เทคนิคการหลอมขั้นสูงสุด

หลังจากดื่มชา ใบหน้าของเหวินเหรินซีและมู่ปิงก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

คราวนี้ การดื่มชาทำให้ความเข้าใจในเต๋าของพวกเขาดีขึ้นกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า

จากนี้จะไม่มีอุปสรรคในการฝึกฝนอีกต่อไป

นายน้อยมอบโชคอันยิ่งใหญ่นี้ให้ ความเมตตาเช่นนี้ไม่อาจลืมเลือนได้ ดังนั้นทั้งสองจึงมองไปที่ซุนห่าวด้วยความซาบซึ้ง

เมื่อเห็นฉากนี้ ซุนห่าวก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นผู้ฝึกตน? แล้วยังไง? ต่อหน้าวิถีการชงชาของเขา พวกทั้งสองจะต้องมองมาที่เขาอย่างเชื่อฟัง

“เฒ่าเหวิน แม่นางมู่ พวกเจ้าใช้ดาบยาวเป็นหรือเปล่า?” ซุนห่าวถาม

“พวกข้าใช้เป็น นายน้อย” ทั้งสองคนพยักหน้าพร้อมกัน

“ข้าขอดูตัวดาบหน่อยได้หรือไม่?” ซุนห่าวถาม

"แน่นอน!" ทั้งสองหยิบดาบออกมาแล้วยื่นให้ซุนห่าว

ซุนห่าวชักดาบยาวออกมาพลางมองขึ้นลง จากนั้นที่มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย ดาบยาวสองเล่มนี้ยังสร้างออกมาได้ไม่ดีเท่ากับผลงานที่เสียหายของเขาเลย

บางที ดาบสองเล่มนี้แม้แต่จะเอาไปตัดไม้ก็ยังยากเลย เป็นเรื่องดีที่จะสร้างดาบใหม่ให้พวกเขาสองเล่ม แล้วหากทั้งสองไม่ยอมรับมันไว้? นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่แสดงสีหน้าไม่พอใจออกไปก็พอแล้ว

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ซุนห่าวก็ยิ้มขึ้น

“ทั้งสองคน มากับข้า!” ซุนห่าวกล่าว

“ทราบแล้ว นายน้อย!” ทั้งสองลุกขึ้นตามซุนห่าวมาที่ห้องตีเหล็กด้วยกัน เมื่อเห็นสิ่งของต่างๆภายในห้อง ทั้งสองคนก็ต้องตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

“ฟึบ…” แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวพัดเข้ามาราวกับพายุที่รุนแรง ร่างของทั้งสองคนนั้นหนักมากจนหายใจไม่ออก

"วิญญาณ! มันคืออาวุธวิญญาณทั้งหมด!” เมื่อเหวินเหรินซีและมู่ปิงมองไปรอบๆห้องตีเหล็ก สีหน้าของทั้งสองก็เปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขารีบซ่อนตัวอยู่หลังซุนห่าวโดยไว วิธีนี้ทำให้พวกเขารู้สึกดีขึ้นมาก

“เฒ่าเหวิน แม่นางมู่ รอเดี๋ยว!”

หลังจากกล่าวจบ ซุนห่าวก็หยิบทองคำอมตะออกมาแล้วโยนลงในเตา

หลังจากนั้นเขาก็เริ่มหลอมเหล็ก

“ฟู่… ” เปลวไฟที่โหมกระหน่ำลอยขึ้นไปในอากาศ ทองคำอมตะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็วจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเหวินเหรินซีก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน “ไฟอมตะ นี่คือไฟอมตะ!”

“มีแต่ไฟอมตะระดับสูงสุดเท่านั้นที่สามารถเผาทองคำอมตะได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้!” เหวินเหรินซีเต็มไปด้วยความตกใจ ในใจนั้นทั้งกลัวและสับสน เขาจ้องไปยังซุนห่าวที่หยิบค้อนขึ้นมาและเริ่มตี

“ติ๊ง … ” เสียงกระแทกของโลหะดังขึ้น ทองคำอมตะเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก่อนจะแผ่ออกไปอย่างรวดเร็ว

สิ่งสกปรกเก้าในสิบส่วนภายในทองคำอมตะจะถูกชำระล้างในทันที ด้วยการตีเพียหนึ่งครั้ง สิ่งสกปรกเก้าในสิบส่วนจะถูกชำระล้าง

เหวินเหรินซีไม่เคยพบเห็นเรื่องเช่นนี้มาก่อน! ค้อนที่ดูธรรมดานี้จะทำให้ทั่วทั้งสวรรค์และโลกทั้งเก้าตกตะลึง

เหวินเหรินซีรู้สึกว่า หากค้อนนี้ทุบลงไปยังลานตะวันตกของวิหารเทพแล้วละก็ เกรงว่าลานตะวันตกทั้งหมดจะถูกทำลายล้างในทันที!

“ติ๊ง!” เมื่อค้อนถูกตีลงอีกครั้ง! สิ่งสกปรกทั้งหมดก็ถูกกำจัดออกไป ค้อนในมือของซุนห่าวทุบลงอย่างรวดเร็วราวกับพายุโหมกระหน่ำ

เหวินเหรินซีมองดูฉากนี้ด้วยดวงตาที่เปลี่ยนไป ในเวลานี้ มันราวกับเขาเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในโลกนี้

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เขาคือทั้งโลก เขาได้บรรลุถึงห้วงแห่งธรรมชาติรวมเป็นหนึ่งในตำนาน ทักษะอมตะก่อตัวขึ้นภายในจิตใจของเขาอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ตื่นขึ้นมาจากห้วงแห่งธรมมชาติรวมเป็นหนึ่ง

“นี่…นี่คือเทคนิคค้อนสวรรค์ในตำนาน!”

“นี่เป็นทักษะอมตะ! ถ้าข้าฝึกมันจนสำเร็จ ข้าจะสามารถเปลี่ยนมันเป็นทักษะดาบสวรรค์ได้!” เหวินเหรินซีกำหมัดแน่น ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

ความโชคดีเช่นนี้เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง ความหวังที่จะเป็นอมตะถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง!

“นายน้อย ขอบคุณ!”

“ในอนาคต หากท่านมีงานใดๆ โปรดอย่าลังเลที่จะสั่ง!” เหวินเหรินซีมองไปยังซุนห่าว ด้วยความรู้สึกขอบคุณ

ซุนห่าวยังคงตีค้อนที่อยู่ในมือต่อไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ดาบสองเล่มก็เริ่มก่อรูปขึ้น พวกมันเป็นสีดำสนิท เปล่งประกายแวววาว

เวลาทั้งหมดรวมกันยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ซุนห่าวก็ตีดาบยาวได้สองเล่มแล้ว

“เฒ่าเหวิน แม่นางมู่ ปล่อยให้รอแล้ว”

“คิดว่าดาบยาวสองเล่มนี้เป็นอย่างไร?” ซุนห่าวมอบดาบสองเล่มให้ทั้งสองคน

เหวินเหรินซีรู้สึกประหลาดใจ เขาหยิบหนึ่งในนั้นขึ้นมามองอย่างระมัดระวัง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

“นี่…นี่คืออาวุธอมตะ! พระเจ้า!"

“เคล็ดวิชาหลอมของนายน้อยจะต้องทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน!”

เหวินเหรินซีมองไปที่ดาบต่อไป แต่เขาก็ไม่สามารถยืนยันอันดับอย่างเจาะจงของมันได้

หลังจากที่ใช้วิธีการต่างๆของเขาจนหมด มีสิ่งหนึ่งที่เขาสามารถรับประกันได้ ก็คือมันเป็นอาวุธอมตะของแท้แน่นอน!

มีเพียงแค่ทองคำอมตะเท่านั้นที่จะสามารถสร้างอาวุธอมตะได้ ไม่มีใครในโลกที่สามารถมาเทียบทักษะการสร้างอาวุธของนายน้อยได้! เมื่ออยู่ต่อหน้านายน้อย โรงตีเหล็กที่มีชื่อเสียงต่างๆกลายเป็นไร้ค่าไปเลย!

“ดาบนั้นไร้ที่ติและสมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง!” เหวินเหรินซีกล่าว

มุมปากของซุนห่าวยกขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภูมิใจ ทักษะการหลอมขั้นสูงสุดนั่นไม่ใช่เรื่องตลก

หรือว่าข้าจะไปเปิดร้านขายอาวุธในโลกของผู้ปลูกตนดี?

ไม่มีทาง!

โลกของผู้ฝึกตนนั้นอันตรายเกินไป เผ่าปีศาจก็น่ากลัวเหลือเกิน แล้วหากมีเผ่าพันธุ์ชั่วอื่นๆโผล่ขึ้นมาอีกละจะทำอย่างไร?

อยู่ในภูเขาเช่นนี้ก็ปลอดภัยดีอยู่แล้ว

“ถ้าพวกเจ้าชอบ พวกมันก็เป็นของทั้งสองแล้ว” ซุนห่าวกล่าว

“นายน้อย ได้ยังไงกัน!” เมื่อทั้งสองได้คำกล่าวของซุนห่าว สีหน้าของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

พวกเขาจะกล้ารับเอาอาวุธอมตะเช่นนี้มาได้อย่างไร?

“พวกข้าไม่อาจรับได้!” ทั้งสองโบกมือปฏิเสธไปมา

"อะไร? เจ้าดูถูกดาบทั้งสองเล่มของข้าหรือไง?” ซุนห่าวแสร้งทำเป็นโกรธพร้อมกับกล่าว

ใบหน้าของทั้งสองเปลี่ยนไปอย่างมาก

“นายน้อย ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น!”

“ในเมื่อท่านต้องการมอบให้เรา เช่นนั้นเราก็ยินดีรับ!”

“ขอบคุณมาก นายน้อย!” ทั้งสองก็หยิบดาบยาวมาถือไว้ในมือแล้วมองอย่างระมัดระวัง

“ติ๊ง แต้มอวยพร +500”

“ติ๊ง แต้มอวยพร+200”

เมื่อได้ยินเสียงสองเสียงนี้ มุมปากของซุนห่าวก็ยกขึ้น

ผู้ฝึกตนเหล่านี้แปลกจริงๆ ถ้าข้าทำสีหน้าไม่พอใจ พวกเขาก็จะยอมรับของขวัญของข้าอย่างเชื่อฟัง

ข้าเป็นตัวตนชั้นสูงหรือ?

ฝันไปแล้ว!

ซุนห่าวแอบส่ายหัวก่อนจะทิ้งความคิดเหล่านั้นไป

โดยรวมแล้ว วิธีการเก็บเกี่ยวแต้มอวยพรเช่นนี้สะดวกมาก

“ดาบดี ดาบที่ดี!” เหวินเหรินซีถือดาบยาวพร้อมกับอุทานออกมา

ทันใดนั้น

"นายท่าน!" เสียงหนึ่งดังขึ้นในใจของเขา ร่างกายของเหวินเหรินซีสั่นไหว เขาไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

"วิญญาณ? แถมยังเป็นวิญญาณแรกเกิด? ยังรู้จักข้าในฐานะเจ้านาย?” ในตอนนี้ เหวินเหรินซีตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

เมื่อวิญญาณแรกเกิดจำเจ้านายได้ มันก็จะไม่มีวันทรยศ เว้นแต่เจ้าของเดิมของมันจะเสียชีวิต มันก็จะถูกปราบโดยผู้ฝึกตนอมตะที่ทรงพลัง

วิญญาณแรกเกิดนี้มีความเป็นไปได้ที่ไม่สิ้นสุด นอกจากนี้ยังมีโอกาสที่จะสร้างรูปร่างเป็นของตัวเองด้วย! กล่าวอีกนัยหนึ่ง ดาบอมตะในมือของเขาสามารถเติบโตได้!

“กึกกึก…” เหวินเหรินซีอ้าปากค้าง ร่างกายของเขาสั่นด้วยความตื่นเต้น แม้ว่าจะยกสมบัติทั้งวิหารเทพให้เขา เขาก็จะไม่ยอมแลกกับดาบอมตะเล่มนี้เด็ดขาด

แถมนายน้อยยังให้ดาบสองเล่มแก่พวกเขา สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร

เหวินเหรินซีคิดอย่างลับๆ หัวใจของเขาเริ่มมีความไม่สบายใจก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ “นายน้อยกำลังใช้ชีวิตในฐานะมนุษย์ธรรมดา ยากที่จะถามตรงๆได้ น่าปวดหัวจริงๆ!”

“ข้าไม่รู้ว่านายน้อยกำลังจะใบ้สิ่งใด” เหวินเหรินซีขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด

ในทางกลับกัน เมื่อเปรียบเทียบกับเหวินเหรินซีแล้ว มู่ปิงก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขา นางถือดาบของนางราวกับว่านางกำลังสัมผัสเด็กทารก

หลังจากผ่านไปนาน ทั้งสองก็เริ่มมีสีหน้ากังวลใจ

พวกเขาประสานมือคำนับให้ซุนห่าวด้วยความเคารพ “ขอบคุณ นายน้อย วันนี้เรามีบางอย่างที่ต้องทำ ดังนั้นจึงต้องขอตัวลาก่อน!”

“ในเมื่อทั้งสองมีสิ่งที่ต้องไปทำ ข้าก็จะไม่รั้งไว้ อย่าลืมมาเยี่ยมข้าบ่อยๆ!”

“แน่นอน แน่นอน!”

เมื่อเหวินเหรินซีและมู่ปิงเดินจากไปแล้ว ซุนห่าวก็เก็บสายตากลับมา

“วันนี้นับเป็นการเก็บเกี่ยวที่ดี เหวินเหรินซีเป็นปลาตัวใหญ่ ถ้าเขามาที่นี่ในอนาคตบ่อยๆก็คงดี!”

ซุนห่าวเปิดแผงหน้าจอและเห็นว่าแต้มอวยพรของเขามีถึง 15,380 แต้มแล้ว

ถ้าเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆคงใช้เวลาอีกไม่นานในการรวบรวมแต้มให้ได้ 1 ล้านแต้ม เพื่อที่จะได้รับรากฐากการฝึกฝนระดับสูงสุดแล้วเริ่มเส้นทางการฝึกฝน