ฝ่ามืออันเงียบงัน
ในใจกลางของภูเขาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ มีปีศาจหลายร้อยตัวมารวมตัวกันเพื่อหาผู้นำปีศาจ การทดสอบนั้นรุนแรงมาก ใครก็ตามที่แข็งแกร่งที่สุดจะได้เป็นผู้นำปีศาจคนต่อไป
พยัคฆ์สีขาวตัวใหญ่กระโดดขึ้นไปยืนบนเวที
“ข้าจะขึ้นไปเป็นจอมปีศาจคนต่อไป หากมีใครปฏิเสธที่จะยอมรับก็ก้าวออกมา!”
หลังจากที่มันกล่าวจบ
“โฮก…” พยัคฆ์ขาวก็คำรามออกมาดังลั่น แผ่นดินรอบๆสั่นสะเทือน ปีศาจรอบๆก็ตกใจจนใบหน้าของพวกมันเปลี่ยนไปอย่างมาก ปีศาจหลายตนรอบๆถอยออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“พยัคฆ์ขาวได้บรรลุถึงขอบเขตมหายานขั้นสมบูรณ์แล้ว อีกขั้นตอนก็จะไปถึงขอบเขตข้ามผ่านภัยพิบัติแล้ว!”
“น่ากลัว ตำแหน่งจอมปีศาจจะต้องเป็นของพยัคฆ์ขาวแน่นอน!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ นัยน์ตาของพยัคฆ์ขาวก็กลายเป็นวาววับ ใบหน้าของเขาแสดงถึงความภาคภูมิใจเล็กน้อย
ตอนนั้นเอง
“ข้าไม่ยอมรับ!” แรดสองหัวลุกขึ้นยืน
“บูม! บูม … ” ทุกย่างก้าวของแรดสองหัวสั่นสะเทือนพื้นดิน ร่างกายที่ใหญ่โตของเขาใหญ่เป็นสองเท่าของพยัคฆ์ขาว ร่างกายของเขาเปล่งประกายเหมือนกับโลหะราวกับว่าไม่มีสิ่งใดสามารถทำลายมันได้
“ฮึ่ม ในเมื่อเจ้าต้องการท้าทาย ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็ต้องเตรียมใจตายไว้ด้วย!” หลังจากกล่าวจบ พยัคฆ์ขาวก็พุ่งเข้าหาแรดสองหัว
อากาศรอบๆระเบิดออกเป็นลูกคลื่น พลังของอากาศโจมตีไปที่ปีศาจรอบๆจนกลายเป็นชิ้นๆอย่างน่ากลัว
ทั่วทั้งป่า เกิดเสียงระเบิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
หลังจากผ่านไปนาน เสียงต่อสู้ก็ค่อยๆหยุดลง แรดสองหัวฟกช้ำไปทั้งตัว พยัคฆ์ขาวกดเขาลงกับพื้นอย่างแรง
กรงเล็บของมันก็โค้งงอแทงเข้าไปในเนื้อแรดสองหัวอย่างน่ากลัว
“ยังไม่ยอมรับอีกหรือ?”
แรดสองหัวเลิกดิ้นรนก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างลับๆ “ท่านราชา ข้าจะกลายเป็นคนใช้ของท่าน!”
“ฮ่ะฮ่ะฮะ ……”
พยัคฆ์ขาวหัวเราะออกมาพร้อมกับกวาดสายตาของเขาไปรอบๆ “ยังมีใครที่ยังไม่ยอมรับอีก”
ทุกแห่งที่เขามอง ปีศาจร้ายทั้งหมดก็จะก้มหัวลงกับพื้น เมื่อเห็นพยัคฆ์ขาวกำลังจะขึ้นไปยังตำแหน่งจอมปีศาจ
ทันใดนั้น
“ฮ่าฮ่า ข้านั่งอยู่ในตำแหน่งของจอมปีศาจ” เมื่อคำกล่าวสิ้นสุดลง ในไม่ช้า ร่างหนึ่งก็ค่อยๆย่อตัวลงนั่ง เขาสวมชุดดำปกปิดไม่ให้ใครเห็นหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน
บรรยากาศที่อันตรายอย่างยิ่งทำให้ปีศาจที่อยู่รายล้อมหนีห่างออกไป เงาดำชี้ไปที่พยัคฆ์ขาว “เจ้ามานี้!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ พยัคฆ์ขาวก็โกรธจัด หลังจากที่ได้เป็นจอมปีศาจก็มีผู้ฝึกตนบางคนก็เข้ามาสร้างปัญหาทันที
ช่างอุกอาจยิ่งนัก!
“มนุษย์คิดจะเป็นจอมปีศาจ?” พยัคฆ์ขาวกล่าว
“หืม เจ้าสงสัยในตัวข้าหรือ?” ร่างชุดคลุมดำกล่าวอย่างแผ่วเบา
“จะให้ไม่สงสัยได้อย่างไร? เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไง” หลังจากกล่าว พยัคฆ์ขาวก็กลายเป็นลมกระโชกแรงตรงไปยังร่างชุดคลุมดำ
“ตูม!”
ร่างชุดคลุมดำปลิวออกไปกระแทกหินอย่างรุนแรงราวกับว่าวขาดสาย
“อย่าประเมินตัวเองสูงนัก!” ใบหน้าพยัคฆ์ขาวเต็มไปด้วยความรังเกียจ
แต่วินาทีต่อมา ใบหน้าของมันก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เมื่อเห็นว่าเงาดำได้มายืนอยู่เบื้องหน้าเขา
“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะให้ทำให้เจ้าเห็นพลังของผู้ที่นั่งในตำแหน่งนี้!” ร่างของเงาดำก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว หัวของเขาถูกแบ่งออกเป็นสองและจากสองกลายเป็นสี่ ในที่สุดก็กลายเป็นเก้าหัว
คอยาวเหยียดขึ้นไปบนท้องฟ้า พลังปราณดำพุ่งพล่านออกมาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของปีศาจรอบๆก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
“ไฮดรา!”
“ปีศาจที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้มาที่นี่ได้อย่างไร”
“ว่ากันว่า เมื่อไฮดราถือกำเนิดขึ้น มันก็แข็งแกร่งเท่าผู้ฝึกตนขอบเขตมหายานแล้ว เมื่อดูอยู่กับความแข็งแกร่งของเขาแล้ว เขาอาจจะอยู่ในขอบเขตสวรรค์!”
เมื่อพยัคฆ์ขาวเห็นไฮดรา มันก็ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความกลัว “ท่านจอมปีศาจ ขอความเมตตาด้วย!”
“กล้าท้าชิงบัลลังก์กับข้า ตายซะ!”
“ข้าไม่คิดอย่างนั้น เรายังไม่ทราบความเป็นความตายขององค์หญิง เราต้องให้มันช่วยตามหานาง!”
“ตัวตนเช่นมัน ฆ่าให้ตายไปๆซะก็จบ!”
"ข้าก็คิดอย่างนั้น!" ทั้งเก้าหัวส่งเสียงที่แตกต่างกันออกมา หัวส่วนใหญ่สนับสนุนการกำจัดพยัคฆ์ขาว
เมื่อพยัคฆ์ขาวได้ยินคำกล่าวเหล่านี้ มันก็รู้ชะตากรรมที่สิ้นหวังแล้ว
“ตูม…”
ไฮดราเก้าหัวโจมตีใส่พยัคฆ์ขาวจะแหลกเป็นชิ้นๆ
ตอนนั้นเอง
“ฟึบ…” ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าไฮดรา
เสื้อผ้าสีขาวของนางขาวกว่าหิมะ รูปร่างของนางก็สวยจนทำให้ผู้คนที่พบเห็นหายใจไม่ออก
คนที่มาก็คือ หวงหรูเหม่ย
“ไฮดรา เป็นเจ้าจริงๆ!” หวงหรูเหม่ย มองไปที่ไฮดราแล้วพูดอย่างใจเย็น
เมื่อเห็นหวงหรูเหม่ยปรากฏตัวขึ้น ทั้งเก้าหัวก็มีการแสดงออกที่แตกต่างกันออกไป มีทั้งความตกใจ ดีใจ และไม่เชื่อ...
“องค์หญิง ท่านยังไม่ตาย!”
“ท่านไม่เพียงฟื้นพลังกลับมา แต่ความแข็งแกร่งของท่านยังเพิ่มขึ้นมาก!”
“ตอนนี้ท่านคงได้รู้ทุกอย่างแล้ว ไม่แปลกใจเลยที่ท่านกลับมาที่นี่!” ทันทีที่คำกล่าวของเขาเพิ่งจบ ไฮดราก็เคลื่อนไหวเข้าหาหวงหรูเหม่ยอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
หัวทั้งเก้าของมันพ่นหมอกพิษออกมา เพียงพริบตาเดียวหมอกพิษเหล่านี้ก็เข้าปกคลุมไปทั่วร่างของหวงหรูเหม่ย
“ฮะฮะ…”
“องค์หญิง ท่านช่างเฉื่อยชาจริงๆ สงสัยท่านยังไม่เข้าใจว่าผู้เริ่มก่อนได้เปรียบ!”
“ใช่แล้ว เราอยู่กับนางมานานมาก นางโง่มากจริงๆ!” เก้าหัวเปล่งเสียงที่แตกต่างกันออกมา
อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา สีหน้าของไฮดราก็เปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขามองไปที่ หวงหรูเหม่ยและส่ายหัวไปมา
"มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!"
“นี่ต้องเป็นความฝัน! อุ๊ย เจ้ากัดข้าทำไม ข้าเจ็บ" เสียงอุทานดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นว่าหมอกพิษที่สัมผัสเสื้อผ้าบนร่างกายของหวงหรูเหม่ยระเหยกลายเป็นความว่างเปล่า
ไม่สิ มันไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลยด้วยซ้ำ
“มันสามารถกันพิษของเราได้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นเกราะวิญญาณขั้นสูง!”
“ถ้าเอามันไปให้เจ้านายได้ มันจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง!”
“มอบให้เจ้านายผายลมของเจ้าสิ ตามปกติแล้ว มันจะมาเป็นของใช้ของเราเอง!”
ไฮดราจ้องไปที่หวงหรูเหม่ยเหมือนกับกำลังมองสมบัติ
“โอ้ มันขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่เพื่อสนุกกับมันได้หรือไม่?” หลังจากกล่าวจบ หวงหรูเหม่ยก็โบกมือของนางเบาๆ สิ่งที่นางใช้ก็คือรอยประทับแห่งความตายที่นางสัมผัสได้จากซุนห่าว!
“โอม…” ทันใดนั้นมิติรอบๆก็กลายเป็นหยุดนิ่ง เวลาหยุดนิ่ง สิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวคือฝ่ามือของหวงหรูเหม่ย
ไฮดราทำได้เพียงแค่มองดูรอยประทับที่ปรากฏขึ้น เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย
“นี่…อะไรเนี่ย? มันน่ากลัว!”
"มันจบแล้ว จบสิ้นแล้ว ความแข็งแกร่งขององค์หญิงอยู่ในสามขั้นของขอบเขตสวรรค์แล้ว!” ทันทีที่ความคิดเหล่านี้เพิ่งก่อตัว รอยประทับแห่งความตายก็ปรากฏขึ้นบนตัวของไฮดรา
“บูม! บูม…” เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แปดหัวของไฮดราถูกระเบิดออกเป็นชิ้น หัวที่เหลืออยู่หัวสุดท้ายก้มราบลงกับพื้นอย่างสั่นเทา
“องค์หญิง ไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าไม่ได้ทรยศท่าน พวกเขาต่างหากที่เป็นคนทรยศท่าน!”
“ข้าพูดจริงนะ ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!” หลังจากที่เขากล่าวจบ ไฮดรา ไม่สิ ตอนนี้มันกลายเป็นงูไปแล้ว
หวงหรูเหม่ย มองไปที่งูพลางกล่าวเสียงเย็น “เจ้ายังมีชีวิตอยู่เพราะเจ้าไม่ได้ทรยศข้า!”
“ตั้งแต่วันนี้ เจ้าจะเป็นจอมปีศาจคนต่อไป ต้องรายงานปัญหาทุกอย่างกับข้า!” จากนั้น หวงหรูเหม่ยก็ขว้างแผ่นหยกไปยังเบื้องหน้างู
“ขอบคุณองค์หญิง! ขอบคุณเจ้าหญิง!”
“ครั้งหน้าข้าจะทำภารกิจให้สำเร็จอย่างแน่นอน!” งูยังคงกล่าวต่อไป
“ฟังข้าอีกครั้ง!” หลังจากกล่าวจบ หวงหรูเหม่ยก็หยิบกู่ฉินออกมาและเริ่มเล่น