เตรียมตัวล่วงหน้า

หลังจากความตื่นเต้นจางลง จ้าวซินอวี่ก็ค่อย ๆ ใจเย็นลง เขารู้ดีว่าหลายเรื่องในเมืองเผิงเฉิงที่เขาดิ้นรนมากว่าห้าปีนั้นไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิด

ลานบ้านแห่งนี้เป็นมรดกที่คุณลุงสวี่หนิงทิ้งไว้ให้เขา แม้เขาจะไม่ใช่คนในหมู่บ้านซีฮั่นหลิ่ง ปัจจุบันที่นี่ไม่มีใครมาพัฒนา จึงยังไม่มีใครสนใจ แต่หากเขาเริ่มบุกเบิกขึ้นมาจริง ๆ ก็คงมีคนอิจฉาไม่น้อย หากถึงตอนนั้น แม้จะมีพินัยกรรมของสวี่หนิง ก็ไม่แน่ว่าเขาจะได้สิทธิ์ครอบครองที่นี่อย่างแท้จริง

เมื่อคิดได้เช่นนี้ จ้าวซินอวี่ก็หยิบพินัยกรรมและโฉนดที่ดินที่ลุงสวี่หนิงทิ้งไว้ รวมทั้งเอกสารประจำตัวของตนเอง แล้วออกจากจุดรับซื้อของเก่า เขาใช้เงินสามร้อยหยวนซื้อลูกอมและเหล้าไปเยี่ยมผู้ใหญ่บ้าน หานเถียนเลี่ยง

หานเถียนเลี่ยงที่เป็นผู้ใหญ่บ้านเองก็รู้จักจ้าวซินอวี่ดี เขาทราบว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมาจ้าวซินอวี่ซึ่งไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับสวี่หนิงคอยดูแลเขาเป็นอย่างดี นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้สวี่หนิงซึ่งไร้ญาติขาดมิตรอยากมอบลานบ้านให้แก่จ้าวซินอวี่

เมื่อได้ฟังความตั้งใจของจ้าวซินอวี่ที่จะโอนบ้านนี้เป็นของตนเอง หานเถียนเลี่ยงก็กล่าวเตือน “ซินอวี่ ลุงเข้าใจเจตนาของเธอ แต่มีบางอย่างที่ต้องอธิบาย สวี่หนิงเป็นคนไร้บ้านเรือนที่หมู่บ้านดูแล ตามระเบียบบ้านที่เขาทิ้งไว้จะถูกส่งกลับมาเป็นของหมู่บ้าน แต่สวี่หนิงได้ทิ้งพินัยกรรมไว้ อีกทั้งลานบ้านนี้ยังเป็นมรดกของเขามาแต่ก่อนแล้ว หากเธอต้องการโอนสิทธิ์จริง ๆ เธอต้องย้ายทะเบียนบ้านเข้ามาที่หมู่บ้าน แต่จ้าวซินอวี่ เธอจบปริญญามาแล้ว หากย้ายทะเบียนเข้ามาที่นี่อาจมีผลกระทบต่ออนาคตการทำงานได้”

จ้าวซินอวี่ยิ้มอย่างยินดี “ลุงหาน สภาพผมตอนนี้ใครเขาจะรับเข้าทำงานล่ะครับ”

หานเถียนเลี่ยงยิ้มขม ๆ “ซินอวี่ ลุงรู้ว่าเธอเป็นคนดี ตอนนี้ทางการมีนโยบายช่วยสนับสนุน หากเธอยินยอมจะสามารถย้ายทะเบียนบ้านเข้ามาได้ในทันที ที่ดินของสวี่หนิงก็จะตกเป็นของเธอโดยสมบูรณ์ หากเธออยากปลูกพืชในหมู่บ้านก็อาจแบ่งที่ดินทำกินมาให้เธอได้อีกด้วย”

“ลุงหาน ผมต้องเตรียมอะไรบ้างครับ?”

“เอกสารประจำตัวในแฟ้มของเธอนั่นแหละ”

จ้าวซินอวี่หยิบพินัยกรรม โฉนดที่ดิน และเอกสารประจำตัวออกมายื่นให้หานเถียนเลี่ยง “ลุงหาน รบกวนด้วยครับ”

หานเถียนเลี่ยงถอนหายใจเบา ๆ เมื่อมองดูเหล้าและลูกอมที่จ้าวซินอวี่หิ้วมา “ซินอวี่ ลุงรู้ดีว่าเธอไม่ได้มีฐานะอะไรมากมาย เก็บของพวกนี้กลับไปเถอะ รออีกสองสามวัน ลุงจะรีบจัดการเรื่องสิทธิ์ให้”

“ลุงหาน ก็แค่ของเล็ก ๆ น้อย ๆ นะครับ คิดเสียว่าผมมาเยี่ยมปีใหม่ ส่วนของที่บ้านยังพอมี ผมอยู่คนเดียวกินไม่มากนัก ไม่ขอรบกวนล่ะครับ”

แต่พอจ้าวซินอวี่เดินถึงประตู ลูกชายของหานเถียนเลี่ยงก็ถือถุงใหญ่ที่มีทั้งลูกชิ้น เนื้อพะโล้ และอาหารอื่น ๆ ยัดใส่มือเขา

จ้าวซินอวี่จากบ้านหานเถียนเลี่ยงมาด้วยความซาบซึ้ง ระหว่างทางกลับ เขาเห็นแต่บ้านเก่าอายุหลายสิบปีที่ทรุดโทรม หลายหลังโครงสร้างกลายเป็นอันตรายไปแล้ว เมื่อเขามองไปที่ย่านถนนที่เจริญในเมืองเผิงเฉิงซึ่งห่างไปเพียงไม่กี่กิโลเมตร เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าใจ นี่ไม่ต่างจากเมื่อครั้งที่เขาเรียนมหาวิทยาลัยเลยแม้แต่น้อย

ด้วยความรู้สึกเหล่านี้ จ้าวซินอวี่เดินกลับมาถึงจุดรับซื้อของเก่า เขาหยิบสมุนไพรที่ซื้อมาเริ่มปรุงยาตามสูตร เมื่อได้กลิ่นยาสมุนไพรที่แรงมาก เขาก็ได้แต่ยิ้มขื่น ๆ คนอื่นยุ่งอยู่กับการฉลองปีใหม่พร้อมหน้ากับครอบครัว ขณะที่เขากำลังเคี่ยวยาในหม้อ

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง หม้อยาก็กลายเป็นน้ำข้นสีดำเหนียวหนืด เขาแยกกากยาทิ้งไป แล้วเทยาที่เหลือใส่ถ้วย จากนั้นก็ล้างหม้อแล้วเตรียมเคี่ยวยากินภายในอีกหม้อหนึ่ง

เมื่อเคี่ยวยาเสร็จ เขาก็ดื่มยาที่ทำไว้ จากนั้นหยิบถ้วยยาอีกถ้วยขึ้นมาชโลมลงบนขาซ้ายที่บาดเจ็บ

ไม่นานนัก เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ขา ราวกับถูกไฟจี้ บริเวณที่บาดเจ็บรู้สึกปวดหนึบ ๆ เขาเข้าใจได้ทันทีว่ายาที่ทาเริ่มออกฤทธิ์

ด้วยความดีใจ เขาทายาที่เหลือลงบนใบหน้าครึ่งซีกที่เสียโฉมจนหมด

จนถึงตอนนี้ท้องฟ้ามืดสนิท ขณะที่ยากำลังออกฤทธิ์ เขาจึงไม่มีแผนออกไปส่งผัก และที่นี่ก็มีเพียงเขากับเฮยเฟิงเท่านั้น จึงไม่ได้ทำอาหารเย็น

เมื่อเขานอนลงบนเตียง รู้สึกถึงความเย็นสบายที่แผ่จากบริเวณที่ทายา ความรู้สึกนี้คล้ายกับเวลาที่ทำการครอบแก้วอย่างมาก

“ยาออกฤทธิ์อยู่จริง ๆ!” จ้าวซินอวี่ตื่นเต้น

เสียงพลุทำให้จ้าวซินอวี่สะดุ้งตื่น เขานั่งมองดูดอกไม้ไฟที่ระเบิดเต็มท้องฟ้า

ภาพดอกไม้ไฟทำให้เขานึกถึงคุณปู่ที่อยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร เขาใจหาย จ้าวซินอวี่ปิดไฟ ล็อกประตู แล้วเข้าสู่มิติที่เขาคุ้นเคย

ในมิติแห่งนั้นยังคงมีหมอกมัวแต่ก็สว่างขึ้นกว่าครั้งแรกมาก พื้นที่ขยายจนเกือบสองหมู่แล้ว

ผักในมิติต่างเติบโตงอกงาม ต้นมะเขือเทศสูงเกือบสองเมตร ต้นเต็มไปด้วยผลมะเขือเทศสีแดงสดจนแทบไม่เห็นใบ ส่วนไม้ค้ำยันที่ทำจากต้นไผ่ก็ถูกกดจนโค้งลงจากน้ำหนักของผลมะเขือเทศ

เขาต้องค้ำต้นแตงกวา ถั่วฝักยาว และมะเขือเทศซ้ำหลายรอบ เพราะใบมีน้อยแต่ผลมีมาก ส่วนต้นมะเขือม่วงและพริกหยวกที่ออกผลเยอะเกินไปนั้นก็ต้องค้ำด้วยต้นไผ่เช่นกัน

เมื่อเห็นผลผลิตเหล่านี้ จ้าวซินอวี่รู้สึกดีใจขึ้นมา คิดถึงตัวยาที่ทามีผล จึงรีบกลับออกมาในห้อง หยิบสมุนไพรทั้งหมดเข้ามาในมิติแล้วแช่ลงในน้ำจากบ่อน้ำในมิติ เพื่อให้ตัวยาดูดซึมได้ดีขึ้น

ขณะกำลังแช่สมุนไพร เขาก็โยนกิ่งใบที่ไม่มีประโยชน์ลงบนพื้นในมิติ

หลังเสียงพลุที่ข้างนอกเริ่มซาลง จ้าวซินอวี่จึงเอนตัวนอน

มองดูเฮยเฟิงที่กำลังวิ่งเล่นในแปลงผัก

เฝ้าดูไปได้สักพัก เขาก็ผล็อยหลับไป ในความฝันเขาได้กลับไปหาคุณปู่และน้องชาย ครอบครัวได้กินข้าวพร้อมหน้าด้วยกัน ถึงจะเรียบง่ายแต่ก็เต็มไปด้วยความสุข

เมื่อเขาตื่นขึ้น เขานึกถึงสมุนไพรที่แช่น้ำไว้ เขารีบเดินไปยังบ่อน้ำ แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นสีเขียวผุดขึ้นรอบ ๆ ถังแช่สมุนไพร ซึ่งตอนเขาแช่นั้นยังไม่มีต้นอะไรขึ้นอยู่เลย

หัวใจเขาเต้นแรง นี่มัน…!

นอกจากนั้นพื้นที่ของมิติก็เปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน มันขยายจากสองหมู่เป็นเกือบสามหมู่แล้ว หินสีขาวตรงกลางบ่อที่เคยโผล่พ้นน้ำเพียงเล็กน้อยตอนนี้สูงขึ้นเกือบห้าหกเมตร ดูคล้ายกับภูเขาจำลองที่ตั้งอยู่กลางบ่อ มีกระแสน้ำไหลรินจากผาหินลงสู่บ่อไม่ขาดสาย

เมื่อสังเกตดูรอบ ๆ บ่อ เขาตระหนักว่าพื้นที่มิติเพิ่มขึ้นน่าจะเกิดจากสมุนไพรที่เขาแช่นั่นเอง

ตอนที่เขาปลูกผักครึ่งหมู่ พื้นที่ขยายจากสามร้อยตารางเมตรเป็นสองหมู่ แต่แค่เศษซากสมุนไพรก็ทำให้พื้นที่มิติขยายได้ถึงเกือบหนึ่งหมู่ สมุนไพรคงจะส่งผลต่อการขยายพื้นที่มากกว่าผักทั่วไป

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หัวใจจ้าวซินอวี่พลันพองโต เขาเป็นบัณฑิตแพทย์แผนจีนจึงรู้ราคาสมุนไพรดี หากเขามีสมุนไพรในมิติ แม้แต่สมุนไพรธรรมดาก็จะเติบโตจนกลายเป็นของหายากที่มีอายุหลายปีได้

“พบลู่ทางรวยแล้ว!” จ้าวซินอวี่อุทานในใจ เขาเคยคิดว่าการปลูกผักในมิตินี้เพียงพอให้มีเงินประทังชีวิต แต่ตอนนี้นอกจากผักแล้วพืชชนิดอื่น ๆ ก็ปลูกในนี้ได้เช่นกัน

พอคิดถึงผลไม้ เขานึกถึงกิ่งองุ่นแห้งที่วางกองอยู่หน้าบ้านของชาวไร่แห่งหนึ่งที่เขาเห็นตอนเดินทางไปหาหานเถียนเลี่ยง

เขาเกิดแรงฮึดขึ้นมาทันที รีบออกจากมิติแล้วสวมเสื้อผ้าออกไปจากจุดรับซื้อของเก่า

ดอกไม้ไฟงดงามพร่างพรายเต็มท้องฟ้า แต่จ้าวซินอวี่ไม่ได้สนใจเลย ในใจคิดเพียงแค่ว่า หากสมุนไพรแห้งยังสามารถงอกขึ้นใหม่ได้ กิ่งองุ่นแห้ง ๆ ก็อาจจะกลับมาเติบโตได้เช่นกัน หากมันขึ้นได้จริง เขาก็คงต้องวางแผนอนาคตใหม่แล้ว