ดูเหมือนว่าปัญหาจะยังไม่จบ

“ทำไมพวกเราถึงกลับมาที่นี่”

แบรนน็อคขับรถกลับมาที่บ้านของเอเดรีนโดยไม่รู้ตัว

“เจ้าคงไม่อยากผสมพันธุ์กับนาง ใช่ไหม” ลามอส เอ่ยถามเข้ามาในห้วงความคิด

“หากว่าใช่ล่ะ”

“เจ้าทำไม่ได้” ลามอสตอบกลับมา

“เจ้ารู้ใช่ไหมว่าทำไม”

“ข้ารู้ เมื่อข้าฉีดยายีนส์พันธุกรรมให้กับนาง นางจะไม่สามารถท้องได้ หากไม่ได้รับยายีนส์ระดับสองเสียก่อน”

“ดังนั้นการร่วมรักกับนางเพื่อทำการผสมพันธุ์ ก็ไม่มีประโยชน์ในการขยายพันธุ์ แล้วจะทำทำไม ในเมื่อไม่เกิดประโยชน์อันใด”

“อันที่จริง ข้ายังไม่ได้ผสมพันธุ์กับนางเลยนะ”

“ข้าหมายถึง ฉินเทียนเยว่ และมู่ชิงอวี่”

“ไม่รู้สิ มันเป็นความรู้สึก แบบที่ข้าไม่เคยรู้สึกมาก่อน”

“เจ้าคงหมายถึงพลังด้านบวก หรือพลังแห่งความรัก อะไรพวกนั้นหรือเปล่า”

“แต่นี่ไม่มีประโยชน์ และอาจเป็นโทษต่อร่างกาย ของคนที่มาจากจักรวาลด้านลบ”

“ข้ารู้ และเจ้าก็รู้ว่า มันไม่ได้มีโทษกับร่างกายข้า ไม่รู้ว่าการแปลงกายของข้าทำได้ดีมากหรือเปล่า ข้าถึงไม่ได้รู้สึกถึงความแตกต่างของข้า กับมนุษย์บนโลกนี้”

“เจ้าคิดไปเอง เจ้ายังเป็นเอเลี่ยนอยู่”

“ก็คงต้องอย่างงั้น”

“แล้วแต่เจ้า”

…

เป็นเวลายามค่ำของอีกวัน

แบรนน็อค จอดรถหน้าบ้าน แล้วเปิดประตูหลัง นำรถจักรยานออกมา มันคันใหญ่กว่าเดิมเล็กน้อย เหมาะสำหรับเด็ก 8-10 ขวบ ใช้ปั่นเล่นได้

ภายในบ้านมีเพียง โอลิเวียและป้าเอมม่า

“โอลิเวีย ดูสิพ่อซื้ออะไรมา”

โอลิเวีย รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ที่สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าพ่อนี้ กลับมาอีกแล้ว แต่เมื่อเธอเห็นจักรยาน เธอก็ร้องกรี๊ดแล้วรีบวิ่งเข้ามาดูทันที

…

แบรนน็อค พาโอลิเวีย ทดลองปั่นอยู่หน้าบ้านอยู่หลายรอบ และโอลิเวียก็ปั่นได้เก่งมาก คงเป็นเพราะเธอได้ปรับปรุงพันธุกรรม จึงแข็งแรงกว่าเดิม การปั่นจักรยานอะไรพวกนี้ ถือเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเธอ เมื่อเธออายุครบ 18 ปี ร่างกายของเธอจะกลายพันธุ์สมบูรณ์ สามารถยกมอเตอร์ไซต์คันใหญ่ๆได้ด้วยมือเดียวด้วยซ้ำ แต่นี่เป็นแค่การกลายพันธุ์ระดับหนึ่ง หากการกลายพันธุ์ระดับสอง สามารถยกรถยนต์ได้ด้วยมือเดียว

แต่ถึงแม้ว่านี่จะเป็นข้อดี แต่มันก็ยังเป็นข้อเสียด้วย หากเธอไม่รู้จักในการควบคุมพลังของตัวเอง

…

“เมื่อคุณพ่อมาแล้ว ฉันขอกลับก่อนนะ” ป้าเอมม่า ออกมาหน้าบ้าน แล้วสะพายกระเป๋าของเธอเอาไว้ พร้อมจะออกไปทันที

“โอเค” แบรนน็อคไม่ได้ว่าอะไร เพราะเธอไม่ใช่คนของเขา และไม่รู้ว่า เอเดรีนจ้างเธอแบบไหน

“หนูต้องกลับไปทำการบ้านแล้ว จะเล่นตลอดไม่ได้” โอลิเวียกล่าว คล้ายบอกกับตัวเอง

แล้วเธอก็เอารถเข้าไปจอด รู้สึกว่าจะลังเลเล็กน้อยที่จะจอดมันไว้ข้างบ้าน แทบอยากจะเอาเข้าไปในบ้านด้วยซ้ำ

เมื่อโอลิเวียเข้าบ้านไป แบรนน็อค ก็เข้าไปด้วย

“กินข้าวเย็นหรือยัง”

“กินแล้ว แล้วคุณล่ะ” โอลิเวียตอบกลับมา

“ยัง” แบรนน็อคตอบ เขาไม่จำเป็นต้องกินก็ได้

“คุณอยากลองทานอาหารที่หนูทำหรือเปล่าคะ” โอลิเวีย คล้ายรู้สึกโอ้อวดออกมา

“โอเค ลองดู”

หลังจากนั้น โอลิเวีย ก็เริ่มตีไข่ แล้วใส่อะไรไม่รู้หลายอย่าง ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร มันน่าจะเป็น ‘ไข่เจียว’ ว่าแต่คนพอร์ทแลนด์กินไข่เจียวด้วยเหรอ

ไม่นานเท่าไหร่

“หือ หนูลืมเอาเปลือกมันออกหรือเปล่า”

“คุณไม่กินก็เขี่ยมันออกได้”

“เอ่อ โอเค”

โอลิเวียกัดริมฝีปากตัวเอง แล้วถอนหายใจเอ่ยออกมา

“เสียดาย ที่บ้านไม่มีข้าว”

“อืม แบบนี้ก็ดีแล้ว” แบรนน็อคตอบ หน้าตาของนิก หรือซูไป๋นั้น ออกไปทางลูกครึ่ง แต่ผมสีดำ และโอลิเวียนั้น ก็ไม่ได้มีผมสีบรอนทองเหมือนเอเดรีน แต่ผมสีดำเหมือนนิก หรือพ่อของเธอ

หน้าตาจึงออกไปทางจีนเล็กน้อย บางคนยังคิดว่าเอเดรีนเก็บเด็กมาเลี้ยงด้วยซ้ำ

และเธอก็เหมือนไปอ่านเจอหรือได้ยินใครคุยกันว่า คนจีนกินข้าวไข่เจียว

“เอ่อ โอลิเวีย พ่อมีอะไรจะบอก แต่หนูต้องเก็บไว้เป็นความลับนะ”

“โอเคค่ะ” โอลิเวียเหมือนตั้งใจฟัง

“หนูรู้ใช่ไหม ว่าตัวเองแตกต่างจากคนอื่น เป็นเพราะพ่อของหนู นั้นแข็งแรงมาก หนูที่เป็นลูกพ่อ ก็จะแข็งแรงเหมือนกับพ่อด้วยเหมือนกัน ดังนั้น หนูอย่าใช้กำลังมากในการเล่นกับเพื่อน ต้องลดพลังให้ต่ำสุด แม้ว่าจะโมโหมากแค่ไหนก็ตาม เพราะจะทำให้เพื่อนบาดเจ็บได้”

โอลิเวีย พยักหน้างึกๆ “โอเคค่ะ หนูจะระวัง”

“เก่งมากลูกพ่อ”

“อ่ะนี่ เป็นของขวัญของพ่อ หนูใส่มันเอาไว้ มันจะช่วยลดพลังของหนูให้ลดลงเล็กน้อย และมันยังเป็นของวิเศษ สามารถช่วยเหลือหนูได้ยามจำเป็น”

“ขอบคุณค่ะ”

แบรนน็อคสวมกำไลชีวิตให้กับโอลิเวีย กำไลชีวิต ก็ลดขนาดลงเล็กน้อย เท่ากับขนาดของแขนเด็กน้อย

“หนูต้องใส่มันไว้ตลอด ไม่สามารถถอดมันออกได้ มันสามารถป้องกันภูติผีปีศาจ ที่จะมาทำร้ายหนูและแม่ได้ เข้าใจใช่ไหม”

“เข้าใจค่ะ” โอลิเวียพยักหน้างึกๆ

“หนูต้องไปทำการบ้านแล้ว คุณทำตัวตามสบายนะ” โอลิเวียตบบ่าแบรนน็อคเบาๆ แล้วเดินกลับไปนั่งบนโต๊ะทำการบ้านของตัวเองต่อไป ความจริงแล้วก็เป็นเพียงการไปนั่งวาดรูปเท่านั้นเอง น่าจะเป็นการบ้านศิลปะ

แบรนน็อคคิดนิดหนึ่ง จึงเข้าไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า

เมื่อออกมาอีกครั้ง ก็พบว่า เอเดรีน กลับมาแล้ว

“กลับมาแล้วเหรอ”

“อืม” เอเดรีน ตอบกลับ วันนี้เธอก็วิ่งวุ่นทั้งวัน เมื่อคืนก็เกือบทั้งคืน วันนี้ก็เลยเลิกเร็วหน่อย

แบรนน็อคไม่ได้ถามอะไรเธอ เดินไปนั่งบนโต๊ะ อีกมุมของโต๊ะ แล้วนำโน๊ตบุ๊คออกมา

ภายในนั้นมีโปรแกรม ที่ใช้ออกแบบยานอวกาศอยู่ และเป็นโปรแกรมของลามอสที่สร้างขึ้นมาใหม่

โครงสร้างของตัวยานนั้น ได้รับการตัดสิน โดยใช้แบบยานพิฆาตของโปรตอส แต่ลดวัสดุบางอย่างลง ยกตัวอย่างเช่น โลหะนิรันดร์ที่ใช้เป็นเปลือกยาน ก็เปลี่ยนเป็นโลหะอลูนิอัลที่ลามอสสังเคราะห์ขึ้นมาใหม่แทน แต่มันคงไม่ดีเท่าโลหะนิรันดร์ แม้แต่หนึ่งในร้อย

โลหะนิรันดร์นั้นเป็นแร่ที่หายาก ในจักรวาลต่างๆนั้น เผ่าโปรตอส ได้ทำการสำรวจตามจักรวาลต่างๆและได้ทำการขุดมันไปแทบจะหมดแล้ว มันมีคุณลักษณ์พิเศษอย่างหนึ่ง นั่นคือทำลายไม่ได้ มันถึงได้เรียกว่าโลหะนิรันดร์และใช้มาทำเป็นเปลือกยานและเกราะของเมชา และวัสดุที่เอามาสร้างเมชา

ที่ว่าทำลายไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าทำลายไม่ได้จริงๆ เพราะไม่เช่นนั้นจะเอามาหลอมสร้างทำสิ่งต่างๆได้ยังไง แต่มันมีกรรมวิธีการหลอมสร้างของมันอยู่ คือต้องหลอมด้วยความร้อนสูง ในขณะที่เย็นจัด และต้องทำด้วยเครื่องจักรที่ทันสมัย ไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว และมันก็แข็งแกร่งมาก แม้แต่นักรบระดับห้า และปืนพลาสม่าระหับห้า ระดมกำลังกันโจมตี ก็ยังทำลายมันไม่ได้ ต้องเป็นระดับหกขึ้นไป ดังนั้นหากเจอยานพิฆาตของเผ่าโปรตอส คงต้องวิ่งหนีกันอย่างเดียว ทำอะไรมันไม่ได้ แต่มันยิงฝ่ายเราได้ แล้วจะทำอะไรได้

แต่โลหะนิรันดร์นั้น เผ่าโปรตอส ได้สำรวจและขุดไปหมดแล้ว แต่จักรวาลด้านบวก หรือโลกฝั่งนี้ อาจจะยังมีมันหลงเหลืออยู่ก็ได้ ดังนั้น เขาสร้างยานก่อน แล้วค่อยๆสำรวจหาโลหะนิรันดร์นี้ แล้วค่อยนำมันมาเสริมความแข็งแกร่งให้กับยานและเมชาของเขา

โครงสร้างตัวยานนั้นได้รับการตัดสิน และยังอยู่ในขั้นตอนสร้างและประกอบ และยังเหลือการออกแบบและตบแต่งภายใน เขาได้ทำการออกใบสั่งซื้อหลายรายการ ไปตามบริษัท และโรงงานต่างๆ ที่ทำการผลิตอุปกรณ์ รถยนต์ เรือ และเครื่องบิน ให้สร้างตามแบบของเขา

ในตอนนี้แบรนน็อค ก็ได้เช็คสถานะใบสั่งซื้อสั่งจ้างของเขา ว่างานที่สั่งจ้างบริษัทภายนอกนั้น ทำงานกันถึงไหนแล้ว

…

เอเดรีน เห็นแบรนน็อคกำลังใช้คอมอย่างตั้งใจ จึงไม่ได้พูดอะไรอีก ขึ้นไปอาบน้ำด้านบน และไม่นานโอลิเวียก็ตามขึ้นไป เธอยังคงเป็นเด็กดี เมื่อถึงเวลานอนก็ขึ้นบ้านเข้าห้องของตัวเองไป เด็กวัยนี้ ไม่ได้รับอนุญาตให้เล่นโทรศัพท์ หรือดูโทรทัศน์ พร่ำเพรื่อ เมื่อถึงเวลานอนก็ต้องนอน

เอเดรีน ได้ไปห้องของโอลิเวีย และได้ทำการเล่านิทานให้เธอฟัง แล้วโอลิเวียก็หลับไป

…

หลังจากนั้น เอเดรีน ก็ลงมาด้านล่าง เปิดขวดน้ำเทน้ำให้ตัวเอง แล้วเหมือนลังเลอะไรบางอย่าง เหมือนมีเรื่องจะพูด

“มีอะไรหรือเปล่า”

“อืม คุณบอกว่ามีหลักฐานการทำเงินของคุณ”

“อ๋อ ผมจะส่งอีเมล์รายละเอียดให้คุณ”

“อืม” เอเดรีน ถอนหายใจ

เงินร้อยล้านดอลลาร์นั้น เป็นปัญหาจริงๆสำหรับเธอมาเป็นเดือนแล้ว และเงินนั้นเมื่อไม่มีที่ไปที่มา เงินมันจึงถูกแช่แข็งอยู่ แถมมันยังถูกโอนมาจากบัญชีนอกหมู่เกาะเคย์แมนอีกด้วย ในตอนนั้นลามอสยังมีข้อมูลโลกนี้ไม่มากนัก ได้ทำการแฮกเงิน โดยขโมยเงินจากบัญชีต่างๆ แล้วโอนไปเกาะเคย์แมน ที่เหมาะสำหรับการฟอกเงิน แล้วค่อยทำการโอนกลับมา

ไม่เป็นไรหากเป็นประชาชนธรรมดา แต่หากเป็นเจ้าหน้าที่ จะต้องถูกจับตามองว่ารับเงินใต้โต๊ะ หรือรับเงินสินบนหรือเปล่า

…

เอเดรีน ถอนหายใจ คล้ายว่าจะโล่งอก ความจริงแล้ว ไม่มีปัญหา หากจะได้รับเงินโอนจากอดีตสามี เป็นค่าเลี้ยงดู เมื่อมีเยอะ ก็คิดว่าเป็นส่วนแบ่งสินสมรส เพราะอดีตสามีคนนี้ ก็ไม่ใช่คนยากจน อย่าลืมว่า เขายังมีนามสกุลโลแกน และอูฐแม้จะตัวผอมยังไงก็ตัวใหญ่กว่าม้า การที่เขาจะมีเงินสิบล้าน หรือร้อยล้าน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องแปลกแต่อย่างใด แต่ช่วงนี้ เธอถูกสอบสวน เพราะเธอเกี่ยวข้องกับคดีนิวแมน เธอจึงต้องฟอกตัวให้ขาวสะอาด จากทุกข้อกล่าวหา

แบรนน็อค มองดูชุดนอนเบาบางของเธอ ที่คลุมเสื้อและกางเกงในบางเบาเอาไว้ ลอบกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

โดยสัญชาตญาณผู้หญิง เอเดรีน จับสัมผัสได้โดยไม่รู้ตัว เพียงแต่ไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง

“หลายปีผ่านไป คุณก็ยังคงสวยอยู่เหมือนเดิม” แบรนน็อคเอ่ย

เอเดรีน เดินเข้ามาใกล้ แล้วหอมแก้มเขา

“ฝันดีนิก”

หอมแก้มเสร็จ ก็เดินขึ้นบ้านไป ไม่ได้มีอาการเขินอายเลยแม้แต่น้อย แต่ดูเหมือนเธอจะยิ้มให้เธอเล็กน้อย

แบรนน็อคสัมผัสได้ถึงกลิ่นฮอร์โมนเพศหญิง ที่ต้องการผสมพันธุ์ ที่มาจากตัวเอเดรีน เพียงแต่มันเป็นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่จากที่เขาได้ศึกษาข้อมูลในโลกนี้ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ค่อยเหมาะ สถานะของเอเดรีนนั้น เป็นอดีตภรรยา ไม่ใช่ภรรยาปัจจุบัน พอคิดถึงเรื่องนี้ แบรนน็อคเอาโทรศัพท์ของเขาออกมาดู รู้สึกว่าฉินเทียนเยว่ จะไม่ได้ส่งข้อความมาหาหรือไม่ได้โทรหาเลย และลามอสก็ได้บอกข้อมูลว่า ตอนนี้เธอกำลังบินอยู่ แต่ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ น่าจะมีช่วงพัก แต่เธอไม่ส่งข้อความ หรือโทรหา แบบนี้หมายความยังไง เป็นไปได้ว่า เธอจะให้เวลาเขาอยู่ที่นี่ ทำธุระให้เสร็จแล้วรีบกลับบ้านหรือเปล่า ก็เลยไม่อยากรบกวน หรือกลัวว่าโทรมาแล้วจะจ๊ะเอ๋ แล้วเธอและสามีจะทำตัวลำบาก เพราะว่าเธอไม่ค่อยถนัดในเรื่องความสัมพันธ์เท่าไหร่

…

“หือ”

แบรนน็อค สัมผัสได้ถึงใครหลายคน ที่เหมือนจะจอดรถอยู่ด้านนอก พร้อมอาวุธปืน พร้อมที่จะบุกเข้ามา

มีสองคนด้วยกัน ชายทั้งคู่ คู่หูกัน

นี่ถือว่าเป็นทีมขนาดเล็ก

แบรนน็อคเก็บของทุกอย่างให้เรียบร้อย แล้วปิดไฟ

จากการคำนวนของลามอส คนร้ายจะบุกเข้ามา โดยการทำลายประตู และระบบรักษาความปลอดภัย แล้วบุกเข้าไปในบ้านตรงๆ

แบรนน็อควาร์ปออกมานอกบ้านในความมืด และให้ลามอสทำการควบคุมอาวุธปืนของพวกเขาให้ไม่ทำงาน ไม่สามารถยิงได้ เมื่อเสียงดังตุ๊บตั๊บหลังจากนั้น แบรนน็อคก็ทำให้คนทั้งสองสลบ

แบรนน็อคจิ้มไปที่หว่างคิ้วของทั้งสองโหลดความทรงจำของพวกเขา แล้วจัดเรียงข้อมูลล่าสุด

“เป็นผู้รับเหมาความมั่นคงของรัฐบาล”

นี่เป็นคำที่ทำให้หน่วยงานฟังดูดีขึ้นมาเล็กน้อย แต่ความจริงคือมือปืนรับจ้างของรัฐบาล จะเอาไว้ทำงานสกปรกของรัฐบาล ที่ซีไอเอไม่สามารถออกหน้าได้ แต่ผู้รับเหมานี้ ยังทำงานภายใต้คำสั่งของคนๆเดียว ไม่ได้รับงานขององค์กรหรือรัฐบาลโดยตรงก็ได้

เมื่อแบรนน็อคทำการตรวจค้นข้อมูล ก็รู้ว่า มีคนรู้ว่าสองคนมาที่นี่ แต่นั่นไม่สำคัญสำหรับเขา แบรนน็อคได้ทำการพาคนทั้งสองวาร์ปไปที่เปลี่ยว แล้วยิงคนทั้งสองระยะประชิด แล้วเก็บร่างของพวกเขาเอาไว้ แล้วทำการวาร์ปไปกลางพอร์ทแลนด์ ปลอมเป็นหน้าชายคนหนึ่ง ที่เป็นหนึ่งในนั้น แล้วเรียกแบรนน็อคมือซ้ายกลับมา ปลอมเป็นชายอีกคน แล้วทั้งสองก็เข้าไปในบาร์ แล้วทำทีเป็นทะเลาะกันเอง แล้วเมื่อทั้งสองเดินออกมาอย่างอารมณ์เสีย คนในบาร์ก็ได้ยินเสียงปืนแล้วเมื่อโทรเรียกตำรวจ ตำรวจออกมาดู ก็พบพวกเขาเป็นศพไปแล้ว

…

เมื่อวาร์ปกลับมาที่บ้านเหมือนเดิม แบรนน็อคมือซ้ายก็วาร์ปกลับไปที่ฐานสองเหมือนเดิม แบรนน็อคก็ถอนหายใจ ดูเหมือนว่าปัญหาของเอเดรีนจะยังไม่จบ ยังคงมีคนอยากให้เธอตาย สงสัยว่าเขาจะต้องหาวิธีป้องกันเอาไว้ก่อน และต้องรอบคอบกว่านี้