บางครั้ง คุณก็ต้องทำตัวกลมกลืน

หลายวันผ่านไป

เช้าวันหนึ่ง ก็มีรถมาจอดที่หน้าวิลล่าของทะเลสาบ

“ดร. ซู”

“หมอซู อยู่หรือเปล่า”

ชายและหญิง ในชุดตำรวจวัยกลางคน ร้องตะโกนเรียกอยู่หน้าบ้าน

“เขาไม่อยู่เหรอ”

“นั่นเขาหรือเปล่า”

มีเรือเล็กลำหนึ่งลอยลำอยู่กลางทะเลสาบที่มองเห็นอยู่ไกลๆ บนเรือนั้น แบรนน็อค กำลังนั่งอยู่ ตอนนี้เขาประสานกับทรงกลมระบบอัจฉริยะของเผ่าโปรตอสเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไม่เพียงประสานเฉพาะร่างเท่านั้น ยังประสานจิตอีกด้วย ตอนนี้มันมีจิตสำนึกอีกหนึ่งจิต ในร่างของเขา

“เจ้าบอกว่าเราตกลงมาตำแหน่งนี้เหรอ”

“ตำแหน่งถูกต้อง” เสียงหนึ่งตอบในหัวของเขา

เมชาชีวะจักรกลเอเลี่ยนนั้น ไม่ได้ผสานรวมร่างกับเขาอย่างสมบูณ์ มันถูกทำลายไปครึ่งตัว และตำแหน่งนักบินของเขาก็ถูกทำลาย ทำให้เขากระเด็นออกจากเมชาตัวนั้น โชคดีที่เขาได้รวมร่างกับลามอสอย่างสมบูรณ์ และตำแหน่งของเขาคือเจ้านาย ส่วนลามอสคือคนรับใช้

ลามอสเป็นเอเลี่ยนชุดเกราะโคโลเนียลทองคำนิวเคลียร์ ระดับสี่ รุ่นสี่ ที่เคยอยู่ในระดับห้า ตอนนี้ มันมีพลังป้องกันและโจมตีเทียบเท่าเมชาระดับสี่ มีความเร็วเกือบเท่าความเร็วแสง มีความแข็งแกร่งหนึ่งในสี่ของเมชาระดับห้า มีความยืดหยุ่นในการแปลงร่างสูง ทั้งย่อขนาดและขยายขนาดร่าง แตกตัว แยกร่าง สลายร่างโปร่งแสงโปร่งใส ระเหยเป็นไอ แปรสภาพธาตุได้ และเสกสร้างอาวุธตามจินตนาการของเจ้าของ ทั้งยังมีพลังในการควบคุมวัตถุจากระยะไกล สร้างแรงผันผวนแรงดึงดูด สร้างสนามพลังแม่เหล็กไฟฟ้า พลังงานไฟฟ้าแรงดันสูง แถมยังมีความสามารถอื่นๆที่ยังไม่ได้เปิดใช้งาน เนื่องจากพลังงานยังไม่เพียงพอ

และที่สำคัญที่สุดคือมันสามารถเติบโตได้ หากมันได้ครอบครองร่างหรือกลืนกิน เอเลี่ยนระดับห้า มันก็สามารถอัพเกรดตัวเองเป็นเอเลี่ยนระดับห้าได้ รวมทั้งการกลืนกินเมชาระดับห้าที่เคยเป็นซากเอเลี่ยนในตอนนี้ด้วย

แต่อย่าลืมว่า แม้มันจะเลื่อนระดับเป็นระดับห้าได้ แต่ก็ยังอ่อนด้อย เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งจริงๆ อย่าลืมว่ายังมีนักรบเผ่าโปรตอส ที่อยู่ระดับหก ที่เป็นเหมือนเหล่าทวยเทพ และระดับเจ็ด ที่มีพลังเหมือนพระเจ้า กลืนกินดาวเคราะห์และดับดวงอาทิตย์ได้ โดยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่นั่นยังเป็นเส้นทางที่ยังอยู่อีกไกล ยังไม่ควรคิดถึงมันในตอนนี้

เดิมทีมันไม่ได้มีชื่อ มีแค่ชื่อรหัสตัวเลข 45628 คาดว่ามันจะเป็นตัวที่ 45628 พอดีก็เลยได้ชื่อนี้ แบรนน็อค จึงตั้งชื่อให้มันใหม่ว่า ลามอส ไปซะเลย ซึ่งเป็นชื่อของทหารคนสนิทของเขาที่ตายไปแล้ว และดูเหมือนมันก็ดีใจกับชื่อนี้ เพราะยังไงมันก็ยังดีกว่าชื่อรหัสตัวเลขอยู่แล้ว

“กำลังสแกน พื้นที่ใกล้เคียง”

หลังจากผ่านไปหลายนาที ในตอนนั้นเอง ลามอสก็สแกนพบชิ้นส่วนเอเลี่ยนอยู่ในน้ำ ในละแวกใกล้เคียง ห่างออกไปหลายพันเมตร แต่มันก็เป็นเพียงแขนข้างหนึ่งเท่านั้น ซึ่งมันก็อยู่ใกล้ๆกับจุดที่เขาตกลงมาในทะเลสาบ

หลายวันมานี้เขาพยายามเก็บกู้ซากเมชา ก่อนหน้านี้เจอขาขวาข้างหนึ่ง ตอนนี้เจอแขนซ้ายอีกข้างหนึ่ง เพียงแต่ไม่รู้ว่าส่วนที่เหลืออยู่ที่ไหน

เมื่อเจอสิ่งที่เขาต้องการหา เขาก็กระโดดลงในน้ำ แล้วดำน้ำไปด้านล่าง ในเวลานี้ เขาสามารถหายใจใต้น้ำได้ โดยลามอส สร้างม่านบาเรียรอบกายให้เขา กรองอากาศ สร้างอากาศ ปรับอุณหภูมิ และปรับความดันอากาศ และแม้ว่าเขาจะอยู่ในอวกาศ เขาก็สามารถดำรงอยู่ได้แม้ไม่มีอากาศก็ตาม และเมื่อแบรนน็อค เก็บกู้ซากเมชาชีวะจักรกลเอเลี่ยน ยามเมื่อเขาสัมผัสมัน มันก็หลอมละลายเข้าสู่ร่างของเขา ผสานเป็นหนึ่งเดียวกัน ตรงมือซ้ายของเขา แม้ว่ามันจะใหญ่โต แต่ก็หลอมรวมและถูกกลืนกินลดขนาดลงอย่างไม่มีปัญหาอะไร

เป็นที่สังเกตอยู่ว่า อาจบางทีก่อนหน้านี้ ชิ้นส่วนที่เหลือนั้น อาจจะผสานรวมร่างกับเขาแล้วก็เป็นไปได้ หรืออาจบางที มันอาจจะกระจัดกระจาย อยู่ทั่วโลกใบนี้ก็เป็นไปได้ด้วย ซึ่งระบบของลามอส ก็ตรวจสอบไม่เจอว่ามันเป็นยังไงกันแน่ เพราะตัวมันเองก็เพิ่งตื่นขึ้นมาหลังจากจำศีลมาเนิ่นนาน จึงไม่รู้ว่าค่าเริ่มต้นก่อนหน้านี้เป็นอย่างไร แต่เมื่อแบรนน็อคหลอมรวมแขนซ้าย ซึ่งรวมกับขาขวาก่อนหน้านี้ รวมเข้าไปแล้วนั้น พลังของเขาก็เพิ่มสูงขึ้น

“จากการคำนวนนี้ ไม่เข้าใกล้ระดับห้า จึงอนุมานได้ว่า เศษชิ้นส่วนยังไม่ครบ” ลามอสเอ่ยออกมา

“ก็คงต้องหาส่วนที่เหลือให้ครบ” แบรนน็อคพึมพำ

“คำเตือน! เศษซากร่างเอเลี่ยน มีปฏิกิริยาพลังงานสูง และมีสสารบางอย่าง ทำให้สัตว์กลายพันธุ์ได้ เมื่อมันอยู่ในน้ำนานเกินไป มันอาจจะละลายไปกับน้ำ และเมื่อมนุษย์และสัตว์ดื่มกินมันเข้าไป จะทำให้มนุษย์กลายพันธุ์ได้ และจากประวัติศาสตร์ พวกมันจะกลายพันธุ์เป็นสัตว์ประหลาด ที่ยากจะคาดเดา”

นี่เป็นสิ่งที่แบรนน็อคต้องปวดหัว หลังจากเขาได้โหลดความทรงจำของเจ้าของบ้านที่ตายไปแล้ว เขาถึงได้รู้ว่า โลกนี้ก็เป็นโลกมนุษย์ด้วย ถึงแม้ว่าเลือดของพวกเขาจะเป็นสีแดง ไม่ได้เป็นสีน้ำเงินเหมือนมนุษย์ในดาวโลกของเขาก็ตาม ก็มีความคล้ายคลึงมนุษย์เหมือนเขามากที่สุด เขาเองก็ไม่อยากให้โลกมนุษย์ที่สงบสุข ต้องเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด สัตว์กลายพันธุ์ หรือเอเลี่ยนด้วยเหมือนกัน

เจ้าของบ้านที่เขาฆ่าแล้วยึดตัวตนเขาไป ชื่อซูไป๋ ทำงานเป็นศัลยแพทย์ในเมืองที่เรียกว่าเซี่ยงไฮ้ ในประเทศที่เรียกว่าจีน แต่คนผู้นี้ ยังมีความลับอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือเขาเป็นสายลับ จากประเทศที่เรียกว่าอเมริกา และโลกที่เรียกว่าบลูสตาร์ ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นจักรวาลคู่ขนาน หรือจักรวาลที่อยู่ห่างไกลจากดาวแม่ของเขาเพียงเท่านั้น ก็ไม่อาจรู้ได้

ซูไป๋ผู้นี้ ถึงแม้ว่าเขาตอนนี้เขาจะอยู่จีน แต่ก็ไม่ใช่คนจีนเต็มตัว เป็นเพียงลูกครึ่งจีน อเมริกัน เขาเกิดที่อเมริกา เรียนที่อเมริกา และอยู่อเมริกาหลายปี สมัครเป็นแพทย์ทหาร ไปปฏิบัติภารกิจในตะวันออกกลาง ซีเรียและยูเครนอยู่หลายปี สุดท้ายถูกเกณฑ์เข้าซีไอเอ เพราะบิดาของเขาเคยเป็นซีไอเอมาก่อน และบิดาของเขาก็เป็นอเมริกันคนผิวขาว แต่แม่เขาเป็นคนจีน หน้าตาของเขาจึงออกไปทางลูกครึ่งจีนอเมริกัน ตัวใหญ่ล่ำสูง 1.85 เมตร

เมื่อบิดาของเขาเสียชีวิต เขาก็เลยกลับมาจีน แต่ว่าเขาไม่ได้อยู่บ้านแม่ เพราะแม่แต่งงานใหม่มีครอบครัวใหม่ไปนานแล้ว เขาเองก็มีบ้านและครอบครัวของตัวเอง และนั่นคือหลายปีผ่านมาแล้ว และลาออกจากซีไอเอ และข้างบ้านของเขาก็ยังมีศพของซีไอเอ และสายลับของจีนฝังอยู่หลายศพ และนั่นก็เป็นฝีมือของซูไป๋ และบิดาของเขา และตอนนี้ศพของเขาก็ถูกฝังอยู่บริเวณนั้นด้วย

…

ในปีนี้ซูไป๋อายุ 35 ปี มีภรรยาและลูกสาวหนึ่งคน เป็นคนจีนและอยู่ในเซียงไฮ้

ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาไม่ค่อยดีนัก เพราะเวลาและงานที่ต่างกัน สุดท้ายอยู่บ้านเดียวกันก็เหมือนแยกกันอยู่ เพราะกินนอนกันคนละเวลา นานๆจะพบหน้ากันที ก็ไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกัน สุดท้ายกลายเป็นไม่คุยกัน

ภรรยาของซูไป๋นั้นเป็นกัปตัน บินเครื่องบินพลเรือนในสายการบินแอร์ไซน่า ซึ่งกว่าที่เธอจะมาถึงระดับนี้ได้ ย่อมไม่ธรรมดา อย่าลืมว่าโลกนี้ คนที่เป็นผู้หญิงก็ทำอะไรลำบากกว่าผู้ชาย และต้องพยายามมากกว่าผู้ชาย เพื่อที่จะให้ได้รับการยอมรับ จากเพื่อนในสายงานเดียวกัน และในสายตาของเหล่าบุรุษเพศทั้งหลาย จึงไม่มีเวลาให้เสียเปล่า ทั้งการฝึก การเรียน และการทำงาน ก็จริงจังกว่าคนอื่น

ซูไป๋เอง ก็เป็นศัลยแพทย์ทรวงอก ตำแหน่งหัวหน้าแพทย์ ที่ผ่าตัดเก่งมาก ด้วยตำแหน่งหน้าที่และความสามารถของเขา เขาจึงทำงานแทบไม่มีวันหยุดด้วยเช่นกัน

ทั้งสองเจอกันจากนัดบอด ที่มารดาจัดให้ หลังจากเจรจาตกลงปลงใจกันได้ ก็เลยตกลงแต่งงานสร้างครอบครัว มีลูก และไม่ได้เกิดจากความรักมาก่อน สุดท้ายอยู่ๆกันไป คิดว่าเดี่ยวก็รักกัน ใครจะคิดเล่าว่า อยู่ๆกันไป แม้จะมีลูกด้วยกัน ก็ดูเหมือนไม่เข้าใจกัน และไม่มีเวลาให้กัน จึงไม่รู้ว่ายังรักกันอยู่หรือเปล่า

หลายครั้งที่ภรรยาและเขาคิดจะหย่า แต่ก็ไม่ได้หย่า เพราะมันก็คงไม่ต่างจากเดิม และไม่ได้ทำให้ดีกว่าเดิม สุดท้าย เพื่อปรองดองกับภรรยา และเพื่อเอาใจภรรยา ซูไป๋จึงหาวันหยุด เพื่อมาพักผ่อนด้วยกันที่วิลล่า ริมทะเลสาบ แห่งนี้ แต่ใครจะคิดเล่าว่า เธอจะไม่มา หรือเธออาจจะมาไม่ได้ หรือไม่คิดจะมาก็ไม่อาจทราบได้ ถ้าหากเธอมาได้ คงกลายเป็นสองศพที่ฝังอยู่ใต้ดินข้างบ้านเวลานี้ ไปแล้ว เพราะแบรนน็อคไม่คิดจะเหลือใครเป็นพยานในการมาถึงของเขาในต่างโลกนี้อยู่แล้ว

…

“หมอ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”

เมื่อแบรนน็อคโผล่ขึ้นมาจากน้ำ เขาก็พบกับคนสองคน ที่แล่นเรือเล็กเข้ามาใกล้ เอ่ยทักทาย และร้องถามด้วยความสงสัย เพราะเขาลงไปใต้น้ำเกือบชั่วโมงไม่ยอมโผล่ พวกเขาจึงต้องหาเรือ พายเรือมาดูด้วยความสงสัย จนเกือบจะเรียกนักประดาน้ำมางมศพ คิดว่าเขาฆ่าตัวตาย และเมื่อพายเรือเข้ามาใกล้ เขาก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำพอดี

“ทำไมดำน้ำอึดจัง”

“พวกคุณมาหาผมเหรอ”

หลังจากโหลดความทรงจำ ลามอสก็ได้สังเคราะห์ความทรงจำให้เขา รวมทั้งภาษาของโลกนี้ เขาจึงพูดภาษาของโลกนี้ได้เหมือนเจ้าของภาษาและเจ้าของบ้านผู้เคราะห์ร้ายนั่น

“สวัสดีค่ะหมอซู”

“ฉันหมวด ฉู่ปิง นี่หมวด หวังหยาง เป็นนักสืบ พวกเรามาจาก สน.โหย่วเฉิง”

“สวัสดีหมอซู ผมหมวดหวัง เรียกผมหมวดหวังหยางก็ได้ ถึงแม้ว่าผมจะชื่อหวังหยาง แต่อย่าสับสนกับหวังหยางที่เป็นดาราคนนั้นนะ เพราะผมหล่อกว่าหวังหยางคนนั้นมาก ห่างชั้นกันมาก จนบางครั้งผมก็ยังคิดจะไปเดบิวต์เป็นนักแสดง คืออย่าว่ากันนะ ผมก็คิดว่าหมอซูก็หล่อเหมือนกัน แต่โชคร้ายที่หล่อน้อยกว่าผม ฮ่าฮ่าฮ่า คุณคิดว่างั้นหรือเปล่า ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ผมต้องหัวเราะด้วยหรือเปล่า” แบรนน็อค ทำหน้าตาแปลกๆ เมื่อได้รับการแนะนำตัวจากหวังหยาง นี่เป็นตำรวจตัวจริงหรือเปล่า หรือว่าจับฉลากมา

“คุณไม่คิดว่ามันตลกเหรอ”

“นี่ตลกแล้วเหรอ”

“หากคุณคิดว่าคำพูดคุณตลก คุณน่าจะลองไปเล่นตลกดูนะ”

“บางทีนักแสดงตลก อาจจะกำลังขาดคนอยู่พอดี คุณว่าไหม”

“นี่คุณกวนตีนผมเหรอ”

“เปล่านะ ผมแค่พูดความจริง”

“แล้วไป นึกว่าคุณกวนตีนผมซะอีก”

“หยุดๆเลยพวกคุณสองคน” ฉู่ปิงเหลือกตาขึ้นบน อย่างระเหี่ยใจ รีบห้ามทั้งสองคนที่พึ่งพบกัน ก็ทะเลาะกันซะแล้วจึงพูดเข้าเรื่อง

“เอ่อคุณหมอ พวกเราต้องการให้คุณหมอ มาช่วยตรวจสอบคดีฆาตกรรม”

“ในหมู่บ้านไม่มีหมอแล้วเหรอ”

“นั่นแหละปัญหา เพราะคนที่ถูกฆ่า ก็เป็นหมอที่อยู่ในหมู่บ้านนี้”

“ลืมมันไปเถอะ ผมเป็นศัลยแพทย์ และไม่ใช่แพทย์นิติเวช”

“อีกอย่าง ในอำเภอไม่มีโรงพยาบาลเหรอ พวกคุณนำศพไปที่นั่นก็ได้ ที่นั่นอาจจะมีแพทย์นิติเวชช่วยตรวจสอบให้ได้”

“ไม่รู้สิหมอ แพทย์นิติเวช ที่ว่าก็คือคนที่ตาย คุณอาจจะอยากไปดู เพราะคุณเป็นหมอที่อยู่แถวนี้พอดี เราก็เลยอยากให้คุณช่วย”

“อย่างงั้นเหรอ”

…

สุดท้าย แบรนน็อค ก็ติดตามนักสืบฉู่ปิง กับนักสืบหวังหยาง ไปที่เกิดเหตุอย่างช่วยไม่ได้

บางครั้ง คุณก็ต้องทำตัวกลมกลืนกับชาวโลก เพื่อไม่ให้คนอื่นรู้ว่าคุณเป็นเอเลี่ยน