ตอนที่​ ​2 : ได้ร่วมกลุ่มกับสาวงามประจำโรงเรียน!

ตอนที่​ ​2 : ได้ร่วมกลุ่มกับสาวงามประจำโรงเรียน!

“นี่คือนิ้วทอง!”

“นิ้วทองที่นักเดินทางข้ามเวลาจะต้องได้รับนั้น มันอยู่ที่นี่แล้ว!”

เย่ฟงรู้สึกสุขสันต์และตื่นเต้นอยู่ภายในใจ แต่ภายนอกเขาดูสงบมากพร้อมกับเดินลงมาจากแท่นเวทีปลุกอาชีพ และตามปกติแล้วอาจารย์ประจำชั้นก็จะเข้ามาปลอบใจเย่ฟง แต่เย่ฟงก็ไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่อาจารย์ประจำชั้นพูดเลย เพราะในตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์ที่จะฟังคำปลอบใจของอาจารย์ประจำชั้น

เพราะในเวลานี้เย่ฟงเองก็อยากรู้ว่าจริงๆ แล้วว่าระบบนักสำรวจวัตถุดิบนี้มีหน้าที่อะไรกันแน่ และในไม่ช้าเสียงสังเคราะห์เชิงกลของระบบนักสำรวจวัตถุดิบก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

“ระบบนักสำรวจวัตถุดิบได้รับการบูรณาการเรียบร้อยแล้ว และนักสำรวจวัตถุดิบอาชีพประเภทชีวิตระดับ F ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นนักสำรวจวัตถุดิบอาชีพประเภทชีวิตระดับ SSS!”

“มาสเตอร์ได้รับแพ็คเกจของขวัญสำหรับมือใหม่แล้ว มาสเตอร์ต้องการเปิดใช้งานหรือไม่?”

เย่ฟงรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับข้อความแจ้งเตือนชุดนี้จากระบบนักสำรวจวัตถุดิบ แต่เขาก็ตอบสนองทันทีพร้อมกับพยักหน้าแล้วพูดว่า

“เปิดใช้งานแพ็คเกจของขวัญสำหรับมือใหม่!”

ทันใดนั้นระบบนักสำรวจวัตถุดิบก็แจ้งกลับมาว่า

“ขอแสดงความยินดีกับมาสเตอร์ที่ได้รับชิ้นส่วนของเนื้อสัตว์อสูรหายาก หนังสือภาพประกอบสำหรับนักสำรวจวัตถุดิบ และหนังสือทักษะพิเศษ 2 เล่ม!”

เย่ฟงตื่นเต้นมากจนหัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้นในทันทีทันใด

“อาชีพนักสำรวจวัตถุดิบระดับ SSS?”

การตื่นขึ้นของอาชีพประเภทการต่อสู้ระดับ SS ของหลี่เฟยเฟยในตอนนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชมทั้งหมดตกใจ หากเย่ฟงให้คนอื่นรู้ว่าเขากลายเป็นมืออาชีพระดับ SSS เขาอาจถูกลากออกไปเพื่อแยกส่วนร่างกายแล้วทำการวิจัยอย่างแน่นอน ดังนั้นก่อนที่เขาจะแข็งแกร่งขึ้นเขาควรทำตัวให้ต่ำเอาไว้ก่อน

เย่ฟงถามระบบนักสำรวจวัตถุดิบในใจว่า “ระบบ มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเนื้อสัตว์อสูรหายากนี้บ้าง? บอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้หน่อย?”

เสียงของระบบนักสำรวจวัตถุดิบก็ดังขึ้น “เมื่อนักสำรวจวัตถุดิบได้ค้นพบวัตถุดิบและลิ้มรสเนื้อสัตว์อสูรที่แปลกใหม่ นักสำรวจวัตถุดิบจะได้รับประสบการณ์หรือการปรับปรุงคุณลักษณะ จำนวนการปรับปรุงคุณลักษณะนั้นจะสัมพันธ์กับคุณภาพของเนื้อสัตว์อสูร นักสำรวจวัตถุดิบจะได้รับการปรับปรุงอย่างมากเมื่อลิ้มรสเนื้อสัตว์อสูรแต่ละชนิดในครั้งแรกเท่านั้น!”

“และเมื่อนักสำรวจวัตถุดิบได้ลิ้มรสเนื้อของสัตว์อสูร นักสำรวจวัตถุดิบมีโอกาสสุ่มได้รับทักษะบางอย่างของสัตว์อสูร และเนื่อสัตว์อสูรแต่ละชนิดก็สามารถให้ทักษะได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นเช่นกัน!”

เย่ฟงถึงกับต้องตกตะลึง เมื่อระบบนักสำรวจวัตถุดิบอธิบายถึงความสามารถของอาชีพนักสำรวจวัตถุดิบระดับ SSS

“สุดยอด!”

“นี่มันโคตรเจ๋งไปเลย!”

“มันสมควรเป็นอาชีพรอบด้านระดับ SSS อย่างแท้จริง!”

“แค่กินเนื้อสัตว์อสูรก็สามารถปรับปรุงคุณสมบัติและเพิ่มเลเวลได้!”

“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนักสำรวจวัตถุดิบมีโอกาสที่จะได้รับทักษะของสัตว์อสูร!”

“มันเป็นเพียงทักษะเวทย์มนตร์!”

เย่ฟงรู้ดีว่าแต่ละอาชีพนั้นมีทักษะที่จำกัด ยิ่งระดับอาชีพสูงเท่าไรทักษะที่ได้มาก็ยิ่งเป็นทักษะที่มีอานุภาพมากขึ้นเท่านั้น นอกจากนี้หากต้องการได้รับทักษะเพิ่มมากขึ้น ทุกคนสามารถพึ่งพาหนังสือทักษะได้เท่านั้น แต่หนังสือทักษะทุกเล่มที่ซื้อขายกันโดยทั่วไปนั้น อาจมีราคามากกว่าหนึ่งล้านหรือแม้แต่มีราคาสูงมากแต่ไม่มีขายในตลาด

ซึ่งบางคนไม่มีความสามารถมากพอที่จะซื้อหนังสือทักษะเหล่านี้ได้ และบางคนก็หาซื้อได้เพียงไม่กี่ครั้งในชีวิตของพวกเขา ดังนั้นจึงสามารถจินตนาการได้ถึงความสำคัญของหนังสือทักษะและทักษะประจำอาชีพ

ทักษะที่เป็นสมบัติสำคัญของผู้อื่นนั้น แต่เย่ฟงสามารถรับมาได้ตราบใดที่เขากินเนื้อสัตว์อสูร ถ้าให้คนอื่นรู้ถึงสิ่งนี้เย่ฟงคิดว่าเขาอาจจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน เพราะความอิจฉาริษยาของผู้คนนั้นไม่อาจคาดเดาได้

เย่ฟงในตอนนี้รู้ดีถึงความสำคัญของความก้าวหน้าในอาชีพการงานที่ได้รับมา และนอกจากนี้เขายังมีความสนใจสิ่งของทั้งสามรายการในแพ็คเกจของขวัญมือใหม่อีกด้วย แต่เย่ฟงยังไม่รีบตรวจสอบชิ้นเนื้อสัตว์อสูร

จากนั้นเย่ฟงถามระบบนักสำรวจวัตถุดิบว่า “ระบบ! หนังสือภาพประกอบสำหรับนักสำรวจวัตถุดิบคืออะไร?”

ระบบนักสำรวจวัตถุดิบตอบกลับมาว่า “ถ้าอยากเป็นนักสำรวจวัตถุดิบที่มีคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมจะต้องรู้ทุกอย่างดี อะไรกินได้ อะไรกินไม่ได้ อะไรอร่อย อะไรไม่อร่อย ต้องรวมอยู่ในหนังสือภาพประกอบสำหรับนักสำรวจวัตถุดิบด้วย!”

“เมื่อใดก็ตามที่มาสเตอร์ได้ลิ้มรสเนื้อของสัตว์อสูร ก็สามารถบันทึกไว้ในหนังสือภาพประกอบสำหรับนักสำรวจวัตถุดิบได้!”

“รวบรวมภาพประกอบสำหรับนักสำรวจวัตถุดิบเพื่อบรรลุความสำเร็จด้านภาพประกอบและรับรางวัลลึกลับ!”

“ทุกครั้งที่มาสเตอร์สะสมวัตถุดิบครบหนึ่งร้อยคอลเลกชัน มาสเตอร์จะได้รับรางวัลใหญ่ที่ลึกลับ!”

“ยอดเยี่ยมมาก!”

“การรวบรวมภาพประกอบสำหรับนักสำรวจวัตถุดิบเป็นเพียงเรื่องง่ายๆ และฉันยังสามารถรับรางวัลความสำเร็จได้อีกด้วย!”

“และถ้าฉันสามารถสะสมวัตถุดิบครบหนึ่งร้อยคอลเลกชันก็จะได้รับรางวัลใหญ่ที่ลึกลับเพิ่มเข้ามาอีก!”

เย่ฟงมีความคาดหวังอยู่ในใจ

“รางวัลใหญ่ที่ลึกลับนี้จะมีอะไรดีรึเปล่า?”

“ตอนนี้ฉันสามารถเรียนรู้หนังสือทักษะพิเศษทั้ง 2 เล่มได้แล้วหรือยัง?”

“แน่นอนมาสเตอร์สามารถเรียนรู้ได้! มาสเตอร์อยากเรียนรู้ทันทีเลยหรือไม่?”

“เรียนรู้ทันที!”

“ขอแสดงความยินดีกับมาสเตอร์ที่ได้รับทักษะพิเศษ ดวงตาแห่งการคัดสรรค์!”

“ขอแสดงความยินดีกับมาสเตอร์ที่ได้รับทักษะพิเศษ กลืนกินทุกสิ่ง!”

หลังจากเรียนรู้ทักษะแล้วเย่ฟงรีบตรวจสอบทักษะทั้งสองทันที

[ดวงตาแห่งการคัดสรรค์ LV.1 : สามารถตรวจสอบคุณสมบัติของสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตได้ อีกทั้งยังมีความเป็นไปได้ 1% ที่จะค้นพบจุดอ่อนของสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต โดยสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตจะต้องมีเลเวลไม่สูงกว่า 10 เลเวล]

[กลืนกินทุกสิ่ง LV.1 : สามารถกลืนวัตถุดิบทุกชนิดที่กินไม่ได้ มีโอกาส 100% ที่จะได้รับคุณสมบัติ และความน่าจะเป็น 1% ที่จะได้รับทักษะ เวลาในการคูลดาวน์ 1 นาที]

เมื่อตรวจสอบทักษะเสร็จแล้วเย่ฟงก็เปิดแผงคุณสมบัติของเขา

[ชื่อ : เย่ฟง]

[อายุขัย : 18/100 ปี]

[เผ่าพันธุ์ : มนุษย์]

[อาชีพ : นักสำรวจวัตถุดิบระดับ SSS]

[ระดับ : ★ Lv.0 (0%)]

[พลังชีวิต : 60]

[มานา : 80]

[สมรรถภาพร่างกาย : 6 , (พลังชีวิตอัตราส่วน 1 : 10)]

[ความแข็งแกร่ง : 7 , (พลังโจมตีทางกายภาพและพลังป้องกันทางกายภาพอัตราส่วน 1 : 1)]

[สติปัญญา : 8 , (มานาอัตราส่วน 1 : 10)]

[พลังวิญญาณ : 7 , (พลังโจมตีเวทมนต์และพลังป้องกันเวทมนต์อัตราส่วน 1 : 1)]

[ความว่องไว : 7 , (หลบหลีกการโจมตีอัตราส่วน 1 : 1)]

[พลังโจมตีทางกายภาพ : 7]

[พลังป้องกันทางกายภาพ : 7]

[หลบหลีกการโจมตี : 7]

[พลังโจมตีเวทมนต์ : 7]

[พลังป้องกันเวทมนต์ : 7]

[คะแนนคุณสมบัติฟรีที่มี : 0]

[ทักษะ : ดวงตาแห่งการคัดสรรค์ LV.1 , กลืนกินทุกสิ่ง LV.1]

คุณสมบัติทั้งหมดก็โอเค สำหรับทุกคนที่เพิ่งปลุกอาชีพให้ตื่นตื่นขึ้นนั้น แต่ละคุณลักษณะจะมีคะแนนสูงสุด 10 คะแนน คุณลักษณะของเขาถูกจัดได้ว่าอยู่ในระดับปานกลาง ทำให้เย่ฟงค่อนข้างพอใจเล็กน้อย

ขณะที่เย่ฟงกำลังมองไปที่แผงคุณสมบัติ และกำลังวางแผนที่จะกินเนื้อสัตว์อสูรที่ได้รับมาจากระบบนั้น

ชายชุดคลุมดำก็กล่าวว่า “ทุกคนที่ปลุกอาชีพให้ตื่นขึ้นแล้ว ต่อไปนี้ฉันขอเรียนเชิญท่านอาจารย์ใหญ่ขึ้นมาบนเวทีเพื่อกล่าวอะไรสักเล็กน้อย!”

เมื่อพูดจบชายชุดคลุมดำก็พยักหน้าเล็กน้อยให้กับอาจารย์ใหญ่ จากนั้นเขาก็หันหลังแล้วเดินลงจากเวทีอย่างรวดเร็ว ส่วนอาจารย์ใหญ่ก็ขึ้นมาที่บนเวทีด้วยใบหน้าที่มีความสุข

เขาถือไมโครโฟนและพูดออกมาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า “นักเรียนที่น่ารักทุกคน ขอแสดงความยินดีที่ทำพิธีที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพวกคุณสำเร็จ!”

“เหลือเวลาอีกเพียงสัปดาห์เดียวสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย โรงเรียนไม่ได้จัดการเรียนการสอนอีกแล้ว ดังนั้นเวลาที่เหลืออยู่มันก็ขึ้นอยู่กับพวกคุณแล้ว!”

“ฉันในฐานะอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมปลายหนานไห่ที่ 3 หวังว่าพวกคุณทุกคนจะทำงานหนักเพื่ออัพเลเวลสำหรับพัฒนาความแข็งแกร่ง และก้าวเข้าสู่มหาวิทยาลัยวิชาชีพที่ยอดเยี่ยมได้สำเร็จ!”

“อาจารย์ประจำชั้นของพวกคุณจะจัดทีมสำหรับผู้ที่ปลุกอาชีพประเภทชีวิตทุกคนด้วย ดังนั้นพวกคุณไม่ต้องกังวลไป!”

“หากพวกคุณยังมีความต้องการใดๆ พวกคุณสามารถสอบถามอาจารย์ประจำชั้นได้ แล้วอาจารย์ประจำชั้นจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเหลือทุกคน!”

หลังจากอาจารย์ใหญ่พูดจบและทุกคนก็กลับเข้าห้องเรียนแล้วนั้น เด็กหนุ่มหลายคนที่ปลุกอาชีพแล้วได้อาชีพประเภทการต่อสู้ก็มุ่งตรงมาที่หลี่เฟยเฟยเพื่อแสดงไมตรีจิต โดยหวังว่าจะได้รับความโปรดปรานจากเทพธิดาประจำโรงเรียน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความกระตือรือร้นของทุกคนหลี่เฟยเฟยก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย และรีบหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาอ่านทันที โดยพยายามก้มหน้าลงไม่มองหน้าบรรดาเด็กหนุ่มที่เข้ามาชักชวนเธอ

เมื่อเห็นว่าหลี่เฟยเฟยไม่ตอบสนอง คนอื่นๆ ก็จากไปด้วยความโกรธและไม่พอใจ ส่วนเย่ฟงก็นั่งอยู่ที่เก้าอี้ของเขาด้วยสีหน้าที่สงบ เพราะเขาแทบรอไม่ไหวที่จะกลับบ้านแล้วดูว่าระบบส่งเนื้ออะไรให้เขา

หลังจากนั้นไม่นานอาจารย์ประจำชั้นก็เดินเข้ามาพร้อมกับรายชื่อนักเรียนมัธยมปลายปีที่ 3 ห้องที่ 7 ที่อยู่ในมือของเขาแล้วพูดว่า

“ต่อไปเรามาประกาศรายชื่อนักเรียนที่จะอยู่ในแต่ละกลุ่มกันดีกว่า!”

“หยางเสี่ยวเว่ย , ฉางเหลียง , หนิวต้าหลี่ , จางกวงอี้ พวกคุณทั้งสี่คนจะอยู่ในกลุ่มเดียวกัน!”

เย่ฟงเหลือบมองทั้งสี่คนนี้ทันที เนื่องจากฉางเหลียงปลุกอาชีพขึ้นมาในฐานะนักธนูอาชีพประเภทการต่อสู้ระดับ D หนิวต้าหลี่ปลุกอาชีพขึ้นมาในฐานะนักรบเกราะหนักอาชีพประเภทการต่อสู้ระดับ C ส่วนอีกสองคนเป็นผู้ปลุกอาชีพประเภทชีวิต

เห็นได้ชัดว่าเมื่อมีอาชีพประเภทการต่อสู้อยู่ด้วยถึงสองอาชีพ มันจึงไม่มีปัญหาในการอัพเลเวล แต่อย่างไรก็ตามฉางเหลียงและหนิวต้าหลี่ก็ไม่เห็นด้วย

“อาจารย์! ฉันขอประท้วง ฉันเป็นนักธนูอาชีพประเภทการต่อสู้ มันจะเร็วกว่าแน่นอนที่จะอัพเลเวลร่วมกับอาชีพประเภทการต่อสู้อื่นๆ ทำไมฉันต้องนำขยะที่ปลุกอาชีพประเภทชีวิตไปด้วย?”

ฉางเหลียงยืนขึ้นและกล่าวออกมาอย่างไม่พอใจ

อาจารย์ประจำชั้นจ้องมองมาที่ฉางเหลียง “นี่คือการจัดการของอาจารย์ใหญ่ ให้ทุกกลุ่มมีสี่คน อาชีพประเภทการต่อสู้สองอาชีพ และอาชีพประเภทชีวิตสองอาชีพ!”

“คุณคิดว่าอาชีพประเภทชีวิตนั้นไร้ประโยชน์เหรอ? คุณยังดูถูกพวกเขา หากไม่มีพวกเขา มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับคุณที่จะใช้ชีวิตตามปกติ!”

“ถ้าคุณไม่เชื่อฟังการเตรียมการ คุณจะถูกตัดสิทธิ์จากการสอบเข้ามหาวิทยาลัยโดยตรง! แม้ว่าเราจะต้องการพรสวรรค์ในการต่อสู้กับสัตว์อสูร แต่เราก็ไม่ต้องการคนที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งเช่นกัน!”

ทันใดนั้นฉางเหลียงก็เหี่ยวเฉาและนั่งลงบนเก้าอี้ของเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่มีที่ระบาย จากนั้นอาจารย์ประจำชั้นก็พูออกมาอย่างเย็นชาและประกาศรายชื่อกลุ่มต่อไป

“กลุ่มต่อไปคือ หลี่เฟยเฟย หวังปิน เย่ฟง และฮวงเทียนเฉา!”

เย่ฟงได้ยินอย่างนั้นถึงกับตกตะลึง เพราะเขาได้อยู่ในทีมที่มีสาวงามประจำโรงเรียนอย่างหลี่เฟยเฟย ทำให้เขารู้สึกได้ถึงสายตาที่ไร้ความปรานีมากมายจากรอบๆ ตัวเขา

“ผู้ชายคนนี้เย่ฟงอยู่ทีมเดียวกับสาวงามประจำโรงเรียนเหรอ? ทำไม!”

“ขยะแบบนี้สมควรที่จะได้อยู่กับสาวงามประจำโรงเรียนจริงๆ เหรอ? ต้องมีความลับอยู่เบื้องหลังของกลุ่มนี้อย่างแน่นอน!”

“ฮึ่ม! ฉันคิดว่าเย่ฟงไม่จำเป็นต้องอัพเลเวลใช่ไหม? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาเป็นเพียงแค่เศษขยะ แม้ว่าเขาจะอัพเลเวลก็ตาม เขาก็ยังเป็นเพียงแค่เศษขยะชิ้นใหญ่อยู่ดี ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!”

“ผู้ชายที่โตแล้วอยากให้ผู้หญิงช่วยคุณอัพเลเวล ถ้าฉันเป็นเขา ฉันจะซื้อเต้าหู้ชิ้นหนึ่งแล้วฆ่าตัวตายทันที!”

หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่ทุกคนพูดเย่ฟงก็แสดงรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา จากนั้นเย่ฟงยืนขึ้นอย่างช้าๆ และเหลือบมองทุกคนที่อยู่ในห้องเรียนแล้วพูดว่า

“ทุกคนอิจฉาเหรอ?”

พอได้ยินเย่ฟงพูดแบบนั้น ทุกคนก็โกรธมากจนอยากจะตะครุบตัวเย่ฟง และทุบตีเขา

เย่ฟงยิ้มแล้วพูดต่อ "ในเมื่อทุกคนไม่พอใจฉัน พวกคุณสามารถท้าทายฉันในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ภายในเจ็ดวัน ฉันหวังว่าคุณจะทุบตีฉันเป็นชิ้นๆ และทำให้ฉันรู้สึกถึงความสูญเสีย!"

ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่​ ​2 : ได้ร่วมกลุ่มกับสาวงามประจำโรงเรียน!

ตอนถัดไป