ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 47
ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 47
ณ ส่วนที่ลึกที่สุดของนรก ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายชั่วร้าย ดวงตาสีเขียวเข้มคู่หนึ่งเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
"อีเทอร์นอลส์....มีสิ่งมีชีวิตที่สามารถสำเร็จภารกิจเลื่อนคลาสระดับอีเทอร์นอลส์......"
หลังจากพึมพำเบาๆ ดวงตาคู่นั้นก็ฉายแววเคร่งขรึม
"ไปตรวจสอบ!"
..........................
บนสรวงสวรรค์อันศักดิ์สิทธิ์ ในสิ่งก่อสร้างที่สูงเทียมฟ้า เงาร่างที่ปกคลุมไปด้วยแสงสว่างกำลังเงยหน้าขึ้นมองดูท้องฟ้าที่สูงยิ่งกว่า
"มีคนสำเร็จภารกิจเลื่อนขั้นระดับอีเทอร์นอลส์"
"หวังว่าจะไม่ใช่เผ่าพันธุ์ปีศาจ....."
"ไป จงไปตรวจสอบดู ให้ดวงตาแห่งสวรรค์สอดส่องหาว่าเป็นผู้ใด"
..........................
ภายในเกาะมังกรที่กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด ร่างกายใหญ่ตัวราวขุนเขาของมังกรตัวขึ้นสั่นสะเทือนขึ้นเบาๆ จากนั้นศีรษะของมังกรผู้ทรงพลังก็เงยขึ้น จ้องมองแสงสว่างที่สาดส่องอยู่บนท้องฟ้า
"ผ่านมาไม่รู้กี่ปี ในที่สุดก็มีคนทำภารกิจเลื่อนคลาสระดับอีเทอร์นอลส์ได้สำเร็จ?"
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ผู้ที่สำเร็จภารกิจที่เป็นไปไม่ได้นั่นจะต้องเป็นลูกหลานของเผ่าพันธุ์มังกรของข้าแน่ จงไปพาตัวมา!"
..........................
ภายในพงไพรแห่งชีวิต หุบเขารกร้าง และห้วงหมอกอนธการนิรันดร์...
แห่งแล้วแห่งเล่าภายในห้วงมิติอันไม่รู้จบ เหล่าตัวตนที่ทรงอำนาจต่างก็ออกคำสั่ง
"ไปตรวจสอบ!"
"จงทุ่มกำลังตามหาผู้ที่ทำภารกิจสำเร็จมาให้จงได้!"
"..........."
ทุกขุมกำลังต่างก็ตกตะลึง คลื่นลมที่เคยเงียบสงบพลันเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
ภายในอวกาศเหนือดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
ภายในห้องโถงอันวิจิตรงดงามแห่งหนึ่ง ร่างที่แข็งแกร่งร่างหนึ่งก้าวออกมาในห้วงอวกาศ ร่างนั้นมองดูแสงสว่างที่สว่างไสวนั้นด้วยดวงตาตกตะลึง
"ภารกิจระดับระดับอีเทอร์นอลส์.....มีคนทำสำเร็จจริงๆ?!"
บุรุษผู้นี้มีเส้นผมสีแดงฉาน หน้าตาดูหล่อเหลา บนหน้าผากของเขามีสัญลักษณ์รูปเปลวไฟ บนร่างของเขาสวมเสื้อคลุมสีแดงทั้งร่าง
ด้วยระดับตัวตนของเขาแล้ว เขาย่อมทราบดีว่าภารกิจระดับอีเทอร์นอลส์นั้นมีความยากปานใด!
ต่อให้เป็นภารกิจเลื่อนคลาสของระดับฝึกหัด แต่มันก็มีความเป็นไปได้เพียงทางทฤษฎีเท่านั้น
และต่อให้จะมีความเป็นไปได้ในทางทฤษฎี แต่นั่นก็ยังเป็นโอกาสหนึ่งในพันล้าน และขึ้นอยู่กับว่านั่นจะเป็นภารกิจแบบใด!
ตอนนี้กลับมีคนทำสำเร็จจริงๆ?!
หญิงงามในชุดสีดำที่มีแสงส่องประกายเล็กน้อยขมวดคิ้วมุ่น
"ไม่รู้ว่าเป็นอัจฉริยะของเผ่าไหน? ได้แต่หวังว่าจะไม่ใช่ฝ่ายที่เป็นศัตรูกับพวกเรา"
บุรุษที่สวมใส่เกราะหนักอันสง่างามถอนหายใจเบาๆ
"นี่เป็นเรื่องสำคัญ ต้องส่งคนไปตรวจสอบ"
"ทันทีที่ปรากฏแสงอีเทอร์นอลส์ พวกเทพมารเหล่านั้นก็คงจะมีความเคลื่อนไหว"
เงาร่างที่รายล้อมไปด้วยห้วงอากาศที่ผันผวนเปิดปากกล่าวขึ้น
"ฮึ่ม!" ชายที่สวมชุดเกราะสง่างามแค่นเสียงอย่างเย็นชา จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้พลันลุกโชน
"หากพวกมันกล้ายื่นมือโสโครกมายังดาวเคราะห์สีน้ำเงินของข้า ข้าจะตัดมันทิ้งซะ!"
ขณะที่ลมหายใจของผู้พูดหนักหน่วงขึ้น ห้วงอากาศโดยรอบก็เกิดการสั่นสะเทือนเบาๆ เผยให้เห็นบาเรียที่ห่อหุ้มทั้งดาวเอาไว้
ที่ด้านนอกของบาเรีย บนกลุ่มดาวที่อยู่ห่างออกไป ออร่าที่ชั่วร้ายพลันพุ่งสูงขึ้น
ดาวเคราะห์เหล่านั้นปรากฏดวงตาที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย สายตาจับจ้องมาที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินด้วยความเฉยเมย
และเมื่อกลุ่มของผู้ทรงพลังจ้องมองพวกมันกลับไป ดวงตาเหล่านั้นก็ค่อยๆสลายหายไป
พวกเขาก็คือเพทเจ้าของเผ่าพันธ์ุมนุษย์ เป็นเทพผู้คอยปกปักษ์มนุษยชาติ
..........................
ณ ศูนย์กลางของทวีปรอสซี่
บนยอดเขาที่สูงที่สุด เหล่าเทพเจ้าของมนุษย์หนูต่างทยอยลืมตาขึ้นมา
ดวงตาที่ดูเก่าแก่โบราณเกิดการสั่นไหวเมื่อได้เห็นแสงสว่างที่อยู่บนท้องฟ้า
"มีคนทำภารกิจระดับอีเทอร์นอลส์ได้สำเร็จ!"
"ไม่รู้ว่าเป็นเผ่าพันธุ์ของพวกเราหรือไม่?"
"มีความเป็นไปได้ไม่มาก เผ่าพันธุ์เราสมควรไม่มีอัจฉริยะเช่นนี้อยู่"
"เฮ้อ.....ช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายใกล้เข้ามา พวกเราจะต้องเร่งสะสมกำลัง"
"พวกเราต้องเร่งมือในการบุกโจมตีโลกที่อยู่ใกล้เคียง พยายามปล้นชิงทรัพยากรและเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง!"
"หากสามารถคว้ากุมจุดอ่อนของเผ่าพันธุ์อื่นได้ นั่นจะยิ่งวิเศษ"
"ช่วงนี้ แดนดาราสงบสุขยิ่ง....."
เหล่าเทพเจ้ามนุษย์หนูต่างเงยหน้าขึ้น มองดูห้วงจักรวาลอันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด
"ให้คนของเราเริ่มลงมือ"
"อืม"
...........................
เทือกเขาเป่ยเย่ หุบเขามังกรดิน
ขณะที่หลินอวี่กำลังจะออกไป เขาก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้
มุมปากของเขากระตุกก่อนจะเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา
"พูดก็พูดเถอะ นี่เราลำบากทำลายทั้งปรากการจอมเชือดทั้งที ก็ควรจะเหลือร่องรอยเอาไว้บ้างสินะ?"
เขาหรี่ตาลงอย่างใช้ความคิด
จากนั้นเขาก็ค้นช่องกระเป๋าและพบกับกระดาษแผ่นหนึ่ง
เขายิ้ม เขียนข้อความลงบนกระดาษแผ่นนั้นเล็กน้อย จากนั้นจึงโยนไปคลุมหน้าแม็กซ์เวลล์เอาไว้
หลินอวี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ จากนั้นร่างกายของเขาจึงหายไปจากที่นี่
วินาทีถัดมา ร่างของหลินอวี่ก็ปรากฏตัวขึ้นภายในตรอกแห่งหนึ่งของเมืองรุ่งอรุณแห่งสงคราม
เป็นจุดที่เขาได้ทำเครื่องหมายเทเลพอตเอาไว้
สายตากวาดมองโดยรอบ เขาจัดแต่งเสื้อคลุมให้เข้าที่ จากนั้นจึงเดินฮัมเพลงออกจากตรอก
......................
หลังจากที่หลินอวี่จากไปไม่นาน คนกลุ่มหนึ่งก็มาถึงหุบเขามังกรดิน
ไหลหมิงที่เดินนำหน้าหันมาพูดกับหลินหยวนตงที่อยู่ด้านข้าง
"ท่านครับ เป็นที่นี่! ท่านจอมเวทพาแม็กซ์เวลล์มาที่นี่ จากนั้นก็เกิดการต่อสู้ขึ้นอย่างรุนแรง จากนั้นเขาก็หายตัวไปครับ"
หลินตงหยวนหรี่ตาลง สายตากวาดมองหุบเขาที่เต็มไปด้วยความเงียบ จากนั้นจึงพูดขึ้นว่า
"เข้าไปดูกัน"