ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 44
ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 44
มู่จื่อจินเอ่ยถึงทักษะการเล่นเปียโนของเย่เฟยด้วยความชื่นชม
เธอจ้องมองเย่เฟยด้วยความสนใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเบนสายตาหลบ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้เธอรู้สึกประทับใจบทเพลงนี้อย่างมาก
[ติง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับค่าประสบการณ์ 200 แต้ม]
มุมปากของเย่เฟยยกขึ้นเล็กน้อย
เหวินเสี่ยวถิงยิ้มให้เย่เฟย จากนั้นก็ยิ้มให้มู่จื่อจิน เธอสัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันโรแมนติกระหว่างพวกเขา
น่าสนใจจริงๆ
แม้ว่ามู่จื่อจินจะไม่ได้พูดอะไรมากนัก แต่เหวินเสี่ยวถิงซึ่งเป็น เพื่อนสนิทของเธอย่อมสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆในท่าทีของเธออย่างชัดเจน
แม้ว่ามู่จื่อจินจะไม่ได้ตกหลุมรักเย่เฟย แต่เธอก็ไม่เคยเห็นมู่จื่อจินมีท่าทีเช่นนี้กับผู้ชายคนใดเลย
เธอสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าสองคนนี้ตกหลุมรักกัน
ดวงตาของเหวินเสี่ยวถิงทอประกายสดใส เธอกำลังเฝ้ารอคอยด้วยความคาดหวัง
....
การทานอาหารที่ร้านอาหารซิงไห่ดรีมเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุขสำหรับทั้งแขกและเจ้าภาพ แน่นอนว่าเหวินเสี่ยวถิงต้องใช้เงินมากกว่าที่เธอเคยใช้รับประทานอาหารตามปกติ
หลังจากนั้นเย่เฟยก็ส่งมู่จื่อจินกับเหวินเสี่ยวถิงกลับบ้าน สุดท้ายเขาจึงกลับไปยังวิลล่าส่วนตัวของเขา
[โฮสต์ วันนี้คุณได้ผลรับมากมายเลย] ทันใดนั้นระบบก็พูดขึ้น
“ใช่ ไม่เลวเลย” เย่เฟยยักไหล่และตอบเบาๆ
“ตอนนี้ฉันมีค่าประสบการณ์เท่าไรแล้ว?”
[มีค่าประสบการณ์ทั้งหมด 760 แต้ม]
วันนี้มู่จื่อจินทำให้เขาได้รับแต้มค่าประสบการณ์มาเยอะมาก เย่เฟยเวลานี้จึงล่ำซำขึ้นมาเล็กน้อย
“เปิดหน้าต่างระบบ ฉันจะเพิ่มแต้มคุณสมบัติสักเล็กน้อย” เย่เฟยกล่าว
[เข้าใจแล้ว]
-----------------------------------------------
โฮสต์: [เย่ เฟย]
ค่าประสบการณ์: [760]
ทรัพย์สินส่วนตัว: [8.152 พันล้าน]
พละกำลัง: [150]
ความเร็ว: [140]
ปัญญา: [135]
เสน่ห์ : [300] {มีเสน่ห์เป็นพิเศษ}
โชค: [100]
หมายเหตุ : (ค่ามาตรฐานสำหรับผู้ใหญ่โตเต็มวัยคือ 100)
-----------------------------------------------
เมื่อเห็นหน้าต่างคุณสมบัติของตัวเอง เย่เฟยก็ขบคิดอยู่ครู่หนึ่งพลางเตรียมจัดสรรแต้มคุณสมบัติของตัวเอง
จากนั้นเขาก็พูดว่า "ระบบ เพิ่มปัญญา 50 แต้ม และโชค 20 แต้มให้กับฉัน"
[ไม่มีปัญหาโฮสต์]
เสียประสบการณ์ไป 760 แต้ม เหลืออยู่เพียง 60 แต้ม แต่ด้วยเหตุนี้ ค่าปัญญาของเย่เฟยจึงเพิ่มขึ้นเป็น 185 แต้ม และค่าความโชคดีก็เพิ่มขึ้น 20 แต้มเป็น 120 แต้ม
คุณสมบัติทั้งสองนี้ยากจะเห็นผลอยู่บ้าง และหลังจากเพิ่มแต้มแล้ว เอฟเฟกต์อาจไม่ปรากฏออกมาในทันที
เย่เฟยรู้สึกสดชื่น และสติของเขาก็แจ่มชัดขึ้นหลังจากที่เพิ่มค่าคุณสมบัติ
[โฮสต์ คุณวางแผนจะทำอะไรต่อไปงั้นเหรอ?] ระบบถาม
เนื่องด้วยแต้มคุณสมบัติที่เพิ่มขึ้นมา เย่เฟยจึงกำลังอารมณ์ดี เขาหรี่ตาและถามกลับว่า "เธอหมายถึงอะไร?"
[จะอะไรซะอีก? แน่นอนว่าคุณจะจัดการกับเฉินหลัวอย่างไร? เขาได้ไปที่บริษัทยาฉีเจิ้งและพบกับต้วนฉีเจิ้งแล้ว] ระบบกล่าวต่อ
[ยิ่งกว่านั้น ด้วยเส้นสายอาจารย์ของเฉินหลัว เฉินหลัวจะต้องไปหาบุคคลสำคัญคนอื่นๆที่อาศัยอยู่ในเหยียนจิงอย่างแน่นอน อย่าลืมว่ามีบุคคลสำคัญสองคนที่ติดค้างหนี้ชีวิตอาจารย์ของเฉินหลัวอยู่!] ระบบเอ่ยเตือน
เย่เฟยกล่าวว่า "แน่นอนว่าฉันไม่ได้ลืม เฉินหลัวอาจมีเครือข่ายขนาดใหญ่ แต่ปัญหาคือ น้ำใจระหว่างมนุษย์นั้นมีจำกัด เขาจะไม่มีวันใช้มันอย่างไม่ยั้งคิด ตอนนี้ต้วนฉีเจิ้งเป็นคนที่เฉินหลัวไว้วางใจมากที่สุด"
[ถูกต้องแล้ว แต่เฉินหลัวกำลังจะตอบโต้ คุณไม่ได้บอกเองเหรอว่าเขาจะตอบโต้ในเร็วๆนี้อย่างแน่นอน?] ระบบถาม
เย่เฟยเข้าใจถึงความกังวลของระบบ “เฉินหลัวจะตอบโต้แน่นอน ตอนนี้ก็คงเตรียมการเกือบจะพร้อมแล้ว แต่ก่อนหน้านั้น ฉันต้องเริ่มดำเนินการตามแผนก่อน”
[แล้วโฮสต์จะทำอย่างไร?]
“เราจะเริ่มจากต้วนฉีเจิ้ง เนื่องจากเขาเป็นศิษย์พี่ของเฉินหลัว นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้สนับสนุนที่ทรงพลังและเฉินหลัวไว้วางใจมากที่สุดในเหยียนจิง”
ตอนนี้ระบบรู้สึกสับสนไปหมดแล้ว
[เริ่มต้นด้วยต้วนฉีเจิ้งเหรอ? แต่ความสัมพันธ์ระหว่างต้วนฉีเจิ้งกับเฉินหลัวนั้นไม่มีทางแตกหักกันได้ คุณจะทำอย่างไร?]
เย่เฟยยิ้มอย่างมีเลศนัย"พรุ่งนี้เธอจะรู้เอง ความสัมพันธ์ของต้วนฉีเจิ้ง กับเฉินหลัวนั้นไม่มีทางแตกหักได้ แต่รอบๆตัวต้วนฉีเจิ้งยังมีผู้คนที่เราสามารถใช้งานได้อยู่"
....
วันต่อมา
เย่เฟยดูแลลั่วเว่ยหยูในตอนเช้า จากนั้นใช้เวลาอยู่ที่บริษัทฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนท์สักพักในตอนเที่ยง สุกท้ายก็รอจนถึงตอนกลางคืน
เขากำลังจะก้าวไปสู่แผนการขั้นถัดไปอันยิ่งใหญ่
หลังจากสั่งให้คนที่ลอบติดตามเฉินหลัวถอนตัวไปแล้ว ตอนนี้เย่เฟยก็เลยไม่รู้ว่าเฉินหลัวกำลังทำอะไรอยู่
แต่เย่เฟยไม่ได้ร้อนใจแต่อย่างใด นั่นเพราะเขาจะวางเบี้ยไว้ข้างกายเฉินหลัว
ในนิยายนั้น เฉินหลัวได้ซื้อตัวหวงเหอและเย่ชางไห่จากเย่กรุ๊ป และบ่มเพาะพวกเขาไว้เป็นระเบิดเวลาสองลูกในเย่กรุ๊ป
และตอนนี้ เย่เฟยก็มีความตั้งใจที่จะทำเช่นเดียวกัน
ด้วยวิธีนี้ก็กล่าวได้ว่าเป็นวิธีหนามยอกเอาหนามบ่งที่ดีเลยทีเดียว!
....
เวลาห้าทุ่มครึ่ง
เย่เฟยอยู่ที่หน้าประตูโรงแรมห้าดาว เขากำลังนั่งอยู่ภายในรถซูเปอร์คาร์แม็คลาเรนสีดำ เขามาจอดรออยู่ที่หน้าโรงแรมได้ประมาณสิบนาทีแล้ว
จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งในเสื้อผ้าหรูหราและสวมสร้อยคอทองคำเส้นใหญ่กำลังคาบบุหรี่เดินเข้าไปในโรงแรมอย่างวางท่า
หลังลงจากรถอย่างใจเย็น เย่เฟยก็เดินตามหลังชายคนนั้นไป
ชายคนนี้ดูมีอายุไม่ถึง 30 ปี ท่าทางดุร้าย หน้าตาของเขาก็เหมือนกับทายาทตระกูลร่ำรวยทั่วไป
เขาเข้าไปในโรงแรม ขึ้นลิฟต์ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังห้องพักที่เขาจองไว้
ชายคนนั้นเดินเข้ามาในห้องของเขาพร้อมกับผิวปากเป็นทำนองเพลงอย่างสบายอารมณ์
ขณะที่เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อเตรียมจะส่งข้อความหาหญิงสาวที่เขาสนใจ
ตอนนี้เองพลันมีเสียงดังขึ้นจากมุมห้องของเขา
“หลี่เซียงหยุน ในที่สุดฉันก็เจอตัวนาย”
หลี่เซียงหยุนตกใจฉี่แทบราด เสียงที่ดังขึ้นในห้องของเขาในยามดึก ฟังดูน่ากลัวมาก
เขาหันควับไปมองและพบว่าเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง
ชายหนุ่มผู้นี้แต่งตัวดีทั้งยังมีกิริยามารยาทเหมือนชนชั้นสูง อีกฝ่ายกำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม
“นายเป็นใคร?” หลี่เซียงหยุนก้าวถอยหลังอย่างระมัดระวังและถามด้วยความตื่นตัว
เย่เฟยเผยยิ้มบาง "น่นไม่ใช่เรื่องที่นายต้องสนใจ มาถึงโรงแรมนี้ช้าขนาดนี้ นายคงกำลังรอสาวนัดไว้จากไนท์คลับอยู่สินะ?"
“นายรู้ได้ยังไง” สีหน้าของหลี่เซียงหยุนพลันเปลี่ยนไป เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายรู้จักเขาเป็นอย่างดี
หลี่เซียงหยุนทั้งกลัวทั้งโกรธ
ชายที่อยู่ตรงหน้าเขานี้รู้เรื่องของเขาละเอียดขนาดนี้ได้ยังไง?
เย่เฟยมองดูหลี่เซียงหยุนพลางเดินไปนั่งบนเก้าอี้
หลี่เซียงหยุนเป็นลูกชายบุญธรรมของต้วนฉีเจิ้ง!
ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล