ยังไม่ได้ตั้งชื่อตอน
"ฮ่าฮ่าฮ่า นานขนาดไหนแล้วที่มีคนมาหยิ่งยโสต่อหน้าข้าเช่นนี้ เจ้าหนูเจ้ามันน่าสนใจจริงๆ"
"เห็นแก่ที่เจ้าเป็นคนแรกที่พูดกับข้าหลังจากที่ข้าได้หลุดพ้นจากที่แห่งนั้น ข้าจะไม่ทรมานเจ้ามากเกินไป!"วิญญาณเร่ร่อนพูดออกมาด้วยเสียงที่น่าขนลุก หลังจากที่เขากล่าวจบออร่าสีดำอันน่าหวาดกลัวก็ค่อยๆกระจายออกมาจากตัวของมัน ออร่าที่น่าสยดสยองแพร่กระจายออกมาจากร่างวิญญาณของมันอย่างช้าราวกีบหมอกพิษที่กระจายในอากาศ!
หลังจากที่ออร่าสีดำนี้ปรากฏขึ้นบรรยากาศภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบสงบในทันที อากาศภายในห้องขณะก็เริ่มที่จะลดต่ำลงมาเรื่อยๆราวกับจะเปลี่ยนห้องนี้กลายเป็นสุสาน!
"เหอะ เป็นไงเจ้าหนูหวาดกลัวแล้วอย่างงั้นหรือ?!"วิญญาณเร่ร่อนกล่าวออกมาขณะที่ออร่าสีดำของมันกำลังล้อมรอบรอบตัวหลินเทียน
ออร่าสีกำนี้ยังไม่ได้เข้าใกล้หลินเทียนเนื่องจากมันเป็นจุดประสงค์ของวิญญาณเร่ร่อนที่ตั้งใจขู่ให้หลินเทียนหวาดกลัว
หลินเทียนได้ยินคำพูดของวิญญาณเร่ร่อน เขาก็ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยจากนั้นก็มองไปยังรอบๆของตัวเอง เมื่อเห็นออร่าสีดำที่ปรากฏรอบๆตัวเขาก็ไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกอะไร เขาเพียงแค่มองมันด้วยความสงบแบะเผยรอยยิ้มเล็กน้อยออกมา
หลังจากที่มองรอบๆตัวเองสักพักหลินเทียนก็หันหน้าไปมองที่วิญญาณเร่ร่อนเขากล่าวออกมาด้วยท่าทางขี้เล่นเล็กน้อย"เจ้าทำได้แค่ขู่อย่างงั้นหรอ?"
ได้ยินคำดูถูกของหลินเทียนวิญญาณเร่ร่อนก็ไม่ได้แสดงความโกรธเคืองแต่อย่างใด เขาชื่นชมออกมา"ฮ่าฮ่าฮ่า เก่งมากเจ้าหนู อยู่ต่อหน้าออร่าแห่งการกลืนกินของข้าเจ้ายังสงบได้ขนาดนี้ ข้าขอชื่นชมในตัวเจ้าจริงๆ"
"เอาละเพื่อเป็นการไม่ให้เสียเวลา ข้าจะส่งเจ้าไปพบยมบาลและเจ้าก็จะได้รู้ว่าข้าไท่เพียงแค่ขู่เท่านั้นแต่ข้าทำจริง!"หลังจากกล่าวจบออร่าที่กำลังล้อมรอบหลินเทียนก็แสดงความกราดเกรี้ยวออกมา หลังจากนั้นมันก็โถมเข้าใส่หลินเทียนด้วยความรวดเร็ว!
ออร่าสีดำของวิญญาณเร่ร่อนโถมเข้าใส่หลินเทียนจนมิดไม่สามารถมองเห็นร่างของหลินเทียนได้ ซึ่งเมื่อวิญญาณเร่ร่อนได้เห็นแบบนั้นมันก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจเล็กน้อย"เฮ้อ..เสียดายเด็กที่มีพรสวรรค์เช่นเจ้า ในโลกที่ปราณธรรมชาติน้อยนิดเช่นนี้ แต่เจ้ากลับสามารถบ่มเพาะมาได้ถึงระดับควบแน่นลมปราณด้วยอายุที่น้อยเช่นนี้ ในชีวิตก่อนนั้นข้าไม่สามารถที่จะเทียบกับเจ้าได้เลย"วิญญาณเร่ร่อนกล่าวออกมาด้วยความคิดถึง ราวกับนึกถึงเรื่องราวบางอย่างภายในชีวิตของตัวเอง
หลังจากที่มันคิดว่าหลินเทียนน่าจะตายแล้ววิญญาณเร่ร่อนก็เตรียมตัวที่จะเก็บออร่ากลืนกินของตัวเองกลับมา เพราะถ้าปล่อยเช่นนี้ต่อไปมีหวังภาชนะของตัวมันเองอ่จได้รับความเสียหายไปด้วย
แต่ทว่าในขณะที่เขากำลังถอนออร่ากลืนกินนั้นเอง จู่ๆภายในออร่าสีดำนั้นก็ได้บังเกิดแสงสีเงินออกมาจางๆอย่างไม่ทราบสาเหตุ!
เเสงสีเงินค่อยปรากฏออกมาอย่างรวดเร็วพยายามทะลวงออร่าของวิญญาณเร่ร่อน เมื่อวิญญาณเร่ร่อนเห็นเช่นนั้นเขาก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา 'แสงสีน้ำเงินนี้มันอะไรกัน! ทำไมมันถึงสามารถทะลวงออร่ากลืนกินของข้าได้!!' วิญญาณเร่ร่อนอุทานออกมาภายในใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นแสงสีเงินเช่นนี้
จากที่ตอนเเรกแสงสีเงินปรากฏออกมาเพียงเล็กน้อยในขณะนี้จู่แสงสีเงินค่อยๆลุกลามออกมาทั่ว แสงสีเงินทะลวงออร่าสีดำของวิญญาณเร่ร่อนจนในที่สุด ออร่าสีดำต้องล่าถอยกลับที่ตัววิญญาณเร่ร่อน
วิญญาณเร่ร่อนมองไปที่แสงสีเงินที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า มันมองด้วยดวงตาที่หวาดกลัวเล็กน้อย เนื่องจากแสงสีเงินที่อยู่ตรงหน้าสามารถทำให้ร่างวิญญาณของมันสั่นไหวได้ "แสงสีเงินนี่มันอะไรกัน!!!"วิญญาณเร่ร่อนอุทานออกมาจากนั้นก็ใช้ออร่ากลืนกินมาเป็นเกราะกำบังให้กับตัวเอง
แสงสีเงินค่อยๆจางลงจนในที่สุดก็สามารถมองเห็นร่างๆหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าร่างนี้ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนแต่เป็นหลินเทียนนั้นเอง
หลินเทียนมองที่วิญญาณเร่ร่อนตรงหน้าเล็กน้อยจากนั้นก็กล่าวกับตัวเองว่า"ไม่คิดว่าวิชาอำนาจสีเงินจะมีผลกับร่างวิญญาณด้วย อืม..ไม่ธรรมดาจริงๆ"
เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่วิชาอำนาจสีเงินที่เขาได้มาจากไป๋เซวียนนั้นจะมีอำนาจในการทำอันตรายกับวิญญาณได้ด้วย ดูท่าเขาไม่ควรดูถูกวิชานี้จริงๆ
"เจ้า..เจ้าหนูเป็นไปได้ยังไงกัน!!!...เจ้ายังไม่ตาย แล้วเมื่อกี้แสงสีเงินนนั่นมันคืออะไรกันแน่ทำไมมันถึงทำร้ายข้าคนนี้ได้!!"วิญญาณเร่ร่อนเห็นหลินเทียนยังไม่ตายมันก็ถามอย่างตื่นตระหนก มันคิดว่าแสงสีเงินเมื่อกี้น่าจะเกี่ยวข้องกับหลิน
"เหอะ เจ้าอยากรู้งั้นหรอ? งั้นตอบคำถามของข้าก่อนสิ"หลินเทียนกล่าวออกมาพร้อมกับมองไปที่วิญญาณเร่ร่อนด้วยรอยยิ้ม
"อย่าให้มันมากนะเจ้าหนู ข้าจะทรมานเจ้าจนกว่าเจ้าจะบอกว่าแสงสีเงินนั่นมันคืออะไร"วิญญาณเร่ร่อนกล่าวออกมาพร้อมกับเตรียมพร้อมที่จะโจมตีอีกครั้ง
แต่ถึงอย่างนั้นคิดหรอว่าหลินเทียนจะปล่อยให้มันโจมตีอีกครั้ง "ฉันเบื่อที่จะพูดกับแกแล้ว ในเมื่อฉันถามดีดีแกไม่ตอบถ้าอย่างนั้นก็คงต้องใช้กำลังกันสักหน่อยแล้ว"
พูดจบหลินเทียนก็ได้ยื่นมือของตัวเองออกไปข้างหน้าหลังจากนั้นไม่นานแสงสีเงินก็ระเบิดออกจากร่างของเขา ไม่นานหลังจากนั้นแสงสีเงินนั้นมันก็ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นฝ่ามือพุ่งเข้าไปหาวิญญาณเร่ร่อน!
เห็นฝ่ามือสีเงินกำลังพุ่งเข้าวิญญาณเร่ร่อนก็จำต้องเปลี่ยนจากที่จะโจมตีเป็นป้องกันแทน ออร่าสีดำกลืนกินเริ่มล้อมรอบวิญญาณเร่ร่อนอีกครั้งเพื่อจะเป็นเกราะป้องกันให้กับมัน
มือแสงสีเงินและออร่าสีดำกลืนกินประจันหน้ากัน หลังจากนั้นไม่นานก็ได้บังเกิดเสียงปะทะดังขึ้นมา ออร่าที่กลายเป็นเกราะของวิญญาณเร่ร่อนค่อยๆปรากฏร่อยรอยแตกร้าวขึ้นมา วิญญาณเร่ร่อนเห็นเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเเสดงความตื่นตระหนกออกมา 'เป็นไปได้ยังไงกัน ทำไมแค่เด็กน้อยระดับควบแน่นลมปราณกลับสามารถสร้างความเสียหายให้กับข้าได้ เจ้าเด็กนี่มันเป็นใครกันแน่!!!'
เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเด็กคนหนึ่งที่มีพลังอยู่เพียงแค่ของเขตควบแน่นลมปราณจะสามารถก่อภัยคุกคามให้กับมันคนนี้ได้!!