ตอนที่ 14 7 วัน 7 คืน
หลังจากได้รับเงินก้อนโตมา เชียร์จึงตัดสินใจที่จะหยุดการค้าขายออกไปก่อน เพราะเขารู้สึกว่ามันค่อนข้างที่จะใช้เวลาและพลังงานค่อนข้างเยอะ
ค้นหาธุรกิจที่แปลกใหม่ซึ่งเหมาะสมกับเขาในตอนนี้คงจะดีกว่า การออกไปเจอผู้คนดูไม่ใช่สิ่งที่เขานั้นถนัดนัก
“ภูติน้อย เธอช่วยดูแลแค่ต้นสนดำไปก่อนนะ อย่าพึ่งดูแลต้นอื่น ๆ ”
“อื้ม~ ได้เลยค่ะนายท่าน~”
เมื่ออีกฝ่ายตอบรับ เชียร์จึงตัดสินใจที่จะเข้าไปเช็คหน้าต่างการแลกเปลี่ยน เซเลสจำเป็นที่จะต้องมีที่อยู่เป็นของตัวเอง มันไม่สามารถอยู่แต่บนนิ้วของเขาได้ อย่างน้อยตอนนอนก็ไม่เหมาะสม
เชียร์เลื่อนหาของที่เหมาะสมกับเซเลส แต่ด้วยระดับในปัจจุบัน และสิ่งของที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ มันไม่สมดุลกันเลย
“ทำไมหายากแบบนี้ล่ะ ? ”
ในขณะที่เชียร์กำลังคิดอยู่นั้น ก็มีข้อความจากมิติอื่นส่งมาหาเขา
[สวัสดีค่ะนายท่าน]
[ข้าเห็นว่านายท่านอยู่ภายในร้านค้ามานานแล้ว พอจะบอกลี่หลินได้หรือไม่เจ้าคะ ว่าท่านกำลังมองหาสิ่งใดอยู่ ?]
“ลี่หลินสินะ”
“ให้เธอช่วยก็ไม่เลวเลยแฮะ”
…
“ฉันต้องการที่อยู่อาศัยที่สามารถกักขังสัตว์เทพอสูร ? ”
ลี่หลินมึนงงเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ตีความหมายจากสิ่งที่อีกฝ่ายติดต่อกลับมา
“สัตว์เทพอสูรนี่จะใช่แบบเดียวกับที่เราคิดหรือเปล่าหน่า ?”
“ลองเสนอชิ้นนี้ดูก่อนก็แล้วกัน ท่านปู่บอกว่า มันสามารถกักขังสัตว์อสูรที่มีพลังระดับ 35 จุด ได้อย่างง่ายดาย”
ในโลกของเทพเซียน พลังจะเริ่มตอนที่ 1 จุด ซึ่งมีค่าเท่ากับ 10 เลเวล 35 จุด จึงเท่ากับ 350 เลเวล
เมื่อคิดได้ หญิงสาวจึงเดินเข้าไปหยิบมาวางเอาไว้ที่แผ่นกระดาษ
ฟึบ!
[ภาชนะกักขัง 8 ทิศ]
หลังจากที่วางเสร็จ ลี่หลินก็เฝ้ารอข้อความจากอีกฝ่าย เธอเฝ้ารอช่วงเวลานี้มาหลายวัน เพราะจากครั้งล่าสุดที่ได้ทำการค้าขายกัน ระดับของเธอในปัจจุบันของตารางการแลกเปลี่ยนมิติ ขึ้นมาสู่ 30 อันดับแรก ของชั้นที่ 1 เป็นที่เรียบร้อย
และผู้ที่ทำให้ลี่หลินนั้นก้าวกระโดดขึ้นมารับผลประโยชน์มากมายขนาดนี้ ก็คือนายท่านที่ชื่อ เชียร์เชียร์
ชื่อที่แปลกประหลาดจนหญิงสาวนั้นอ่านไม่ออก คำที่ไม่มีความหมาย เชียร์เชียร์
“จะชอบไหมหน่า~”
“ท่านปู่ใช้มันมาโดยตลอด ต้องมีประโยชน์มากแน่ ๆ ”
แต่ดูเหมือนว่าทุกสิ่งอย่างจะไม่เป็นดั่งที่เธอคาดคิด เพราะอีกฝ่ายนั้นตอบกลับมาแล้ว ภาชนะกักขัง 8 ทิศ ไม่เพียงแต่ไร้ประโยชน์เท่านั้น แต่อีกฝ่ายกับมองว่าลี่หลินนั้นไม่มีของที่ใช้งานได้เหลืออยู่แล้ว
“อะไรกัน… ท่านต้องการอะไรกันแน่ ฮื่อ ฮื่อ…”
“รู้แล้ว!!!!”
“ข้าต้องทำแต้มได้เยอะแน่ ๆ ”
“ขออภัยนะคะท่านปู่”
พูดจบ ลี่หลินก็วิ่งออกไปในทันที
…
“ภาชนะกักขัง 8 ทิศ ? นี่ไร้ประโยชน์สุด ๆ เลย… เฮ้อ”
ด้วยของที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ ก็มากพอที่จะกักขังสัตว์แปลก ๆ หรือแมลงที่มีระดับไม่เกิน 300 เข้าไปแล้ว
แต่สมบัติล้ำค่าที่ถูกเรียกว่าของวิเศษประจำตระกูลกลับกักขังได้ไม่เกิน 350 เลเวลเนี่ยนะ ?
เชียร์จึงตัดสินใจที่จะถามหาสิ่งที่มีประโยชน์มากกว่านั้น เพราะอย่างน้อย เธอก็ยังมีของดี ๆ เก็บเอาไว้มากมาย
ที่สำคัญ เขายังไม่เข้าใจระบบต่าง ๆ งูยักษ์เซเลสนั้นเป็นถึงสัตว์เลี้ยงของ 1 ใน 72 จ้าวผู้ปกครองแห่งขุมนรก นั้นแปลว่ามันจะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
แต่ถึงยังไง มันก็ยังเป็นเพียงแค่สัตว์คู่ใจของปีศาจลำดับที่ 72 หรือเปล่า ? หรือเขาเข้าใจอะไรผิดไป
ในระหว่างที่เขาพยายามใจเย็นอยู่นั้น
[ติ๊ง!]
[ขออภัยที่ท่านต้องรอนานนะเจ้าคะ]
[คัมภีร์เทพเซียน - ฝ่ามือปราบมาร]
[คัมภีร์เทพเซียน - ตราประทับวิญญาณ]
[คัมภีร์เทพเซียน - ไร้พลัง]
[นี่คือสมบัติที่ข้าได้รับมาจากท่านปู่ มันมีค่าสำหรับลี่หลินมาก เป็นเพียงของดูต่างหน้าหลังจากที่ท่านก้าวเข้าสู่การเป็นเทพเซียน]
ด้วยความที่คุณปู่ของลี่หลินนั้นก้าวเข้าสู่โลกของเทพเซียน และดึงตระกูลลี่ขึ้นสู่ตระกูลโบราณที่ไม่มีใครกล้าทำลาย
แถมยังต้องเข้าหาเอาอกเอาใจสม่ำเสมอปีละ 3 ครั้ง จึงทำให้โลกของเธอนั้นไม่มีอันตรายจากมนุษย์มาเกี่ยวข้อง
สมบัติล้ำค่านั้นเป็นเพียงกระดาษเก่าแก่ที่ตัวเธอไม่มีวันเข้าถึง มันจึงมีค่ามากกว่าถ้าหากจะนำไปแลกเป็นแต้มแลกเปลี่ยน เพราะกระดาษเก่า ๆ ที่ไม่มีคนข้าถึง กับแต้มคะแนนสัก 5000 แต้ม ก็มกาพอแล้วที่จะใช้งานหรือได้รับของวิเศษที่แข็งแกร่ง
“น่าสนใจจริง ๆ ”
“ไม่ใช่ของวิเศษ แต่มันจะใช้ประโยชน์ได้อีกยาวนานเลย”
“ลี่หลินช่างมีน้ำใจจริง ๆ ”
เชียร์ตัดสินใจที่จะซื้อของทั้งคัมภีร์เทพเซียนทั้ง 3 เล่มด้วยแต้มจำนวนมาก ก่อนจะทำการแลกเปลี่ยนกลับไป
[ท่านต้องการใช้แต้มแลกเปลี่ยน 50,000 แต้ม]
[กรุณายืนยัน ?]
“ยืนยัย”
[ติ๊ง!]
“เธอจะชอบไหมนะ”
[ขอบพระคุณท่านเป็นอย่างสูง!! ลี่หลินจะนับถือน้ำใจครั้งนี้เอาไว้ชั่วชีวิต]
[นี่คือสิ่งแทนตัวและของขวัญที่ลี่หลินมอบแด่ท่าน โปรดรับไว้ด้วยนะเจ้าคะ]
[ป้ายทองคำตระกูล “ลี่”]
[คัมภีร์ปรุงยาตระกูล “ลี่”]
“ใช้ความจริงใจเข้าหา แถมยังได้รับความจริงใจกลับมางั้นเหรอ ? ”
“ขอบคุณมากนะครับ เดี๋ยวข้ามีเวลาจะไปหาอย่างแน่นอน”
เมื่อตอบกลับเสร็จ เชียร์ก็ปิดหน้าต่างการแลกเปลี่ยนในทันที ก่อนจะศึกษาสิ่งที่ได้รับมาเมื่อครู่ เพื่อเรียนรู้ให้พร้อมต่อการใช้งาน
[คัมภีร์เทพเซียน - ฝ่ามือปราบมาร]
คัมภีร์วิชาการต่อสู้กำลังภายใน 8 กระบวนท่า เน้นหนักในด้านการโจมตี รุกหนัก สกัดจุดตาย สังหาร มีผลต่อเหล่าปีศาจ มาร อสูร และภูตผีเป็นพิเศษ
เมื่อฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ ร่างกายจะมีพลังในการสะกดข่ม สามารถทำให้ปีศาจ มาร อสูร ภูตผี อ่อนแอลงได้เมื่อท่านต้องการ
[คัมภีร์เทพเซียน - ตราประทับวิญญาณ]
ประทับตราต้องห้ามลงไปถึงชั้นวิญญาณ สิ่งมีชีวิตระดับสูงจะไม่หวาดกลัวต่อกายหยาบ แต่วิญญาณนั้นไม่ใช่ พวกเขาต่างก็ต้องการให้วิญญาณของตัวเองนั้นเหลือรอด
[คัมภีร์เทพเซียน - ไร้พลัง]
ประทับตราอักษร “ไร้พลัง” ลงไปในสิ่งที่ท่านต้องการ สัญญาลักษณ์ของมันจะทำให้ผู้ที่มีพลังไม่ถึงขั้นอ่อนแอ ยิ่งท่านใช้พลังไปกับมันเท่าไหร่ ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่านั้น
[ป้ายทองคำตระกูล “ลี่”]
ป้ายอาญาศักดิ์สิทธิ์ทองคำ ผู้ที่ครอบครองเปรียบเสมือนผู้มีพระคุณของตระกูล “ลี่” ถ้าหากว่าไม่มีใครเชื่อฟัง ท่านเพียงใส่พลังลงไปในป้าย เมื่อนั้น ต้นตระกูลลี่จะเข้ามาจัดการตระกูลของเขาด้วยตัวเขาเอง
[คัมภีร์ปรุงยาตระกูล “ลี่”]
ตระกูลลี่เป็นหนึ่งในตระกูลที่เชี่ยวชาญการปรุงยา นอกจากยาทั้ง 5 ขั้น
*** ตระกูลลี่มียาขั้นศักดิ์สิทธิ์ อยู่ถึง 3 รูปแบบ แต่ต้องปรุงโดยเทพเซียนขั้น 80 จุด เท่านั้น หรือผู้ที่ใช้เพลิงศักดิ์สิทธิ์
หลังจากที่อ่านข้อความทั้งหมด ของที่ได้รับมานั้นนับว่ายอดเยี่ยมอย่างถึงที่สุด มันทั้งแฟนตาซีและเหนือคำบรรยายเมื่อใช้งาน แถมความจริงใจของเขาก็ทำให้เธอนั้นส่งป้ายทองคำกลับมา
จากการแลกเปลี่ยนสู่การเป็นผู้มีพระคุณ
แม้ว่าเชียร์จะไม่รู้ แต่แต้มแลกเปลี่ยนนั้นมีค่าเป็นอย่างมาก แถมเขาให้อีกฝ่ายไปทั้งหมดห้าหมื่นแต้ม ซึ่งมีค่ามากพอที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตคนคนหนึ่งได้เลยทีเดียว
ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับคนเหล่านั้นว่าต้องการใช้แต้มไปทำอะไร
“ต้องศึกษาอีกเยอะเลยแฮะ”
แม้ว่าจะพูดออกมาแบบนั้น แต่เชียร์กำลังฝึกฝนการใช้งาน แถมยังเกินระดับต้นเข้าไปแล้ว ฝ่ามือของเชียร์เรืองแสงขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะเลือนหายไป นั้นเท่ากับว่าเขาบรรลุการใช้งานระดับต้นเข้าไปแล้ว
…
ในอีกมิติแห่งหนึ่ง
ลี่หลินกำลังดีใจจนเนื้อเต้น
“ข้าไม่ได้ฝันไป! ข้าไม่ได้ฝันไป!!! ไชโย!!!”
หลังจากเช็คจำนวนแต้มที่ได้มาทั้งหมด มันมากพอที่จะทำให้เธอนั้นก้าวขึ้นมาสู่อันดับที่ 1 ของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าในหน้าต่างแลกเปลี่ยน
ทิ้งห่างอันดับที่ 2 ไปเกือบ 4 หมื่นแต้ม ทำให้เธอปลดล็อคการใช้งานในขั้นต่อไปแล้ว แถมอันดับหนึ่งยังได้รับสิทธิพิเศษมากมาย การค้าขายจะราบลื่นอย่างถึงที่สุด ลูกค้าจะเข้าหาเธออีกเป็นจำนวนมาก ครองตลาดการค้าแห่งนี้ไปอีกตราบนานเท่านาน
“ท่านเชียร์ช่างมีเมตตาเหลือเกิน”
“อ๊ะ ! หรือเชียร์เชียร์จะหมายถึงการขอบคุณกันนะ”
“เป็นชื่อที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้~”
ช่วงเวลาตี 2 ของค่ำคืนที่มืดมิด ภายในปราสาทหลังใหญ่บนยอดเขาสูงชัน กลับมีเสียงดังออกมาตลอดทั้งคืน
อีกทั้งยังวิ่งไปชวนสาวรับใช้คนสนิทมากินดื่มอาหารและเหล้าหมักผลไม้จากต่างแดน ทั้งของถูกของแพงหลากหลายขนาด
“ทุกคน! กินดื่มให้เต็มที่เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ”
“ข้าจะเลี้ยงพวกเจ้าทั้งหมด 7 วัน 7 คืน!!!”
“เดี๋ยวสิคะนายหญิง แล้วใครจะไปทำงานแทนล่ะเพคะ ?”
“งาน! วันดี ๆ แบบนี้ใครเขาทำงานกันเหล่า!”
“พี่เฟย ท่านประกาศออกไป รับสาวใช้เพิ่ม 2 เท่า เข้ามาทำงานดูแลภายในวังแทนทุกคนเป็นเวลา 7 วัน!!!”
“เอาล่ะ ปัญหาหมดลงแล้ว ทุกคนดื่มได้เลย เมาก็นอน ตื่นก็ลุกมาดื่มต่อ”
“ชน!”
“ชน!”
ไม่ใช่เรื่องตลกเลย ลี่หลินพูดจริงทำจริง ทันทีที่เธอตื่นขึ้นมาจากอาการเมามาย หญิงสาวจะวิ่งกลับไปที่ห้องนอนของตัวเธอเอง เช็คคะแนนแลกเปลี่ยนที่มี แล้ววิ่งกลับมาปลุกทุก ๆ คนกินดื่มกันไม่หยุดพัก
ใครอาการย่ำแย่พิษสุราเรื้อรัง เธอจะเข้าไปที่ห้องปรุงยา สั่งทำขึ้นมาเป็นจำนวนมาก มอบให้ทุก ๆ คนที่อาการไม่สู้ดีนัก ให้กินดื่มต่อไปได้อีก 7 วัน 7 คืน