รู้สึกเหมือนกำลังฝันเลย
เมื่อทั้งสองกลับไป แบรนน็อคก็เอามือเกาหน้าผาก
เขาวาร์ปกลับไปที่บ้านของเอเดรีนก่อน แล้วค่อยให้ร่างแยก มาที่นี่ เพื่ออยู่ในโรงพยาบาล หลังจากการทดสอบทหารเสร็จสิ้น เพราะการอยู่ที่นี่ ไม่ต้องทำอะไรมาก ในช่วงนี้ ถือว่าเป็นการฝึกในการควบคุมร่างแยกพอดี
ความจริงเขาสามารถทอดทิ้งตัวตนหลิงตงเฟิงไปเลยก็ได้ แต่เป็นเพราะมู่ชิงอวี่ ที่เขามีความสัมพันธ์ด้วย เขาก็เลยทิ้งตัวตนนี้ไม่ได้จริงๆ
บางทีเขาอาจจะกำลังเรียนรู้ ความรู้สึกของมนุษย์โลกนี้ มันมีบางสิ่งที่เรียกว่าความรับผิดชอบ
…
เมื่อกลับมาที่บ้านแห่งนี้ เขาก็ต้องทำงานต่อ จึงเปิดฝาพับโน๊ตบุ๊ค แล้วนั่งทำงานต่อโดยไม่เปิดไฟ
เมื่อได้ยินเสียงดังก๊อกๆแก๊กๆด้านล่าง เอเดรีนสะดุ้งตื่น เปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง แล้วกดรหัสตู้เซฟ แล้วเปิดเอาปืนออกมา แล้วเมื่อย่องไปด้านล่าง แอบส่องดู เห็นแบรนน็อคกำลังนั่งอยู่หน้าคอมมืดๆ หันมาทางนี้พอดี ตกใจเล็กน้อย แต่เธอจำได้ว่าเป็นใคร เธอจึงลดปืนแล้วเดินลงมา
เอเดรีน เอาปืนใส่ลิ้นชักด้านล่างในครัว แล้วพอเธอจะขึ้นไป เธอค่อยเอาขึ้นไป
“ผมทำให้คุณตื่นหรือเปล่า” แบรนน็อคเอ่ย
“คุณไปไหนมา เมื่อครู่ฉันลงมาไม่เจอคุณ”
“ผมออกไปสูบบุหรี่มา” แบรนน็อคโกหก เพราะไม่อยากบอกความจริง
“ปกติคุณไม่สูบบุหรี่”
“คนเราเปลี่ยนกันได้”
“…”
“คุณเลิกสูบดีกว่า เพราะอย่าลืมว่าคุณยังมีลูกต้องส่งเสียให้เรียนมหาลัย ฉันไม่อยากให้พ่อของลูกฉันต้องด่วนตายไปเพราะมะเร็งปอด”
“อืม ผมจะเลิก เมื่อคุณบอกให้เลิก แล้วผมจะไม่สูบอีก ผมคิดว่าโอลิเวียฉลาดมาก น่าจะเรียนได้ถึงปริญญาเอกเลยด้วยซ้ำ แล้วผมจะอยู่จนลูกจบปริญญาเอกแล้วแต่งงาน”
“ลูกของเราเป็นเด็กฉลาดมาก”
“ฉันรู้ ว่าเธอได้ใครมา”
“ผมรู้ว่าเธอได้แม่มา โดยเฉพาะความสวยและน่ารักเหมือนคุณ”
“เมื่อกี้คุณบอกไปสูบบุหรี่มา หรือไปสูบกัญชามากันแน่ ถึงได้ปากหวานจัง”
“คุณอยากลองไหม”
“ไม่เอาในบ้านนะ”
“ไปโรงรถกันเถอะ”
…
ในโรงรถข้างบ้าน
ในโรงรถไม่มีรถ แต่มีฝุ่น และเต็มไปด้วยอุปกรณ์ต่างๆ น่าจะเรียกว่าห้องเก็บของมากกว่า
แบรนน็อคล้วงกระเป๋า แต่ความจริงเรียกออกมาจากมิติเก็บของ มันเป็นสิ่งที่เขาเจอในป่า แล้วเก็บมา นี่เป็นสมุนไพรอย่างหนึ่ง ที่แม้แต่ในโลกของเขาก็มี มันสามารถนำไปสกัดยาได้หลายอย่าง โดยเฉพาะเมื่อมันกลายพันธุ์สามารถใช้เป็นยาหลอนประสาท และเป็นอาวุธหลอนประสาทได้อีกด้วย
แต่การเอามาพันมามวนเป็นยาสูบ ก็ช่วยให้ผ่อนคลายได้เหมือนกัน
แบรนน็อคจุดสูบแล้วส่งให้เอเดรีน เอเดรีนรับไปสูบแล้วพ่นควันออกมา
การเล่นยา ไม่เหมาะสำหรับตำรวจ ประสาอะไรกับเอฟบีไอ แต่เมื่อครั้งตอนเรียนหรือตอนเป็นวัยรุ่น ใครบ้างไม่เคยลอง แล้วติดใจ และเมื่อถึงจุดหนึ่ง การผ่อนคลายบ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย อีกทั้งสูบกัญชาในอเมริกา ก็ไม่ใช่เรื่องผิดกฏหมาย
หลังจากสูดและพ่นควันออกไปหลายรอบ คนก็เริ่มมึนๆเมาๆ ความคิดก็เริ่มพร่ามัว เลือนราง แต่จิตใจยังคงแจ่มใส
“ฉันยังจำตอนที่คุณอยู่กับฉัน ตอนนั้นได้อยู่เลย” เอเดรีนเอ่ยออกมา เหมือนเอ่ยออกมาลอยๆ หวนระลึกความหลัง
“มันเป็นความทรงจำที่ดีมาก”
“ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ฝันว่าจะได้อยู่กับคุณอีก”
“ไม่รู้ว่าคุณฝันถึงฉันบ้างไหม”
“ผมไม่จำเป็นต้องฝันเลย”
“เพราะการอยู่กับคุณแบบนี้ ก็เหมือนฝันสำหรับผมแล้ว”
“…”
“คุณรู้สึกอย่างงั้นจริงๆเหรอ”
“จริงๆ”
“ฉันก็เหมือนกัน”
“ฉันรู้ว่าช่วงนี้คุณกำลังเครียด คุณรู้ไหมว่ามีหลายวิธีที่ช่วยให้คุณหายเครียดได้”
“นอกจากการสูบกัญชาเหรอ”
“อิอิอิ” เอเดรีน หัวเราะ
“ผมได้ยินมาว่า การมีเซ็กส์ ก็ช่วยให้หายเครียดได้”
“ไหนๆตอนนี้เราก็ว่างอยู่ ทำไมเราไม่ลองทำกันล่ะ ให้ผมได้ช่วยคุณได้นะ”
“หือ นิก นี่คุณกำลังล่อลวงฉันอยู่เหรอ ฉันไม่ใช่สาวน้อย ที่คุณจะล่อลวงได้หรอกนะ”
“แท้จริงแล้ว คุณก็แค่อยากมีเซ็กส์กับฉันใช่ไหมล่ะ”
“ได้หรือเปล่าล่ะ”
“ผมว่าคุณต้องชอบมันแน่ ผมเก่งในเรื่องนี้ ผมมั่นใจว่า จะทำให้คุณหายเครียดได้”
“คุณกำลังฝันอยู่”
“ใช่ผมกำลังฝันอยู่ ในฝันนั้น ผมกำลังอ้อนวอนขอมีเซ็กส์กับคุณ”
“ถ้างั้น เดี๋ยวฉันจะทำให้ความฝันคุณเป็นจริงเอง”
…
“อืม”
ช่วงเวลาต่อจากนั้น แบรนน็อคก็จูบเอเดรีน และเอเดรีนก็จูบตอบ ทั้งสองพัวพันกันอยู่ครู่หนึ่ง และแล้ว เอเดรีน ก็จูงแบรนน็อคกลับเข้าบ้าน นอกบ้านและโรงรถนั้นไม่เหมาะจริงๆ
…
เมื่อกลับเข้ามาข้างในบ้าน ทั้งสองก็ฟัดกันไปมานัวเนียที่โซฟา ไม่รู้ว่าแบรนน็อคหรือเอเดรีนที่เร่าร้อนกว่ากัน เสื้อผ้าของเอเดรีน และของแบรนน็อค ก็ถูกฉีกออก เพราะการถอดไม่รวดเร็วพอ
ช่วงเวลาต่อจากนั้น เป็นช่วงเวลาที่ยากอธิบาย เหมือนของหายแล้วได้คืน
เหมือนวัยสาว วัยเยาว์หวนคืนกลับมาใหม่ สำหรับวัยอย่างเธอ และคนพอร์ทแลนด์อย่างเธอ การมีเซ็กส์ ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย หากว่ามีการป้องกันดีพอ และทุกฝ่ายพอใจ บางคนยังสามารถวันไนท์สแตนด์กันได้ด้วย เพียงแต่ตั้งแต่เอเดรีนมีลูก และเลิกกับนิก เธอก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้อีกเลย และเธอแทบไม่มีเวลาว่าง ต้องทำงานหาเงินและยังต้องเลี้ยงลูก จะเอาเวลาที่ไหนมาสนใจ
“อ๊า”
“เยี่ยมเลย”
“ใช่ตรงนั้น”
“ทำได้ดีมาก”
“จำจุดอ่อนไหวทั้งหมดของฉันได้ด้วยสินะ”
“อ๊าาส์ มากกว่านี้อีกสิคะ”
“ได้เวลาแล้ว”
“อ่า เยี่ยมเลย ฉันก็พร้อมแล้ว”
“อา… นั่นแหละ นั่นแหละคือความรู้สึกนั่น ใส่มันเข้ามาเลย”
“อ๊าาส์”
“อาใช่ ฉันคิดถึงมันมากเลย”
“อืม”
“อูย มันใหญ่กว่าเดิมหรือเปล่านิก”
“อา”
“อา”
“อา”
“นายรู้ไหม นายพลาดแล้ว ที่นายจากไป”
“รู้แล้วใช่ไหมว่าตอนนี้ฉันมีค่ามากแค่ไหน”
“อ๊าา”
“นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันอยากให้นายเข้าใจรู้ตัวไว้ด้วยนะ”
“อืม”
“อา ถึงจะทำกับคนอื่นก็ตาม”
“แต่ว่าเราต้องกลับมาทำกันเหมือนเดิม กับคนที่บ้านเข้าใจมั้ย” เอเดรีน คิดและเอ่ยไปถึงเรื่องวันวานเมื่อห้าปีก่อน ที่นิกแอบไปมีกิ๊กแล้วไม่ยอมกลับบ้าน และยังเหมือนว่าจะแคร์กิ๊กมากกว่าเธอ เธอจึงโมโหมาก
“อ๊าาาง”
“เพราะงั้นอย่าดื้ออีกเลย ยอมรับมันเถอะ ว่าคุณขาดฉันไม่ได้ ก็เลยกลับมาหาฉัน ใช่ไหม”
“ใช่ พอฉันกลับมาเจอหน้าเธอ ฉันอยากจะมีอะไรกับเธอทันที เพราะฉันรู้ว่าเธอก็อยากทำแบบนี้กับฉันเหมือนกัน”
“อ๊าาง”
“อ๊าาส์”
“อา… รู้สึกดีไหมที่ได้มีเซ็กส์กับฉันหลังจากผ่านมานานหลายปี”
“อาเยี่ยมเลย มันเป็นความรู้สึกที่เยี่ยมมาก”
“ชอบมั้ย”
“ใช่ เยี่ยม ฉันกำลังจะบ้าแล้ว”
“ฉันก็รู้สึกดีเหมือนกัน”
“แบบนี่สิโคตรชอบเลย”
“ฉันก็ชอบมันที่สุดเลย”
“อ๊าาาง”
“สุดยอดไปเลย”
“ชอบมากใช่มั้ย”
“อ๊าาาง”
“ใช่ชอบมาก ชอบจนฉันจะบ้าอยู่แล้ว”
“ฉันก็รู้สึกดีเหมือนกัน”
“ถ้าเป็นอะไรที่คุณชอบ ฉันก็ชอบเหมือนกัน”
“เพราะงั้น…”
“อ๊าาง!!”
“อา…”
“อยากทำอะไรก็ทำเลยนะ”
“ได้ ถ้างั้นมาเปลี่ยนท่ากันเถอะ”
“โอเคจัดให้ค่ะ”
“อา”
“อึ๊ก”
“อา มันลึกมาก”
“อา รู้สึกร้อนในท้องจัง”
“คุณไปเอาคำพูดยั่วยวนเซ็กซี่แบบนี้มาจากไหน”
“คงจะได้ยินมาน่ะ ฉันไม่ได้สนใจด้วย”
“แล้วอีกอย่างตอนนี้ฉันคิดถึงนายมากๆเลย บางทีฉันอาจพูดออกมาจากใจก็ได้”
“อา บอกตามตรงนะ ฉันชอบท่านี้มาก มันลึกมาก อูย เหมือนสัตว์ป่ากำลังผสมพันธุ์กันอยู่เลย”
“นิก ฉันจะเป็นสุนัขตัวเมียให้คุณ”
“งั้นฉันจะเป็นสุนัขตัวผู้ผสมพันธุ์กับคุณ”
“อ๊าาส์!!”
“อ๊าาส์!!”
“มันจะแรงเกินไปแล้ว ลดลงอีกนิดหนึ่งนิก”
“โอ้ว โอย อูย ดี แบบนี้แหละ”
“ข้างในเธอร้อนมาก”
“อ๊าาส์!!”
“โอเค เปลี่ยนท่ากัน”
“อ๊าาส์!!”
“อา”
“อา”
“อา”
“หยุดก่อน ฉันกำลังจะเสร็จแล้ว มีบางอย่างกำลังจะทะลักออกมา”
“อ๊าาาง”
“อ๊าาส์!!”
“ผมก็เหมือนกัน”
“อ๊า…”
“อ๊าาส์!!”
“อ๊าาาง”
“โอ้ว พระเจ้ามันเยี่ยมมาก”
“หือ นิก สุดยอดเลย นายเก็บมันไว้จนถึงตอนนี้ได้ไงเนี่ย มันล้นออกมาเหมือนเขื่อนแตกแล้วเนี่ย”
“ก็เพราะว่าฉันเก็บไว้ให้เธอไงละ”
“อา รู้สึกดีจัง”
“ถ้านายปล่อยข้างใน นายต้องรับผิดชอบนะ” เอเดรีนพัวพันและจูบแบรนน็อคอย่างดูดดื่มหลังจากนั้น
“อืม ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง เธอไม่คิดว่า โอลิเวีย น่าจะถึงเวลาที่จะมีน้องชายหรือน้องสาวอีกซักคนเหรอ”
“อืมค่ะ ฉันก็อยากได้ลูกอีกคนเหมือนกัน” เอเดรีน ไม่ได้ปฏิเสธในเรื่องนี้ เมื่อถึงวัยอย่างเธอ สมควรมีลูกอีกคนแล้วจริงๆ ยิ่งอายุมากขึ้นยิ่งมีโอกาสผสมติดยากขึ้น ตอนนี้หากมันจะมีก็มีไปเถอะ ตอนนี้ไม่ลำบากเรื่องเงิน ยังต้องห่วงเรื่องอะไร แม้ว่าเขาจะจากไป เธอก็อยู่ได้ และเคยอยู่มาแล้ว
“ในเมื่อพักยกเรียบร้อยแล้ว”
“เมื่อคุณไม่อยากเอาออก งั้นมาต่ออีกรอบนะคะ”
“คุณต้องชอบมันมากแน่ๆ”
“อา ฉันชอบมัน คุณทำเก่งมาก เก่งกว่าเดิมเสียอีก ต่อให้เป็นครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็เถอะ ฉันก็อยากทำมันอีกครั้ง กับคุณ”
“ผมก็เหมือนกัน ผมรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย ดังนั้นผมจะทำกับคุณทั้งคืน จนคุณไม่อยากตื่นจากฝันนี้เลย”
“อ๊าาา นิก ฉันชอบมันมาก…”
“คุณก็เยี่ยมมาก”
“อ๊า…”
“นิก ฉันคิดถึงคุณ”
“ฉันก็คิดถึงคุณ เอเดรีน”
“พวกเรามาทำกันอีกรอบนะ”
“ค่ะ ฉันอยากทำมันกับคุณทั้งคืนเลย”
แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ฝันอยู่ และกำลังทำมันอยู่จริงๆ ช่วงเวลาต่อจากนั้น จึงได้ยินเพียงเสียง คล้ายคนที่กำลังมีความสุข และกำลังทุกข์ทรมานในขณะเดียวกัน แต่มันน่าจะเป็นเสียงคนที่กำลังมีความสุขมากกว่า