ตอนที่ 138 คำเชิญ
ทุกคนรอบข้างเห็นดังนั้นก็พากันวิพากษ์วิจารณ์อย่างตกใจ
"ฟื้นตัวแล้วงั้นหรือ? มันไม่เร็วเกินไปหน่อยเหรอ?”
"เม็ดยาลมปรานกลับมีผลดีต่อโรคหลอดเลือดสมองเช่นนี้?"
"น้องชายคนนี้ช่างร้ายกาจจริงๆ สถานการณ์ร้ายแรงเช่นนี้ ยาเพียงเม็ดเดียวก็สามารถรักษาได้แล้ว"
"ใช่แล้ว ยานี้ช่างวิเศษจริงๆ!"
“......”
เสียงซุบซิบนินทานี้ดังเข้าหูของจางเจิ้ง ทําให้เขารู้สึกแสบแก้วหูอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
เมื่อคุณหนูตระกูลโจวเห็นคุณปู่ของเธอฟื้นตัวก็รีบก้าวยาวๆ เข้าไปและพูดอย่างประหม่าว่า "คุณปู่ เป็นอะไรหรือเปล่า?”
ผู้อาวุโสโจวตอบว่า "ไม่เป็นไรแล้ว"
หลังจากนั้น เขาก็พูดกับหลิงเซียวว่า "น้องชาย ฉันขอบคุณเธอมาก"
คุณหนูตระกูลโจวเองก็กล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจว่า "ขอบคุณมากจริงๆ หากคุณปู่ประสบอุบัติเหตุเพราะมาเดินเล่นกับฉัน ฉันคงรู้สึกไม่สบายใจไปตลอดทั้งชีวิต"
ขณะที่เธอพูด ดวงตาของเธอก็มีหมอกปรากฏขึ้นอีกครั้ง ท่าทางนั้นทําให้ผู้คนรู้สึกปวดใจ
"ไม่เป็นไร" หลิงเซียวกล่าว
แม้ว่าปากจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ในความเป็นจริงในใจก็ยังรู้สึกปวดใจอยู่บ้าง
ไม่ใช่ว่าเขากังวลเรื่องอื่น แต่เป็นเพราะเม็ดยาลมปรานเม็ดนั้น เม็ดยานี้มีมูลค่าถึงหนึ่งล้านเหรียญ
แต่ท่าทางของหญิงสาวตรงหน้าเขา ต่อให้หน้าหนาแค่ไหนก็ไม่กล้าเอ่ยปากขอเงินตอนนี้
ผู้อาวุโสโจวเป็นผู้มีประสบการณ์จึงรีบกล่าวออกมาทันทีว่า "น้องชาย ฉันไม่มีอะไรจะตอบแทน เช็คนี้ฉันให้เธอ เธอต้องการเท่าไหร่ก็กรอกลงไปได้เลย”
ขณะที่ผู้เฒ่าโจวพูด เขาก็ส่งเช็คและปากกาให้หลิงเซียว
ทุกคนในที่นี้เบิกตากว้าง ชายชราคนนี้สามารถพูดเช่นนี้ได้ สถานะของเขาต้องสูงส่งมากขนาดไหนกัน!
หลิงเซียวรับเช็คมาโดยไม่รู้ตัว มือขวาของเขาถือปากกา และรู้สึกราวกับว่าเขากําลังฝันไป
เขาอยากจะเติมเลข999999999ลงไป... จนกว่าเช็คจะเขียนไม่ได้
แต่พอมาคิดอีกที ถ้าเติมเยอะเกินไป เงินก้อนนี้ถอนออกมาไม่ได้จะทํายังไง?
หลิงเซียวถอนหายใจ เขาเขียนเงินหนึ่งล้านเหรียญลงไป
ทุกคนเห็นดังนั้นก็อุทานออกมา "เม็ดยาหนึ่งมีมูลค่าถึงหนึ่งล้านเหรียญ นี่ไม่เเพงเกินไปหน่อยเหรอ?”
"นี่มันไม่ต่างอะไรกับการปล้นเงินเลย"
"บ้าเอ๊ย หนุ่มน้อย นายกล้ากรอกตัวเลขนั้นลงไปจริงๆ!"
“......”
ผู้อาวุโสโจวและคุณหนูตระกูลโจวมีความคิดเห็นต่างจากคนอื่นๆ เห็นดังนั้นสีหน้าของพวกเขาก็ฉายแววประหลาดใจ
พวกเขาไม่ได้รู้สึกว่ามันแพง แต่รู้สึกว่ามันราคาถูกเกินไป
ไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสโจวหรือคุณหนูตระกูลโจว ต่างรู้ดีถึงผลของการใช้เม็ดยาลมปราน แต่ผลที่ได้กลับออกดีเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยเห็นหรือได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย
ตอนนี้ผู้อาวุโสโจวให้หลิงเซียวกรอกเงินได้ตามใจชอบ แต่หลิงเซียวกลับเติมเงินเพียง 1 ล้านเหรียญเท่านั้น จะไม่ให้พวกเขาไม่แปลกใจเลยได้ยังไง?
ผู้คนรอบข้างเริ่มพูดคุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ คุณหนูตระกูลโจวจึงรีบอธิบายให้ทุกคนฟัง
ทุกคนตระหนักว่าหลิงเซียวไม่ได้ใจดํา แต่เป็นคนใจดี
หลิงเซียวเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นเตรียมจะจากไป
เมื่อเห็นเช่นนั้น คุณหนูตระกูลโจวรีบหยิบบัตรเชิญออกมาจากกระเป๋าถือและยื่นให้หลิงเซียว "ฉันชื่อ โจว อวี่ถิง คืนนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบ 18 ปีของฉัน คืนนี้นายมาร่วมงานด้วยได้ไหม?"
"ฉันชื่อหลิงเซียว คืนนี้ฉันจะไปที่นั่น" หลิงเซียวรับบัตรเชิญมา หลังจากคิดอยู่ชั่วครู่ เขาจึงเปิดปากพูด
เมื่อ โจว อวี่ถิง ได้ยินเช่นนั้น เธอเผยรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มนี้ช่างสะดุดตายิ่งนัก ทําให้ทุกคนในที่นี้เหม่อลอยไปเล็กน้อย
หลิงเซียวโบกมือและหันหลังเดินจากไป
ดวงตาของ ผู้อาวุโสโจว และ โจว อวี่ถิง กระพริบด้วยความประหลาดใจและรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา