หากว่าข้าต้องการติดตามท่านไป

สถานการณ์เริ่มตรึงเครียดมากขึ้น เมื่อใกล้ถึงเวลา 24 ชม. ที่ขีดเส้นตายไว้

ค่ายทหารที่เคยเงียบเหงาในวันปกติ ในตอนนี้ เต็มไปด้วยผู้คนที่ถูกระดมมา มีหลายร้อยคนด้วยกัน นับดูแล้วเกือบพันคน มีรถถัง รถจี๊บ รถเครื่องยิงจรวดต่อต้านอากาศยาน ปืนกล ปืนใหญ่ ปืนต่อต้านอากาศยาน แทบเรียกได้มีเท่าไหร่ขนมากันหมด แต่นี่เป็นแค่กองกำลังส่วนน้อยเท่านั้น พวกเขายังไม่รู้กำลังของฝ่ายศัตรู จึงยังไม่ได้ขนมาทั้งฐานทัพอย่างแท้จริง แต่ถึงอย่างไร พวกเขาก็ไม่ได้เก็บงำกำลังเอาไว้ มีเครื่องบินหลายลำที่บินลาดตะเวณแถวนี้ และยังมีโดรนและเฮลิคอปเตอร์อีกหลายลำที่สแตนบายอยู่ฐานใกล้ๆ เพื่อรอการสนับสนุน

จรวดพิสัยไกลข้ามทวีปจากเรือรบก็เล็งมาทางนี้เหมือนกัน จรวดพวกนี้สามารถยิงทำลายพอร์ทแลนด์ได้หลายครั้ง แต่พวกเขาจะไม่ยิงออกง่ายๆ

โชคดีที่เจ้าหน้าที่อื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการรบ ได้ถูกอพยพโยกย้ายออกไปแล้ว เหลือแต่นิวแมน ที่ไม่ได้ย้ายออกไป แต่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ฐานแห่งนี้

…

ในห้องบัญชาการ

พวกมันจะมาจริงๆหรือเปล่า พวกเขาเริ่มเหงื่อตก เมื่อนาฬิกาที่พวกเขาจับเวลาเอาไว้ ตอนที่ผู้อาวุโสนิวแมนคนนั้นบอก ก็เริ่มนับเวลาถอยหลัง เข้าเลข 0 ไปทุกที

ผู้พันเฮริสัน ตอนนี้ ก็พยายามปลุกระดมขวัญและกำลังใจ

“พี่น้องทุกคน พวกเราทุกคน ตัวแทนอเมริกาและมนุษย์โลก เรากำลังเผชิญกับภัยคุกคามที่ไม่รู้จัก ที่มันบอกกับตัวเองว่าเป็นนิวแมน ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม เมื่อมันกล้ามาแหยมกับเรา เราจะทำให้มันรู้ว่า แถวนี้ใครใหญ่”

“เมื่อเวลามาถึง ทุกคนจะต้องใช้ออกด้วยทุกสิ่งที่พวกคุณมี ทลวงมันให้ชนะ อย่าได้ออมมือ”

“ฮูลา ภักดีจนวันตาย”

“สู้มัน”

“ดีมาก”

…

แต่ในตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็ร้องเสียงหลงออกมา

“แย่แล้วครับ ผู้พัน ตอนนี้มีข่าวออกทั่วประเทศ”

…

ในตอนนี้ ภาพที่แบรนน็อคเหาะลอยตัวอยู่บนฟ้า แล้วทำการประกาศว่า ให้ทหารอเมริกัน ปล่อยคนออกไป ภายใน 24 ชม. ไม่เช่นนั้นจะทำการโจมตีฐานทัพทางทหารแห่งนี้ ก็ได้ปรากฏไปทั่วทั้ง โทรทัศน์ โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ แท็บเล็ต หรืออะไรก็ตามที่เป็นหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ ในพอร์ทแลนด์ทั้งหมด โดยไม่จำเป็นต้องไปกดอะไรเพื่อดูข่าวนี้ มันปรากฏขึ้นมาเอง แม้ว่าจะกดปิดหน้าจอก็ตาม เหมือนไม่ต้องการดู ก็บังคับให้ดู

การกระทำครั้งนี้ ถือว่าอหังการมาก เหมือนพ่อที่อารมณ์ร้ายและกำลังโมโหเมื่อพบว่าลูกๆของพวกเขาถูกจับตัวไปแล้วเขาก็มาร้องตะโกนโวยวายว่า ‘พวกคุณจับตัวลูกของฉันไป จงปล่อยลูกของฉันมาซะ ไม่เช่นนั้นฉันจะอัดตูดแก’

ใครไม่รู้ว่า อเมริกา ทรงพลังมากแค่ไหน และตอนนี้ได้ถูกลูบคม แต่เมื่อคลิปวีดีโอได้ถูกเผยแพร่ทั่วพอร์ทแลนด์ ก็เหมือนได้แพร่กระจายไปทั่วอเมริกา เพื่อคนที่นี่เมื่อเจอข่าวอะไรก็มักจะแชร์ต่อๆกัน เมื่อกระจายไปทั่ว ก็เกิดเสียงแตก และเรื่องบางเรื่อง ก็ได้ถูกตีแผ่ออกมา ทำให้พวกเขารู้ว่า โลกนี้ มีกลุ่มคนที่เรียกว่านิวแมนอยู่บนโลก แต่ไม่ได้มีอยู่แค่ในการ์ตูนเท่านั้น

ว่าแต่นิวแมนคืออะไร พวกเขาเดาได้ไม่ยาก เพราะตามชื่อของมันก็บอกอยู่แล้วว่า เป็นมนุษย์ใหม่ พวกกลายพันธุ์ ดูอย่างมนุษย์ใส่ชุดเกราะดำคนนั้นที่เหาะลอยฟ้าอยู่นั่นเป็นตัวอย่าง และตอนนี้เขาออกมาประกาศว่าทหารค่ายหนึ่งได้ละเมิดสนธิสัญญาระหว่างมนุษย์และนิวแมน

และเป็นฝ่ายมนุษย์ที่เริ่มก่อน เขาแค่มาทวงคนจากทหาร

แล้วก็ อะไรนะ ผู้อาวุโสสอง มันจะมีผู้อาวุโสหนึ่ง หรือผู้อาวุโสใหญ่ หรือผู้อาวุโสสาม สี่ ห้า อีกหรือเปล่า แสดงว่าพวกเขาไม่ได้มีกันแค่หน่วยงานเล็กๆใช่ไหม

หลายฝ่ายตอนนี้ก็จับตามองทันที หลายฝ่ายในตอนนี้ก็เริ่มตื่นตัว โดยเฉพาะพวกนักข่าว ที่เหมือนแมลงวันได้กลิ่นของเหม็นเน่า รีบใช้ยานพาหนะที่พวกเขามี ทั้งรถยนต์ทั้งเฮลิคอปเตอร์ วิ่งหาข่าวไปทั่ว ส่วนคนที่อยู่คนละรัฐคนละเขตก็รีบไปที่พอร์ทแลนด์ และบริเวณโดยรอบค่ายแห่งนั้น

ทางนายกเทศมนตรี ก็เพิ่งได้ข่าว ก่อนหมดเวลานับถอยหลัง เพียงแค่สิบนาที จึงรีบระดมพลตำรวจจากเขตต่างๆของพอร์ทแลนด์ด้วยเช่นกัน พวกเขาเริ่ม สะกัดกลั้น ทั้งนักข่าวและประชาชน ไม่ให้วิ่งวุ่นวาย

…

ลามอสได้ทำการแฮกเครือข่ายการสื่อสารของพอร์ทแลนด์ แล้วส่งคลิปออกไป ให้ทุกคนได้รู้ เพื่อให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ และถึงแม้ว่าจะไม่ได้ส่งออกไปรัฐอื่น หรือไม่ได้ส่งออกนอกประเทศ แต่อีกไม่นานก็คงแพร่กระจายไปทั่วโลกเอง

…

ในห้องบัญชาการ ผู้พันเฮริสัน ทำหน้าปั้นยากมาก เมื่อเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง บอกข่าวที่น่าตกใจ คราวนี้ยุ่งยากเล็กน้อย เพราะครั้งนี้เป็นเรื่องการเมือง และถูกคนจากทำเนียบขาวจับตาดู แต่พวกเขาไม่ได้สั่งการอะไรลงมา ว่าให้หยุด เพื่อทำการเจรจา หรือทำต่อไป เหมือนว่าพวกเขากำลังปรึกษาหารือกัน หรือ ต้องการหยั่งกำลังของฝ่ายตรงข้ามก่อน ประมาณนั้น

ก่อนเวลาจะถึงเลข 0 เพียง 4 นาที นัดหมายเวลา 24 ชั่วโมง

แบรนน็อคก็ได้ปรากฏออกมาอีกครั้ง ทั้งยังปรากฏตัวที่เดิม นอกจากนั้น โทรศัพท์ โทรทัศน์ ของทุกคนทั่วพอร์ทแลนด์ก็ได้เห็นภาพเดียวกัน

…

“ผู้คนในฐานด้านล่างจงฟัง ตัวข้าคือ แบรนน็อค ผู้อาวุโสสอง แห่งนิกาย นิวแมน แห่ง บลูสตาร์”

“ที่ข้ามาในวันนี้ เพราะพวกเจ้าได้ทำการละเมิดกฏ ระหว่าง นิวแมนและมนุษย์ ที่ได้ทำสัญญาร่วมกันเอาไว้เมื่อสองพันปีก่อน ว่าแต่ละฝ่ายจะไม่ละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัว การดำรงอยู่ และการใช้ชีวิต ระหว่างกันและกัน และใช้ชีวิตร่วมกันอย่างสันติ”

“ก่อนหน้านี้ พวกเจ้าอาจจะยังไม่รู้ แต่เมื่อตอนนี้รู้แล้ว ดังนั้น หากพวกเจ้าไม่ปล่อยตัวเหล่านิวแมนยุคใหม่ออกมา แล้วปล่อยให้พวกเขาใช้ชีวิตตามปกติของพวกเขา ตามแต่ที่ควรจะเป็น จะถือว่าเป็นการละเมิดสนธิสัญญาอย่างจงใจ เราจะทำการโจมตีฐานแห่งนี้ และจะไม่มีการเจรจากันอีกต่อไป”

เมื่อแบรนน็อคเอ่ยคำเดิมซ้ำอีกครั้ง แต่วันนี้มันแตกต่างไปจากเดิม มีหลายคนที่รู้เรื่องนี้ และเหมือนว่าครั้งก่อนเขาจะออกคำเตือนแล้ว และเขามาในครั้งนี้ ไม่ใช่การเตือนอีกต่อไป

“แต่ถึงอย่างไร ตัวข้า แบรนน็อค ผู้นี้ ก็ไม่สามารถฆ่าโดยไม่ปราณีได้ ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้า ได้ยอมจำนนและยอมส่งมอบคนมาอีกครั้ง หลังจากนี้อีก 3 นาที หากไม่ยอมปล่อยคน ข้าจะบุกเข้าไปช่วยคนเอง และ ข้าจะทำการโจมตีอย่างไม่ละเว้น และทำลายทุกอย่างของที่นี่ซะ แต่ในระหว่างนี้ ข้าจะให้พวกเจ้าได้รู้ถึงความแตกต่างของพลัง ระหว่างนิวแมนและมนุษย์ ข้าจะยังให้โอกาสพวกเจ้าใช้โอกาสนี้โจมตีข้า ใช้ทุกอย่างที่พวกเจ้ามี ยิงใส่ข้าซะ ยิงใส่ข้าเลย หากพวกเจ้าสามารถทำให้ข้าบาดเจ็บได้ นิวแมนจะขอยอมแพ้ และจะไม่ก้าวก่ายการกระทำของพวกเจ้าอีกต่อไป”

…

ในเวลานี้ ในห้องบัญชาการ

“ผู้พัน หรือพวกเราจะลองเจรจาดู” ทหารหญิงยศพันตรีคนหนึ่งเอ่ยออกมา

“ไม่ต้อง กระทรวงกลาโหมรู้เรื่องนี้แล้ว และไม่มีคำสั่งอะไรลงมา นั่นเพราะให้เราหยั่งเชิงศัตรู ในเมื่อมันยั่วยุพวกเราดีนัก เช่นนั้น ก็ยิงมันให้ตก”

“ออกคำสั่งยิง ใส่อะไรก็ตามที่บินอยู่บนหัวเรา”

“ครับท่าน”

เมื่อคำสั่งออกมา อาวุธทุกชนิด ก็สาดกระสุนเข้าใส่แบรนน็อค เหมือนว่าพวกเขาไม่ต้องใช้เงิน

“เพี้ยว เพี้ยว เพี้ยว”

“ปังปังปัง”

“ยิงต่อไป”

“บูมบูมบูม”

เมื่อฝุ่นจางลง เหล่านายทหารก็สั่งให้ระดมยิงด้วยอาวุธต่อไป ทั้งอาวุธหนัก อาวุธเบา จรวดขีปนาวุธทุกชนิด ทั้งปืนต่อต้านอากาศยาน เครื่องบินรบ ก็ได้การอนุมัติให้ยิงเข้าใส่ศัตรูที่ไม่รู้จัก ที่ลอยอยู่บนฟ้านั่น

“ตูม ตูม ตูม”

แบรนน็อคเปิดโล่บาเรียและเกราะไฟ ใช้โอกาสนี้ในการใช้ไฟในการอาบชำระ เปลวไฟที่ได้มาจากความร้อนสูงของกระสุนและระเบิด ทำให้พลังธาตุไฟของเขาเพิ่มขึ้น เขาคิดเอาไว้แล้วว่า จะใช้โอกาสนี้ ใช้ไฟเพื่อบำเพ็ญเพียร โล่บาเรียนั้นใช้ป้องกันกระสุนที่ตกกระทบเท่านั้น และเมื่อเกิดไฟลุกไหม้เกราะไฟก็จะดูดพลังเข้าไป กักเก็บพลังไว้ในตันเถียนของเขา เกราะของเขานั้น ป้องกันระเบิดที่ต่ำกว่าระเบิดนิวเคลียร์ลงมา แต่ระเบิดนิวเคลียร์ก็ไม่ใช่อะไรที่จะเอามายิงเล่นๆได้ เพราะมันมีกัมมันตภาพรังสี ดังนั้นแบรนน็อคจึงเหมือนอยู่ยงคงกระพัน และฆ่าไม่ตาย

“บูม”

“ให้เรือพิฆาตฟอร์ด ยิงขีปนาวุธ ไฮเปอร์โซนิก W87”

ผู้พันเฮริสันและคนอื่นๆตัดสินใจใช้อาวุธหนัก ก็เพราะมันหมดเวลาแล้วนั่นเอง

“เรือพิฆาตฟอร์ด ตอบรับคำร้องขอมาแล้ว”

ในเวลานี้ขีปนาวุธไฮเปอร์โซนิก W87 ที่อยู่บนเรือพิฆาต ที่มีความเร็วกว่าเสียงห้าเท่า ได้บินข้ามเขตมาจากทางทะเล ได้ถูกยิงเข้าใส่ ตัวอะไรก็ตามที่เป็นเป้านิ่งยืนอยู่บนฟ้านั่น

“เพี้ยว”

คนในพอร์ทแลนด์สามารถมองเห็นจรวดที่พุ่งมาจากระยะไกลได้ นี่ถือเป็นท่าไม้ตายพวกเขา หากยังทนได้อีกก็คงต้องใช้ระเบิดนิวเคลียร์แล้วล่ะ

“ตูม”

เกิดระเบิด ขนาดใหญ่ จนสะเทือนมาถึงด้านล่าง ลูกไฟขนาดใหญ่ยักษ์เป็นรูปเห็ดปรากฏขึ้นบนฟ้า สะเทือนไปถึงในเมือง ตรงจุดที่แบรนน็อคยืนอยู่ เหมือนพลุไฟขนาดใหญ่ เหมือนกับงานโชว์อาวุธก็มิปาน แม้แต่คนที่อยู่ในเมืองก็สามารถมองเห็นระเบิดและเปลวไฟนี้ได้ ทุกคนที่ส่งเสียงเชียร์ฝั่งอเมริกา ต่างก็พากันยกมือขึ้นแสดงความดีใจ โดนขนาดนี้ มันต้องตายแน่

แต่เมื่อฝุ่นและควันจางหาย ก็ยังปรากฏชายในชุดเกราะสีดำทมิฬ แผ่กลิ่นอายสังหารออกมาเหมือนเดิมและเขายังยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับแม้เพียงแต่นิด

“หมดเวลาแล้ว ตอนนี้ตาข้าบ้าง” เสียงของเขาดังกึกก้อง กระทั่งดังไปยังหูของทุกคนที่อยู่ในพอร์ทแลนด์

…

แบรนน็อคโบกมือเหมือนร่ายอาคมบางอย่าง แล้ววงเวทย์ขนาดใหญ่ ก็ปรากฏ แล้วมันก็ลอยขึ้นบนฟ้า แล้วขยายใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ รัศมีสิบตารางกิโลเมตร เหมือนโดมใสขนาดใหญ่ คล้ายโถเลี้ยงปลาครึ่งวงกลมใสขนาดใหญ่กว้างสิบตารางกิโลเมตรคลุมทั้งพื้นที่เอาไว้

“ครืน ครืน ครืน…”

หลังจากนั้น ก็ปรากฏเหตุการณ์แปลกประหลาด มีเมฆดำทมิฬปกคลุมทั้งพื้นที่ ในโดมใสนั้น แล้วหลังจากนั้น ก็เกิดเสียงดังฟ้าร้องดังครืนๆสนั่นหวั่นไหวหลายครั้ง คล้ายวันพายุใหญ่เข้า เสียงฟ้าผ่าดังเปรี้ยงปร้าง จนแสบแก้วหู หลังจากนั้น เหมือนมันดังอยู่ใกล้ๆ จนต้องปิดหูไว้แม้จะอยู่ไกลก็ตาม ฟังดูเหมือนฟ้ากำลังพิโรธ และเหมือนวันนี้เป็นวันสิ้นโลก

“เปรี้ยง!”

“เปรี้ยง!”

“เปรี้ยง!”

ประกายไฟลุกไหม้ปกคลุมในรัศมีสิบตารางกิโลเมตร ในโดมนั่น เหมือนไฟชำระล้างโลก ลุกไฟสีแดงฉาน เหมือนความร้อนของไฟจะอยู่ในจุดหลอมเหลว แม้จะอยู่ไกล แต่ยังได้เห็นรัศมีแสงสีแดงพวยพุ่งขึ้นไปบนฟ้าได้ตรงมุมนั้น ทำให้ฟ้าตรงนั้นสว่างกว่าปกติ อีกหลายเท่า ทั้งยังมีสายฟ้าแล่นแปร๊บปร๊าบ ฟ้าผ่าฟ้าร้องดังอยู่ตลอดเวลา

“ตูม!”

เครื่องบินรบ และโดรน ที่บินลาดตะเวณอยู่ ก็พยายามยิงขีปนาวุธอากาศสู่อากาศเข้าใส่โดมนั่น เสียงดังตูมตาม แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย และเครื่องยิงจรวดจากฐานทัพของพอร์ทแลนด์ก็ยังยิงขีปนาวุธพิสัยไกล พิสัยใกล้อีกหลายชนิด มาที่นี่ เหมือนว่าพวกเขาไม่ต้องการเงิน แต่เหมือนว่ายิ่งยิง ก็ยิ่งเหมือนว่าจะเร่งขบวนการทำลายล้างพื้นที่ในโดมนั้น หนักขึ้น และเร็วขึ้น ในตอนนี้คาดว่าพวกเขาจะไม่มีหวังว่าคนภายในจะยังรอด จึงให้เครื่องบินทิ้งระเบิดอีกลำทิ้งระเบิดลงไปเสียงดังตูมใหญ่

…

หลังจากนั้น ห้านาทีผ่านไป โดมที่ครอบเอาไว้ ก็ค่อยๆจางหายไป ค่ายทหาร ที่เป็นฐานทัพด้านล่าง ที่เคยมีกองกำลังทหารและอาคารหลายหลัง ก็สูญสลายหายไป เหมือนกับผ่านวันโลกาวินาศมา และไม่พบสิ่งมีชีวิตใดหลงเหลือ ทิ้งไว้เพียงหลุมขนาดใหญ่มหึมา สิบตารางกิโลเมตร ภายในหลุม เหลือเพียงเถ้าถ่านสีดำ และควันลอยคละคลุ้ง ไม่เหลือหลักฐานใดๆ ต่อไปที่นี่คงได้กลายเป็นทะเลสาบ เพราะเริ่มมีน้ำผุดไหลซึมออกมา เพราะมันลึกถึงหนึ่งร้อยเมตร

…

“เกิดอะไรขึ้น”

“ที่นี่ที่ไหน”

“พี่ซารินา พี่เยอึน พี่โรซารี”

“พวกเราอยู่นี่”

เด็กๆหลายคน เริ่มรู้สึกตัว เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ในป่าแห่งหนึ่ง

เมื่อทุกคนรู้สึกตัวกันครบ ก็ยังยืนชงักอยู่ ไม่กล้าขยับและพูดอะไร เพราะตอนนี้ มีตัวตนทรงพลัง กำลังหันหลังให้พวกเธออยู่

แบรนน็อคหันกลับมา เขาไม่ได้เปิดหน้ากากออก ยังคงเป็นหน้ากากเต็มรูปปิดหน้าเอาไว้เหมือนเดิม

“ตัวข้าแบรนน็อค ผู้อาวุโสสอง แห่งนิกาย นิวแมน ได้ทำการช่วยเหลือพวกเจ้าในวันนี้ แต่ไม่ใช่ว่าจะช่วยพวกเจ้าได้ตลอด ต่อไปพวกเจ้าจะต้องดูแลตัวเอง และคอยช่วยเหลือกันและกัน”

แบรนน็อคแอบสร้างข้อมูลปลอมอีกครั้ง เพื่อทำเหมือนว่ามีองค์กรนี้อยู่มานานแล้ว ทั้งยังย้ำเตือนให้มนุษย์ และมนุษย์กลายพันธุ์ ไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม ต่อไปมนุษย์จะไม่กล้าทำอะไรมนุษย์กลายพันธุ์ส่งเดช และมนุษย์กลายพันธุ์เอง ก็ไม่กล้าออกมาเผยตัวตนส่งเดชเหมือนกัน ไม่เช่นนั้นจะถูกจับตัวไปทดลองแบบลับๆ

นอกจากนั้น มนุษย์ธรรมดา ที่กำลังมุงดูอยู่ด้วยความสนใจ ต่างก็พากันตกใจมากในเหตุการณ์ครั้งนี้ พวกเขาไม่คิดว่าผู้อาวุโสสอง นิกาย นิวแมน จะตาย ในการรบครั้งนี้ ที่เขาหายไปหลังเหตุการณ์นี้ เพราะไม่มีอะไรจะคุยแล้ว ฐานทัพก็ทำลายไปแล้ว ไม่เหลือแม้แต่ซาก แล้วเขาจะอยู่ทำไม อย่าลืมว่าเขายังหายตัวได้บินได้ เขาเหมือนปรากฏตัวจากความว่างเปล่า และจากไปในความว่างเปล่า หากเขาจะหายตัวไปหลังจากนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องยาก

…

ยามนั้น แบรนน็อคโบกมือ ตัวเลขชุดหนึ่งก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าทุกคนสามวิ แล้วหายไป

“จำได้หรือเปล่า”

“จำได้” สตรีหลายนางที่ความจำดีเอ่ยออกมา

“เอาล่ะ ดี นี่คือหมายเลขโทรศัพท์ของข้า แต่หากไม่มีปัญหาเรื่องคอขาดบาดตายก็ไม่ต้องโทรมา ข้าไม่ได้ว่างดูแลเด็ก และต่อไป พวกเจ้าก็อย่าได้เผยตัวตนง่ายๆ และชีวิตพวกเจ้ามันก็จะไม่ง่ายเหมือนในครั้งนี้ หากพวกเจ้าไม่อยากถูกคนอื่นมองว่าเป็นตัวประหลาดหรือสัตว์ประหลาด พวกเจ้าก็ต้องอดทนและพยายามทำตัวเนียน ให้เข้ากับวิถีชีวิตมนุษย์ธรรมดาเข้าไว้”

“เมื่อพวกเจ้าเดินออกจากป่านี้ไปทางทิศตะวันออกไปเรื่อยๆ 5 กิโลเมตร จะเจอบ้านคน แล้วจะเจอเอฟบีไอคนหนึ่ง ชื่อเอดีรีน เธอไว้ใจได้ เธอจะพาพวกเจ้ากลับบ้าน”

“โอเค พวกเจ้าไปกันได้แล้ว ข้าจะดูพวกเจ้าไป”

“ขอบคุณผู้อาวุโส” ทั้งผู้ใหญ่และเด็กๆพากันขอบคุณ แล้วมองไปทางทิศตะวันออกและทางนี้อย่างลังเล แต่พวกเธอก็พากันเดินไปทางทิศตะวันออก ตามคำแนะนำ ผู้อาวุโสลึกลับผู้นี้ ถึงแม้ว่าพวกเธอจะยังเป็นเด็ก แต่พวกเธอรู้ดีว่า ไม่สามารถได้รับการช่วยเหลือจากผู้ใหญ่ได้ตลอดเวลา อีกทั้งพวกเธอเริ่มคิดถึงบ้านกันแล้ว

“ผู้อาวุโส หากว่าข้าต้องการติดตามท่านไป จะเป็นไปได้หรือไม่” สตรีนางหนึ่ง คล้ายลังเลใจ เอ่ยออกมา ก่อนที่จะเดินตามคนอื่นๆ

พอได้ยินดังนี้ เด็กๆหลายคน ที่เดินออกไปไม่ไกล เริ่มหันกลับมามองและหยุดเท้าเหมือนรอคำตอบนี้เหมือนกัน

“ติดตามข้า”

“ลำบากมาก เจ้าจะทำได้หรือเปล่า”

“ข้ายินดีค่ะ”

เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ จึงมีคนที่อยู่ต่อ และผู้ที่จากไป เมื่อคนที่จากไป ได้จากไปลับตา แบรนน็อคก็พาคนที่เหลือ วาร์ปไปอีกที่หนึ่ง