ผู้อาวุโสลึกลับ

บนยอดเขาแห่งหนึ่ง

นกสีดำสี่ตัวได้หลอมรวมร่างเดียวกัน แล้วลดขนาดลงกลายเป็นนกกาสีดำตัวขนาดเท่ากำปั้นร่อนลงยืนบนบ่าของชายคนหนึ่ง

ชายคนนี้ก็คือแบรนน็อค

เขายังใส่ชุดดำตัวเดิม ที่ได้มาจากในบ้านของซูไป๋ โดยคลุมทับไว้ด้วยชุดกาวน์สีขาวของหมอ ที่เขาไม่มีเวลาถอดออก ในตอนที่เข้าไปในจุดเกิดเหตุ

ดวงตาของเขาเรืองแสงกระพริบวูบหนึ่ง สแกนพื้นที่โดยรอบ

“เป้าหมายอยู่ในค่ายแห่งนี้”

“ดูเหมือนว่า นี่เป็นค่ายทหารแห่งหนึ่งของมนุษย์บนโลกนี้”

แบรนน็อคพึมพำ

จะว่าไปก็แปลก เขาเองก็เป็นมนุษย์ แต่เป็นมนุษย์ที่มาจากต่างดาว หรือเรียกง่ายๆว่า เป็นมนุษย์ต่างดาวและเอเลี่ยนของโลกนี้

“สแกนไม่พบอาวุธพลังงาน” ลามอสเอ่ยออกมา

จากความทรงจำของซูไป๋ พวกเขาค้นพบว่ามีอาวุธร้อนมากมายในโลกนี้ แต่พวกมันอยู่ในประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา ส่วนในจีน มีเพียงอาวุธปืน ปืนกลมือ ปืนกลหนัก และระเบิดเท่านั้น แต่ใครจะรู้ว่า อาวุธพวกนี้เป็นเพียงพื้นผิว พวกเขายังมีอาวุธลับอีกมากมายที่ซุกซ่อนเอาไว้

เพียงแต่อาวุธเหล่านี้ ไม่สามารถทำอันตรายแบรนน็อคได้ เพียงแต่ไม่อยากสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น แต่ตอนนี้มันจำเป็นต้องเปิดเผยตัว

เมื่อแบรนน็อคคิดได้แล้ว ลามอสก็ครอบคลุมร่างของเขาด้วยเปลวไฟสีดำรอบตัวกลายเป็นชุดเกราะสีดำเต็มร่างปกคลุมใบหน้า แล้วยังทำให้มันโปร่งแสงโปร่งใส หายตัวไปในความว่างเปล่าหลังจากนั้น

ในโลกนี้ มีแรงโน้มถ่วงน้อยมาก แม้ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากลามอส เขาก็สามารถใช้พลังวิญญาณในการลอยตัวและบินได้ เขาจึงสามารถบินได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร เขาค่อยๆลอยตัวบินอยู่เหนือฐานทัพลับแห่งนี้

ด้านล่างนั้น มีทหารบางส่วนที่กำลังฝึกซ้อมกันอยู่ และยังมีทหารอีกกลุ่มหนึ่งกำลังประลองกันอยู่ เขายังพบว่า สุนัขป่าสามตัว ถูกขังเอาไว้ในกรง และเศษซากสุนัขตัวหนึ่ง ถูกนำไปเป็นอาหาร คาดว่ามันจะถูกกินไปแล้ว คงเป็นอาหารมื้อก่อนหน้านี้ ของพวกเขา

ในตอนนั้นเอง เขาก็มองเห็นเฮลิคอปเตอร์หกลำ ที่มาเคลื่อนย้ายตู้คอนเทรนเนอร์ที่ขังสุนัขป่าสามตัวเอาไว้ สามลำสำหรับยกกรง อีกสามลำ คงเอาไว้ป้องกัน

“สแกนไม่พบเศษชิ้นส่วนซากเอเลี่ยน”

“แฮ่”

“โฮก”

สุนัขป่าในกรง เหมือนพวกมันจะไม่ยินยอม ขู่คำราม แต่พวกมันก็ถูกกระบองไฟฟ้ากำราบพวกมัน ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์กลายพันธุ์ ย่อมไม่ถูกกับกระบองไฟฟ้า แม้แต่แบรนน็อคตอนที่ไม่มีเกราะลามอส เขาก็ยังเคยถูกกระบองไฟฟ้าช็อต และเขายังจำความรู้สึกนั้นได้ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถปลุกพลังสายฟ้าได้ในตอนนั้น ในตอนนี้ บนร่างของแบรนน็อคก็เกิดปะจุไฟฟ้า ปรากฏออกมารอบตัวโดยไม่รู้ตัว แต่แค่เพียงแวบเดียว แต่ถึงกระนั้น ก็มีใครบางคนหันขึ้นมองไปบนฟ้า แต่ก็ไม่พบอะไร

“เฮ้ เฮ้ เฮ้”

“เอาเลย จ่า”

“สู้เขา สู้ๆ”

ในสนามประลอง ที่เป็นสนามฝึก มีทหารหลายคนล้อมวง คนสองคนเอาไว้ตรงกลาง ที่กำลังประลองกำลังกันอยู่

พวกเขาใช้มือเปล่าในการสู้กัน ด้วยกำปั้น ต่อย แตะ และมวยปล้ำ

แต่ในตอนนั้นเอง เหมือนเนื้อสุนัขป่ากลายพันธุ์จะถูกย่อย และไปกระตุ้นยีนส์ของชายคนหนึ่ง ทำให้เขากลายร่าง เป็นมนุษย์ตัวใหญ่กว่าเดิมสองเท่า มีสองขาที่ยืนเหมือนสุนัขและมีแขนเหมือนมนุษย์ มีขนดกดำปกคลุมทั่วร้าง และมีศีรษะเป็นหมาป่า โดยไม่รู้ตัว

“โฮก”

“ตูม”

“เชี่ย นี่มันตัวอะไรวะ”

ชายอีกคนที่ยังไม่กลายร่าง ก็ถูกต่อยกระเด็นโดนเพื่อนทหาร เหมือนถูกลูกโบวลิ่งวิ่งชนล้มกระจัดกระจาย ทะลุออกไป จนกำแพง เสียงดังตูมใหญ่

“โฮก”

ในตอนนั้นเอง ชายคนนั้นที่กระเด็นลอยออกไป ก็กลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าไปอีกคน

“ปัง ปัง ปัง!”

หลังจากนานไม่นาน เมื่อทั้งสองสู้กันอีกครั้ง ก็ถูกทหารยามยิงเข้าใส่ เพราะความตกใจคิดว่าเป็นสัตว์ประหลาดสุนัขป่ากลายพันธุ์หลุดออกมา

ความจริงยังเร็วเกินไปที่จะสรุปว่าพวกเขาจะไม่คืนร่างเดิมเป็นมนุษย์ แต่ทหารยามคนหนึ่งตื่นตกใจมากเกินไป กลับสาดกระสุนเข้าใส่โดยตรง

และมนุษย์กลายพันธุ์สองตนนั้นก็ยิ่งโกรธ เข้าโจมตีทหารยาม และแย่งปืนไป ด้วยความทรงจำของเขา เขาสาดกระสุนเข้าใส่คนอื่นๆ ด้วยความโกลาหล และตื่นตระหนกตกใจ อลีนารีนสูบฉีดทั่วร่าง เสียสติสัมปชัญญะของตัวเองไป ทำให้อีกหลายคนกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าไปด้วย เหตุการณ์จึงยิ่งชุลมุนมากกว่าเดิม เสียงปืนกล เสียงคำราม เสียงเห่าหอน ของสัตว์ป่า และเสียงตะโกนดังไปทั่วค่าย

ในอีกด้านหนึ่ง เฮลิคอปเตอร์ขนส่ง และเฮลิคอปเตอร์ป้องกัน ก็รีบนำเครื่องขึ้น พวกเขารีบเร่งนำสุนัขป่ากลายพันธุ์สามตัวนั้นไป เพราะกลัวเหตุไม่คาดคิดมากกว่าเดิม

ลามอสได้ทำการล็อคกลิ่นเป้าหมายเอาไว้ แม้ว่ามันจะไปที่ไหน เขาก็ยังสามารถติดตาม และความเร็วของเฮลิคอปเตอร์ก็ไม่ได้เร็วมากจนเขาตามไม่ทัน เขาสามารถตามไปทีหลังได้

เมื่อมองไปยังด้านล่าง ทหารหลายคนตกตายลงไป และมนุษย์หมาป่า หลายสิบคนที่กลายร่าง ก็เริ่มที่จะวิ่งหนีออกจากนอกค่าย

ยามนั้น ด้านหลังของแบรนน็อคก็ปรากฏกายเป็นกรงจักรสี่ดำ สี่วง

มันหมุนวนด้วยความเร็วจนดูเหมือนมันหยุดนิ่งแล้วบินไปด้วยความเร็วสูง

“เพี้ยว เพี้ยว เพี้ยว เพี้ยว”

มันได้ทำการตัดศีรษะของมนุษย์หมาป่า ที่หนีออกจากค่ายทันที

“ผัด ผัด ผัด…”

เลือดสาดกระจายพุ่งกระฉูดออกมาจากคอของมนุษย์กลายพันธุ์ และศีรษะก็กระเด็นออกจากร่าง และร่างนั้นก็ค่อยๆทรุดลง

หลังจากนั้นไม่นาน ก็เกิดเป็นควันสีดำพวยพุ่งขึ้นฟ้า แล้วไปรวมตัวกันตรงจุดหนึ่ง ในตอนนั้นเอง ที่แบรนน็อคปรากฏตัวในชุดเกราะสีดำทมิฬ เหาะยืนลอยตัวอยู่กลางค่าย เหมือนดังปีศาจจากขุมนรก

พวกเขาไม่รู้ว่า คนผู้นี้มายืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เมื่อดูจากการกระทำ และแรงกดดัน มันอาจไม่ได้มาอย่างเป็นมิตร หลายคนเล็งปืนไปทางนั้นและเริ่มยิงทันทีด้วยความตกใจ และหลายคนก็พลอยทำตามโดยไม่รู้ตัว

“ศัตรูอยู่ด้านบน”

“ยิง”

“ปัง ปัง ปัง!”

“บูม!”

ยามนั้น เกิดเป็นเกราะแสงสีดำคล้ายรังผึ้งครอบร่างเขาไว้ แม้ว่าบางคนจะยิงจรวดอาพีจีเข้าใส่ก็ตาม ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ยามนั้น จรวดต่อต้านอากาศยานในค่าย ก็เปิดใช้งาน ระดมยิงเข้าใส่

“เพี้ยว เพี้ยว เพี้ยว”

“บูม บูม บูม!”

แบรนน็อคต้องการรู้ว่า อาวุธของโลกนี้ แข็งแกร่งเพียงใด เขาจึงไม่ได้ทำอะไร พอรู้ผลแล้วก็รู้สึกผิดหวังยิ่งนัก ปืนของพวกเขายังมีความเร็วไม่เท่าปืนลำแสงจากโลกของเขาด้วยซ้ำ กระทั่งจรวดต่อต้านอากาศยาน ก็ยังไม่สามารถทำลายเกราะของลามอสได้

แต่เมื่อเขานึกขึ้นได้ว่า ลามอสเป็นเอเลี่ยนเกราะโคโรเนียวนิวเคียร์ระดับสี่ ก็ดูเหมือนว่ามันจะสมเหตุสมผล คงมีแต่ระเบิดนิวเคียร์เท่านั้น ที่สามารถละลายเกราะนี้ได้ แต่ระเบิดนิวเคียร์ มันไม่ใช่อะไรที่เอาออกมาใช้พร่ำพรื่อได้ และอย่าลืมว่า เกราะพวกนี้ สร้างขึ้นมาจากพลังงานมืด ยิ่งใช้ไป ยิ่งสูญเสีย และไม่สามารถคงอยู่ได้นิรันดร์ มันจึงไม่เรียกว่าคงกระพันได้ตลอดไป

และแน่นอนว่าเมื่อลามอสตรวจพบปฏิกิริยาพลังงานสูง ที่สามารถยิงเขาตายได้ เขาย่อมไม่ยอมยืนเฉยๆให้คนอื่นยิงเข้าใส่เป็นแน่

“หยุดยิง”

เมื่อควันและเปลวไฟจากจรวดจางลง พวกเขาก็พบว่า ร่างสีดำในชุดเกราะสีดำทมิฬนั่น มันไม่ได้เป็นอะไรเลย นายทหารประจำค่าย ก็ออกคำสั่ง ไม่ให้ยิงอีกต่อไป

แบรนน็อคเอียงศีรษะมองดู ก็พบว่าผู้บัญชาการค่าย ยืนอยู่มุมหนึ่ง รอบกายของเขา เริ่มแปรขบวนการรบเป็นขบวนการระวังป้องกัน และถอยไปตั้งหลักรวมกัน ทั้งรถถังและรถจี๊บทหารที่ติดตั้งปืนกล ก็ค่อยๆเคลื่อนเข้ามา

ทั้งรถถังและรถจี๊บที่มีปืนกล ต่างก็เล็งมาที่แบรนน็อค น่าเสียดายที่ปืนกลและรถถังนี้ยังไม่ได้ลองยิงมาที่เขา เขาจึงยังไม่ได้วัดพลังโจมตีของพวกมัน

แบรนน็อคค่อยๆลอยตัวร่อนลง ตรงหน้า ของทหารห่างออกไปร้อยเมตร ทหาร ได้รวมตัวกัน และผู้บัญชาก็ยืนอยู่ด้านหน้าของเหล่าทหาร

รอบกายของเขา ต่างเล็งปืนมาที่แบรนน็อค

แบรนน็อคเปิดม่านพลังป้องกัน ให้สามารถมองเห็นได้ มันกลายเป็นม่านบาเรียสีดำที่เหมือนหกเหลี่ยมถังทอกันเหมือนรังผึ้งสีดำ เหมือนจะบอกพวกเขา “ข้ามีเกราะนะ พวกเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้ดอก”

ยามนั้น แสงสีดำอีกหลายจุด ก็ลอยมารวมตัวกันกลายเป็นนกกาสีดำเกาะบนบ่าของเขา ตอนนี้บนร่างแบรนน็อคแผ่รังสีสังหารออกมาโดยไม่รู้ตัว คนที่เขาเคยฆ่าไม่ว่าจะเป็นเอลี่ยนหรือมนุษย์แทบเรียกได้ว่า นับไม่ถ้วน บนร่างของเขาจึงเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร กดดันผู้คน ยามเมื่อเขาอยู่ในสนามรบ มันจึงคล้ายปีศาจที่ผุดออกมาจากขุมนรกก็มิปาน

ทหาร บางคนถึงกับขาสั่น มือสั่น ร่างสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว

“ผู้อาวุโส ท่านปรากฏกาย ที่แห่งนี้ด้วยเหตุอันใด” ผู้บัญชาการค่ายเอ่ยออกมา แม้ว่าเขาจะเจอกับตัวประหลาดคล้ายมนุษย์ เขาก็ไม่ยอมสูญเสียโมแมนตั้มของทหารของประเทศ

แบรนน็อคโบกมือ แล้วโล่พลังงานก็ค่อยๆสูญสลายไป แต่เขายังอยู่ในชุดเกราะปกปิดมิดชิด แล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผู้บัญชาการค่าย

“ลดปืนลง” ผู้บัญชาค่ายออกคำสั่ง เขาไม่ได้โง่ อีกฝ่าย ยังไม่ได้ลงมือ และบาเรียของเขาก็สามารถเปิดปิดได้ตลอดเวลา หากอีกฝ่ายมาร้ายจริงๆ ย่อมสามารถฆ่าพวกเขาได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร

แบรนน็อค คิดนิดหนึ่ง จึงปรับเปลี่ยนใบหน้าภายใต้หน้ากาก ก่อนเปิดเผยตัวตน แล้วหลังจากนั้นหน้ากากของเขาก็ค่อยเผยใบหน้าที่ไม่ได้ปกปิด เพียงแต่มันไม่ได้เป็นใบหน้าของซูไป๋ แต่เป็นใบหน้าที่เขาสังเคราะห์ขึ้นมาใหม่ แบบส่งๆ แต่ยังเป็นใบหน้าแบบจีน ใบหน้ามีความเรียบเนียบขาวใส จมูกคม ปากแดง ฟันขาว ดวงตาสีดำสนิทดุจนิลเปล่งประกาย ผมยาวสยวยดุจแพรไหม รวบมัดไว้เหมือนจอมยุทธ มองแวบแรก คงคิดว่าเขาเป็นดารา หรือพระเอกละคร นี่เป็นเพราะเขาเลียนแบบใบหน้าของพระเอกละครนั้น ที่เขาดูผ่านอินเตอร์เน็ต ระหว่างที่เขาค้นหาข้อมูลของโลกก่อนหน้านี้ เขาเพียงปรับเปลี่ยนเล็กน้อยให้ไม่เหมือนจนเกินไป ก็เท่านั้น

เมื่อเปลี่ยนหน้า เขาก็คิดสร้างตัวตนปลอมอีกตัวตน ตัวตนที่ไม่อ่อนด้อยและสูงส่งเกินไป เอ่ยออกมา

“ตัวข้าผู้นี้คือ เมิ่งฮ่าว ผู้อาวุโสใหญ่ของ นิกายเทียนหยวน”

“ตัวข้าผู้นี้ ปิดด่านฝึกตน ณ ที่แห่งนี้มานับพันปีแล้ว และข้าสัมผัสได้ว่า ผนึกอสูร ที่ข้าร่ายอาคมไว้พันปี ได้คลายผนึกออก ข้าจึงออกจากการปิดด่าน ออกมาดู ก็พบว่า สัตว์อสูรบางตัว ที่ถูกผนึกไว้ ได้หนีออกจากที่กักขัง และมีบางตัวเข่นฆ่ากันเองจนตกตายลงไป และมีสุนัขป่าบางตัวได้กัดกินพวกมันและได้กลายพันธุ์ และหลังจากนั้น พวกเจ้าบางคนก็ได้นำร่างของสุนัขป่าตัวนั้นมากิน และบางคนก็ได้กลายพันธุ์อย่างที่พวกเจ้าเห็น”

แบรนน็อคสร้างเรื่องมั่วๆขึ้นมา มีความจริงแฝงอยู่ไม่ถึงหนึ่งส่วน เพื่อให้พวกเขาสับสน และบางทีเขาอาจจะสามารถหาข่าวและความร่วมมือจากพวกเขาได้ในอนาคต แสร้งเป็นผู้ฝึกตนโบราณ ยังไงก็ยังดีกว่าบอกความจริงไปว่า เขาคือเอเลี่ยนใช่ไหม

ยามนั้นลามอสก็แปรสภาพชุดเกราะสีดำของเขา แปรเปลี่ยนกลายเป็นชุดผ้าแพรไหมสีดำ ที่เป็นชุดจีนโบราณ คลุมร่างของเขาเอาไว้ ปกปิดชุดขาวอยู่ด้านใต้ มันเป็นชุดแบบที่เขาเคยในละครจีนโบราณแนวเทพเซียน ในโทรทัศน์ก่อนหน้านี้ มันจึงยิ่งดูสมจริงมากยิ่งขึ้น

เมื่อได้ยินดังนี้ หลายคนที่ได้ฟังก็ได้แต่กลืนน้ำลาย บางคนส่ายหัว บางคนกระพริบตาปริบๆ พวกเขาเจอคนบ้า หรือพวกเขาหลอนกันไปเอง คนผู้นี้อ่านนิยาย หรือดูละครมากเกินไปหรือเปล่า ไม่สิ ไม่ถูกต้อง นิยายและละครบางเรื่อง ก็เอามาจากเรื่องจริง และตอนนี้พวกเขาเจอของจริงเข้าให้แล้ว หากว่าไม่ใช่เรื่องจริง แล้วจะมีใครบ้างที่บินได้ และมีบาเรียกันกระสุนได้ และนี่ชุดเกราะยังแปรเปลี่ยนกลายสภาพเป็นชุดธรรมดาได้ นี่ไม่ใช่ตัวตนระดับปรามาจารย์ในตำนานตัวเป็นๆดอกหรือ

“ที่แท้เป็นผู้อาวุโสเมิ่ง พวกเราเสียมารยาทแล้ว” ผู้บัญชาการกองทัพเอ่ยออกมา

“หากว่าเป็นเช่นนี้ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมีวิธีแก้หรือไม่ เพราะมีทหารหลายคนที่ได้กินเนื้อสุนัขป่ากลายพันธุ์ที่ว่านั่นไป”

ความจริงแล้วไม่ใช่ว่าพวกเขาขาดแคลนอาหารจึงต้องกินเนื้อสุนัขป่าตัวนั้น แต่มันเหมือนมีพลังอะไรบางอย่าง ทำให้พวกเขาอยากลองกินเนื้อของมัน

“อาจบางที มันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่พวกเจ้าคิด พวกเจ้าบางคนเมื่อได้กินเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ไปแล้ว ยีนส์พวกเจ้บางคนก็อาจกลายพันธุ์ในทางที่ดี บางคนอาจสามารถปลุกพลังพิเศษ และบางคนอาจสามารถควบคุมพลังพิเศษของตัวเองได้ เพียงแต่ว่าพวกเจ้า จะต้องได้รับการชำระล้างจากตัวข้าผู้อาวุโสเมิ่งผู้นี้เสียก่อน มิเช่นนั้น พวกเจ้าอาจถูกพลังมารเข้าครอบงำจิตใจไม่สามารถควบคุมตัวเองได้”

ทหารหลายคนต่างก็พากันมองหน้ากัน คำโบราณมีคำว่ายีนส์กลายพันธุ์ด้วยหรือ มีทั้งพลังพิเศษ มีใครบ้างไม่อยากมีพลังพิเศษ ถึงแม้บางคนจะยังสงสัย แต่ก็มีบางคนที่กำลังคาดหวัง