รับศิษย์
“พี่หลี่! พี่หลี่!”
อู๋เสี่ยวหลิวเห็นหลี่ฉีจ้องเขาด้วยสายตาเลื่อนลอย ใจหนึ่งรู้สึกระแวงแต่ไม่กล้ารบกวน ได้แต่ลองเรียกเบา ๆ ด้วยความระมัดระวัง
แต่หลี่ฉีคล้ายเข้าสู่สมาธิลึก ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เลย
หรือว่าจะโดนผีเข้าสิงแล้ว? อู๋เสี่ยวหลิวโบกมือผ่านหน้าหลี่ฉี
ทันใดนั้น หลี่ฉีสะดุ้งสุดตัว คว้าแขนอู๋เสี่ยวหลิวไว้แน่น ถามว่า “เมื่อครู่...ที่เจ้าพูด...อะไรนะ? สูตรลับของปลาเน่า เอ่อ...‘ฮวาเตียวเมามาย’ มูลค่าเท่าไหร่?”
。
“หะ...หนึ่ง...หนึ่งพันก้วนขอรับ! ข้า...ข้าก็แค่ได้ยินอาจารย์ลุงเล่า ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าเลยจริง ๆ!” อู๋เสี่ยวหลิวพูดตะกุกตะกัก ชัดเจนว่าโดนท่าทีของหลี่ฉีทำเอาตกใจไม่น้อย
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
หลี่ฉีอึ้งเล็กน้อย ก่อนปล่อยมือแล้วหัวเราะเสียงดังอย่างหยุดไม่ได้ ฟ้าช่างไม่ปิดหนทางคนเสียจริง ๆ!
หัวเราะอยู่ครู่ใหญ่ถึงหยุด เขาส่ายหัวพร้อมสายตายิ้มแย้ม มองอู๋เสี่ยวหลิวที่ยังตะลึงอยู่ แล้วพูดด้วยความยินดี “ว่าไปแล้ว เจ้านี่พูดได้ตรงใจ ข้าถูกใจเจ้ามากจริง ๆ!”
หรือว่านี่คืออาการเสียสติในตำนาน? อู๋เสี่ยวหลิวหน้าซีดปนเขียว พูดอย่างหวาดกลัว “พี่หลี่...ข้าเป็นผู้ชายนะ!”
“เจ้าจะเรียกว่าผู้ชายได้ที่ไหน? อย่างมากก็แค่เด็กชายคนหนึ่ง!” หลี่ฉีเอ่ยไปพลาง เห็นสีหน้าอู๋เสี่ยวหลิวซีดขาวก็เข้าใจในทันที จึงกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า “เจ้าคิดอะไรเพ้อเจ้อไปแล้ว? ข้าไม่ใช่พวกหลงใหลเด็ก รีบไปให้พ้น!”
อู๋เสี่ยวหลิวได้ยินดังนั้นก็รู้สึกโล่งใจ หัวเราะแห้ง ๆ ว่า “พี่หลี่ เมื่อกี้ท่านทำเอาข้าตกใจจนใจแทบวาย ข้าคิดว่า...”
หลี่ฉีมองด้วยหางตา ไม่คิดต่อปากต่อคำกับอีกฝ่าย ก่อนถามด้วยสีหน้าจริงจัง “เมื่อครู่เจ้าว่าไช่หยวนไว่จ่ายพันก้วนเพื่อซื้อสูตรลับของ ‘ฮวาเตียวเมามาย’ คำนี้หมายความว่าอย่างไร?”
“อ๋อ เรื่องนี้...พี่หลี่ ทำไมท่านถึงถามเรื่องนี้?” อู๋เสี่ยวหลิวสงสัย
“อย่าเพิ่งถามมาก เล่ามาเร็ว ๆ ว่ามันเป็นอย่างไรกันแน่?” หลี่ฉีโบกมือกล่าว
อู๋เสี่ยวหลิวเบะปากเล็กน้อยก่อนจะอธิบาย “เรื่องนี้ข้าก็ได้ยินมาจากอาจารย์ลุง สูตร ‘ฮวาเตียวเมามาย’ นี้เป็นผลงานของบรรพชนท่านผู้เฒ่า ในยุคนั้นถือเป็นเมนูประจำร้านของจุ้ยเซียนจวี ดังนั้นจึงมีเพียงหัวหน้าพ่อครัวของร้านเท่านั้นที่ได้รับการถ่ายทอดวิชา”
หลี่ฉีตอบอย่างไม่อดทน “หยุดพูดเรื่องไร้สาระ! ข้าถามว่า สุดท้ายแล้วสูตรลับนี้ขายให้ไช่หยวนไว่หรือไม่?”
“ไม่ได้ขาย ตอนนั้นท่านไช่หยวนไว่รู้ว่าเจ้าของร้านไม่มีทางขายสูตรลับ จึงเปลี่ยนเป้าหมายไปที่อาจารย์โจว เขาแอบไปพบอาจารย์โจว เสนอพันก้วนเพื่อซื้อสูตรลับ แต่ไม่เพียงไม่สำเร็จ อาจารย์โจวยังด่ากลับจนหูชา”
...
อู๋เสี่ยวหลิวส่ายหัวก่อนเล่าต่อ “แต่ท่านไช่หยวนไว่ไม่ได้ยอมแพ้ เขารู้ในภายหลังว่าอาจารย์โจวได้ถ่ายทอดสูตรลับให้ลูกศิษย์แล้ว จึงใช้ค่าจ้างหลายเท่าตัวจนดึงลูกศิษย์ของอาจารย์โจวไปที่เฟยชุ่ยเซวียน ตอนนี้ ‘ฮวาเตียวเมามาย’ กลายเป็นเมนูขึ้นชื่อของเฟยชุ่ยเซวียนไปแล้ว”
หลี่ฉีได้ฟังก็อดชมในใจไม่ได้ “อาจารย์โจวช่างแน่วแน่จริง ๆ! พันก้วนก็ไม่หวั่น สมแล้วที่อู๋ฝูหรงให้ความนับถือเขาถึงเพียงนี้”
หลี่ฉีขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนถามว่า “ที่เจ้าหมายถึงคือ ไช่หยวนไว่เต็มใจจ่ายพันก้วนเพื่อซื้อสูตรลับนี้จริงหรือ?”
“เรื่องนี้เป็นความจริงแน่นอน” อู๋เสี่ยวหลิวหัวเราะเยาะ “ท่านไช่หยวนไว่ทำธุรกิจ ไม่ว่าอะไรก็ได้มาตลอด ขอเพียงเป็นสิ่งที่เขาต้องการ เขาจะหาทางจนได้ ถ้าตรงไปตรงมาไม่ได้ เขาก็ใช้วิธีลับ ๆ น่ารังเกียจยิ่งนัก”
การทำธุรกิจถ้าไม่เล่ห์เหลี่ยมบ้าง เก้าในสิบก็ต้องปิดกิจการ หลี่ฉีครุ่นคิด ในยุคสมัยของเขาเอง เรื่องเช่นนี้ก็มีให้เห็นเป็นประจำ เป็นเพียงธรรมชาติของวงการธุรกิจเท่านั้น
แต่สิ่งที่หลี่ฉีไม่เข้าใจคือ วิธีทำ ‘ฮวาเตียวเมามาย’ นั้นแสนจะธรรมดา แค่ใช้อาหารหมักเหล้าเพื่อให้เนื้อนุ่มอร่อยขึ้น ซึ่งเป็นเทคนิคที่เขารู้มาตั้งแต่เด็ก ๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีมูลค่าถึงพันก้วน
เขาจึงได้แต่ถอนใจว่า ความรู้นั้นคือเงินทอง! หากเป็นความรู้ล้ำยุคไปกว่าเก้าร้อยปีเล่า จะมีมูลค่าเท่าใด? สำหรับคำตอบนี้ หลี่ฉีรู้สึกตั้งตารอไม่น้อย
อู๋เสี่ยวหลิวเห็นหลี่ฉีนั่งนิ่งเหมือนเหม่อลอย พร้อมรอยยิ้มพึงใจ จึงลองดันไหล่เขาเบา ๆ แล้วถามเสียงแผ่ว “พี่หลี่ ท่านไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?”
“อ๋อ ๆ ข้าสบายดี ข้าจะเป็นอะไรได้?” หลี่ฉีสะดุ้งนิดหน่อย ก่อนยิ้มพร้อมฮึดฮัดอย่างอารมณ์ดี เขาหยิบตะเกียบขึ้นพลางกล่าวว่า “มากินกันเถอะ! อืม ยิ่งกินปลายิ่งรู้สึกว่าอร่อยจริง ๆ ดีมาก! เสี่ยวหลิว เจ้าช่างมีพรสวรรค์ในเรื่องการทำอาหาร”
อู๋เสี่ยวหลิวได้ยินดังนั้นถึงกับน้ำตาซึมด้วยความตื้นตัน พูดอย่างดีใจว่า “จริงหรือ? พี่หลี่ ท่านคิดว่าข้ามีพรสวรรค์ในเรื่องการทำอาหารจริง ๆ หรือ?”
“แน่—” หลี่ฉีเกือบจะตอบ แต่กลับรู้สึกผิดสังเกต จึงรีบหยุดคำพูดไว้
อู๋เสี่ยวหลิวที่ขึ้นชื่อว่าขี้เหนียวแท้ ๆ แต่วันนี้กลับยอมเลี้ยงอาหารอันโอชะถึงเพียงนี้ หากไม่มีอะไรผิดปกติ หลี่ฉีไม่มีทางเชื่อได้เลย คิดดังนั้นจึงถามด้วยน้ำเสียงนิ่ง “เสี่ยวหลิว เจ้าต้องการอะไรจากข้าหรือ?”
“แหะ ๆ!” อู๋เสี่ยวหลิวหัวเราะเจ้าเล่ห์ ก่อนพูดด้วยความขวยเขิน “ท่านดูออกแล้วหรือ!”
“เป็นดังคาด!” หลี่ฉีสบถในใจ “ข้าเกือบโดนเจ้าเด็กคนนี้หลอกแล้ว แต่ตัวข้าไม่มีสมบัติอะไรเลย เจ้าคิดจะเอาอะไรจากข้ากัน?” เขาจึงลองถามหยั่งเชิง “เสี่ยวหลิว หากเจ้าต้องการยืมเงิน พี่ก็จนใจจริง ๆ”
“ยืมเงินหรือ?” อู๋เสี่ยวหลิวอึ้งไป ก่อนส่ายหัวแล้วพูดว่า “พี่หลี่ ท่านเข้าใจผิดแล้ว! ข้าอยากฝากตัวเป็นศิษย์ต่างหาก!”
“ฝากตัวเป็นศิษย์หรือ?” หลี่ฉีได้ฟังก็ตกตะลึง เขาเกาศีรษะพลางถามว่า “เจ้าหมายถึงอยากฝากตัวเป็นศิษย์ของข้า?”
“ใช่แล้วขอรับ!” อู๋เสี่ยวหลิวรีบพยักหน้า
“ทำไมล่ะ?” หลี่ฉีถามอย่างแปลกใจ
อู๋เสี่ยวหลิวหัวเราะแหะ ๆ ก่อนพูดว่า “ตั้งแต่เล็กข้าก็ชอบทำอาหารมาโดยตลอด แต่...”
“พอเถอะ อย่าพูดอะไรไร้สาระ! เข้าประเด็นเลย!” หลี่ฉีโบกมือขัดจังหวะ
“อ้อ! เรื่องมันเป็นแบบนี้...” อู๋เสี่ยวหลิวตอบอย่างรวดเร็ว “จุ้ยเซียนจวีกำลังจะเปลี่ยนเจ้าของ นายใหม่คงไม่รับข้าไว้แน่ ข้าจึงอยากร่ำเรียนวิชาเพื่อเตรียมตัวไว้ในอนาคต จะได้ไม่อดตายข้างถนน”
หลี่ฉีได้ฟังก็คิดในใจ “เจ้านี่ก็เตรียมการไว้ล่วงหน้าดีทีเดียว กำลังเหมาะเลยที่ข้ากำลังต้องการคน หากรับเจ้าคนนี้เป็นศิษย์ ข้ามีแต่ได้กับได้”
แม้ในใจจะตัดสินใจแล้ว แต่หลี่ฉียังรักษาสีหน้าสงบนิ่ง กล่าวว่า “แม้เจ้าจะมีพรสวรรค์อยู่บ้าง แต่การเป็นศิษย์ข้าไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้าต้องฝึกหนักถึงจะสำเร็จได้”
อู๋เสี่ยวหลิวได้ฟังก็ดีใจจนลืมตัว เข่าทรุดลงพื้นดัง “ปุ” แล้วพูดอย่างนอบน้อม “ข้าน้อยคารวะท่านอาจารย์!” ว่าแล้วก็โขกศีรษะหนัก ๆ
“อย่า ๆ! ข้าเกลียดให้คนเรียกข้าว่าอาจารย์ที่สุด เจ้าจงเรียกข้าว่าพี่หลี่เหมือนเดิมก็พอ!” หลี่ฉีรีบประคองเขาขึ้น
“พี่หลี่!”
อู๋เสี่ยวหลิวที่ว่าง่ายรีบเปลี่ยนคำเรียกทันที สำหรับเขาแล้ว ขอเพียงหลี่ฉียอมรับเขาเป็นศิษย์ เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ ตั้งแต่ครั้งก่อนที่คุณชายชุดม่วงมาเยือน อู๋เสี่ยวหลิวก็ชื่นชมฝีมือทำอาหารของหลี่ฉีอย่างมาก และปรารถนาจะฝากตัวเป็นศิษย์อย่างจริงใจ
หลี่ฉีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า “ดี ในเมื่อเจ้าฝากตัวเป็นศิษย์ข้าแล้ว จากนี้ไปเจ้าต้องเชื่อฟังข้า มิเช่นนั้นข้าจะไล่เจ้าออกจากสำนักเมื่อไรก็ได้”
“แน่นอนอยู่แล้ว ข้า เสี่ยวหลิว มีชื่อเสียงเรื่องขยันขันแข็งและไม่เกี่ยงงาน ท่านมีอะไรจะสั่งก็ว่ามาได้เลย” อู๋เสี่ยวหลิวตบหน้าอกยืนยันอย่างหนักแน่น