ฝูงวาฬขาว

ทะเลโอค็อตสค์ เรือ "หยูสุ่ยห้าว" แล่นไปอย่างมั่นคงบนผิวน้ำ

ส่วนเย่หยวนยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ คอยมองหาปลาทูน่าครีบน้ำเงินที่เขาเฝ้าฝันถึง

ในตอนนั้นเองภาพเหตุการณ์ที่น่าสนใจมากก็ปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของเย่หยวน

"หืม?"

เย่หยวนสังเกตเห็นลูกวาฬขาวตัวหนึ่งกำลังเล่นน้ำอยู่ใต้ทะเลไม่ไกลจากเขานัก

วาฬขาวเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีสติปัญญาสูงมาก มันมีนิสัยร่าเริงและกระตือรือร้น จึงเป็นหนึ่งในดาวเด่นของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำหลายแห่ง

วาฬขาวมีลักษณะโดดเด่นที่หน้าผากโค้งมนและนูนออกมาด้านหน้า จะงอยปากของมันสั้น ริมฝีปากกว้าง ลำตัวมีสีอ่อนสีขาวที่เป็นเอกลักษณ์

สีของวาฬขาวจะเปลี่ยนไปตามอายุ ตั้งแต่ตอนเกิดที่มีสีเทาเข้ม ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเทาอ่อน เทาอมฟ้า และขาว

เมื่อวาฬขาวโตถึงช่วงอายุ 5-10 ปี และเข้าสู่ช่วงวัยเจริญพันธุ์ มันก็จะเปลี่ยนเป็นสีขาวล้วน

แต่แผ่นหลังขอบครีบอกและขอบครีบหางจะคงไว้ซึ่งสีเข้มตลอดชีวิต

วาฬขาวว่ายน้ำค่อนข้างช้าและกลมกลืนไปกับคลื่นทะเลและภูเขาน้ำแข็งจนแยกแยะได้ยาก

วาฬขาวชอบอาศัยอยู่ใกล้ผิวน้ำทะเล มันมีความสามารถในการดำน้ำที่ยอดเยี่ยมและปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของน้ำแข็งขั้วโลกได้เป็นอย่างดี

วาฬขาวส่วนใหญ่ของโลกอาศัยอยู่ในน่านน้ำทางตอนเหนือของยุโรป สหรัฐฯ และแคนาดา

บางพื้นที่ที่มีวาฬขาวอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากและกลายเป็นสถานที่ชมวาฬที่มีชื่อเสียง

วาฬขาวเป็นวาฬที่มีความสามารถในการเลียนเสียงได้ดีที่สุดในบรรดาวาฬทั้งหมด มันสามารถเลียนเสียงได้หลายร้อยรูปแบบ ทุก ๆ ปีในเดือน กรกฎาคมฝูงวาฬขาวจะอพยพออกจากแถบอาร์กติก

บางครั้งมีเพียงไม่กี่ตัว แต่บางครั้งอาจมากถึงหลายร้อยตัว พวกมันรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่แล้วว่ายไปยังจุดหมายปลายทางของพวกมัน จุดหมายของพวกมันมักอยู่ในละติจูดตอนเหนือ

แต่ก็มีวาฬขาวบางตัวที่ขี้เล่นและชอบแยกตัวออกจากฝูง บางครั้งพวกมันจะว่ายลงใต้ตามลำพังเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร

ระหว่างทางพวกมันจะจับสัตว์ทะเลกินเป็นจำนวนมาก เช่น ปู กุ้ง หมึกยักษ์ หมึกกล้วยและสัตว์หน้าดินชนิดอื่น ๆ

เนื่องจากพวกมันไม่มีฟันที่แหลมคมมากนัก พวกมันจึงเลือกกลืนเหยื่อทั้งตัวมากกว่าการเคี้ยว

ดังนั้นเหยื่อที่พวกมันกินจะต้องไม่ใหญ่เกินไป มิฉะนั้นอาจติดคอได้

แต่วาฬขาวเองก็มีศัตรูตามธรรมชาติ นั่นคือ วาฬเพชฌฆาตและหมีขั้วโลก

เย่หยวนสัมผัสได้ว่าลูกวาฬขาวตัวนี้มีความยาวเพียง 1 เมตร

ดูจากลักษณะแล้วมันน่าจะเพิ่งเกิดได้ไม่นาน ใกล้ ๆ กัน มี แม่วาฬขาวที่มีความยาวราว 5 เมตร คอยว่ายตามอยู่

วาฬขาวโดยปกติเป็นสัตว์ที่อาศัยเป็นฝูง การที่มีเพียงสองตัวแยกออกมาอยู่อย่างโดดเดี่ยวนั้นถือว่าไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะแม่วาฬต้องการดูแลลูกของมันหรือเปล่า ถึงได้พลัดหลงออกจากฝูง

เย่หยวนหยิบปลาตัวเล็ก ๆ บนเรือมาให้ "แม่ลูก" คู่นี้กิน

ต้องบอกว่าวาฬขาวฉลาดมาก ขณะที่มันกินอาหารที่เย่หยวนโยนลงไป มันก็ว่ายน้ำตามหลังเรือหยูสุ่ยห้าวไปด้วย

ลูกเรือต่างก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน พวกเขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปกันอย่างคึกคัก

เย่หยวนเห็นแบบนั้นก็เกิดนึกสนุกกระโจนลงทะเลไป ลูกวาฬขาวไม่ได้ตกใจแม้จะมีคนอยู่ใกล้มัน ตรงกันข้าม มันกลับเล่นกับเย่หยวนในน้ำอย่างสนุกสนาน

คนหนึ่งกับวาฬหนึ่งตัวเล่นน้ำกันอยู่พักใหญ่

เย่หยวนหยอดน้ำจากทะเลสาบในมิติลงปากลูกวาฬ เขาหวังให้มันโตเร็วขึ้น

ในตอนนั้นเองแม่วาฬขาวเปล่งเสียงร้องก้องกังวานขึ้นมา

ลูกวาฬขาวจึงว่ายกลับไปหาแม่ของมันอย่างอ้อยอิ่ง

"เจ้านาย รีบขึ้นมาเร็ว! มีฝูงวาฬอยู่ไกล ๆ นั่น!"

ลูกเรือชี้ไปที่ขอบฟ้าแล้วตะโกนบอกเย่หยวนที่อยู่ในน้ำ

เย่หยวนกลับขึ้นเรือแล้วมองไปไกล ๆ เขาเห็นฝูงวาฬขาวกำลังว่ายเข้ามาใกล้ ฝูงวาฬนี้ดูยิ่งใหญ่มาก คาดว่าน่าจะมีมากกว่า 50 ตัว ส่วนใหญ่เป็นวาฬตัวเมียและมีลูกวาฬที่ยังไม่โตเต็มที่ปะปนอยู่ด้วย

เมื่อเห็นแบบนั้น เย่หยวนก็รีบกลับไปที่ห้องควบคุมเรือทันทีและสั่งให้ติงอีเร่งเครื่องออกจากพื้นที่นี้โดยเร็ว

ไม่ใช่เพราะอะไร แต่แค่ฝูงวาฬขาวนี้มาอยู่ใกล้เรือก็หมดโอกาสจับปลาแล้ว วาฬแค่ตัวสองตัวก็น่ารักดี แต่ถ้าเป็นทั้งฝูงก็อันตรายไม่น้อย

ขณะที่เรือของเย่หยวนแล่นออกไปอย่างเต็มกำลัง

หวังหู่เซิงก็วิ่งออกมาจากห้องควบคุมแล้วบอกเย่หยวนว่า "เจ้านาย มีเรือวิจัยของญี่ปุ่นส่งสัญญาณมา บอกว่าเราเข้ามาในเขตสำรวจของพวกเขา ให้เราออกไปซะ"

ยังไม่ทันที่เย่หยวนจะตอบอะไร ลูกเรือทั้งลำก็เดือดดาลขึ้นมาทันที

"ไอ้ห่า! สำรวจอะไรของมัน! ที่นี่ทะเลหลวง เราจะแล่นไปไหนมันก็เรื่องของเรา!"

เย่หยวนหันไปมองทางด้านขวาของเรือก็เห็นเรือวิจัยขนาดกลางยาวประมาณ 40 เมตรลำหนึ่ง

บนตัวเรือมีตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นเขียนอยู่

เย่หยวนอ่านไม่ออก แต่จากธงที่แขวนอยู่ก็น่าจะเป็นเรือสำรวจของญี่ปุ่นจริง ๆ

เย่หยวนไม่อยากหาเรื่อง ไม่ใช่ว่าเขากลัวเรือวิจัยของญี่ปุ่น แต่เพราะแถวนี้มีฝูงวาฬขาวอยู่ ยังไงก็จับปลาไม่ได้อยู่ดี

ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ไม่มีเหตุผลต้องไปมีปัญหากับเรือวิจัยลำนี้

เย่หยวนสังเกตเห็นว่าหลังจากเขาตัดสินใจแบบนี้ อวี๋หงป๋อที่อ้าปากเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เงียบไป

เย่หยวนเดินเข้าไปตบไหล่อวี๋หงป๋อเบา ๆ

"พี่อวี๋ มีอะไรก็พูดมาเถอะ"

อวี๋หงป๋อ คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า "ฉันสงสัยว่าเรือลำนี้ ไม่ใช่เรือวิจัย แต่เป็นเรือล่าปลาวาฬ"

หลังจากที่อวี๋หงป๋อทักขึ้นมา

เย่หยวนก็ฉุกคิดถึงเรื่องการล่าปลาวาฬขึ้นมาได้ อุตสาหกรรมล่าปลาวาฬของญี่ปุ่นถือว่าเจริญที่สุดในโลก

การล่าปลาวาฬของญี่ปุ่นหมายถึงกิจกรรมล่าวาฬในน่านน้ำญี่ปุ่น เป็นการล่าวาฬที่รัฐบาลญี่ปุ่นสนับสนุนโดยใช้ข้ออ้างว่าเป็น "การสำรวจทางวิทยาศาสตร์"

หลายปีก่อนญี่ปุ่นถอนตัวจากคณะกรรมการควบคุมการล่าปลาวาฬระหว่างประเทศอย่างเป็นทางการ และในฤดูร้อนของปีถัดมาพวกเขาก็กลับมาล่าวาฬเพื่อการค้าอีกครั้ง

ตอนนั้นที่เย่หยวนยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ ข่าวนี้เคยเป็นประเด็นถกเถียงอย่างมากในมหาวิทยาลัยทางทะเล

เย่หยวนไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่สั่งให้ติงอีแล่นเรือออกไปจากพื้นที่นี้

ขณะที่ทุกคนคิดว่าเรื่องนี้คงจบลงแล้ว

เย่หยวนกลับสั่งให้หยุดเรือแล้วบอกลูกเรือว่าพักผ่อนได้ ใครอยากลงไปเล่นน้ำก็เชิญ หลังจากพูดจบเขาก็ไม่สนใจใบหน้ามึนงงของลูกเรือทั้งลำ แต่หันไปสวมอุปกรณ์ดำน้ำแล้วกระโจนลงทะเลแทน

หลังจากที่เย่หยวนดำลงไปใต้ทะเล เขาก็พุ่งตรงไปยังเรือวิจัยญี่ปุ่นด้วยความเร็วเต็มที่

เพียงไม่นานเขาก็มาถึงใต้ท้องเรือของพวกมัน

ด้วยพลังรับรู้เย่หยวนพบว่าเรือลำนี้เป็นเรือล่าวาฬอย่างที่อวี๋หงป๋อสงสัยจริง ๆ ทิศทางที่เรือลำนี้กำลังมุ่งไปคือจุดที่ฝูงวาฬขาวอยู่พอดี

เย่หยวนแฝงตัวอยู่ใกล้ใบพัดเรือใต้น้ำ จากนั้นเขาก็ใช้พลังควบคุมน้ำระดับที่สาม สร้างเข็มน้ำขึ้นมาหลายเล่มในน้ำแล้วยิงเข้าใส่ใบพัดของเรือล่าวาฬทันที

ไม่นานใบพัดเรือก็เสียหาย ระบบขับเคลื่อนพังทันที

เรือล่าวาฬ ค่อย ๆ ชะลอความเร็วลงเรื่อย ๆ

หลังจากที่ลูกเรือบนเรือล่าวาฬเริ่มรู้ตัวแล้ว พวกมันก็ส่งคนลงมาตรวจสอบ

เย่หยวนจึงรีบว่ายกลับไปที่เรือตัวเองทันที

"หวังว่าฝูงวาฬขาวจะใช้เวลานี้หนีเอาตัวรอดไปได้นะ" เย่หยวนคิดในใจ

ไม่นานเย่หยวนก็มาถึงใกล้เรือของตัวเอง แต่ขณะที่เขากำลังจะปีนขึ้นไป

เขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งในน้ำ มันทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองตาฝาดไป

ใต้ทะเลบริเวณนี้เป็นพื้นทรายสีขาวเนียนละเอียด บางครั้งก็มีปลาตัวเล็ก ๆ แหวกว่ายเข้าออก

เย่หยวนเพิ่งจะสัมผัสได้ว่า ตอนที่ฝูงปลาว่ายไล่กัน พวกมันทำให้สาหร่ายทะเลสั่นไหว

แล้วเขาก็เหลือบเห็นประกายของโลหะบางอย่างอยู่ข้างใต้