มังกรน้ำผู้ยิ่งใหญ่!

500 กิโลเมตรทางใต้ของภูเขาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ มีทะเลสาบที่มีพื้นที่กว้างหลายกิโลเมตร

ที่แห่งนี้มันถูกเรียกว่า ทะเลสาบมังกรวิญญาณ

ในตำนานเล่าว่ามีมังกรวิญญาณอยู่ภายใน มันมีอำนาจที่จะกลืนกินท้องฟ้าและเขมือบทั้งโลก

ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ทะเลสาบมังกรวิญญาณภายในระยะ 10 ลี้

ในวันนี้ ชาวประมงที่แบกอวนจับปลาอยู่บนหลังและถือฉมวกไว้ในมือแน่น เขามาถึงขอบของทะเลสาบมังกรวิญญาณอย่างระมัดระวังพลางมองไปรอบๆด้วยใบหน้าที่แฝงความตื่นกลัวไว้

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าจะต้องจับปลาให้ได้ ไม่อย่างงั้นครอบครัวของข้าก็จะต้องอดตาย!”

“ข้าต้องไม่กลัว!” หลังจากนั้น ชาวประมงคนนั้นก็เดินไปที่ทะเลสาบมังกรวิญญาณอย่างระมัดระวัง เขาหยิบอวนขึ้นมาก่อนจะเหวี่ยงมันออกไปอย่างแรง

“บูม…” เสียงของอวนตกปลาที่ตกลงไปในน้ำทำให้เกิดเป็นระลอกคลื่นกระจายออกไป

ชาวประมงรวบอวนจับปลาไว้แล้วดึงกลับอย่างแรง

ปลาตัวใหญ่หลายสิบตัวดิ้นอยู่ที่อวนอย่างมีชีวิตชีวา เมื่อเห็นฉากนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของชาวประมง

“ขาย ขาย ถ้ามีปลาในอวนนี้ ข้าก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการใช้ชีวิตไปอย่างน้อยหนึ่งเดือน!” ชาวประมงพึมพัมก่อนจะแบกแหอวนไว้บนหลังแล้วเดินกลับ

อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในทันใด

“ผุด…” ฟองอากาศขนาดใหญ่โป่งพองขึ้นในในทะเลสาบมังกรวิญญาณ ทะเลสาบกำลังเดือดพล่านราวกับถูกต้ม พื้นดินรอบๆสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ชาวประมงเองก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ เขาหันหัวไปรอบๆอย่างหวาดกลัวก่อนจะเห็นหัวที่มีรูปร่างเหมือนหัวมังกรลอยอยู่ในอากาศเหมือนกับภูเขาลูกใหญ่ ดวงตาสีแดงเลือดทั้งสองนั้นส่องแสงที่เยือกเย็นออกมา

“แม้แต่วิหารเทพก็ยังไม่กล้าจะก้าวเท้ามาที่นี่แม้สักเก้าเดียว แต่มนุษย์อย่างเจ้ากลับกล้าที่จะมาฆ่าตัวตายที่นี่!” หลังจากพูดจบ หัวมังกรยักษ์ก็เปิดปากใหญ่ๆของมันออกพร้อมกับดูดอากาศรอบๆเข้าไปอย่างแรง

“อา … ” ชาวประมงถูกดูดไปหาหัวมังกรอย่างไม่สามารถต่อต้านได้ หัวมังกรยักษ์เคี้ยวชายคนนั้นสองสามครั้งก่อนจะกลืนลงท้องไป

จากนั้นหัวมังกรยักษ์ก็จมลงไปในทะเลสาบ พื้นผิวน้ำกลับมาสงบอีกครั้งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

บนฝั่ง มีอวนจับปลาตกอยู่ตรงนั่นอย่างเงียบๆ

บนท้องฟ้าทางตอนใต้ของทะเลสาบมังกรวิญญาณ มีแสงสีรุ้งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

แสงสีรุ้งแสงนี้คือซุนห่าวและหวงหรูเหม่ย

ไม่นะ ข้าลืมบอกหนิงหมิงจือไปว่าข้าอาศัยอยู่ที่ไหน! บ้าจริง ข้ารู้สึกกลัวมากจนคิดแต่เรื่องหนีก็เลยลืมมันไปซะสนิท

ตอนนี้ก็บินจากมาไกลแล้ว แม้ว่าจะรีบกลับไปอีกครั้ง หนิงหมิงจือก็อาจจะไม่อยู่แล้ว

ถึงสุดท้ายจะมีบางคนที่ชอบฟังบทสวดของข้า แต่กลับกลายเป็นเช่นนี้ไปได้

ช่างมัน ยังไงก็กลับบ้านก่อนดีกว่า!

ซุนห่าวผ่อนคลายลงก่อนจะเริ่มมองสำรวจทิวทัศน์รอบๆ

ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกายเมื่อหันไปเห็นทะเลสาบ น้ำในทะเลสาบมีสีฟ้าเปล่งประกายระยิบระยับ ทำให้ผู้ที่เห็นรู้สึกสบายอกสบายใจ

“หรูเหม่ย ไปเล่นน้ำกันสักหน่อย” ซุนห่าวชี้ลงไปด้านล่างพลางกล่าว

“เจ้าค่ะ นายน้อย!” ทั้งสองคนลงมายืนบนพื้นอย่างรวดเร็ว

ซุนห่าวยืนอยู่ข้างทะเลสาบแล้วหลับตาลง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับเผยให้เห็นถึงท่าทางที่พึงพอใจ

“เป็นสถานที่ที่ดี มันจะมีปลาอยู่ในน้ำนั้นหรือไม่?”

“นานมากแล้วที่ข้าไม่ได้กินปลา ไม่รู้ว่าจะจับปลาในน้ำลึกขนาดนี้ได้ไหม?”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซุนห่าวก็เหลือบไปรอบๆก่อนจะหันไปเห็นแหจับปลาและฉมวกที่อยู่ไม่ไกล

ใครทิ้งสิ่งนี้ไว้?

ข้ากำลังต้องการมันอยู่พอดี!

เป็นเรื่องดีจริงๆ!

“หรูเหม่ย มาจับปลาที่นี่แล้วกลับกันเถอะ ข้าไม่ได้กินเนื้อสัตว์มานานแล้ว” ซุนห่าวกล่าว

“ข้าจะฟังคำสั่งของนายน้อย!” หวงหรูเหม่ยยิ้มและพยักหน้า

“หรูเหม่ย จะดีกว่าถ้าเจ้าดูอยู่ข้างๆ ข้าจะเป็นคนไปจับปลาเอง!” ซุนห่าวกล่าว

“เจ้าค่ะ นายน้อย!” ซุนห่าวหยิบแหจับปลาขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่ทะเลสาบ เขากางแหออกแล้วโยนออกไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ดึงแหขึ้นมาอย่างแรง

แต่อย่างไรก็ตาม ไม่มีปลาสักตัวที่ถูกจับขึ้นมาได้

มังกรน้ำที่ดุร้ายลืมตาขึ้นจากก้นทะเลสาบ สายตาอันแหลมคมทั้งสองสาดส่องออกไป

“บัดซบ มีแมลงมาอีกแล้ว!”

“ที่ของข้าเป็นที่ที่สามารถผ่านไปมาได้ตามที่พวกเจ้าต้องการหรือ?” หลังจากกล่าวจบ มังกรน้ำที่ดุร้ายก็พุ่งขึ้นไปราวกับสายฟ้าแลบ

ณ ริมทะเลสาบ

“เป็นไปไม่ได้ ทักษะการตกปลาของข้าอยู่ในขอบเขตสูงสุดแล้วไม่ใช่หรือ?”

“ทำไมข้าุถึงจับปลาไม่ได้สักตัว”

“มันเป็นทะเลสาบที่ใหญ่มาก ตามหลักเหตุผลแล้วมันควรจะต้องมีปลาสิ!”

“ปลาตัวใหญ่จงมาหาข้าเร็วๆ!” ซุนห่าวตะโกนพร้อมกับกางอวนแล้วโยนมันลงไปในน้ำ

ข้างหลังเขา หวงหรูเหม่ยมองไปที่ทะเลสาบมังกรวิญญาณก่อนที่หัวใจของนางจะเต้นแรง ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

“มีบางอย่างอยู่ที่นี่!” เมื่อจิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ของหวงหรูเหม่ยกวาดสำรวจไปที่ด้านล่างของทะเลสาบ จิตศักดิ์สิทธิ์ของนางก็กระจายออก นางรีบดึงจิตของนางกลับมาอย่างรวดเร็ว

“มีมังกรน้ำแสนน่ากลัวอยู่เบื้องล่าง ซึ่งได้มาถึงขอบเขตสวรรค์ขั้นห้าแล้ว มันน่ากลัวกว่าเผ่าปีศาจพวกนั้นอีก!”

หวงหรูเหม่ยมองไปที่ซุนห่าวแล้ววิ่งไปหาเขาอย่างรวดเร็วเพื่อปกป้องเขา

แต่นางก็ยังเคลื่อนไหวช้าไป มังกรน้ำที่ดุร้ายพุ่งเข้าหาอวนจับปลา มันตั้งใจจะโจมตีไปที่ซุนห่าว

“แมลงตัวเล็กๆ กล้ามาตกปลาที่นี่ เจ้ากำลังมองหาความตาย!” เจตนาฆ่าอันเย็นชาเผยออกมาจากดวงตาของมังกรน้ำที่ดุร้าย

วินาทีต่อมา ใบหน้าของมันก็เปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเห็นว่าอวนจับปลาขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะมัดมันไว้อย่างแน่นหนา

“เจ้าต้องการจับข้าด้วยสิ่งนี้หรือ? เจ้าคงกำลังแสวงหาความตาย!” มังกรน้ำคำรามอย่างรุนแรง มันกระแทกเข้ากับอวนจับปลา

“ตึง…” เสียงที่แผ่วเบาดังขึ้น

หลังจากการปะทะในครั้งนี้ มังกรน้ำก็รู้สึกเวียนหัวจนแทบจะเป็นลม

“อะไร … นี่มันอะไรกันเนี่ย?” ใบหน้าของมังกรน้ำเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน มันเริ่มดิ้นรนต่อสู้อย่างดุเดือด

อย่างไรก็ตาม ทุกการกระทำของมันกลายเป็ยไร้ประโยชน์ ทุกครั้งที่มันกระแทกเข้ากับอวนตกปลา วิญญาณของมันราวกับกำลังถูกฉีกขาด ในทิศใต้ของภูเขาทั้งหมด มันเป็นตัวตนสูงสุด เป็นตัวตนไร้เปรียบที่ไม่มีผู้ใดต่อกรด้วยได้

ทุกเดือนมันจะไปกินตระกูลหรือนิกายระดับแปด แม้แต่วิหารเทพก็ไม่อาจหยุดมันได้ ในเมื่อแม้แต่วิหารเทพก็ยังไม่กล้าที่จะหยุดมัน แล้วมันจะเต็มใจที่จะตกไปอยู่ในมือมนุษย์หรือ?

ไม่เต็มใจอย่างยิ่ง! มังกรน้ำคำรามพร้อมกับต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม มันไร้ประโยชน์ ร่างของมันเริ่มเล็กลงตามขนาดของอวนตกปลามราหดตัวเล็กลงเรื่อยๆ

ในที่สุดมันก็ถูกจับไปบนผิวน้ำ

“หรูเหม่ย ดูสิ มันคือปลาไหลสีเหลืองตัวใหญ่!” เสียงแปลกใจดังขึ้น มังกรน้ำอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธเมื่อได้ยินคนเรียกมันว่าปลาไหล

“บิดาเจ้าสิคือปลาไหลตัวใหญ่! ครอบครัวของเจ้าทั้งหมดเป็นปลาไหลตัวใหญ่!”

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สร้างความหวาดกลัวให้กับมังกรน้ำที่ดุร้ายที่สุดก็คือ เมื่อมันพูดอะไรออกไป มีเพียงแค่เสียงคืดๆดังขึ้นเท่านั้น เสียงนี้มันเหมือนกับเสียงร้องของปลาไหลจริงๆ

“พระเจ้า เขาเป็นใคร … เขาเป็นใครกัน? เขาต้องการทำอะไรกับข้าแน่ๆ” ใบหน้าของมังกรน้ำเต็มไปด้วยความสยดสยอง

“นายน้อย ท่านช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!” หวงหรูเหม่ยยกย่องซุนห่าวอย่างจริงจัง

“ข้ารู้สึกดีมาก หรูเหม่ย พวกเราโชคดีกันแล้วในคืนนี้ ปลาไหลตัวใหญ่อย่างนี้ เรากินไม่หมดในมื้อเดียวแน่!” ซุนห่าวกล่าว

อะไรนะ? จะกินข้าหรือ?

โอ้พระเจ้า! เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าคือเผ่ามังกร?

แม้ว่าข้าจะไม่ได้แปลงร่างเป็นมังกรตัวจริง แต่ข้าก็คือมังกรตัวเป็นๆ!

ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าเผ่ามังกรยังจะนับเป็นตัวอะไรได้?

ปล่อยข้าไปเร็ว!

มังกรน้ำคำรามอย่างรุนแรงออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในมุมมองของซุนห่าว ปลาไหลกำลังกระโดดอย่างดุเดือดในแหขนาดใหญ่ มันไม่ได้ช่วยให้มันรอดได้เลย

“นี่ อย่ากระโดดสิ มันไม่มีประโยชน์!" มือใหญ่เอื้อมไปจับอวนที่มัดมังกรน้ำไว้อยู่

“ต้องการที่จะจับข้าโดยอาศัยความแข็งแกร่งของมนุษย์ธรรมดา? ดูซิว่าข้าจะกลืนกินเจ้ายังไง!” เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว ลมหายใจถัดไป สีหน้าของมังกรน้ำก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

มันพบว่าเมื่อเขาอยู่ในมือของมนุษย์ผู้นี้แล้ว มันไม่สามารถต่อสู้กลับได้เลย สิ่งที่ทำให้เขากลัวยิ่งกว่านั้นคือพลังทั้งหมดของมันถูกผนึกไว้ ทำให้ไม่สามารถใช้พลังได้แม้สักเสี้ยวเดียว

"มันจบแล้ว!" นี่เป็นความคิดสุดท้ายของมังกรน้ำผู้ยิ่งใหญ่

หวงหรูเหม่ยจ้องไปที่ฉากนี้อย่างว่างเปล่า นางตกใจจนไม่ขยับอยู่นาน

แม้แต่มังกรก็ยังถูกกินเป็นปลาไหล

ในโลกนี้ นอกจากนายน้อย ยังมีใครกล้าทำเรื่องเช่นนี้อีก?