คาถาสายฟ้า: ตัดสายฟ้า

“ด เดี๋ยว!!” ภายใต้วิกฤตที่คุกคามชีวิต จูโซ กู่ร้องตะโกนออกมาดังลั่น

เขาพยายามบิดร่างกายหนีในชั่วพริบตา ทำให้เขาสามารถหลบการโจมตีของริวอุนได้ในวินาทีสุดท้าย

กระสุนวงจักรกระแทกกับพื้นจนเกิดเป็นหลุมใหญ่

“…..” พลังทำลายล้างอันมหาศาลนี้ทำให้บิวะ จูโซที่รอดมาได้เหงื่อตก

เขารู้ว่าหากเขาดันทุรังฝืน เขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน แม้ว่าเขาจะไม่ตายก็ตาม

“กำลังคิดอะไรอยู่น่ะจูโซ?” ริวอุนหัวเราะเยาะ

จูโซที่เพิ่งรอดจากความตายมาได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอกกลับไม่ได้ผ่อนคลายอย่างที่คิดไว้ เพราะตอนนี้ลำคอของเขามีความรู้สึกเย็นวาบพาดผ่าน

เขาก้มลงมองด้วยความมึนงงและก็ได้เห็นว่ามีคุไนเล่มหนึ่งวางพาดอยู่ตรงคอของเขา

“ป เป็นไปได้ยังไง!” จูโซพึมพำ

การต่อสู้ดำเนินไปได้ไม่นานเขาก็แพ้แล้ว ไม่อยากเชื่อตัวเองว่าจะแพ้อีกฝ่ายได้ง่ายดายขนาดนี้ ในหัวนึกไปถึงตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ เขาพบว่าตัวเองไม่เคยได้เปรียบเลย ความเร็วของริวอุนน่าทึ่งมาก

ก่อนที่เขาจะได้แสดงความแข็งแกร่งของตัวเอง เขาก็พ่ายแพ้ไปเสียแล้ว

“นายแพ้แล้ว” ริวอุนถอนคุไนออกไปพร้อมกับพูดสบาย ๆ

“…….” จูโซได้แต่กัดฟัน ยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองเท่านั้น

การต่อสู้เพิ่งจะเริ่ม เขาก็ได้แพ้ไปแล้ว จูโซรู้ว่าหากนี่เป็นการต่อสู้เอาชีวิตจริง ๆ เขาก็คงตายไปแล้ว

“แล้วริงโกะล่ะ? เธอยังอยากลงมืออยู่หรือเปล่า?” ริวอุนไม่สนใจจูโซ เขาหันกลับไปมองอาเมะยูริ ริงโกะที่อยู่ไม่ไกลแทน

“ฮี่... แน่นอน!” ริงโกะหายใจลึกลดความเหนื่อย

แม้ว่ามันจะน่าตกใจที่ริวอุนเอาชนะบิวะ จูโซได้อย่างง่ายดาย แต่เธอก็มีความภาคภูมิใจของตัวเอง เธอไม่อยากยอมแพ้โดยไม่ได้ลองสู้ดูก่อน

คุไนของเธอส่องประกายสายฟ้าแล้วพุ่งไปแทงริวอุนอย่างรวดเร็ว น่าเสียดายที่ริวอุนเองก็เป็นนินจาผู้เชี่ยวชาญจักระธาตุสายฟ้าเหมือนกัน ดังนั้นต่อหน้าเขา ริงโกะก็ไม่ถือว่าเร็วเลย

คุไนของริงโกะตวัดแทงไปที่ริวอุนหลายครั้ง สายฟ้าจากคุไนเองก็ทำหน้าที่ช็อตริวอุนได้ดี แต่ทุกครั้งที่สายฟ้านี้เข้าไปใกล้ตัว สายฟ้านี้จะถูกสายฟ้าบนตัวริวอุนทำให้สลายหายไปทุกครั้ง

“เป็นไปได้ยังไง?” ริงโกะพยายามเจาะการป้องกันของริวอุนมานาน เธอก็พลาดทุกครั้ง

เธอไม่คิดว่าความพยายามของเธอจะไร้ประโยชน์แบบนี้ อย่างไรก็ตาม ริงโกะก็ยังไม่ถอดใจ เพราะนี่จะเป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายของเธอ

ริงโกะกระโดดออกมาตั้งระยะห่าง หยิบคุไนออกมาถือไว้อีกข้างหนึ่ง จักระสายฟ้าปะทุขึ้นรอบตัวแล้วพุ่งขึ้นไปบนฟ้า

“คาถาสายฟ้า: เขี้ยวสายฟ้า!”

สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้า มันตกลงมารวมกับคุไนทั้งสองอันแล้วขยายขึ้นเป็นดาบยาว ริงโกะฟาดดาบสายฟ้าไปทางริวอุน

ความประหลาดใจฉายออกมาบนใบหน้าชายหนุ่ม ในความทรงจำของเขา ริงโกะจะใช้คาถานี้ได้ก็ต่อเมื่อมีดาบเขี้ยวสายฟ้าเท่านั้น ทว่าตอนนี้เพราะเขา อนาคตเลยเปลี่ยนไป

แม้ว่าจะไม่มีดาบเขี้ยวสายฟ้า แต่ริงโกะก็สามารถใช้จักระสายฟ้าจำนวนมาก ทำให้เกิดคาถาเขี้ยวสายฟ้าได้

“ก็ดีนะ แต่... คาถาสายฟ้าไร้ผลสำหรับฉัน” ริวอุนตะโกน “ฮ่าฮ่าฮ่า ริงโกะ ฉันจะแสดงให้เห็นเองว่าคาถาสายฟ้าของจริงมันคืออะไร!!”

ริวอุนประสายอินทันที เพียงผนึกอินสามอย่าง ตัดสายฟ้าก็ปรากฏขึ้นบนมือ

สายฟ้าล้อมรอบมือ แถมยังมีประกายสายฟ้าแล่นไปรอบตัวด้วย

เสียงสายฟ้าดังก้องไปทั่วบริเวณ เพียงแค่เสียงไม่ดังเท่าพันปักษาเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ปริมาณจักระในมือของชายหนุ่มนั้นเยอะยิ่งกว่าพันปักษาหลายเท่า

“นี่คือตัดสายฟ้า!” ริวอุนรีบวิ่งออกไป สายฟ้าบนมือของเขาถูกยิงขึ้นไปปะทะเข้ากับการโจมตีของริงโกะ

“นั่นคือคาถาอะไรน่ะ?!” บิวะ จูโซตกใจ เพราะเขาเห็นว่าสายฟ้าของริวอุนมันมีพลังทำลายล้างสูงมาก

ตัดสายฟ้าที่ถูกยิงเป็นสายฟ้าออกไป ทำลายคาถาเขี้ยวสายฟ้าของริงโกะ ขณะที่ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผน ริวอุนก็เคลื่อนไหวมาหยุดที่หน้าริงโกะ

ความเร็วนี้บวกกับคาถาอันทรงพลังจนทำให้ทุกคนอึ้ง ส่งผลให้ริงโกะรับมือไม่ทัน

“…..” ดวงตาของริงโกะหดวูบ ความตายกำลังคุกคามเธอ ทำให้เธอรู้สึกถึงความสิ้นหวัง ความสิ้นหวังมันมาจากช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างเธอและริวอุน

หากริวอุนเอาจริง ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถฆ่าริงโกะได้ในทันที

“เธอแพ้อีกแล้วนะริงโกะ!” ตัดสายฟ้าอันรุนแรงหายไป มีเพียงเสียงของริวอุนเท่านั้นที่ดังอยู่ข้างหูริงโกะ

แม้ว่าตัดสายฟ้าหายไปก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่าริวอุนจะหยุดมือ เขาเรียกจักระสายฟ้าบาง ๆมาพันรอบมือแล้วกระแทกหลังริงโกะจนเธอกระเด็นผ่านต้นไม้ใหญ่หลายต้น

หูของริงโกะอื้ออึง เสียงต้นไม้ล้มติดกันจนน่ากลัว เหงื่อไหลลงมาจากหน้าผากของหญิงสาว

วันนี้ เธอได้สัมผัสกับความน่ากลัวและความตายมากกว่าครั้งไหน ๆ

ถ้าเป็นการฆ่ากันจริง เธอตายอย่างไม่ต้องสืบ

***********************