แผนการของฉางอัน

หลินเทียนกับเพื่อนๆเดินกลับหอพัก ในขณะที่พวกเขากำลังคุยเรื่อยๆระหว่างเดินนั้นจู่ๆโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของหลินเทียนก็ได้สั่นขึ้นมา

หลินเทียนหยิบโทรศัพท์ออกมาและมองดูที่หน้าจอ บนหน้าจอของโทรศัพท์ขึ้นว่าเป็นหมายเลขที่ไม่รู้จักโทรมา เขาประหลาดใจเล็กน้อยแฃะสงสัยว่าใครกันที่โทรมาดูเหมือนว่าเขาจะไม่เคยให้เบอร์ตัวเองกับใครนะ

"มีอะไรหรอ?ทำไมไม่รับสาย"เหลียงเหว่ยถามออกมาหลังจากที่สังเกตเห็นว่าหลินเทียนเอาแต่มองโทรศัพท์แต่ไม่ได้กดรับสาย

"ไม่มีอะไร"หลินเทียนกล่าวกับเหลียงเหว่ยจากนั้นเขาก็กดรับสาย

"ฮัลโหล"หลินเทียนกล่าวเบาๆ

"สวัสดีดีครับ ใช่คุณหลินเทียนหรือเปล่าครับ"ปลายสายเอ่ยถามออกมาด้วยความระวัง

"ใช่ คุณเป็นใคร"

"ผมชื่อฉางอันครับ"ปลายสายกล่าวตอบ

"ฉางอัน?"หลินเทียนสงสัยเล็กน้อยหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ร้อง อ้อ ออกมา

"ที่แท้ก็เป็นหัวหน้าตระกูลฉางนี่เอง คุณมีอะไรกับผมหรอครับ"หลินเทียนกล่าวถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

อันที่จริงหลินเทียนก็พอจะเดาได้อยู่แล้วว่าฉางอันต้องจะคุยกับเขาเรื่องอะไร คงไม่พ้นเรื่องของลูกชายของเขาฉางเหวิน หลินเทียนรู้สึกสังเวชฉางเหวินเล็กน้อยสู้ไม่ได้ก็ไปฟ้องพ่อ เด็กน้อยจริงๆ

"เออ ผมอยากจะเชิญคุณมาทานอาหารด้วยกันสักหน่อย ไม่ทราบว่าเย็นนี้คุณหลินว่างไหม"ฉางอันกล่าวสุภาพกับหลินเทียน ฐานะของหลินเทียนยังไม่ชัดเจนเขาไม่กล้าเสี่ยง ยิ่งเขามีตำเเหน่งเป็นผู้นำตระกูลการกระทำของเขาต้องระมัดระวังไม่อย่างนั้นอาจนำปัญหามาสู่ตระกูลได้

"ไม่ทราบว่าผู้นำตระกูลฉางอยากจะเชิญผมไปทานอาหารเนื่องด้วยโอกาศอะไร?ผมมั่นใจว่าผมกับคุณไม่ได้รู้จักกัน"หลินเทียนกล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

"เออ อันที่จริงผมอยากที่ผมเชิญคุณมาทานอาหารด้วยเนื่องจากผมต้องขอโทษคุณเรื่องลูกชายของผม"ฉางอันกล่าวในเวลานี้มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าตัวเขาต้องพยายามขนาดไหนในการจ่มความโกรธของตัวเองไม่ให้ระเบิดออกมา เขาพยายามพูดกับหลินเทียนด้วยน้ำเสียงที่สุภาพเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายคิดว่าเป็นศัตรู

"ขอโทษผม?ก็ได้งั้นพวกเราจะเจอกันที่ไหนดี"หลินเทียนได้ยินว่าฉางอันอยากขอโทษเขาก็ตอบตกลงในทันที เขาอยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะมาๆม้ไหนกันแน่ เรื่องนี้สร้างความตื่นเต่นเล็กน้อยให้กับเขา

"เอาเป็นร้านอาหารเคียงจันทร์ไหมครับ"ฉางอันเสนอออกมา

"ร้านอาหารเคียงจันทร์?"หลินเทียนแปลกใจเล็กน้อยนึกว่าจะเชิญไปที่ภัตตาคารอาหารชั้นฟ้าซะอีกที่แท้ก็ร้านอาหารเคียงจันทร์ ตระกูลฉางช่างไม่จริงใจซะจริงๆ

อันที่จริงร้านอาหารเคียงจันทร์ก็ไม่ได้แย่แต่มันก็เป็นรองภัตตาคารอาหารชั้นฟ้าอยู่ดี

"ก็ได้งั้นเราเจอกันเย็นนี้"หลินเทียนกล่าว

"ครับ เจอกันเย็นนี้"

หลินเทียนเก็บโทรศัพท์ในกระเป๋าจากนั้นก็ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเย็นนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"ผู้นำตระกูลฉางโทรมางั้นหรอ"เหลียงเหว่ยเดินข้างๆหลินเทียนและถามออกมา

เมื่อกี้ตอนที่หลินเทียนคุยโทรศัพท์ เขาได้ยินว่าหลินเทียนพูดคำว่า'ผู้นำตระฉาง'ด้วย ดังนั้นเขาจึงเดาว่าคนที่โทรหาหลินเทียนเป็นผู้นำตระกูลฉาง

"ใช่ เขาโทรนัดฉันไปกินข้าว"หลินเทียนกล่าวกับเหลียงเหว่ย

"ผู้นำตระกูลฉางนัดนายไปกินข้าวอย่างงั้นหรอ?ดูแล้วนายก็ไม่ธรรมดาน่ะเนี่ย"เหลียงเหว่ยกล่าวออกมาพร้อมกับหยอกล้อเล็กน้อย

หลินเทียนยิ้มกับคำพูดของเกลี้ยงเหว่ย "ใช่ ฉันไม่ธรรมดา"

ทางด้านของฉางอัน หลังจากที่วางโทรศัพท์ลงใบหน้าของเขาก็เคร่งขรึมทันที

"พ่อ พ่อจะขอโทษมันอย่างงั้นหรอ พ่ออยากให้เรื่องมันจบเพียงแค่นี้อย่างงั้นหรอ อย่าลืมน่ะว่ามันทำให้ปู่มู่ต้องตาย"เสียงของฉางเหวินดังขึ้นมาด้านหลังของฉางอัน หลังจากที่เขาเข้ามาในห้องเขาก็ได้ยินเสียงพ่อของเขากำลังคุยกับหลินเทียนอยู่

หลังจากที่ได้ยินเนื้อหาของการพูดคุยฉางเหวินก็อดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดขึ้นมา ทำไมของพ่อของเขาต้องยอมแพ้ให้ไอ้เด็กหนุ่มนั่นด้วย ถึงแม้ไอ้เด็กหนุ่มนั่นจะมีภูมิหลังที่แข็งแกร่งแต่ก็ไม่น่าจะยอมแพ้ง่ายๆ

"เหอะ สมองอย่างแกยังอีกนานกว่าจะได้มาเป็นหัวหน้าตระกูลฉาง แกคิดว่าฉันจะโง่เหมือนแกอย่างงั้นหรอ?"ฉางอันหันหลังกลับมาสบตากับฉางเหวิน

"พ่อหมายความว่ายังไง พ่อมีแผนที่จะจัดการไอ้เด็กหนุ่มคนนั้นอย่างงั้นหรอ?"

"แน่นอนว่าฉันมีแผน และแผนของฉันมันก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดถึงแม้ว่ามันจะล้มเหลวแต่มันก็ไม่สามารถนำภัยให้แก่ตระกูลได้"ฉางอันกล่าวออกมาพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก

"แผนของพ่อคืออะไร บอกผมหน่อยได้ไหม?"ฉางเหวินกล่าวถามออกมาเขาอยากรู้ว่าพ่อของเขานั้นกำลังวางแผนอะไรอยู่

"แผนของฉันก็คืออย่างแรกฉันจะไปขอโทษเด็กหนุ่มคนนั้นก่อนเพื่อให้ปัญหาระหว่างมันกับตระกูลของเราจบลง"ฉางอันกล่าว

"จากนั้นล่ะครับ?"

"หลังจากนั้นฉันจะไปหาคนตระกูลเซียง"ฉางอันกล่าวออกมาด้วยเสียงราบเรียบ

"ตระกูลเซียง!! พ่อจะไปหาคนตระกูลเซียงทำไม?!"ฉางเหวินถามออกมาด้วยความสงสัย ตระกูลเซียงเป็นตระกูลผู้ยิ่งใหญ่ในเจียงไห่ทำไมพ่อของเขาถึงต้องไปหาคนตระกูลเซียงหรือว่าพ่อของเขาจะขอให้ตระกูลเซียงจัดการเด็กหนุ่มหลินเทียนนั่น

"นี่แกลืมต้นกำเนิดของลุงมู่ไปแล้วอย่างงั้นหรอ"ฉางอันเหลียวมองลูกชายและถามออกมา

"ต้นกำเนิดของปู่มู่...ใช่แล้ว!! ปู่มู่เคยบอกว่าเขาเป็นญาติห่างๆของตระกูลเซียง หรือว่าพ่อจะบอกเรื่องการตายของปู่มู่ให้ตระกูลเซียงได้รู้จากนั้นก็ปล่อยให้ตระกูลเซียงจัดการกับไอ้เด็กหนุ่มนั่น..?"ฉางเหวินกล่าวอแกมาพร้อมกับหันหน้าเอ่ยถามพ่อของเขา

"ถือว่าแกยังฉลาดอยู่บ้าง ใช่แล้วฉันจะบอกเรื่องการตายของลุงมู่ให้ตระกูลเซียงได้รับรู้ จากนั้นก็ปล่อยให้ตระกูลเซียงจัดการกับไอ้เด็กหนุ่มคนนั้น"

"ถ้าไอ้เด็กหนุ่มคนนั้นตายเบื้องหลังของมันก็จะไม่ลงมือกับพวกเราเพราะพวกเราได้ไปขอโทษเด็กหนุ่มคนนั้นแล้วและเบื่องหลังของมันจะไปลงมือกับตระกูลเซียงแทน"ฉางอันกล่าวออกมาพร้อมกับปรากฏรอยยิ้มที่ชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา

ได้ฟังแผนของพ่อตัวเองฉางเหวินก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาความคิดของพ่อของเขานั้นดีจริงๆ ตอนนี้เขาก็ทำแค่เพียงรอดูความตายของหลินเทียนเพียงเท่านั้น