จะรับเอาไว้อย่างดีเลยล่ะ
กลับมาที่ร่างหลัก ที่ฐานสอง เหมือนถอดจิตเก็บกลับมา มีความอ่อนล้าทางจิตใจเล็กน้อย อาจเป็นผลข้างเคียงของการใช้ร่างแยก
เมื่อมองไปที่นั่งรับแขก ตกใจเล็กน้อย เพราะตอนนี้มีใครคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงโซฟารับแขก
ก่อนหน้านี้ แบรนน็อคคล้ายนั่งเข้าฌานสมาธิ หลับตาอยู่เงียบๆ สตรีนางนั้นก็ไม่กล้าปลุก คิดว่าเขาเข้าฌานสมาธิเหมือนพระจำศีล หรือไม่เขาก็กำลังนั่งหลับอยู่ เธอจึงนั่งรอจนกว่าเขาจะตื่น
“ผู้บัญชาการ ออกจากฌานแล้วเหรอคะ”
“เจ้ามาเมื่อไหร่ แล้วทำไมไม่เปิดไฟ ตอนนี้ไฟฟ้าใช้ได้แล้วนะ สามารถเปิดไฟเพิ่มได้”
ในห้องของแบรนน็อคนั้นปกติ เปิดเฉพาะไฟ LED ดวงเดียว มันก็จะมืดๆสลัวๆนิดหน่อย มีแสงเล็กน้อยพอได้เห็นแต่เมื่อไฟฟ้าเริ่มใช้ได้ ก็สามารถเปิดไฟเพดานได้ เพิ่มความสว่างของห้อง เหมือนกับห้องทั่วไป
โรซารี ไม่ได้สนใจเรื่องเปิดไฟ ปล่อยให้มันมืดๆสลัวๆเหมือนเดิม ทำเป็นใจดีสู้เสือเดินเข้ามาใกล้ แล้วอ้อมไปด้านหลัง นวดบ่าและนวดขมับให้กับเขา
ความจริง แบรนน็อคอยากจะบอกว่า ถามข้าก่อนไหม แต่กลัวว่าจะกลายเป็นคนอารมณ์ร้ายมากเกินไป จึงไม่ได้ว่าอะไรแล้วหลับตาผ่อนคลายลง
“ผู้บัญชาการคะ วันนี้ข้าได้ยินเรื่องเล่าบางอย่างน่าสนใจมาก”
“อืม ฮเยมิ คงไปเล่าให้เจ้าฟังสินะ”
“เธอไม่ได้ตั้งใจนะคะ เพียงแต่ถูกพวกน้องๆบังคับ ก็เลยเล่าออกมา”
“อืม เธอเล่าอะไรบ้างล่ะ”
“เธอเล่าว่า ท่านล้อเล่นกับเธอ โอบเอวของเธอ และยังบอกว่า ท่านกำลังจีบผู้พันสเตลล่า กำลังพูดจาล่อลวงเธออยู่ แล้วเธอทำให้การล่อลวงของท่านถูกขัดจังหวะ ท่านเลยบอกว่า ท่านอาจจะไม่ได้เมียเพราะเธอ ท่านก็เลยจะจับเธอทำเมียเพื่อชดใช้ ท่านพูดอย่างงั้นหรือเปล่าคะ”
“ใช่ข้าพูด”
โรซารี ถอนหายใจ แล้วเอ่ย “ท่านคะ เธอยังเด็กเกินไป”
“ถ้าหากข้าจำไม่ผิดเธอบอกอายุ 21 ส่วนเจ้า 22 ดูเหมือนว่าจะไม่ต่างกันมาก ไม่สามารถพูดว่าเด็กเกินไปได้”
“มันก็จริง”
“เฮ้อ ตอนแรก ข้าจะหาข้ออ้าง ว่าข้าอายุมากกว่าทุกคน ที่เป็นนิวแมนรุ่นใหม่ แล้วจะบอกว่า ยินดีถวายตัวเองแทน เพื่อให้ท่านละเว้นพวกน้องๆ แต่ดูเหมือนว่า มันจะฟังไม่ขึ้น”
ตอนแรกโรซารี เห็นฮเยมิตัวเล็กๆ นึกว่าเธอยังเด็กกว่าเธอมาก ใครจะคิดว่าอายุห่างกับเธอแค่ปีเดียว
แบรนน็อคจับมือของนางแล้วยกเอานางมานั่งตัก
“ข้ารู้ว่าเจ้าหมายถึงอะไร”
“แต่เจ้ารู้ใช่ไหมว่า ไม่ใช่ว่าใครเข้ามาหาข้าด้วยความเสน่หาแล้วข้าจะต้องตอบรับทุกคนไป มีแต่ข้าเลือกผู้หญิงของข้า ไม่ใช่ผู้หญิงเลือกข้า หรือยัดเยียดให้ข้า”
“ท่านเลือกข้าแล้วไม่ใช่เหรอคะ”
“ข้าเลือกเจ้าตอนไหน”
“ก่อนหน้านี้ ข้าสังเกตเห็นว่าท่านลอบมองข้าอยู่หลายครั้ง ข้าก็เลยแอบคิดไปเองว่า ท่านคงจะชอบข้า และข้าก็เข้าใจว่า หากรอให้ท่านเอ่ยปากเองก็คงไม่เหมาะ ข้าก็เลยมาเสนอตัวให้ถึงที่ยังไงละคะ”
“เจ้าคิดไปเอง”
“เป็นความจริง ที่ว่าเจ้าสวยและน่ารัก และดูเป็นผู้ใหญ่ในกลุ่มนิวแมนรุ่นใหม่ของเจ้า แต่ตอนนั้น ข้าไม่ได้สนใจเจ้า ข้าแค่มองเจ้าเฉยๆ”
“เอ่อ โอเค ตอนนั้นท่านอาจจะรู้สึกเฉยๆ แต่ตอนนี้ เมื่อท่านรู้ว่าสาวน้อยคนนี้ สนใจท่าน หลงรักท่าน แล้วมาเสนอตัวให้ท่านถึงที่ แล้วท่านจะรับเอาไว้หรือเปล่าคะ” เธอเอามือโอบคอของเขาเอาไว้ อย่างกล้าหาญ มองหน้ามองตาเผยอฝีปาก คล้ายกำลังยั่วยวนให้จูบ ในร่างของเธอคล้ายจะปล่อยฮอร์โมนเพศหญิงว่าต้องการผสมพันธุ์ออกมาบางเบา
“ข้าบอกไปแล้ว ต้องเป็นคนที่ข้าเลือกเอง ไม่ใช่คนที่ยัดเยียดให้ข้า ตัวเจ้าเอง ยัดเยียดตัวเองให้ข้า เจ้าคิดว่าข้าจะยังเลือกเจ้าหรือเปล่า”
“ข้าไม่ได้ยัดเยียดตัวเองให้ท่าน ข้ามาให้ท่านเลือก และมาเสนอตัว ด้วยข้อเสนอสุดวิเศษ ที่ท่านไม่อาจปฏิเสธได้”
“โอ้ เจ้ามีคุณสมบัติวิเศษยังไงบ้าง”
“ยกตัวอย่าง อย่างนี้ก็แล้วกัน ข้าไม่รู้นะว่า ผู้พันสเตลล่าและฮเยมิเป็นยังไง แต่สำหรับข้า ข้ายังเป็นสาวบริสุทธิ์ ข้อนี้เป็นข้อดีข้อหนึ่งของข้า ข้อสอง ผู้พันสเตลล่าอายุมากเกินไป ฮเยมิ ก็อายุน้อยเกินไป ส่วนอายุของข้ากำลังพอดีวัยขบเผาะ อีกอย่างข้าก็ตัวใหญ่และสูงกว่านางด้วย นางตัวเล็กเกินไป นางรับขนาดของท่านไม่ไหวหรอก”
“หือ เจ้ารู้ได้ยังไงว่าเจ้าจะรับขนาดของข้าได้ เจ้ามั่นใจเกินไป และคิดมากเกินไป … แต่ว่านะ หากว่าเป็นช่วงเวลาปกติ มีผู้หญิงมาเสนอตัวถึงที่ให้ข้า อาจบางทีข้าอาจจะไม่เลือก หรือไม่สนใจ”
“แต่ว่า… ช่วงนี้ มันไม่ปกติ ข้ากำลังเปลี่ยวเหงา ในที่ไกลบ้าน ข้าจะปฏิเสธพวกเจ้าได้ยังไง แล้วทำไม ข้าต้องเลือกด้วย ข้าเหมาพวกเจ้าหมดเลยไม่ดีกว่าเหรอ”
“ถ้างั้น เมื่อเหมาหมด ก็รวมข้าด้วยสิคะ แล้ว… ตอนนี้ ข้าถูกเลือกแล้วหรือยังคะ”
“ยังก่อน ข้าอยากรู้ว่า เจ้าจะทำยังไงให้ข้าไม่ปฏิเสธเจ้า”
“…”
“ข้าสามารถทำตามที่ท่านต้องการได้”
“หือ! ในค่ายนี้ ทุกคนล้วนทำตามที่ข้าสั่ง ที่ข้าต้องการได้อยู่แล้ว”
“แต่มีบางอย่าง ที่คนอื่นให้ข้าไม่ได้ นอกจากพวกเจ้า”
โรซารี ครุ่นคิด แล้วเอ่ย: “ท่านหมายถึง ท่านต้องการให้ข้ามีลูกให้ท่านหรือเปล่าคะ”
“เจ้าฉลาด ตอนนี้ข้ามีทุกอย่าง แต่ยังขาดแค่อย่างเดียว คือคนที่รักข้า และหากมีคนรักข้า ข้าก็รักตอบ สักวันเราก็จะมีลูกด้วยกัน เจ้าคิดว่าดีหรือเปล่า”
“ความจริง ท่านอาจจะไม่รู้ มีคนมากมายรักท่าน”
“หนึ่งในนั้นรวมเจ้าหรือเปล่า”
“ไม่รู้สิคะ ท่านคิดว่าไงล่ะ”
“แต่ข้าบอกท่านอย่างหนึ่งได้ว่า ข้ายินดีคลอดลูกให้ท่าน และเป็นเมียท่าน และยอมให้ท่านทำกับข้าได้ตลอดเวลา หากท่านต้องการ”
“เจ้าน่ารักมาก”
อาจจะเป็นเพราะแบรนน็อคได้ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ หรืออาจจะเป็นเพราะพลังบางอย่างในตัวของเขา ทำให้โรซารี แอบรักและศรัทธาเขา อีกทั้งเธอก็ยังเป็นเด็กอายุเยาว์ ความรักของเธอจึงไม่ซับซ้อน ชอบก็บอกว่าชอบ รักก็บอกว่ารัก และกล้าที่จะแสดงออก และเธอก็เตรียมใจเอาไว้แล้ว ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเธอมาเสนอตัวให้เขา แต่เรื่องลูกนี่ก็เกินความคาดหมายของเธอ แต่เมื่อคิดไปคิดมา เมื่อฉีดยายีนส์ระดับหนึ่ง ก็จะเป็นหมันชั่วคราวหนึ่งปี ดังนั้นจึงยังไม่ใช่เวลานี้ เธอจึงไม่ลังเล
“สาวน้อย เจ้ากำลังเล่นกับไฟ เจ้าก็รู้ว่า หากยั่วยวนข้า เจ้าจะเจอกับอะไร”
“ข้ารู้ค่ะ ข้ายินดี”
“เอาล่ะ ยินดีด้วย เจ้ายั่วยวนข้าสำเร็จแล้ว…”
แบรนน็อคนั่งหยอกเย้าโรซารีอยู่ครู่หนึ่ง จนแม้แต่ตัวเองก็รู้สึกเคลิ้มใจขึ้นมาจริงๆ แบรนน็อคจึงจุมพิตนางไปทีหนึ่ง หลังจากนั้นก็จูบกันอย่างเนิ่นนาน
“อา… ท่านผู้บัญชาการ ท่านอย่าลืมนะคะ”
“หือ อะไรเหรอ”
“ข้า… ข้ายังบริสุทธิ์อยู่ โปรดทนุถนอมข้าด้วยนะคะ” โรซารีกระซิบข้างหูเบาๆ คล้ายเอียงอายเล็กน้อย แบรนน็อคตัวใหญ่มาก สูงสองเมตร ส่วนเธอสูงแค่ 170 ซม.เท่านั้น ถึงแม้เธอจะสูงกว่าทุกคนในหมู่ผู้หญิงและเด็กกลายพันธุ์ก็ตาม แต่เธอก็ยังตัวเล็กและเตี้ยกว่าแบรนน็อคอยู่ 1 ฟุตเต็มๆ และขนาดต้นแขนของเขาก็เท่าต้นขาของเธอแล้ว แล้วไอ้นั่นจะขนาดไหน
“จะรับเอาไว้อย่างดีเลยล่ะ” ได้ยินดังนี้ แบรนน็อค เอ่ยรับด้วยความยินดี ยามนั้น แบรนน็อคก็อุ้มเอาโรซารี มาที่โซฟาใหญ่ตรงกลางห้อง
“อา… ท่านแบรนน็อค!”
…
แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกของเธอ แต่เธอก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว และยังทำอยู่หลายกระบวนท่าลีลาหลังจากปรับตัวได้แล้ว แบรนน็อค ยังใจดีลดขนาดร่างของตัวเองลงให้สมดุลกับเธอ ไม่ทำให้เธอได้รับประสบการณ์ครั้งแรกที่เลวร้าย แทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ
…
“โรซารี”
“อา ไม่เป็นไรค่ะ ทำตามใจท่านได้เลย”
“อืม”
“หัวใจของเจ้าเต้นแรงมาก เจ้าคงตื่นเต้นมาก เจ้าต้องผ่อนคลายนะ อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิด”
“อา ค่ะ”
“ความรู้สึกบนผิวของเธอมันช่างละมุนเหมือนกลิ่นลูกพีชเลย”
“มันนุ่มมาก”
“อา..”
ยอดหน้าอกของเธอก็ยังไม่เคยถูกใครดูด ยังคงหลุบเข้าไปเล็กน้อยและ เขาเป็นคนดูดมันครั้งแรก แล้วมันก็ค่อยตั้งชันขึ้น แล้วใช้มืออีกข้างให้เป็นประโยชน์ เค้าคลึงบีบเค้นมัน ในคราแรก มันดูเล็กมาก แต่มันก็เหมาะกับร่างกายเล็กๆของเธอ
“อา… ท่านคะ”
โรซารี ถูกผู้บัญชาการแบรนน็อค สำรวจทุกส่วนของร่างกาย ด้วยปากและลิ้นของเขา หน้าอกและยอดปทุมถันของเธอก็ถูกเขาดูดเลีย ให้ความรู้สึกเสียวซ่านอย่างน่าประหลาดใจ มือของเขาก็ลูบไลค์ไปทั่วเรือนร่างของเธอ ทำให้เธอรู้สึกสยิวกายสยิวใจ และไม่รู้ว่าเสื้อผ้าของเธอ ถูกถอดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ พอรู้ตัวอีกที ร่างของเธอก็เปลือยเปล่าแล้ว
“อา ท่านคะ ตรงนั้นมัน”
“ไม่เป็นไรหรอก”
โรซารี รู้สึกตกใจตัวสั่นเล็กน้อย เพราะเธอจำได้ว่าอาบน้ำชำระกายมาอย่างดี เมื่อเขาอยากจะดูอยากจะเลียตรงนั้น ก็ไม่น่าจะสกปรก แต่เธอก็รู้สึกอายเล็กน้อยอยู่ดี
“กลิ่นเธอเซ็กซี่มาก”
“ขอดูหน่อยสิ”
“อย่ามองตรงนั้นสิคะ”
“ไม่ต้องตกใจหรอก”
“มันสวยมากเลย”
“อ๊า ทำไงดี ฉันอายมาก” โรซารี ปิดตาตัวเองไว้ เหมือนว่าการปิดตาจะทำให้เขามองไม่เห็นตรงนั้นของเธอ
ทุกครั้งที่ริมฝีปากและลิ้นของเขาเลียผ่านตรงนั้น มันทำให้เธอรู้สึกสยิวไปทั่วสรรพางค์กาย จนต้องแอ่นกายแอ่นสะโพกขึ้นมาดิ้นพร่านเร่าๆ กำมือยึดโซฟาแน่น แล้วเกร็งนิ้วเท้าตัวเอง แล้วปากเล็กๆของเธอก็ครวญครางออกมาโดยไม่รู้ตัว
เธอรู้สึกเสียวซ่านและรู้สึกดีมาก เหมือนอยากจะหยุด และอยากให้เขาทำต่อในขณะเดียวกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ปล่อยให้เขาอยู่อย่างงั้น
“อ๊าาาาง!!”
“อ๊าาาาส!!”
“อา ท่านคะ ฉันทนไม่ไหวแล้ว”
“ฉันจะค่อยๆใส่เข้าไป ถ้าเธอเจ็บก็บอกได้นะ”
“อืมม ค่ะ”
“อร๊าย อึก”
‘อืม เป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอ มันจึงแน่นมาก ถ้ารีบมาก มันคงจะเจ็บมากแน่ คงต้องลดขนาดลงกว่านี้’ แบรนน็อคคิดในใจ
“อ๊าาง”
“อ๊าาส์”
“ประมาณนี้คงพอ”
“ท่านคะ”
ทันใดนั้น โรซารีก็พลิกดันตัวเองขึ้นมา แล้วดันจนสุดเอง
“อา มันเข้าไปหมดแล้ว”
“อ๊าา หนูรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นบ้าเลย”
“เธอเจ็บมากเลยใช่ไหม”
“ไม่รู้สิคะ คงงั้นมั้งคะ”
“แล้วจะทำยังไงต่อดี หนูไม่รู้เลย”
“ก็ค่อยๆขยับตัวช้าๆ”
“อา หนูขออยู่ท่านี้ไปก่อนนะคะ”
เธอหยุดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆขยับสะโพกและเอวของตัวเอง
“หือ”
“ฮือ”
“อ๊าาง”
“อ๊าาาาง”
“อา”
"โอ้พระเจ้า มันแน่นเกินไป หนูรู้สึกเหมือนกำลังจะละลายเลย”
“อา อา อา…”
“อ๊า ทำยังไงดี หนูเหมือนจะไม่มีแรงแล้ว”
“อืม”
“ท่านคะ หนูรู้สึกแปลกๆ”
“หนูไม่เคยมีเซ็กส์มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกของหนู หนูอยากทำมันออกมาให้ดี”
“ไม่ต้องกังวล เจ้าทำได้ดีแล้ว ตอนนี้เจ้ายังเจ็บตรงไหนอยู่หรือเปล่า”
“ตอนแรกเจ็บเล็กน้อย แต่ทนได้ และตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว แต่รู้สึกแน่นมากค่ะ”
“ทำใจให้สบาย ไม่ต้องกังวล แล้วเดี๋ยวมันจะดีเอง”
“ที่เหลือ ปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเอง แล้วข้าจะค่อยๆสอนเจ้าเองนะ” แบรนน็อคจูบและลูบศีรษะของเธออย่างถนุถนอม และโรซารี ก็กอดเขาเอาไว้แน่น
“อา… ค่ะ”
“หน้าตาของเธอตอนนี้ ดูน่ารักมาก”
“อา หนูรู้สึกดีจัง”
“อา”
“มันนิ่มกว่าตอนแรกอีกเนอะ รู้สึกดีไหม”
“แปลกมากรู้สึกต่างจากก่อนหน้านี้มากเลยค่ะ”
“เจ็บมากไหม”
“ไม่เจ็บแล้วค่ะ หนูชอบมัน”
“อา…”
“อา… หนูอยากให้ท่านทำต่อไป ทำให้หนูรู้สึกดีอีกครั้งสิคะ”
“โอ ดี…”
“อา ดี…”
“อา ดีจัง…”
“อา…หนูไม่รู้ว่ามันจะทำให้รู้สึกดีขนาดนี้”
“อา… หนูชอบมันค่ะ”
“อืม…”
“อา…”
“เจ้ารู้ไหมว่ากลิ่นธรรมชาติของแต่ละคนไม่เหมือนกัน”
“เราอยู่ใกล้กันมาก จนกลิ่นของเจ้าโชยมาที่ข้าเลย”
“กลิ่นธรรมชาติเหรอคะ แล้วของหนูมันเป็นยังไง อา…”
“อืม เจ้ามีกลิ่นที่น่าจะเรียกว่า น่ารัก หรือกลิ่นความสุขหรือเปล่านะ ข้าไม่แน่ใจ”
“หมายถึงว่า ท่านสงสัยในกลิ่นของหนูเหรอคะ”
“อืม ขอดมชัดๆอีกซักหลายๆครั้งหน่อยก็แล้วกัน”
“อ๊าาา”
“ก็หอมดีนะ”
“ตรงซอกคอของเจ้าก็หอม”
“ตรงหน้าอกของเจ้าก็หอม”
“ตรงแก้มก็หอม”
“ตรงปากของเจ้าก็หอมด้วย”
“อ๊า รู้สึกดีจังค่ะ”
“ท่านคะ เหมือนว่ากำลังมีบางอย่างกำลังจะออกมา”
“เหมือนเขื่อนกำลังจะแตกเลยค่ะ”
“อ๊าาาส์”
“ได้งั้นเรามาพังเขื่อนพร้อมกัน”
“อา…”
“อ๊า… มันใกล้แล้ว”
“โอ้ว อา… แตกแล้ว”
“อ๊าาาส์”
“อา ท่านคะ”
“อ๊าาร์ นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตที่เคยเจอมาเลย”
“หนูดีใจที่ได้เป็นคนของท่านค่ะ”
“หนูมีความสุขมากเลย ท่านทำให้ข้ามีความสุขอย่างที่หนูไม่เคยมีมาก่อนในชีวิตนี้เลย ท่านแบรนน็อคมีความสุขหรือเปล่าคะ”
“อืม ข้ามีความสุขมาก ขอบคุณเจ้า ที่ทำให้ข้ามีความสุข”
“แต่ มันยังไม่จบหรอกนะ ข้ายังต้องทำอีกหลายรอบ เพื่อทำให้เจ้ามีความสุขมากยิ่งขึ้น”
“อา ตอนนี้หนู ก็รักท่านแล้วนะคะ ท่านแบรนน็อค หนูยินดีติดตามท่าน ไม่ว่าจะขึ้นสวรรค์หรือลงนรกก็ตาม”
“ข้ารู้สึกดีที่เจ้าเรียกชื่อข้า ข้าอนุญาตให้เจ้าเรียกชื่อข้าตรงๆเวลาที่เรามีอะไรกัน”
“อา ค่ะ ท่านแบรนน็อค”
“อา อา อา…”
“อ๊าาส์…”
…
ช่วงเวลาต่อจากนั้น ได้ยินเพียงเสียง คล้ายคนกำลังมีความสุขและกำลังทุกข์ทรมาน
…
หลังจากค่ำคืนแห่งฤดูใบไม้ผลิ ผ่านไป
โรซารี แทบสลบหมดแรงด้วยความสุขสม ที่มากเกินไป แบรนน็อคยังฉีดยายีนส์ระดับหนึ่งให้เธอเป็นรางวัล ก่อนหน้านี้ เธอสามารถปลุกพลังวิเศษด้วยตัวเอง เมื่อฉีดยายีนส์ระดับหนึ่งเข้าไป เธอจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า
ตอนนี้ เขายังทดลองเพิ่มทักษะความสามารถธาตุแสงให้เธออีกรอบเท่ากับทบซ้ำ และดูเหมือนว่ามันจะทบทวีคูณ ทำให้เธอแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น เหมือนว่าจะเพิ่มระดับขึ้นมาอีกขั้น สามารถรักษาอาการบาดเจ็บสาหัสทางกายของผู้ป่วยได้อย่างเด็ดขาด และยังสามารถรักษาพลังวิญญาณได้อีกด้วย
และไม่เพียงแค่นั้น เมล็ดพันธุ์เต๋า พลังธาตุแสงของแบรนน็อคที่เคยก๊อปปี้ความสามารถของเธอ มาไว้ที่ตัวเอง มันก็ดูเหมือนจะแตกหน่อใหม่ แล้วผสานกับรากวิญญาณเดิม ขยายตัวขึ้นอีกสองเท่า นี่ไม่เท่ากับว่า การร่วมรักกับโรซารี จะได้พลังของเธอมาดอกหรือ นี่ไม่ใช่การก๊อปปี้ แต่เป็นการแบ่งรากวิญญาณมาเลย แบรนน็อคไม่รู้ว่าการกระทำนี้ จะมีผลกับผู้อื่นด้วยหรือเปล่า ก็คงต้องลองดู
…
หลังจากนั้น แบรนน็อคจึงเพิ่มพลังธาตุไฟให้โรซารีไปอีกธาตุ เพื่อให้เธอสามารถใช้ป้องกันตัวเองได้ โดยพลังนี้น่าจะเพิ่มพลังให้เธอแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย
พอมองดูโรซารีที่หลับไหล เหมือนแบรนน็อคจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ตบหน้าผากตัวเอง
เหมือนว่าเขาจะสัญญากับเด็กน้อยโอลิเวียเอาไว้ในตอนเช้าว่าจะสอนเธอทำกับข้าว เขาจึงต้องรีบปลุกโรซารีแล้วไล่เธอกลับไปนอนที่ตัวเอง
…
“โรซารี”
“หือ คะ” โรซารี สลึมสลือ ตื่นขึ้นมา ในสภาพเปลือยกายอยู่ เข้ามากอดเขาเอาไว้
“เอาอีกรอบเหรอคะ”
“อืม ยังก่อน เจ้าโหมหนักเกินไป ไม่ดีต่อสุขภาพ ตอนนี้ ข้าได้ฉีดยายีนส์ระดับหนึ่งให้เจ้าแล้ว และเจ้าเป็นคนแรกในค่ายนี้ ที่ได้รับยายีนส์ระดับหนึ่ง และเจ้ายังเป็นผู้หญิงคนแรกของข้าในค่ายนี้ด้วย และเจ้าก็ได้รับพลังธาตุไฟของข้าไปด้วย ตอนนี้เจ้าสามารถใช้พลังธาตุแสงได้ดีกว่าเดิม และยังสามารถใช้พลังธาตุไฟในการโจมตีหรือป้องกันตัวเองได้ด้วย”
“อ๋อ ขอบคุณค่ะ แต่หนูไม่ได้ทำเพราะเรื่องพวกนี้ รู้ใช่ไหมคะ”
“ตอนแรกหนูทำเพราะหนูชอบท่านนะคะ และเมื่อทำเสร็จ หนูก็ยิ่งรักท่านมากยิ่งขึ้น”
เธออยากจะบอกว่ารัก ตั้งแต่แรกพบ แต่กลัวว่ามันจะฟังดูตอแหลมากเกินไป เพราะเพิ่งจะผ่านการร่วมรักครั้งแรก บางทีอาจต้องใช้เวลา ที่ต้องบ่มเพาะความรักที่มีต่อกัน เธอมั่นใจว่า หากเธอดีต่อเขา เธอจะทำให้เขารักเธอได้ เธอแค่ต้องทำงานหนักหน่อย เพราะต้องแก่งแย่งกับคนอื่น แม้ว่าเขาจะบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกของเขาในค่ายนี้ แต่เขาไม่ได้บอกว่าจะมีเธอแค่คนเดียว ใครจะรู้ว่าจะมีนังจิ้งจอกที่เจ้าเล่ห์เหมือนเธออีกกี่คน
“อืม ข้าก็ไม่ได้มอบสิ่งเหล่านี้ให้ เพราะเป็นการแลกเปลี่ยนกับเจ้าเหมือนกัน แต่เป็นของขวัญให้กับคนที่เป็นผู้หญิงของข้า เพราะตอนนี้เจ้าเป็นผู้หญิงของข้า แบรนน็อคผู้นี้แล้ว”
“ขอบคุณค่ะ ท่านแบรนน็อค ข้ายินดี และดีใจที่ได้เป็นผู้หญิงของท่านค่ะ” เธอจูบขอบคุณเขาอย่างดูดดื่มหลงไหล
“อืม เอาล่ะ โรซารีของข้า ตอนนี้เจ้าก็กลับไปนอนห้องเจ้าได้แล้ว”
“หือ เอ่อ อ๋อค่ะ”
โรซารี งงเล็กน้อย นึกว่าจะปลุกเธอมาร่วมรักกันอีกซักรอบ แต่เธอก็ไม่งอแง ลุกขึ้นแต่งตัว เดินแปลกๆ ออกจากห้องไป เพื่อกลับไปนอนห้องของตัวเอง และเธอก็หวนคิดได้ว่า เขาน่าจะยังไม่อยากเปิดเผยในตอนนี้ หากว่าพวกเขาไปกันไม่รอด หรือได้แล้วทิ้งเธอ ก็คงน่าอายจริงๆ อีกอย่างเขาก็ฐานะสูง เป็นผู้บัญชาการของค่ายนี้ หากเรื่องนี้เผยแพร่ออกไป อาจเสียความเคารพจากผู้ใต้บังคับบัญชาได้
แต่ว่าเธอไม่ได้สนใจ ขอแค่รู้ตัว รู้แก่ใจตัวเองก็พอ ว่าตัวเองเป็นผู้หญิงของใคร และเขารู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของเขา แค่นี้ เธอก็พอใจแล้ว
…
เมื่อเธอกลับออกไป แบรนน็อคก็เปลี่ยนร่างเป็น นิก แล้ววาร์ปกลับไปที่บริษัท โลแกน เทค แล้วขับรถกลับบ้าน
เมื่อดูเวลาแล้ว เพิ่งจะห้าโมงเย็น น่าจะยังพอมีเวลา
“ทำไมเจ้าไม่เตือนข้า” แบรนน็อคตำหนิลามอส
“ข้าจะรู้ได้ยังไง ว่าเจ้าให้ข้าเตือนเรื่องอะไร”
“คราวหน้า เจ้าก็บอกข้าด้วยสิ ว่าให้เตือนด้วยว่าห้ามลืม เรื่องนั้น เรื่องนี้”
“โอเค ข้าผิดเอง ขอโทษด้วย”
แบรนน็อค แวะซุปเปอร์ ซื้ออุปกรณ์แล้วขับกลับบ้าน ซึ่งโอลิเวียก็ทำการบ้านเสร็จพอดี ไม่ถือว่าสาย แบรนน็อคจึงสอนให้โอลิเวีย ทำกับข้าวง่ายๆ เฝื่อว่างๆเธอจะอยากทำไว้ทานเอง