลครุ่นคิดในขณะที่เขาผ่อนคลายเล็กน้อย “เราจะหนีไปที่ไหนกันดี?”
“แม้แต่องค์ราชินีก็ยังไม่กล้าส่งกองกำลังเข้าไปในจักรวรรดิเฮโรอิก้า เราจะขอลี้ภัยไปที่นั่น” นายพลอาร์ติก้าพูดพร้อมกับลูขหลังเรกริเอลขณะที่เธอปลอบใจเขา “ผ่อนคลายเถิด เมื่ออยู่กับข้า ท่านจะไม่หิวตายอย่างแน่นอน”
‘ข้าจะรวบรวมผู้คนให้มากขึ้นในจักรวรรดิเฮโรอิก้าเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง จากนั้นข้าจะทำลายราชอาณาจักรเอนโทรพิก้า และจับองค์ราชินีเป็นทาสเสีย อ่า! ข้าอยากจะลูบไล้ภูเขาสองลูกของนางเสียเหลือเกิน’ เขาหัวเราะอย่างเมามัน ลูบไล้เนินเขาของนายพลอาร์ติก้าต่อไป
หุ่นเชิดสองตัวของเธออุ้มเขา นายพลอาร์ติก้ายังสั่งให้หุ่นเชิดตัวสุดท้ายทำลายร่องรอยทั้งหมด เธอยังแย่งชิงอาวุธจากองค์รักษ์สองคนนั้น และเก็บทุกสิ่งที่เธอหาได้ จากนั้นหุ่นเชิดของเธอก็อุ้มเธอและเริ่มวิ่งผ่านป่าไปด้วยความเร็วมหาศาล ออกจากสถานที่อย่างรวดเร็วจนเข้าสู่ดินแดนของจักรวรรดิเฮโรอิก้า
…
ล่วงเลยมาจนดึกดื่น ขณะที่องค์ราชินียังทรงตรวจดูเอกสารเก่าบางฉบับที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยเกี่ยวกับหุ่นเชิด เธอกำลังศึกษาวิธีเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเธอ แม้ว่าเธอจะแข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรแล้วก็ตาม
หลังจากศึกษาเรื่องนี้มาระยะหนึ่ง เธอก็ถอดแว่นข้างเดียวออก นวดดวงตาของเธอขณะที่เธอรู้สึกเครียดและเหนื่อยล้าเล็กน้อย เธอปิดหนังสือแล้วลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะพึมพำออกมา “ข้าหวังว่าเขาจะมีความรู้บางอย่างจากอาณาจักรของเขาที่สามารถทำให้ข้าก้าวข้ามขีดจำกัดในปัจจุบันของข้าได้”
หลังจากคัมพัสหมดสติไป เธอจึงสั่งให้คนรับใช้พาเขากลับไปที่ห้องของเขา และหันมาศึกษาต่อหลังจากนั้น ‘อืม เขาดูจริงใจและมีความสง่างามยิ่งนัก เขาต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ข้าควรปฏิบัติต่อเขาให้ดี’
ทันใดนั้น คนรับใช้ของนางมาถึงและทูลว่า “ฝ่าบาท เราเพิ่งได้รับรายงานการลอบสังหารเรกริเอลล้มเหลว นายพลอาร์ติก้าทรยศพวกเรา!”
“เจ้าว่าอย่างไร?” องค์ราชินีไม่สามารถควบคุมความสงบของเธอได้ “มันเป็นไปไม่ได้! นายพลอาร์ติก้าเป็นสหายที่ข้าไว้ใจที่สุด นางจะทรยศข้าได้อย่างไร แล้วตระกูลสไตร์เกอร์ล่ะ? พวกเขามีการเคลื่อนไหวใดๆ หรือไม่?”
“ตระกูลสไตร์เกอร์กำลังตื่นตระหนกเพราะปัญหานี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นการตัดสินใจของนายพลอาร์ติก้าเพียงผู้เดียว” คนรับใช้กล่าวว่า “คนขับรถที่มากับเรกริเอลรอเข้าเฝ้าอยู่ข้างนอกแล้ว ฝ่าบาท”
“พาเขาเข้ามา” เธอเรียกให้เขาเข้ามา เฝ้าดูคนรับใช้พาคนขับรถมาคุกเข่าต่อหน้า “ฝ่าบาท”
“เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ละเอียด!” องค์ราชินีมองดูสภาพที่ยุ่งเหยิงของเขา แววตาของเธอเปลี่ยนไปอย่างน่ากลัวเมื่อได้ยินทุกคำพูดที่คนขับกล่าวออกมา.