ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 17

ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 17

เฉินหลัว!

เขานั่งอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่างของร้านกาแฟ ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายๆ สายตามองดูหญิงสาวที่เดินผ่านไปผ่านมา

คงต้องบอกว่าเฉินหลัวนั้นช่างสมกับเป็นตัวเอกในนิยายรักวัยรุ่นจริงๆ

เขาหล่อเหลา หน้าตาที่ดูเจ้าเล่ห์ ท่าทางเกียจคร้านเหมือนพวกเก็บงำฝีมือ ไปว่าไปที่ใดก็จะสามารถทำให้ผู้หญิงหลงใหลได้โดยไม่รู้ตัว

เฉินหลัวมองดูหญิงสาวขณะที่ในใจก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

'อืม หน้าอกของผู้หญิงคนนี้ดูเล็กไปหน่อย ขายังเรียวยาวไม่พอ เอวห็หนาเกินไป'

ในนิยายนั้น เฉินหลัวมีนิสัยเฉพาะตัวอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือ เขาชอบประเมินผู้หญิงและชื่นชอบสาวสวย

หรือถ้าจะให้พูดตรงๆก็คือ เขาเป็นเสือผู้หญิง

เย่เฟยนั่งอยู่ภายในรถ เขาไม่ได้กังวลว่าเฉินหลัวจะพบเห็นเขา

จู่ๆเย่เฟยก็เกิดความสงสัย ดังนั้นจึงเอ่ยถามระบบ 'ระบบ ดูเหมือนจะมีบางอย่างแปลกๆนะ อิงตามไทม์ไลน์แล้ว เฉินหลัวจะต้องมาที่เหยียนจิงในวันพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่แล้ว?'

[ การกระทำของโฮสต์ส่งผลต่อทิศทางของโครงเรื่อง ทำให้เฉินหลัวปรากฏตัวเร็วขึ้นเล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ]

เย่เฟยหรี่ตาลง 'เฉินหลัวมาถึงเหยียนจิง แต่ที่แรกที่เขาไปกลับไม่ใช่ตระกูลซู แต่เป็นร้านกาแฟริมทาง? อืม แต่สิ่งนึงที่ไม่เปลี่ยนไปก็คือนิสัยชื่นชอบสาวสวยงั้นสินะ'

ในยิยาม "แพทย์อัจฉริยะ" นั้น นอกจากซูชิงจู้และลั่วเว่ยหยูที่นับเป็นนางเอกหลักแล้ว ภายในเรื่องก็ยังมีหญิงสาวที่สวยดูดีไทป์นางเอกอยู่อีกหลายคน

เฉินหลัวก็เหมือนกับม้าพ่อพันธ์ุ อาศัยรัศมีตัวเอกไล่ปราบพยศม้าสาวสวยเข้าฮาเร็มไปทีละคน

เย่เฟยจอดรถสังเกตการณ์เฉินหลัวอยู่สักพัก ทันใดนั้นเขาก็เห็นเฉินหลัวออกจากร้านและหายไปในฝูงชน

เฉินหลัวไปแล้ว

เย่เฟยเกิดความสงสัย

เขาอยากจะรู้ว่าเฉินหลัวกำลังทำอะไร

แม้ว่าเย่เฟยจะล่วงรู้พล็อตเรื่องล่วงหน้า แต่ภายในโลกนี้มีปัจจัยอยู่มากมายที่สามารถส่งผลกระทบต่อเส้นเรื่อง อีกทั้งเฉินหลัวยังมีรัศมีของตัวเอก ดังนั้นเย่เฟยจึงไม่กล้าวางใจ

เมื่อเห็นเฉินหลัวจากไป เขาก็ยกมือถือขึ้นโทรออก

ไม่นาน บอดี้การ์ดส่วนตัวสองคนของเย่เฟยก็ลงมาจากรถออดี้ที่อยู่ด้านหลัง พวกเขาก้มศีรษะให้เย่เฟย "นายน้อยเย่"

"อืม สองวันมานี้พวกนายคงยุ่งยากลำบากมากที่ต้องติดตามฉันไปไหนต่อไหน" เย่เฟยพูดขึ้น

"นายน้อยเย่สุภาพไปแล้วครับ พวกเราได้รับคำสั่งจากนายท่านให้คอยคุ้มครองนายน้อย นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นครับ" หนึ่งในบอดี้การ์ดชุดดำพูดขึ้น

เย่เฟยยิ้ม บอดี้การ์ดสองคนนี้ได้รับคำสั่งจากพ่อของเขาให้มาดูแลเขาเป็นพิเศษ

บอดี้การ์ดทั้งสองผ่านการฝึกมาอย่างเข้มงวด สามารถเทียบได้กับทหารหน่วยรบพิเศษ พ่อของเย่เฟยยังคัดเลือกพวกเขามาอย่างพิถีพิถัน ความจงรักภักดีของทั้งสองย่อมไม่ต้องพูดถึง

หากว่าจำเป็น พวกเขาก็สามารถรับกระสุนแทนเย่เฟยได้เลย

เย่เฟยหันไปหาบอดี้การ์คนหนึ่ง "ฟราย์เดย์"

นี่เป็นโค้ดเนมของบอดี้การ์ดคนนี้ ชื่อจริงของเขาคือ 'เฮยอู่'

"ครับนายน้อย" เฮยอู่ก้มหัวด้วยความเคารพ

"ฟรายเดย์ ฉันมีงานบางอย่างให้นาย"

"นายน้อยเย่เชิญสั่งมาได้เลยครับ ผมจะปฏิบัติทันที" เฮยอู่ตอบ

เย่เฟยชี้ไปยังทิศทางที่เฉินหลัวเพิ่งจากไปแล้วจึงพูดว่า "นายคงเห็นชายหนุ่มคนเมื่อกี้แล้ว ฉันอยากให้นายตามเขาไป และรายงานที่อยู่ของเขาให้ฉัน แล้วก็ระวังอย่าให้เขาจับได้"

เฮยอู่พยักหน้าโดยไม่ลังเล "ครับนายน้อย"

พูดจบ เขาก็ถอดเสื้อแจ็คเก็ตสีดำออก เผยให้เห็นเสื้อยืดธรรมดาที่อยู่ด้านใน

เสื้อแจ็คเก็ตสีดำนั้นสะดุดตาสำหรับการสะกดรอยเกินไป ดังนั้นเขาจึงถอดมันออก

แน่นอนว่าการสะกดรอยก็เป็นหน้าที่ของบอดี้การ์ดเช่นกัน

"ผมไปแล้วครับ"

"ดี" เย่เฟยพยักหน้า

เฉินหลัวแข็งแกร่งไม่น้อย แม้ว่าฟราย์เดย์จะมีฝีมือสูง กระนั้นก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินหลัว

แต่เย่เฟยเพียงมอบหมายให้เขาสะกดรอยตามอีกฝ่ายไปเท่านั้น ซึ่งความสามารถในด้านนี้ของเขาก็ย่อมเกินพอแล้ว เพียงแค่ต้องระวังไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว

ฟราย์เดย์กลืนหายไปในฝูงชนอย่างรวดเร็ว

หลังจัดการสิ่งเหล่านี้เสร็จแล้ว เขาก็สตาร์ทรถเบนท์ลีย์และขับตรงกลับบ้าน

.............................

เย่เฟยกลับมาที่วิลล่าส่วนตัวและรอคอยฟังรายงานจากฟรายเดย์

พอถึงตอนเย็น ฟรายเดย์ก็กลับมารายงาน

"เป็นยังไงบ้าง?" เย่เฟยถาม

ฟรายเดย์ค้อมตัวให้เย่เฟยก่อนจะรายงานว่า "นายน้อยเย่ คนที่นายน้อยให้ผมสะกดรอยตามไป เขา....."

"เกิดอะไรขึ้น?" เย่เฟยถามขึ้นเบาๆ

ฟรายเดย์พูดต่อ "ตอนแรกเขาเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย หลังจากนั้น เขาก็เดินไปถึงถนนแยงซี และเห็นคุณลั่ว....."

ฟรายเดย์ย่อมทราบถึงตัวตนของลั่วเว่ยหยู อีกทั้งเขายังรู้อีกว่าลั่วเว่ยหยูและนายน้อยของเขามีความใกล้ชิดกันอย่างมากในช่วงสองวันมานี้

เพียงแต่เขาก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ ว่าทำไมจู่ๆอีกฝ่ายถึงบังเอิญไปเจอลั่วเว่ยหยูได้?

เย่เฟยหรี่ตาลง

ในที่สุดเฉินหลัวก็เจอลั่วเว่ยหยูแล้ว!

เฉินหลัวไม่ได้ไปที่บ้านตระกูลซู แต่ไปเจอลั่วเว่ยหยูแทน! แม้ว่าตัวตนของเย่เฟยจะส่งผลต่อโครงเรื่องอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังสงสัยว่านั่นจะส่งผลต่อเฉินหลัวอย่างไรบ้าง และการบังเอิญไปพบเจอนางเอกในครั้งนี้ก็ได้ขจัดความสงสัยของเขาทิ้งไป

"หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น?" เย่เฟยเลิกคิ้วถามเบาๆ

ฟรายเดย์พูดต่อ "ทัศนคติของคุณลั่วที่มีต่อเจ้าหนูนั่นปกติมากครับ เจ้าหนูนั่นพยายามจะเอาใจเธอ แต่สุดท้ายก็ได้แค่ซื้อดอกไม้ช่อหนึ่งแล้วจากไป"

เย่เฟยพยักหน้า

เป็นแบบนั้นก็ถูกแล้ว

ลั่วเว่ยหยูตกหลุมรักเขาแล้ว แลเย่เฟยก็รู้จักลักษณะนิสัยของลั่วเว่ยหยูดี นอกจากความอ่อนโยนและรูปลักษณ์ที่สดใสของเธอแล้ว เธอยังเป็นคนที่หนักแน่นมั่นคง เมื่อเธอตัดสินใจจะทำหรือเลือกอะไรบางอย่างแล้ว เธอก็จะไม่เปลี่ยนใจ

อย่างเช่น เธอชอบเย่เฟย

ด้วยความรักในปัจจุบันที่มีต่อเย่เฟยของลั่วเว่ยหยู ย่อมเป็นธรรมดาที่เฉินหลัวจะวิ่งชนกำแพง

เย่เฟยไม่ได้กังวลในเรื่องนี้แม้แต่น้อย

"แต่ว่า....." เฮยอู่พูดขึ้นอีกครั้ง

"พูดมา"

เฮยอู่ "แต่ผมคิดว่าเจ้าหนูนั่นน่าจะสนใจคุณลั่วมาก เดาว่าเขาคงจะต้องตามรังควานคุณลั่วแน่"

เขาลอบชำเลืองดูสีหน้าของเย่เฟย กังวลว่านายน้อยจะโมโห

เย่เฟยหรี่ตาลง เขาไม่ได้โกรธ แต่ในใจเริ่มคิดอ่านวางแผน.....

แผนที่จะฆ่าเฉินหลัว!