หมาป่าเพลิงเทวะ

“เผ่าโกลาหล!!!” ร่างกายขนาดใหญ่สั่นระริก

แม้มันจะมีขนาดใหญ่ แต่เมื่ออยู่ในมือของอีกฝ่ายกลับตัวเล็กราวกับมด

ไม่สิ เหมือนเศษฝุ่นละอองมากกว่า

มันไม่ได้คาดคิดว่าจะได้เจอตัวตนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในทุกสรรพสิ่ง

และความแข็งแกร่งของเผ่าโกลาหลเพียง1 ตนก็สามารถทำให้สรรพสิ่งที่อยู่ต่ำกว่ามันหายไปได้ในพริบตา

ทำให้ไม่มีสรรพสิ่งใดกล้าท้าทายเผ่าโกลาหลเลยแม้แต่น้อย

แม้ตัวตนของเผ่าโกลาหลนั้นมีสมาชิกไม่มากนัก แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นความแข็งแกร่งของเผ่าโกลาหลก็ไม่ใช่อะไรที่สรรพสิ่งจะทัดเทียมได้

เพราะการจะเป็นคนของเผ่าโกลาหลนั้นลี้ลับเป็นอย่างมาก แต่ก็มีเงื่อนไขอย่างหนึ่งที่ทำให้ทุกสรรพสิ่งรับรู้

นั้นก็คือ สรรพสิ่งที่อยากเป็นเผ่าโกลาหลนั้นต้องเข้าสู่แดนโกลาหลหรือก็คือแดนสูงสุด

แดนสูงสุดนั้นเป็นดินแดนที่สรรพสิ่งปราถนา แต่ก็ยากที่จะมีสิ่งใดไปถึง

ยกเว้นเผ่าโกลาหล หรือสรรพสิ่งที่ล่วงรู้ความลับสำคัญบางอย่างถึงจะมีสิทธิ์เป็น1ในเผ่าโกลาหล

แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น ก็ยังไม่เคยมีข่าวคราวว่าสิ่งใดสามารถเข้าสู่เผ่าโกลาหลได้เลย

ถ้านับตามเวลาล่าสุด ก็เมื่อร้อยล้านปีที่แล้วที่มีสรรพสิ่งตนหนึ่งเข้าสู่เผ่าโกลาหลได้

แต่นั้นก็เป็นเพียงตำนาน ไม่มีสรรพสิ่งใดรับรู้ว่ามันเป็นความจริงหรือไม่

และตำนานเกี่ยวกับเผ่าโกลาหลอีกมากมายนับไม่ถ้วนก็ปรากฏออกมาให้เห็นเยอะขึ้นเรื่อยๆ

จนแถบจะครอบคลุมทุกส่วนของประวัติศาสตร์นับตั้งแต่สรรพสิ่งถือกำเนิดขึ้น

ตัวมันไม่ได้คาดคิดว่ามันจะได้เจอกับตัวตนเช่นนี้

และเมื่อมันจำได้ว่าตนจะให้เผ่าโกลาหลมาเป็นทาสรับใช้มันก็หน้าซีเผือก

หญิงสาวเฉยเมยกับท่าทีของมันและถามอีกครั้ง “เจ้าได้ยินที่ข้ากล่าวรึไม่?”

เมื่อมันได้สติ มันก็พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “ข้าเข้าใจขอรับ!”

“งั้นนับแต่นี้ไป เจ้าจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากที่นี่แม้ว่าจะเป็นอันตรายถึงที่ชีวิตก็ตาม”หญิงสาวโยนร่างของมันลงด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อร่างของมันหลุดออกจากเงื้อมมือของหญิงสาว

ร่างของมันก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ พร้อมก้มหัว“ข้าขอสาบานในนามของข้า ไลโย จากเผ่าหมาป่าเพลิงเทวะ ว่าจะปกป้องที่นี่จนชีวิตจะหาไม่!”

คลื่น!!

ด้วยคำสาบานของมันทำให้อวกาศไร้ที่สิ้นสุดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เสี้ยววินาทีต่อมา แรงสั่นสะเทือนก็หายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น

ด้วยความเร็วนี้ทำให้สรรพสิ่งในอวกาศไร้ที่สิ้นสุดไม่รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนเลยแม้แต่น้อย

หญิงสาวพยักหน้า และชี้ไปที่จาง ชูลี่“แต่มันก็ไม่ใช่งานที่ยากอะไรหรอกนะ แค่เจ้าต้องปกป้องไม่ให้สถานที่แห่งนี้ถูกทำลายโดยเด็กคนนี้ก็เท่านั้น”

ไลโยมองตามและก็ต้องตกตะลึงยิ่งกว่าเก่า ' เผ่าโกลาหลอีกคน!! '

“งานง่ายๆ เจ้าทำได้รึไม่!”หญิงสาวถามด้วยสีหน้าเฉยชา

ไลโยที่ได้ยินถึงกับตัวแข็งทือ “ทะ..ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ข้าเป็นเพียงมดในสายตาของพวกท่าน ข้าน้อยไม่อาจรับมือกับตัวตนเช่นเผ่าโกลาหลได้หรอก”

หญิงสาวชี้ไปที่จางจิ้ง “เจ้าไม่ต้องห่วง แค่ปกป้องที่แห่งนี้ไม่ให้ถูกทำลาย ส่วนเรื่องไกล่เกลี่ยจะเป็นวาฬที่อยู่ข้างๆนาง”

ไลโยแทบไม่อยากเชื่อสายตา ' เผ่าโกลาหลอีกแล้ว! เหตุใดถึงมีเผ่าโกลาหลมากมายถึงเพียงนี้กัน!! '

“ขะ..ข้าน้อยทำได้ขอรับ!”ไลโยพยักหน้ารับ

หญิงสาวที่ได้ยินก็มีสีหน้ายิ้มแย้มเล็กน้อย “ดี! ถ้าเจ้าทำได้ดีพอข้าจะพิจารณารับเจ้าเข้าเผ่าโกลาหลของเรา”

เมื่อไลโยได้ยินมันก็ตื่นเต้นยิ่งกว่าเก่า “ขอรับ”

เมื่อได้ยินคำตอบรับจากไลโย หญิงสาวก็หายตัวไปในทันที

ไลโยนอนลง ' ข้าจะได้เข้าเผ่าโกลาหลหรือไม่ก็อยู่กับความพยายามของข้าล่ะนะ '

' แต่ข้าก็ไม่ได้คาดคิดว่าข้าจะได้เจอเผ่าโกลาหลถึง3ตนในสถานที่ตกต่ำขนาดนี้ มีอะไรซ่อนอยู่ในที่แห่งนี้รึยังไงกัน!.. '

' แต่ก็เอาเถอะ ข้าแค่ทำหน้าที่ให้ดีก็พอแล้ว.... '

ไลโยค่อยๆปล่อยกลิ่นอายของมันเพื่อครอบคลุมอวกาศไร้ที่สิ้นสุด

เมื่อพลังของมันครอบคลุมได้ถึงเกณฑ์ที่ใช้ได้แล้ว มันก็งีบหลับไปในทันที

.....

มุมหนึ่งของอวกาศไร้ที่สิ้นสุด

มีเงาสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น “กลิ่นอายของหมาป่าเพลิงเทวะ?! แถมยังเป็นตัวตนที่อยู่จุดสูงสุดของเผ่าอีกด้วย ช่างน่าสนใจ!ฮ่าๆๆๆ”

จากเงาดำ1เงา กลายเป็น2 จาก4กลายเป็น8 และปรากฏจนมีเงาดำเกือบ20กว่าตน

เงาดำข้างๆส่ายหัว “เราต้องทำภารกิจของท่านผู้นั้นให้เสร็จสิ้นเสียก่อน อีกอย่างหมาป่าเพลิงเทวะตัวนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถต่อกรได้อย่างง่ายดาย”

“เพราะงั้นยังไม่ต้องไปสนใจมัน”

เงาดำกว่า20ตนพยักหน้า และหายไปในที่สุด

ณ ส่วนลึกสุดของอวกาศไร้ที่สิ้นสุด

บนบัลลังก์ สายตาสีแดงฉานคู่หนึ่งมองลงมาด้านล่างด้วยความดูถูก

“อีกแค่3ปี แผนการที่ข้าวางมาทั้งหมดก็จะสำเร็จเมื่อเวลานั้นมาถึงอวกาศไร้ที่สิ้นสุด ไม่สิแดนมิติว่างเปล่าจะตกเป็นของข้าผู้นี้ผู้เดียว ฮ่าๆๆๆ”

โฮก!!

เสียงหัวเราะดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมเสียงคำรามของสิ่งมีชีวิตมากมาย ทำให้อาคารสั่นสะเทือน