ฐานสอง

ยังมีงานหลายอย่างที่ต้องทำ โดยเฉพาะการขยายพื้นที่ การที่มีคนเพิ่มเข้ามาเกือบพันคน ทำให้พื้นที่ฐานลับของแบรนน็อค คับแคบไปถนัดตา ทั้งอุปกรณ์ต่างๆที่ขนเข้ามานั่นอีก

“เราควรสร้างฐานทัพลับไว้ใต้ทะเลน่าจะดีกว่า”

“ข้าเห็นด้วย” ลามอสตอบ

เป็นเวลายามค่ำคืน ลามอสพาวาร์ปมากลางทะเล มหาสมุทรแปซิฟิก ที่ได้เห็นตอนนั่งเครื่องบินผ่านเมื่อวาน เลือกตำแหน่งที่อยู่ระหว่างกลางของสองทวีป

แบรนน็อคพุ่งลงไปในทะเลอย่างไม่ลังเล แล้วดำลึกลงไป หาพื้นที่ว่างใต้ทะเล

“ท้องทะเลที่นี่ลึกมาก เหมาะมาก”

ลามอสทำการสแกน แล้วชี้ทาง

“ทางนี้เหมาะกว่า”

หลังจากดำน้ำสำรวจแถวนั้นอยู่นาน ก็พบพื้นที่เหมาะสร้างฐาน มันไม่ลึกเกินไปหรือตื้นเกินไป เขาจึงให้ลามอสดำเนินการทันที

การสร้างฐานนั้นไม่ง่าย คงต้องค่อยๆสร้าง แต่เขามีฐานที่ยึดเอาไว้ แค่ย้ายมันมา

ลามอสสร้างโดมครอบคลุมพื้นที่ สิบตารางกิโลเมตรเอาไว้ ขับไล่น้ำออกไป สร้างฐานรากปรับระดับพื้นดินให้เสมอ แล้วย้ายฐานจากฐานทัพทหารที่เหมือนถูกทำลายไปแล้ว แต่เขาได้ย้ายไปเก็บในพื้นที่มิติของเขา แล้วนำออกมาตั้งวางไว้ที่นี่ เหมือนกับย้ายทั้งฐานทัพไปไว้อีกที่หนึ่ง ทั้งยังได้ขุดดินลึกลงไปหนึ่งร้อยเมตร ของฐานเก่า เอามาด้วย

แบรนน็อค จัดวางเครื่องมือเครื่องจักร สร้างบรรยากาศ ให้สามารถดำรงชีพอยู่ได้เหมือนอยู่บนผืนโลก ทั้งระบบสร้างอากาศ ระบบปรับแรงดันอากาศ ระบบกรองอากาศ ระบบกรองน้ำ ระบบกำจัดของเสีย ระบบแรงโน้มถ่วง ระบบนิเวศวิทยา ระบบอุณหภูมิ ระบบไฟฟ้า ที่เหมือนกับระบบในยานอวกาศ

ที่ไม่ต้องห่วงก็คือพื้นที่พักอาศัยของทหาร มันยังเป็นเหมือนเดิม ส่วนที่ขาดไป ทหารช่วยกันสร้างได้ แต่เขาต้องปรับปรุงเล็กน้อยสำหรับระบบไฟฟ้าของฐานทัพนี้

เมื่อเขา กลับเข้ามาอีกที ในพื้นที่ที่มีทหารอยู่กันเต็มห้อง แออัดเล็กน้อย มองไปอีกห้องคลังอาวุธ ก็พบผู้พันเฮริสัน นอนตายอยู่ แบรนน็อคโบกมือ ลามอสก็ครอบคลุมร่างของเขา แล้วหายไป แม้กระทั่งคราบเลือดก็ไม่มีให้เห็น

“ข้าจะนำศพเขาไปฝังไว้ที่พอร์ทแลนด์ แม้ว่าจะไม่มีป้ายหลุมศพ และไม่มีใครรู้ว่าเป็นเขา แต่หากพวกเจ้าระลึกถึงเขา สามารถไปพอร์ทแลนด์แล้วเลี้ยงเหล้าเขาได้”

“สรุปแล้วพวกเจ้าน่าจะเลือกเป็นนิวแมน แต่ตอนนี้ พวกเจ้ายังไม่พร้อมเข้าทดสอบ ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าหนึ่งวัน ในการปรับตัวและพักผ่อน พรุ่งนี้เวลานี้ จะเป็นการทดสอบ ทุกคนเตรียมตัวไว้ให้ดี และตอนนี้ข้าจะพาพวกเจ้าไปฐาน 2”

แบรนน็อคไม่รอให้พวกเขาขานรับหรือปฏิเสธ ลามอสก็ได้ครอบคลุมร่างของพวกเขาเอาไว้ด้วยควันสีดำจนมองไม่เห็นตัวเอง พวกเขารู้สึกวูบวาบเล็กน้อย คล้ายตกจากที่สูง พอมองเห็นอีกครั้ง ก็กลับกลายเป็นสถานที่แห่งใหม่ นี่น่าจะเหมือนการวาร์ปในตำนาน ทหาร พากันมองไปรอบๆด้วยความสนใจ นี่มันเหมือนกับค่ายทหารของพวกเขา เพียงแต่เป็นตอนกลางคืน

“เอาล่ะพวกเจ้ารอก่อน”

แบรนน็อควาร์ปอีกครั้ง นำพาเด็กกลายพันธุ์ และคนอื่นๆที่เหลือมาที่นี่

“เอาล่ะ ที่นี่คือฐานใหม่ และยังเป็นค่ายเก่าของพวกเจ้า ข้าได้ยึดค่ายและย้ายทั้งค่ายมาที่นี่ ทั้งยังลำบากขุดลึกลงไปใต้ดินอีกหนึ่งร้อยเมตร ย้ายห้องใต้ดิน ห้องทดลองพวกนั้นมาด้วย และยังกินรัศมีสิบตารางกิโลเมตร รอบเขตทหาร ของพวกเจ้า เอาต้นไม้ต้นหญ้ามาด้วย”

หลายคนพากันมองไปรอบๆ มองนั่นมองนี่ เหมือนว่าจะเป็นค่ายทหารของพวกเขาจริงๆ แล้วบางคนยังมองขึ้นไปด้านบน เหมือนว่าจะไม่เห็นดาว หลังจากนั้น ก็ได้ยินแบรนน็อคกล่าว เหมือนจะรู้ความข้องใจของเขา

“ที่นี่คือฐานลับใต้ทะเลลึกลงไป 10 กิโลเมตร ใต้มหาสมุทรแปซิฟิก ข้าได้ปรับแต่งให้สามารถดำรงชีพอยู่ได้ ภายใต้ม่านพลังป้องกัน ที่อำพรางที่นี่เอาไว้ จะไม่มีใครสามารถมองเห็นที่นี่ได้จากข้างนอก แต่ข้างในสามารถมองไปข้างนอกได้ เพียงแต่ที่นี่ ตอนนี้ยังไม่มีแสงสว่างเพียงพอ และไม่มีความจำเป็นต้องขยายแสงสว่างออกมาข้างนอกอาคารในตอนนี้ แต่ภายในอาคาร พวกเจ้าสามารถเปิดไฟได้ และพวกเจ้าไม่ต้องไปยุ่งกับระบบไฟก่อนช่วงนี้ เพราะข้ายังต้องปรับปรุงเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย เพราะยังมีแก่นพลังไม่เพียงพอ”

“ในตอนนี้ ยังจำกัดการฝึกอาวุธปืนไปก่อน เพราะม่านพลังป้องกันยังต้องเสริมให้แข็งแกร่งกว่านี้ก่อน หากพวกเจ้าเผลอทำระเบิดตูมตาม ทำโดมนี้เป็นรู พวกเจ้าจะถูกฝังไว้ใต้น้ำโดยไม่รู้ตัว ในตอนนั้นข้าเองก็ช่วยพวกเจ้าไม่ได้”

“สำหรับงานของ นักวิทยาศาสตร์ นักวิจัย ต่อไปหน้าที่ของพวกเจ้าจะสำคัญมาก นั่นเพราะ หน้าที่ของพวกเจ้าคือ วิจัยและพัฒนา อาหาร”

“ที่นี่ อาหารจะสำคัญมาก เพราะพวกเจ้าจะไม่สามารถติดต่อโลกภายนอกได้ ต้องให้อยู่ได้ด้วยตัวเอง ต่อไป อาหารของพวกเจ้า จะไม่ได้ซื้อมาจากข้างนอก จะต้องผลิตมันขึ้นมาเอง แต่ข้าก็จะไม่ทำให้พวกเจ้าลำบาก ข้าจะให้พวกเจ้าทดลองตัดต่อพันธุกรรม พืชและสัตว์ โดยทำให้พวกมันกลายพันธุ์ เมื่อพวกมันกลายพันธุ์ นอกจากพวกมันจะแข็งแกร่งขึ้น ตัวพวกมันก็จะโตขึ้นด้วย ดังนั้นพวกเจ้าน่าจะไม่ขาดเนื้อ และข้าจะหาสัตว์เลี้ยงให้พวกเจ้าเพาะพันธุ์ได้เอง”

“สำหรับพืชนั้น พื้นที่ด้านนอกยังว่างอยู่ ข้าจะช่วยปรับแต่ง สร้างแสงอาทิตย์เทียมให้พวกเจ้าเพาะปลูกพืชได้ และพืชยังสามารถทดลองทำให้มันกลายพันธุ์ได้อย่างสมุนไพร เมื่อมันกลายพันธุ์ สารอาหาร และคุณประโยชน์ของมันจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เจ้าสามารถสังเคราะห์ยาจากพวกมันได้ และทดลองดูว่ามันมีประโยชน์อะไรยังไงเพิ่มขึ้นมาหรือเปล่า อย่างพวกโสม หรือสมุนไพรทางยา”

“และไม่ว่าทั้งพืชและสัตว์ พวกมันจะมีประโยชน์ในทางไหนบ้าง พวกเจ้าก็ลองวิจัยกันดู นั่นคือหน้าที่ของพวกเจ้า”

“ส่วนวิจัยพลังวิเศษของนิวแมนอะไรพวกนั้น ก็ยังทำอยู่ แต่พวกเจ้าต้องแบ่งหน้าที่แบ่งทีมกันทำ ไม่ได้มุ่งไปด้านเดียว ใครทำผลงานได้ดี พวกเจ้าจะได้รับรางวัล ใครทำผลงานได้แย่จนถึงขั้นแย่มากจะถูกลดชั้นไปเป็นคนงาน และหากถึงขั้นไม่มีประโยชน์กับฐานแห่งนี้ จะถูกขับไล่ออกจากฐาน”

“โอ้!” นักวิทยาศาสตร์หลายคนตัวสั่น

“สำหรับพวกทหาร พวกเจ้าสามารถเข้าไปห้องพักของตัวเองได้ในตอนนี้ สำหรับคนที่ยังไม่มีห้องพัก ให้หามุมนอนในอาคารไปก่อน”

“แต่ต่อไป ห้องพักหรือห้องนอน จะถูกจัดใหม่ ตามคะแนน ตำแหน่ง หน้าที่ ระดับชั้น ระดับยศ ใหม่”

“สำหรับทหาร ที่ไม่เก่งใช้แรง ใช้กำลัง และไม่ใช่หน่วยรบ ก็ไม่ต้องกลัว พวกเจ้าจะแข่งกันในสิ่งที่พวกเจ้าถนัด”

“เจ้ามีคำถามเหรอ” แบรนน็อคเห็นใครหลายคนยกมืออยู่

“ผู้อาวุโส พวกเรา จัดอยู่ในกลุ่มไหน”

“พวกคุณเป็นใคร”

“เอ่อ พวกเราเป็นนักข่าว”

แบรนน็อคมองไปที่พวกนักข่าวหลายสิบคน เหมือนว่าจะมีนักข่าว ตากล้อง และคนทั่วไปที่อยากรู้อยากเห็น พลัดหลงติดมาด้วย นับรวมกันแล้วห้าสิบกว่าคน พื้นที่สิบตารางกิโลเมตรนั้นใหญ่มากจริงๆ จึงเผลอนำนักข่าวและคนอื่นๆที่ไม่เกี่ยวมาด้วย

“เอ่อ พวกเราเป็นคนธรรมดา”

มีอีกหลายคนที่เป็นชาวบ้าน คนมุง มามุงดู เผลอติดมาด้วย

“…”

“จะไม่มีคนไร้ประโยชน์ที่นี่ ไม่ว่าใครก็ต้องทำงาน และไม่มีข้าวกลางวันฟรี”

“ฝ่ายเสบียง ฝ่ายพ่อครัว ฝ่ายโลจิสติกส์ จะยังทำงานตามเดิม เพียงแต่หลังจากนี้ ทุกอย่างจะไม่ฟรี คนมีหน้าที่ มีงานทำเท่านั้นถึงจะได้กิน มีพื้นที่พัก ส่วนคนที่ว่างงาน ตอนนี้มีงานกรรมกร คนปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ ที่ว่างอยู่”

“ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าสามวัน ช่วงนี้ยังฟรี แต่หลังจากนี้ ใครก็ตาม ที่ไม่มีงาน ในฐานแห่งนี้ จะถูกขับไล่ออกจากฐาน”

“คนที่ถูกขับไล่ออกจากฐาน หรือใครที่ต้องการออกจากฐานในตอนนี้เลย ก็บอกข้าได้ ข้าจะยังให้โอกาสพวกเจ้าได้สู้ชีวิต โดยจะถูกลบความทรงจำ ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ แล้วปล่อยไว้บนผิวน้ำด้านบน กลางทะเล มหาสมุทรแปซิฟิก พร้อมเสื้อชูชีพหนึ่งตัว หากว่าเจ้ามีความสามารถ ก็สามารถว่ายกลับบ้านได้ อาจบางทีเจ้าอาจจะโชคดี พบเจอเรือเดินสมุทรระหว่างทาง”

“…”

“เอาล่ะ ตอนนี้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนได้”

หลายคนพากันมองหน้ากัน จะบ้าเหรอ ว่ายกลับบ้าน แม้จะเป็นคนที่ว่ายน้ำเก่งที่สุด ก็ไม่เคยได้ยินว่ามีใครว่ายจากกลางมหาสมุทรแปซิฟิกเข้าฝั่งได้ และท้องทะเลก็ใช่ว่าจะเงียบสงบตลอดเวลา ระยะทางก็ไม่ใช่ใกล้ๆ โอกาสที่จะพบเจอเรืออะไรพวกนั้น มันก็เป็นเรื่องเพ้อฝันเกินไป

“หือ”

“เจ้า”

“มานี่”

แบรนน็อคกวักมือเรียก แล้วลามอสก็ครอบคลุมร่างสตรีนางหนึ่งลอยมาที่เขา

“เจ้าตามข้ามา” แบรนน็อคปลดพันธนาการ แล้วเดินนำเข้าไปในฐาน หาห้องว่างห้องหนึ่ง

สตรีนางนั้น รู้สึกตกใจเล็กน้อย ตอนแรกลังเล แต่เหมือนจะทำใจสู้เสือเดินติดตามไป หากว่าผู้อาวุโสผู้นี้ชอบเธอ เธอก็อาจจะใช้โอกาสนี้ขอร้องให้เขาพาเธอกลับบ้านก็ได้ หรือไม่ก็ให้เธอมีฐานะสูงขึ้นในค่ายแห่งนี้

“ปิดประตูด้วย”

สตรีนางนั้นก็ปิดประตูอย่างเก้ๆกังๆ

“เจ้าคือ อเดลลา ใช่ไหม”

“หือ ใช่ค่ะ ผู้อาวุโสรู้จักข้าเหรอ”

แบรนน็อคพยักหน้า

“เจ้ามาทำอะไรที่นั่น หมายถึงในค่ายแห่งนั้นก่อนมาที่นี่”

อเดลลา ทำหน้าตาเลิ่กลั่กๆ เหมือนพูดไม่ถูก คิดไม่ออกว่าจะพูดยังไงดี

แบรนน็อคกระพริบตา เหมือนว่าจะรู้แล้ว ลามอสได้ดึงข้อมูลออกมาดู

“โอเค ไม่ต้องพูด”

“เจ้าคือหลานสาวของนิก โลแกน ผู้อาวุโสสามของนิกายนิวแมน ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับทหารหญิงยศพันตรีคนหนึ่งในค่าย ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเจ้า จึงได้อาสาและรับปากเอเดรีน เข้ามาเป็นสายลับจำเป็น สืบข่าวที่นั่น แล้วบังเอิญอยู่ในเหตุการณ์พอดี ข้าพูดถูกไหม”

“หา อานิก เป็นผู้อาวุโสสาม” อเดลลา ร้องเสียงหลงออกมา เหมือนเพิ่งได้ฟังข่าวใหญ่ โอ้โห อาของฉันก็ไม่ธรรมดา ผู้อาวุโสสองยังเก่งขนาดนี้ ผู้อาวุโสสามก็คงไม่กระจอกใช่ไหม พอได้ยินดังนี้ อเดลลา ก็รู้สึกหลังตรงขึ้นมาทันที แล้วยืดอกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“เอาล่ะ เหมือนว่าจะไม่มีคนรู้เรื่องนี้ นอกจากเจ้ากับเอเดรีน”

“อืม ข้าจะให้หน้าที่สำคัญอย่างหนึ่งกับเจ้า เจ้าจะรับมันไว้ได้หรือไม่”

“หน้าที่อะไรเหรอคะ”

“ตอนนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ ข้าจะพาเจ้าไปส่งใกล้บ้าน แล้วเจ้าก็บอกกับเอเดรีนว่าเจ้าออกมาก่อนที่การต่อสู้จะเกิดขึ้น ข้าจะให้เจ้าคอยหาข่าว หาเสบียงที่จำเป็น และเจ้ารู้ใช่ไหมว่าอะไรควรพูดไม่ควรพูด และแม้ว่าเอเดรีนหรือคนอื่นๆ จะคาดคั้นก็ตาม เจ้าก็ห้ามเปิดเผยข้อมูลของฐานนี้เด็ดขาด”

“แต่คนที่นี่ จะไม่มีใครรู้ว่าเจ้าออกไปข้างนอก และคิดว่าเจ้าไม่ได้ออกไปไหน และได้รับการปฏิบัติไม่แตกต่างจากคนอื่น เจ้าเข้าใจใช่ไหม”

“และหน้าที่ของเจ้าที่นี่คือ ทำบัญชี เจ้าเรียนบัญชีมาใช่ไหม”

“หา มาที่นี่ข้าก็ยังต้องทำบัญชีอีกเหรอ”

“เจ้าเรียนบัญชี ถ้าเจ้าไม่ทำบัญชี หรือว่าเจ้าจะทำงานก่อสร้าง”

“ทำบัญชีก็ทำบัญชี”

“ลืมมันไปเถอะ ข้าจะให้เจ้าเป็นกรรมกรในฐานแห่งนี้ งานใช้แรงน่าจะเหมาะกับเจ้า”

“ข้ารับ ข้ารับหน้าที่นี้ ลุงแบรนน็อค ข้าจะทำบัญชีของฐานนี้เอง ท่านหายห่วงได้”

“โอเค ออกไปแล้วไปเรียกนักข่าวหญิงคนสวยๆนั้นเข้ามา”

“โอเคค่ะ”

อเดลลา เข้ามาอย่างหดหู่ใจ แต่ออกไปอย่างอารมณ์ดี เมื่อเพื่อนของเธอเห็นแบบนั้น ต่างก็ทำหน้าสงสัย และดูเหมือนว่า บางคนจะอยากรู้อยากเห็นว่าเธอเข้าไปทำไม หรือว่าผู้อาวุโสแบรนน็อคคนนี้จะชอบสาวๆ

“คุณ คุณนักข่าวหญิง ผู้อาวุโสแบรนน็อค เรียกให้คุณเข้าไปพบ” อเดลลา ร้องเรียกสตรีนางหนึ่ง ที่เหมือนสวยกว่าทุกคน

เมื่อนักข่าวหญิงคนนั้นเข้ามา เธอก็ปิดประตู ทำหน้าตาจริงจังเหมือนกำลังจะเข้าสู่สงคราม

เธอเป็นคนผิวขาว ผมสีดำ นัยต์ตาสีดำ รูปร่างสูงเพียว อายุยี่สิบกว่า จัดว่าเป็นสวยธรรมดา เหมือนพวกนักข่าวภาคสนามคนอื่นๆที่ไม่สวยเกินไป แต่ก็ไม่ขี้เหร่ เธอแต่งกายคล้ายทหาร ตอนแรกยังคิดว่าเป็นทหาร แต่ปกตินักข่าวสายทหารมักจะเป็นแบบนี้

“คุณฮาร์เปอร์ งานของนักข่าว ไม่มีประโยชน์กับที่นี่ แต่คุณก็รู้ว่าที่นี่มีความเครียดสูง เพราะอยู่ใต้ทะเล และออกไปไหนไม่ได้”

“ดังนั้น ผมจะให้คุณดูแลแผนกสื่อของที่นี่ เพื่อให้ความบันเทิงกับผู้คน พูดง่ายๆก็คือคอยเปิดเพลง และดีเจ ในช่วงพักเช้า กลางวัน เย็น ช่วงละสามชั่วโมง ในโรงอาหาร เพื่อไม่ให้คนที่นี่เครียดจนเกินไป ไม่สำคัญว่าใครจะฟังหรือไม่ ส่วนวิธีทำ คุณไปหาวิธีทำมาเอง และนอกจากนั้น ผมจะให้คุณคอยสัมภาษณ์และบันทึกวีดีโอสถานการณ์ของที่นี่ของทุกคนเก็บไว้ แต่ห้ามถ่ายสิ่งที่ระบุว่าเราอยู่ใต้น้ำ หรือคำพูดที่ระบุว่าเราอยู่ที่ไหน และทำอะไรอยู่ เด็ดขาด และบอกคนที่คุณสัมภาษณ์ด้วย”

“หลังจากบันทึกไว้สามเดือน และหนึ่งปีหลังจากนั้น วีดีโอพวกนั้นจะถูกส่งไปให้ญาติของพวกเขา”

“คุณทำได้ไหม หากคุณทำไม่ได้ ผมจะหาคนมาทำแทน และคุณไม่จำเป็นต้องทำงานคนเดียว คุณให้นักข่าว ตากล้อง คนอื่นๆช่วยงานคุณได้ โดยให้คุณเป็นหัวหน้าชั่วคราวไปก่อน หากคุณทำงานได้ไม่ดี จะถูกแทนที่ด้วยคนอื่น”

“…”

งานนักข่าวกับงานดีเจนั้น ต่างกันมาก แต่ก็ยังดีกว่างานกรรมกร อีกอย่างงานการถ่ายทำบทสัมภาษณ์และถ่ายสารคดีนั้น เป็นงานถนัดของเธอ และวัตถุประสงค์ของการถ่ายทำ ก็เป็นประโยชน์กับทุกคน เธอต้องทำให้ดี

และเธอก็เดาได้ไม่ยาก การที่เขารู้จักชื่อของเธอ คนที่ทรงพลังขนาดนี้ หากจะค้นหาตัวตนของใครซักคน ก็คงไม่ใช่เรื่องยาก และหากเธอทำงานได้ดี เธอก็ยังเป็นหัวหน้าต่อไป ฮาร์เปอร์ยืดอกขึ้นสูดหายใจเข้าแล้วเอ่ยออกมา

“โอเคค่ะ ผู้อาวุโส ฉันจะไม่ทำให้ผู้อาวุโสผิดหวัง” ฮาร์เปอร์ พูดออกมาอย่างเฉียบขาด คล้ายว่าเธอจะอยู่เป็น และปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้ดีมาก

“เอาล่ะคุณไปได้”

“ให้ทุกคนพักตามสบาย และแจ้งคนอื่นๆ ผมจะไม่เรียกใครเข้ามาอีก ให้ทุกคนแยกย้ายกันไปได้เลย”

“ค่ะผู้อาวุโส”

คนที่ถูกจับตัวมาที่นี่ ไม่ว่าจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม แต่ตอนนี้ ก็คงทำได้แต่ทำใจ เพราะไม่มีทางเลือก และถึงแม้ว่าบางคนหรือทุกคน ที่มีญาติ หรือคนรักอยู่ข้างนอก ตอนนี้ก็ได้แต่ทำใจปล่อยวางเอาไว้ก่อน มันยังไม่ใช่เวลา เพราะตอนนี้ พวกเขากำลังคิดอยู่ว่า จะเอาชีวิตรอดยังไง ในค่ายฐานแห่งนี้ คนที่มีงานทำก็ดีหน่อย คนที่ยังไม่มีงาน ก็ต้องคิดหนัก ฉันจะทำอะไรดี

ยังมีหลายอย่างที่ต้องทำ และหลายอย่างที่ต้องเตรียม แบรนน็อคจึงต้องปล่อยให้คนที่ฐานนี้อยู่กันเองไปก่อน

แบรนน็อค ขึ้นไปชั้นบน ยึดที่ทำการของผู้บัญชาการค่าย ไม่นานเท่าไหร่ อเดลลา ก็ทำลับๆล่อๆแอบเข้าประตูมา แบรนน็อคก็พาเธอวาร์ปออกไปด้วย

ตอนก่อน

จบบทที่ ฐานสอง

ตอนถัดไป