ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 45
ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 45
ฟุ่บ!!
มังกรดินอ้าปากพ่นบอลไฟลูกใหญ่ออกมา
ลูกไฟเกิดการระเบิด
ตู้ม!!
แม็กซ์เวลล์คำรามด้วยความเจ็บปวด
ตึง ตึง ตึง!
มังกรดินพุ่งเข้าหาแม็กซ์เวลล์ที่อยู่ในกองเพลิง
สองฝ่ายเริ่มต่อสู้กันอย่างหนักหน่วง
หลินอวี่เทเลพอตหลบฉากออกไป เขาปรากฏตัวขึ้นบนหน้าผาที่ห่างออกไปก่อนจะนั่งลงดูการต่อสู้ของทั้งสองฝั่งอย่างผ่อนคลาย
เคร้ง!!
ขวานศึกในมือแม็กซ์เวลล์ฟันปะทะเข้ากับกรงเล็บอันแหลมคมของมังกรดิน
ต่อหน้ามังกรดินแล้ว พละกำลังที่แม็กซ์เวลล์มักภาคภูมิใจก็คล้ายจะอ่อนด้อยกว่าเล็กน้อย
แม็กซ์เวลล์ก้าวถอยหลัง สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นปั้นยาก
ขณะที่หลบการโจมตีจากมังกรดิน สายตาของเขาก็เหลือบมองโดยรอบเพื่อค้นหาตำแหน่งของหลินอวี่
เมื่อเห็นว่าหลินอวี่กำลังนั่งชมดูการต่อจากบนหน้าผาอย่างสบายใจเฉิบ หน้าอกของเขาก็คล้ายถูกบีบอัด จำต้องกระอักเลือดออกมา
ไอ้สารเลว!
ไม่!
ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้!
เขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง
แต่เขากระตระหนักดีว่าเมื่อต้องต่อสู้กับมังกรดินตัวต่อตัว ชีวิตของเขาก็จะตกอยู่ในอันตราย
ยังมีอีกหนึ่งเหตุผล
ตอนนี้มีนักเวทมนุษย์อีกคนกำลังเฝ้ามองการต่อสู้ของเขาอยู่ ในใจของเขาเกิดความคิดที่จะหลบหนี
ขอเพียงขุนเขายังอยู่ ไม่กลัวไร้ฟืนเผา!
มังกรดินนั้นเป็นมอนสเตอร์จำพวกหวงถิ่น
ขอเพียงหลบหนีออกจากอาณาเขตของมันได้ก็จะปลอดภัยแล้ว
เมื่อรอดไปได้ก็ยังมีโอกาสแก้แค้น!
แม็กซ์เวลล์และมังกรดินต่อสู้กันอย่างดุเดือด เมื่อรู้สึกได้ถึงอันตรายที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แม็กซ์เวลล์ก็อยากจะหนี
ทว่าตอนนั้นเอง สีหน้าของเขาก็พลันแข็งค้าง เขารู้สึกว่ามีพลังงานบางอย่างกำลังฉุดดึงเขาเอาไว้
ฟุ่บ!
ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนองใดๆ เงาดำสายหนึ่งก็ม้วนกวาดเข้ามา
เป็นหางของมังกรดิน!
แม็กซ์เวลล์คำรามต่ำ เกราะสีแดงเข้มบนร่างเปล่งแสงจ้า ในเวลาเดียวกันก็ดึงขวานศึกกลับมา
แม็กซ์เวลล์คำรามขณะที่ลอยกระเด็นไป
-8912
ตัวเลขค่าความเสียหายปรากฏขึ้น
หลินอวี่ที่ชมดูจากระยะไกลยกยิ้มมุมปากด้วยความยินดี
แม้ว่าเราจะทำลายป้องกันของแม็กซ์เวลล์ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
วิธีแก้ปัญหามีมากกว่าหนึ่งทางเสมอไม่ใช่เหรอ?
"โฮก!!"
หลังจากโจมตีเสร็จ มังกรดินก็เงยหน้าขึ้นคำรามด้วยความตื่นเต้น
เกิดแสงสีแดงไหลผ่านลำคอของมัน
วินาทีถัดมา เปลวเพลิงอันร้อนแรงก็พุ่งออกจากปาก
ลมหายใจเพลิง
ความร้อนจากเปลวไฟทำให้อากาศบิดเบี้ยว ดูน่ากลัวยิ่ง
แม็กซ์เวลล์ที่ลอยกระเด็นออกมาเท้าไถลไปกับพื้น ร่างกายของเขาพุ่งออกจากตำแหน่งเดิมเพื่อหลบหลีกเปลวเพลิง
ลมหายใจเพลิงตกกระทบพื้น พื้นดินอ่อนยวบก่อนจะกลายเป็นแอ่งลาวา
แม็กซ์เวลล์เหลือบมองพื้นดินที่กลายเป็นแอ่งลาวา ในดวงตาทอแววหวาดหวั่น
ทันใดนั้นเขาก็ยันเท้ากับพื้น ต้องการจะพุ่งหนีออกจากหุบเขา
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เองที่พลังงานที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นฉุดดึงเขาเอาไว้อีกครั้ง
กรงเล็บของมังกรดินพุ่งเข้าหาแม็กซ์เวลล์
แม็กซ์เวลล์เผยสีหน้าดุร้าย ทั่วร่างปรากฏเส้นเลือดปูดโปน เขาสลัดหลุดจากพลังที่มองไม่เห็นและต้านทานการโจมตีจากมังกรดิน
ตู้ม!
แม็กซ์เวลล์ลอยกระเด็นออกไปอีกครั้ง
แม็กซ์เวลล์ตอนนี้ไม่ทราบว่าหลินอวี่หายไปที่ใดแล้ว
นักเวทนั้นเปลือกนอกคล้ายจะชมดูความสนุก หากแต่ความจริงนั้น อีกฝ่ายคอยป้องกันไม่ให้เขาหลบหนี
อย่างไรก็ตาม นักเวทผู้นั้นไม่อาจโจมตีผ่านพลังป้องกันของเขา ทำได้เพียงแค่คอยตรึงเขาไว้ชั่วขณะเท่านั้น!
แม้แม็กซ์เวลล์จะทราบความตั้งใจของหลินอวี่ แต่เขาก็ไม่อาจทำลายแผนการนี้ได้
วิธีเดียวที่จะจัดการนักเวทนั้นก็คือ ฆ๋ามังกรดินก่อน!
คิดได้ดังนั้น แม็กซ์เวลล์ก็คำราม เขากระโดลอยตัวขึ้นและฟันขวานศึกลงมา
ตู้ม!!
ขวานศึกจามลงบนเกร็ดของมังกรดิน เกร็ดส่วนนั้นถูกฉีกแยกจนโลหิตทะลัก มังกรดินส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด
การต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายพลันรุนแรงขึ้น
หลินอวี่เฝ้ามองการต่อสู้อยู่ตลอด และคอยหยุดยั้งแม็กซ์เวลล์ตอนที่เขาคิดจะหนี
หุบเขาแห่งนี้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นสนามต่อสู้กลาดิเอเตอร์ ส่วนพลังไร้ลักษณ์ของหลินอวี่ก็คือผู้ที่คอยควบคุมบงการสนามต่อสู้
อาการบาดเจ็บของแม็กซ์เวลล์และมังกรดินยิ่งมายิ่งรุนแรง สองฝ่ายต่อสู้จนพละกำลังเริ่มร่อยหรอ
พื้นดินเต็มไปด้วยหลุมบ่อและแอ่งลาวามากมาย
ที่หลังของมังกรดินมีรอยแผลฉกรรจ์ที่ถูกขวานศึกของแม็กซ์เวลล์ฟัน
การต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายดำเนินมาถึงจุดวิกฤติ
บัดนี้มังกรดินลืมไปแล้วว่าทำไมมันถึงต้องต่อสู้
แต่ตอนนี้ด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลจึงทำให้มันสูญเสียความมีเหตุมีผลไป
แม็กซ์เวลล์เองก็บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน
"โฮก!!"
มังกรดินคำราม จากนั้นเปลวเพลิงก็ค่อยๆลุกท่วมร่างของมัน
อากาศรอบถูกความร้อนเผาผลาญจนเกิดรอยแตก!
เมื่อเห็นฉากนี้ แม็กซ์เวลล์ที่หน้าขาวซีดก็ผงะ
สีหน้าของเขาฉายแววดุร้าย บาดแผลตามร่างเริ่มปริแตกจนเลือดไหลท่วม จิตสังหารและความกระหายเลือดเข้าปกคลุมร่างของเขาอย่างเข้มข้น
ตอนนี้เขาคล้ายกลายเป็นจอมเชือดที่ต้องการจะสังหารสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่ตรงหน้าไปแล้ว
เมื่อหลินอวี่ที่นั่งชมดูอย่างสบายได้เห็นฉากนี้ เขาก็หรี่ตาลง จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน
นี่เป็นการปะทะครั้งสุดท้ายแล้ว
"โฮก!!"
"ย๊าก!!"
ทั้งสองฝ่ายส่งเสียงคำรามก่อนจะพุ่งเข้าหากัน
เปรี้ยง!!
ที่ตามมาคือความบ้าคลั่ง ขวานศึกและเปลวเพลิงโถมกระหน่ำใส่กัน พื้นดินภายในหุบเขาเกิดการสะเทือนไปทั่ว
เมื่อทุกอย่างเริ่มสงบลง มังกรดินที่มีขวานศึกจามอยู่บนหัวก็ค่อยๆทรุดลงกับพื้น
แม็กซ์เวลล์ยืนอยู่ในสภาพที่ยับเยินทั่วร่าง เกราะของเขาฉีกขาดจนไม่เหลือสภาพเดิม ทั่วร่างเต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผลและเลือดชโลม ร่างกายของเขาไม่หลงเหลือเพียงลมหายใจแผ่วเบา
หลินอวี่ยิ้มบาง เขาเทเลพอตลงไปด้านล่าง
"เป็นการต่อสู้ที่ตื่นตาตื่นใจไม่เลว"
เขาอดเอ่ยชมออกมาไม่ได้
ในฐานะอาชีพหายากคลาสสาม หากต้องสู้แบบซึ่งหน้า เขาก็อาจจะตายได้ในไม่กี่การโจมตี
ช่างทรงพลังจริงๆ
น่าเสียดายที่เขาเตรียมตัวมาดีเกินไป
เมื่อหลินอวี่ปรากฏตัวขึ้นและมองดูแม็กซ์เวลล์ แม็กซ์เวลล์ก็ถลึงมองหลินอวี่
เขาอ่อนแอย่ำแย่สุดขีด สีหน้าที่เปื้อนเลือดค่อยๆเผยรอยยิ้มลี้ลับ
หลินอวี่ใจหายวาบ
วินาทีถัดมา ร่างกายที่สูงใหญ่ของแม็กซ์เวลล์ก็สั่นไหว มีดสีแดงเข้มของจอมเชือดพลันพุ่งเข้าหาหลินอวี่
นี่ก็คือสกิลประจำอาชีพของจอมเชือด มีดแล่เนื้ออาบโลหิต....