คาทูน่า
เมื่อมองแวบแรก ปลาตัวนั้นดูเหมือนฉลาม แต่มันมีครีบมากกว่าสิบครีบบนลำตัวมัน ทำให้มันสามารถขับเคลื่อนตัวเองได้เร็วยิ่งขึ้น ทันทีที่มันเปิดปากของมันตั้งใจจะขย้ำเฟลต้า เธอก็นำยุทธภัณฑ์ออกมาทางด้านขวาของเธอ ปลดปล่อยดาบพลังงานออกมา
มันเป็นดาบที่มีความยาวหนึ่งเมตร แต่ในทันใดนั้น เธอก็เพิ่มความยาวของมันเป็นสิบเมตร แล้วขยายให้กว้างขึ้นอีกห้าเมตร จากดาบเล็กๆ มีขนาดเพิ่มขึ้นจนสามารถตัดปลาตัวนั้นออกเป็นสองส่วนได้
เฟลต้าควบแน่นดาบอีกเล่มโดยใช้ยุทธภัณฑ์ทางด้านซ้ายของเธอ เจาะเข้าไปในจมูกของปลาตัวนั้น ทำซ้ำแบบเดิมขณะที่เธอตัดส่วนเล็กๆ ของมันออกมา และเธอก็ก้มดูปลาที่ขาดครึ่งบินผ่านร่างของเธอไป
จากนั้นเธอจึงลุกขึ้น คว้าชิ้นเนื้อชิ้นเล็กๆ ที่เธอตัดไปในการโจมตีครั้งที่สอง ตามด้วยการกระโดดจากฐานหิน เฟลต้าร่อนลงบนพื้นที่ห่างจากน้ำอย่างรวดเร็ว หันไปเหลือบมองครีบสองสามครีบที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำ ซึ่งหยุดอยู่หน้าพื้นดิน
เมื่อทิ้งชิ้นเนื้อลงบนพื้น เฟลต้าจึงชี้ไปที่คริสตัลเล็กๆ บนนั้น “เราโชคดีครั้งนี้คาทูน่ามีคริสตัลดาร์เบิ้ลขนาดเล็กอยู่”
จากนั้นเฟลต้าก็มองไปที่คัมพัสและกล่าวต่อว่า “ดาบพลังงานที่ควบแน่นขึ้นโดยยุทธภัณฑ์ของเรามันไม่มีน้ำหนักสำหรับพวกเรา ดังนั้นท่านจึงไม่สามารถถือมันเหมือนดาบหรือหอกทั่วไปได้ จุดแข็งหลักของยุทธภัณฑ์คือสถานะของมัน เมื่อข้าเปิดใช้งานสถานะดาบยาว ดาบของข้าจะมีความยาวเพิ่มขึ้นทันที ด้วยความคมของมันจะสามารถเจาะทะลุวัตถุที่แข็งได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความยาวที่เพิ่มขึ้นจะไม่หยุดจนกว่าจะถึงความยาวที่กำหนด และด้วยการเปิดใช้งานดาบกว้างบนฐานนั้น ข้าจึงสามารถฆ่าคาทูน่าตัวนั้นได้ทันที”
“นั่นคือวิธีที่เราใช้ต่อสู้ด้วยยุทธภัณฑ์ในมือ”
‘ยุทธภัณฑ์ทั้งสองชิ้นของฉันมีเพียงสถานะเดียวเท่านั้น หนึ่งคือดาบพื้นฐานและอีกหนึ่งคือโล่พื้นฐาน’ คัมพัสคิดว่าจะลองทำดูบ้างในขณะที่เขาทำตามตัวอย่างของเฟลต้า โดยกระโดดขึ้นไปตั้งหลักบนฐาน
ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นกระแสพลังงานจิตสามสายพุ่งออกจากน้ำตกลงบนตัวเขา ในเสี้ยววินาทีนั้นคัมพัสก็เข้าใจโดยสัญชาตญาณว่ามันเกิดอะไรขึ้นทันที ดังนั้นเขาจึงรีบกระโดดไปยังฐานที่อยู่ใกล้ๆ อย่างรวดเร็ว เฝ้าดูคาทูน่าสามตัวกระโจนขึ้นมาจากน้ำและโจมตีฐานที่เขาเพิ่งออกมาเมื่อกี้
‘อย่างน้อยฉันก็ไม่โดนซุ่มโจมตีอีกต่อไป ต้องขอบคุณสิ่งนี้’ เขายิ้ม ทันทีที่คาทูน่าสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเขาและตั้งใจจะโจมตีเขา เป็นเพราะพวกมันนึกถึงเขา คัมพัสจึงสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานจิตที่พวกมันปล่อยออกมาเนื่องจากเขาไแ้ตกเป็นเป้าหมายของความคิดดังกล่าว
สิ่งนี้ทำให้เขานึกภาพทิศทางที่พวกมันจะกระโจรออกมาได้ และหลบเลี่ยงได้อย่างทันท่วงที
เคธี่รู้สึกประหลาดใจในจุดๆ นั้น เธอสงสัยว่าคัมพัสทำเช่นนั้นได้อย่างไร เธอคิดว่าเขาหลบครั้งแรกได้ด้วยความบังเอิญ แต่เมื่อเห็นเขาทำแบบเดียวกันอีกสองสามครั้ง เธอก็ตระหนักว่า ‘เขามีประสาทสัมผัสที่ไม่ธรรมดา!’
เธอค่อยๆ ดึงมือออกอย่างผ่อนคลาย ในตอนเริ่มต้น เธอและเฟลต้าได้เตรียมยุทธภัณฑ์เอาไว้พร้อมทุกเมื่อ โดยมีความตั้งใจที่จะช่วยเหลือคัมพัสในช่วงเวลาที่ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตราย และพวกเธอยังจัดตำแหน่งของตัวเองเพื่อให้เขายังคงอยู่ในระยะการโจมตีของพวกเธออีกด้วย
ด้วยวิธีนี้ การช่วยชีวิตของเขาสามารถทำได้ทันทีด้วยการเปิดใช้งานดาบยาวของพวกเธแ แต่ตอนนี้เขาได้พิสูจน์ความสามารถของเขาแล้ว พวกเธอจึงไม่ได้รบกวนเขา มีเพียงการเฝ้ามองจากด้านข้างเท่านั้น และพร้อมที่จะก้าวเข้ามาทันทีที่สังเกตเห็นสถานการณ์ที่ไม่เข้าท่า
‘นี่มันยากจริงๆ แม้ว่าฉันจะหลบพวกมันได้ แต่ฉันก็ไม่สามารถทำร้ายพวกมันได้’ คัมพัสคิดและจับเวลาตัวเองในขณะที่เขาฟันดาบออกไป สร้างรอยแผลบนคาทูน่า แต่อาการบาดเจ็บของมันไม่ลึกมากนัก ยิ่งกว่านั้น เขาต้องเปลี่ยนฐานอย่างต่อเนื่องเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองจมหรือถูกพวกคาทูน่าจับได้
ขณะที่เขาหลบไปเรื่อยๆ เขาก็สังเกตเห็นฐานบางส่วนที่เคยจมไปแล้วกลับขึ้นมาใหม่ ‘ฐานเหล่านั้นจะใช้เวลาประมาณ 10 วินาทีในการโผล่ขึ้นมาใหม่’
คัมพัสถือดาบไว้ทางขวา ต้องอยู่ใกล้กับคาทูน่าที่กระโจนเข้ามาอย่างมากเพื่อฟันมัน และในขณะที่ทำอย่างนั้นเขาก็ต้องระวังไม่ให้ฝังลึกเกินไปอีกด้วย
แต่ในขณะที่เขาคิดเช่นนั้น จังหวะของเขาก็หยุดชะงักเมื่อคาทูน่าพุ่งเข้ามาหาเขา มันทำให้เขาปิดการใช้ดาบพลังงานเพื่อหลบหลีก และวางยุทธภัณฑ์ไว้ใกล้กับร่างกายที่กำลังเคลื่อนไหว จากนั้นเขาจึงเปิดใช้งานดาบพลังงานเพื่อตอบโต้ ทำให้มันพุ่งลึกเข้าไปในร่างกายของมันอย่างฉับพลัน!
แต่ในความลนลานของเขา เขาไม่สามารถปิดการใช้งานได้ทันเวลา ทำให้โมเมนตัมของคาทูน่าถูกถ่ายโอนเข้าสู่ตัวเขา มันดึงเขาไปด้วย ดวงตาของคัมพัสจึงเบิกกว้างด้วยความตกใจ ในขณะที่หัวใจของเขาแทบกระดอนออกมา เขาเฝ้าดูผิวน้ำเข้าใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งยังเห็นกระแสพลังงานจิตปรากฏขึ้นจากด้านล่าง
‘บัดซบ!’ ขณะที่เขาวางแผนที่จะเรียกปืนของเขา ดาบพลังงานก็ปรากฏขึ้นระหว่างเขากับน้ำ มันคือเฟลต้า เธอใช้ทั้งดาบยาวและดาบกว้างยื่นเข้าหาเขาในขณะที่วางยุทธภัณฑ์ลงบนพื้นโดยใช้มันราวกับท่าเทียบเรือ
เธอใช้ฐานข้างหนึ่งเป็นที่ยึดอีกอันเพื่อให้ดาบพลังงานมั่นคง ด้วยความยาว 10 เมตรและกว้าง 5 เมตร สร้างแท่นขนาดใหญ่สำหรับรองรับคนได้แล้ว
คัมพัสร่อนลงบนพื้นผิวเรียบของมัน มองดูคาทูน่าชนเข้ากับมันจากด้านล่าง โมเมนตัมทำให้ดาบพลังงานถูกเหวี่ยงขึ้นและเหวี่ยงเขาออกไป
เฟลต้ารีบเปลี่ยนมุมของดาบพลังงานของเธอ ทำให้คัมพัสกระเด็นไปทางพื้นดิน
ร่างของเขาลอยเป็นเส้นโค้งในอากาศจนตกลงสู่พื้นดิน เขากลิ้งทันทีที่เท้าแตะพื้น การทำเช่นนี้ทำให้เขาไม่ได้รับบาดเจ็บจากการตกใดๆ เขาลุกขึ้นอย่างชิวๆ และเขาก็ตระหนักว่าเขาอยู่ห่างจากแหล่งน้ำสองสามเมตรมาแล้ว
เมื่อมองไปทางยุทธภัณฑ์สองชิ้นที่เขาทิ้งลงบนพื้นขณะกลิ้ง คัมพัสจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาหยิบพวกมันขึ้นมาในขณะที่เขามองไปทางเฟลต้า “ขอบคุณ ฉันเกือบจะตายอยู่แล้ว”
“ไม่เป็นไร” เฟลต้าตอบกลับทันที “เราแค่ทำหน้าที่ของเรา”
จากนั้นเธอก็ชี้ไปที่ฐานอีกครั้ง “ในเมื่อท่านไม่ได้รับบาดเจ็บ จงกลับไปที่นั่นและฆ่าคาทูน่า เราจะไม่หยุดจนกว่าท่านจะฆ่าพวกมันอย่างน้อย 10 ตัว”
“เข้าใจแล้ว” คัมพัสสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รับรู้ได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงของเขาขณะที่เขายืนอยู่บริเวณขอบของพื้นดิน เขาควบคุมการหายใจของเขาเพื่อตั้งมีสมาธิ ครั้งนี้เขากำลังวางแผนใช้แนวทางที่แตกต่างออกไป.