ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 46
ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 46
ฉัวะ!!
มีดแล่เนื้อสีแดงเข้มพุ่งปะทะกับเกราะกระดูกแห่งความตายก่อนจะทะลวงผ่านโล่เยือกแข็ง
สุดท้ายจึงปักเข้ากับร่างของหลินอวี่
-29318
ค่าความเสียหายจำนวนมากลอยขึ้นเหนือศีรษะของหลินอวี่
ตึง!
มองดูร่างของหลินอวี่ที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น แม็กซ์เวลล์ก็ไม่อาจประคองร่างกายได้และทรุดลงกับพื้น
มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแม็กซ์เวลล์ที่กำลังนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น
"หึหึหึ!.....สุุดท้ายผู้ที่ชนะก็คือข้า"
"งั้นเหรอ? โชคร้ายหน่อยนะที่ฉันทำให้นายต้องผิดหวัง"
เสียงของหลินอวี่ดังขึ้นจากที่ห่างออกไป
รอยยิ้มบนใบหน้าของแม็กซืเวลล์พลันแข็งค้าง
เขาเบิกตากว้างและพยายามจะเงยหน้าขึ้น
หลินอวี่ปรากฏตัวขึ้นในตำแหน่งที่ห่างออกไป ในมือถือไม้เท้า เขากำลังมองดูแม็กซ์เวลล์ด้วยรอยยิ้ม
"อะ..อะไรกัน?! เป็นไปไม่ได้!"
เสียงของแม็กซ์เวลล์แหบพร่า เขาหันกลับมองไปยังตำแหน่งที่หลินอวี่ล้มลง
ที่ตรงนั้น มีหุ่นเชิดที่แตกหักตัวหนึ่งกำลังนอนแน่นิ่งอยู่
-----------------------------------------------
หุ่นเชิดตัวตายตัวแทน ( B+ )
ไอเท็มพิเศษ
เมื่อผู้ถือได้รับบาดเจ็บถึงตาย ค่าความเสียหายจะถูกถ่ายโอนไปยังหุ่นเชิด ส่วนผู้ถือจะเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งใดก็ได้ภายในรัศมียี่สิบเมตรของศัตรู
ผู้ถือต้องมีคลาสไม่เกินระดับฝึกหัด หากเกินจะไม่สามารถใช้ได้
ระดับไอเท็ม: เลเวล 1
-----------------------------------------------
หลินอวี่เหลือบมองหุ่นเชิดที่แตกหัก สีหน้าฉายแววสุดเสียดาย
นี่เป็นไอเท็มที่ล้ำค่ามาก
แม้จะเดินจนทั่วทั่วย่านการค้าแล้ว เขาก็หาพบเพียงแค่ชิ้นเดียวเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกเศร้าใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงกลับมาเยือกเย็นดังเดิม
ของสิ่งนี้เพียงใช้ได้แค่ระดับฝึกหัด เมื่อเขาทำภารกิจเลื่อนคลาสสำเร็จ เขาก็จะกลายเป็นคลาสหนึ่ง
จากนั้นของชิ้นนี้ก็จะไร้ประโยชน์สำหรับเขา
ตอนนี้ก็ถือว่ามันได้ทำหน้าที่อย่างคุ้มค่าแล้ว
มองดูแม็กซ์เวลล์ที่มีสีหน้าเหลือเชื่อซึ่งนอนอยู่พื้น จากนั้นหลินอวี่ก็เผยยิ้มบาง
"นี่เป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ที่เตรียมไว้เพื่อนายโดยเฉพาะเลยนะ เป็นไง ชอบมันไหม?"
แม็กซ์เวลล์ไม่ตอบคำถาม เพียงจ้องมองหุนเชิดที่ห่างออกไปด้วยสีหน้าขาวซีด
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า........"
หลังจากนั้น เขาก็ระเบิดหัวเราะและไอติดต่อกันเพราะหัวเราะมากเกินไป
เขาเงยหน้ามองดูหลินอวี่ ดวงตาคล้ายสูญเสียบารมีดังที่เคยมีในอดีตไป
เขายิ้มและพูดว่า
"ข้ารู้สึกสงสัยนัก หากว่าบุคคลเยี่ยงเจ้าร่วมมือกับกองทัพรุ่งอรุณบุกโจมตีป้อมปรากการจอมเชือด นั่นก็จะเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งไม่ใช่รึ ใยเจ้าจึงต้องลำบาก ผลาญไอเท็มล้ำค่าตั้งมากมายไปเพื่อลงลงมือโดยลำพังด้วย"
"เจ้าคิดจะทำตัวเป็นวีรบุรุษผู้เดียวดายงั้นรึ?"
ต่อให้แม็กซ์เวลล์ไม่ต้องนับคำนวณดูก็พอจะทราบได้ว่ามูลค่าที่นักเวทผู้นี้ใช้มาตลอดนักมากมายมหาศาลเพียงใด!
ดังนั้นเขาจึงไม่เข้าใจว่าหลินอวี่ทำเรื่องทั้งหมดนี้ไปเพื่ออะไร
เมื่อได้ยินคำถามของแม็กซ์เวลล์ หลินอวี่ก็ชะงัก จากนั้นมุมปากของเขาก็ยกขึ้นก่อนจะถอนหายใจพลางเอ่ยว่า
"ถ้าเลือกได้ จะมีใครอยากฉายเดี่ยวกัน?....โชคร้ายที่นี่เป็นภารกิจเพื่อเลื่อนเป็นคลาสหนึ่งของฉัน"
แม็กซ์เวลล์ "?!?!""
ได้ยินคำตอบของหลินอวี่ แม็กซ์เวลล์ก็แข็งค้าง ดวงตาฉายแววหวาดกลัวอย่างลึกล้ำ
ภารกิจเพื่อเลื่อนคลาส....ของระดับฝึกหัด?
กล่าวก็คือ อีกฝ่ายเพียงเป็นนักเวทฝึกหัดเท่านั้น?!
ทำลายทั้งป้อมปราการจอมเชือดด้วยตัวคนเดียว สังหารการินซึ่งเป็นจอมเวทคู่ใจของเขา ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของนักเวทฝึกหัด???
ภารกิจของระดับฝึกหัดที่ให้ทำลายป้อมปราการจอมเชือดด้วยตัวคนเดียว นั่นต้องเป็นระดับความยากใดกัน???
เพราะได้รับความตกตะลึงอย่างหนัก จิตใจของเขาจึงขาวโพลน
ตอนที่แม็กซ์เวลล์ได้สติกลับมา หลินอวี่ก็เหยียดแขนออกมาแล้ว
พายุกระสุนเวท!
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
หลังสิ้นเสียงคำราม ในหัวของหลินอวี่ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น หลินอวี่ สำหรับการทำภารกิจเลื่อนคลาสระดับความยากอีเทอร์นอลส์ได้สำเร็จ"
"ติ๊ง! ผู้เล่น หลินอวี่ทำภารกิจเลื่อนคลาสได้สำเร็จ ทำการเลื่อนคลาส เลื่อนเป็นคลาสหนึ่งสำเร็จ"
เกิดลำแสงที่สว่างเจิดจ้าเข้าปกคลุมทั่วร่างของหลินอวี่ก่อนจะถูกดูดกลินเข้าไปในร่างกายของเขา
หลินอวี่รู้สึกได้ว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
ไม่เพียงแต่พลังเท่านั้น ดูเหมือนเขาจะรู้สึกผ่อนคลายและสามารถเข้าใจแก่นและหลักการสำคญของนักเวทได้มากขึ้น
เขาทราบว่านี่ก็คือการเบิกเนตรหลังจากเลื่อนคลาสของนักเวท
หลินอวี่ยังไม่รีบที่จะสำรวจดูหน้าต่างสถานะ
เขามองดูศพที่อยู่บนพื้นก่อนจะถอนหายใจและบิดตัวเพื่อยืดเส้นยืดสายด้วยรอยยิ้ม
"ในที่สุดก็ทำสำเร็จ จบงานแล้ว! กลับบ้านได้!"
อ่าใช่แล้ว แบบนี้ก็เท่ากับว่า หยานจีและจั่วมู่เกอถือว่าค้างจูบเขาอยู่คนละครั้งสินะ?
มุมปากของเขายกขึ้นก่อนจะเผยยิ้มกว้าง
ขณะที่หลินอวี่กำลังจะเดินออกไปนั้นเอง
ทั่วทั้งห้วงอากาศก็เกิดการสั่นสะเทือน
ครืน!!
ลมหายใจที่ลึกล้ำและหนักอึ้ง แสงอันงดงามวิจิตรที่เหมือนจะกักเก็บมวลความรู้อันมหาศาลเอาไว้นับไม่ถ้วนก็สาดปกคลุมไปทั่วเทือกเขาเป่ยเย่
ไม่เพียงแต่เทือกเขาเป่ยเย่เท่านั้น
ทั่วทั้งทวีปรอสซี ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน โลกแห่งความตาย นรก.....
ทั่วทุกมิติและจักรวาล พลันบังเกิดประกายแสงสาดส่องไปทั่วทุกหนแห่ง
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างเงยหน้าขึ้นมองดูความประหลาดใจ
วินาทีต่อมา สีหน้าของพวกเขาก็แข็งค้าง จากนั้นจึงค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงและไม่อาจทำใจเชื่อ
แม้ไม่มีข้อความแจ้งเตือน ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีผู้ใดแถลงไข
ทว่าทันทีที่พวกเขาได้เห็นประกายแสงสว่างนี้
สัญชาตญาณของพวกเขาก็ทำให้เข้าใจสิ่งหนึ่ง
เป็นสิ่งที่คล้ายจะถูกสลักเอาไว้ในดีเอ็นเอหรือแก่นวิญญาณ
มีคนทำภารกิจเลื่อนคลาสระดับอีเทอร์นอลส์ได้สำเร็จ
ทั่วทั้งจักรวาลคล้ายแซ่ซ้องสรรเสริญและร่วมยินดี!