ภูเขาต้าผาง

ในขณะที่หลินเทียนกำลังเดินอย่างใจจดใจจ่ออยู่นั้น จู่ๆเขาก็ได้ยินเหมือนคนเรียกชื่อเขาดังมาจากด้านหลัง

"น้องหลิน"

หลินเทียนหันหลังมองไปที่คนที่เรียกชื่อเขา หลินเทียนพิจารณาคนตรงหน้าเขา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเป็นใคร

"พี่ฮ่าว"

ปรากฏว่าเป็นเจียงฮ่าว คนที่หลินเทียนเคยเจอที่สวนสาธารณะเมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนนั้นเจียงฮ่าวอยู่กับปู่ของเขาที่ชื่อเจียงเฉิน

"ใช่น้องหลินจริงๆด้วยฉันนึกว่าทักคนผิดซะเเล้ว" เจียงฮ่าวกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม เขามองสำรวจไปที่หลินเทียนก่อนที่สายตาของเขาจะไปตกที่หนิงเหยียน

ทันทีที่เขามองไปที่หนิงเทียนเขารู้สึกถึงความกดดันอย่างแปลกประหลาด

"ไม่ทราบว่าท่านนี้คือ..." เจียงฮ่าวมองไปที่หลินเทียนเป็นสัญลักษณ์การถาม

"คนนี้เป็นผู้ติดตามของผมเอง ชื่อหนิงเหยียน"หลินเทียนตอบกลับมาเบาๆ

"อ้อ สวัสดีคับคุณหนิง ผมชื่อเจียงฮ่าว"เจียงฮ่าวทักทายอย่างสุภาพ เขาไม่กล้าละเลยหนิงเหยียน ถึงแม้หนิงเหยียนจะเป็นเพียงแค่ผู้ติดตามของหลินเทียนก็ตาม เพราะเขาสัมผัสได้ว่าหนิงเหยียนนั้นไม่ธรรมดา เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่างจากหนิงเหยียน

"สวัสดีครับ"หนิงเหยียนก็ทักทายเจียงฮ่าวอย่างสุภาพเช่นกัน เขาไม่กล้าไม่สุภาพกับสหายของท่านเทพ ถึงแม้สหายคนนี้จะอ่อนแอแต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นสหายของท่านเทพ

"พี่ฮ่าวมาเดินซื้อของอย่างงั้นหรอ" หลินเทียนกล่าวถามออกมาอย่างสงสัย

"เปล่าหรอก พอดีพี่มาเดินแก้เบื่อน่ะ แล้วน้องหลินล่ะ"

"ผมมาเดินเล่นครับ"

"อย่างงั้นหรอ งั้นเราเดินไปด้วยคุยไปด้วยเถอะ"

"ครับ"

หลินเทียนเดินไปด้วยพร้อมกับคุยกับเจียงฮ่าวไปด้วยพลางๆ

"จะว่าไปพี่ฮ่าวช่วงนี้ผู้อาวุโสเฉินเป็นอย่างไรบ้าง"ระหว่างที่คุยนั้นหลินเทียนก็ได้ถามสถานการณ์ของชายชราเจียงเฉิน ซึ่งชายคนนี้ได้ให้ข้อมูลที่ผิดๆมาให้กับเขา

"ท่านสบายดี เพียงแต่ถ้าเกิดน้องหลินอยากไปเยี่ยมท่านเกรงว่าสองสามวันนี้คงไม่ได้"

"ทำไมงั้นหรอ"หลินเทียนถามอย่างสงสัย

"ได้ยินว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนมีข่าวเกี่ยวกับสมุนไพรวิเศษปรากฎขึ้นที่ภูเขาต้าผาง ท่านปู่ก็เลยไปหามันกับเพื่อนของเขาสองสามคน"

"อ้ออย่างนี้นี่เอง" หลินเทียนพยักหน้าอย่างเข้าใจ พร้อมกับคิดในใจ'สมุนไพรวิเศษงั้นหรอ'ไม่นึกเลยง่าด้วยสถานการณ์ของโลกในตอนนี้จะสามารถถือกำเนิดสมุนไพรวิเศษได้

หลินเทียนคุยเรื่อยเปื่อยกับเจียงฮ่าว ไม่นานพวกเขาก็มาถึงที่ที่พวกเป่ยหยวนอยู่

"หลินเทียนทางนี้"เป่ยหยวนตะโกนเรียกหลินเทียนพร้อมกับโบกมือให้

หลินเทียนเดินมายืนอยู่ข้างๆเป่ยหยวนจากนั้นเขาก็แนะนำหนิงเหยียนกับเจียงฮ่าวให้เพื่อนๆรู้จัก

ส่วนเพื่อนๆของหลินเทียนก็แนะนำตัวเองกันทีละคน

"สวัสดีครับผมชื่อเป่ยหยวน"

"ผมชื่อเจิ้งฟาน"

"ผมชื่อเหลียงเหว่ย"

หลังจากที่ทำความรู้จักสักพัก พวกเขาก็พากันเดินเล่นและเเวะซืัอของต่างๆ จนเวลาล่วงเลยไปจนถึงสองทุ่ม พวกเขาก็พากันไปกินข้าวที่ร้านอาหารตามสั่งข้างทาง

หลังจากที่กินข้าวเสร็จเจียงฮ่าวก็ขอตัวกลับบ้าน ส่วนหนิงเหยียนหลินเทียนยอกให้เขาไปพักผ่อนก่อนแล้วค่อยมาหาเขาตอนเช้า

พรรคพวกของหลินพากันกลับไปที่หอพัก เมื่อมาถึงหอพักพวกเขาเห็นกระเป๋าใบหนึ่งที่หน้าหอพักซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นของหลินเทียน

หลินเทียนโทรไปหาติงไคเพื่อความแน่ใจ หลังจากยืนยันว่าเป็นของเขาแล้วหลินเทียนก็ลากกระเป๋าเข้าไปในห้อง

"ทุกคนรีบนอนเร็วพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปฝึกทหาร"เป่ยหยวนกล่าวกับเพื่อนๆ

.......

ช่วงเช้าวันใหม่ หลินเทียนลืมตาตื่นขึ้นมา เขาเข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าล้างตาด้วยความปกติ

จากนั้นเขาก็ได้วาร์ปขึ้นมาบนท้องฟ้าเพื่อรับแสงอาทิตย์ หลินเทียนกางเเขนทั้งสองข้างรับวิตตามินดีจากแสงอาทิตย์ เขาดื่มด่ำกับบรรยากาศสักพัก ก่อนทึ่เขาจะหันไปมองทิศทางหนึ่ง "หนิงเหยียน"หลินเทียนเอ่ยด้วยเสียงเบาๆ

หลังจากนั้นไม่นานก็ได้มีคนปรากฎตัวลอยอยู่ข้างๆหลินเทียน แน่นอนคนๆนั้นก็คือหนิงเหยียน หลังจากที่ได้ยินเสียงหลินเทียน หนิงเหยียนก็รีบใช้เคลื่อนย้ายพริบตามาหาหลินเทียนทันที

"นายน้อยหลิน"หนิงเหยียนเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพ

"อืม ข้ามีอะไรจะถามเจ้าหน่อย"

"นายนัอยเชิญถามมาได้เลยขอรับ"หนิงเหยียนตอบกลับมาอย่างสุภาพ

"เจ้ารู้จักภูเขาต้าผางหรือไม่"หลินเทียนกล่าวถาม หลังจากที่เจียงฮ่าวบอกว่ามีสมุนไพรวิเศษเกิดขึ้นที่ภูเขาต้าผาง หลินเทียนก็อยากจะไปดูว่าเป็นสมุนไพรวิเศษชนิดใดที่สามารถเติบโตในสภาพเเวดล้อมของโลกใบนี้ได้

อันที่จริงที่หลินเทียนอยากจะไปที่ภูเขาต้าผางเหตุผลส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่าเขาไม่อยากเข้าร่วมการฝึกทหาร เพราะเขาคิดว่ามันน่าเบื่อ

"รู้จักขอรับนายน้อย"

"อ้อ มานี่สิ" หลินเทียนเรียกหนิงเหยียนให้มาอยู่ข้างๆ

หนิงเหยียนแปลกใจเล็กน้อยแต่เขาก็ทำตามคำสั่งของหลินเทียน เขาเข้าไปใกล้หลินเทียน

เมื่อหนิงเหยียนเข้ามาใกล้ หลินเทียนก็ยกมือของเขาขึ้นมาวางไว้บนหัวจองหนิงเหยียน

หนิงเหยียนอึ้งสักพักแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรยอมให้หลินเทียนวางมือไว้บนหัว

"เอาล่ะไปกันเถอะ" หลินเทียนชักมือออกจากหัวของหนิงเหยียน จากนั้นสบัดมือหนึ่งครั้งปรากฏรอยแยกมิติขึ้นมา หลินเทียนเหาะเข้าไปในรอยแยกมิติ

ที่หลินเทียนวางมือไว้บนหัวของหนิงเหยียนเป็นเพราะว่าเขากำลังหาที่ตั้งของภูเขาต้าผางจากความทรงจำของหนิงเหยียน

"อ่า...ครับ"หนิงเหยียนได้สติขึ้นมาเขาเหาะตามหลินเทียนเข้าไปในรอยแยกมิติ

..........

ภูเขาต้าผาง ที่ตีนเขา

หลินเทียนและหนิงเหยียนเดินออกมาจากรอยแยกมิติ

หลินเทียนจ้องมองไปที่ภูเขาลูกใหญ่ตรงหน้า เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานธรรมชาติเข้มข้นจากภูเขาลูกนี้ 'ไม่แปลกที่ภูเขาลูกนี้จะให้กำเนิดสมุนไพรวิเศษขึ้นมา ปรากฎว่าใต้ภูเขาลูกนี้มีชีพจรมังกรอยู่'หลินเทียนคิดในใจ

"ขึ้นเขากันเถอะ" หลินเทียนกล่าวกับหนิงเหยียน เขาสัมผัสได้ถึงคนจำนวนมากกำลังรวมตัวกันบนภูเขา

หลินเทียนเหาะขึ้นไปบนภูเขาโดยมีหนิงเหยียนตามมาด้านหลัง

หลังจากที่พวกเขาเหาะขึ้นไปบนภูเขาสักพัก ไม่นานพวกเขาก็ได้เห็นคนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันอยู่

หลินเทียนเหาะขึ้นไปเหนือคนที่กำลังรวมตัวกันอยู่โดยไม่มีใครสังเกตุเห็นเขา